Lucas 19
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te ni quɨ̄vɨ Jesús ini ñuu Jericó, te ni yāha‑ni ya cuahān yā.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Te yūcuan íyó ɨɨn tēe cúcá nání de Zaqueo, te cújéhnu de nuū tée cástútú xúhun renta.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Te cúní de coto de návāha cuni de ndé ɨɨn cúu Jesús. Te tu ní cúu, chi cuehē ñayuu cuangoo i jíín yá, te ndɨquɨ‑ni cáa de.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Te jínu de ni cosnūú de. Te ni caa de xinī ɨɨn nuyūhndú návāha coto de nuū yā, chi yūcuan yáha ya quihīn yā.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Te ni jinū yā yūcuán, te ni ndacoto ndaa ya nuū de. Te ni cahān yā:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Yūcuán na te ni cusɨɨ̄ ni de, te yachī ni nanuu de, te ni jeca de ya cuahān de jíín yá vehe de.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Te ni cajito ñayuu jeē súcuan ni cuu, te ni cacahān i sɨquɨ̄ yā jeē cuahán yā ndōo ya vehe ɨɨn tēe sáha cuēchi.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Zaqueo, te ni cahān de jíín máá Jítoho yō:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Te ni cahān Jesús:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, ni quiji ri nducú rí ñayuu jeē jnahnú ndetū, te jnama ri i, áchí yá.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Te nuū ñáyuu ní cajini tāca jnúhun yáha, ní cahān gā Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā ndese coo quɨvɨ̄ ndíji ya. Chi je ni cuyajni ya ñuu Jerusalén, te cájeni ni i jeē víjna ñúhún quejéé jéē ndácu ya jniñu sáha Yaā Dios.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Te ni cahān yā:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Te nde ná tu quihīn de, te ni cana de uxī mozo de, te nuū ɨɨn ɨɨn i ni jēhe de ɨɨn xūhun jéē ndeé yahu ndasɨ́. Te ni cahān de jíín i: Sájniñu ró jéē na ndúcuehē xūhun yáha jíjnáhan ró níní jéē quihín rī te ndee rī, achí de.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Te ñayuu nación de cáquɨtɨ̄ ni i nuū de, te ni catají i jecu tēe cándiso jníñu cuangoo yatā de jeē cahān: Tu cánujnahan ni ñayuu nación na jéē cuáha ní jniñu nuū tée yáha jéē cuu de rey nuū i, áchí.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Te vēsú súcuan te ni nihīn jníñu de cuu de rey, te vendiji de nación de. Te nuū ní ndee de, te ni ndacu de jniñu jeē na quíjicoo mozo jeē ni jéhe de xūhun núū, návāha na cúni de nasaa ni canihīn ɨɨn ɨɨn i sɨquɨ̄.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Te ni quee ɨɨn mozo un núū de, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uxī, achí i.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Te ni cahān maá rey: Vāha mozo cúu ró, te vāha ni sáha ró. Chi ni squícu vāha ró jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, te vijna te sáha ri jeē cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uxí ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Te ni quee ɨnga mozo, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uhūn, achí i.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Te suni ni cahān de jíín mozo un: Róhó, cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uhún ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Te ni quee ɨnga mozo, ni cahān i: Yāha nácuāha ná xúhun ní, chi ni chuvāha ná ini ɨɨn pañuelo.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Chi ni yūhu ná nihín, chi tēe xeēn cúu ní. Chi cuehē gā nándacān ní vēsú jeē ni jéhe ní, te cuehē gā cuní ni vēsú jeē cúu sáha mozo ni, áchí de.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Yūcuán na te ni cahān rey: Mozo neé cúu ró núu súcuan, te jíín jnúhun ni cahān rō te sándaā rī jeē iyó cuéchi ró jéē tu ní sájniñu ró jíín xúhun rí. Chi jéni ni rō jeē tée xeēn cúu ri, te cuehē gā nándacān rī vēsú jeē ni jéhe ri, te cuehē gā cuní rī vēsú jeē cúu sáha mozo rī.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Núu súcuan ¿te naun tu ní chúne ró xúhun rí vēsú nuū banco? Te jeē ní ndee rī te naquihin ri xūhun rí nde jiín séhe xūhun núú. Achí de.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Te ni cahān de jíín ñáyuu cáhīin yūcuán: Quende xūhun jíñā nuū i, te cuāha ró núū mozo jeē névāha uxī, achí de.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Te ñayuu un ní cacahān i jíín de: Te ndese, chi je névāha de uxī, achí i.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Te ni cahān tucu rey: Cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu je névāha, sa quiji ga nuū i, te conevāha cuehē i. Te ñayuu jeē tu névāha, sa cujiyo‑ni vēsú jecu jeē névāha i.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Te tēe jeē cájito uhū ruhū, jeē tu ní cánujnahan ni de jeē cuu ri rey nuū de, cuáquihin de na quíjicoo de yāhá. Te cahni rō de coto ri, achí de. Achí Jesús.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān yā jnūhun yáha, te ni jica ga yā cuahān yā ñuu Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Te nuū ní cuyajni ya ñuu Betfagé jiín ñuu Betania, yajni nuū íne yucu nání yucu Olivos, te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Te áchí yá jiín de:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Te núu ndé ɨɨn cajnūhún naun cándají ró tɨ̄, te cahān rō jiín: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, achi rō. Achí yá.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Te cuangoo tēe ni tají yá, te ni canihīn de tɨ nájnūhun ni cahān yā jiín de.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Te jeē cándají de tɨ, te ni cacahān jitoho tɨ̄ jiín de:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Te ni cacahān de:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Te ni ndecoo de jíín tɨ́ nuū Jesús. Te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni casáha de jeē ní jecosō yā sɨquɨ̄ tɨ̄.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Te ná‑ni cuahān yā, sáá cáscáá ñayuu sahma i ini ichi.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Te nuū ní cuyajni ya nuū cúun ichi yucu Olivos, te ndɨhɨ ñayuu cácandíje jeē cándiquīn i ya, ni caquejéé i cácusɨɨ̄ ni i, te cácana jee i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tācá jniñu jéhnu ni sáha ya ni cajito i.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Te áchí i:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Yūcuán na te jecu tēe fariseo cáhīin mēhñu ñáyuu cuehē ún, ní cacahān de jíín yá:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Te ni cahān Jesús:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Te nuū ní cuyajni ya Jerusalén, te ni jito ya ñuu ún, te ni ndahyū yā sɨquɨ̄.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Te ni cahān yā:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Chi quee quɨvɨ̄ jeē coo jnūndóho, te ñayuu cájito uhū rohó, cuicó ndúū i ñuu rō, te casɨ cutú i jíín yúū, te tāca lado ndonda i sɨquɨ̄ rō.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Te ndɨhɨ vehe scótúú i, te cahni i róhó jíjnáhan ró. Te ma stóo i ni ɨɨn vehe jeē cóso jnáhan ga yuū. Chi ni quiji ri nde nuū Yaā Dios jeē jnáma ri rohó, te tu ní cácandíje ró. Achí yá.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Te ni quɨ̄vɨ ya ini templo cáhnu, te ni quejéé yá quénehen ya tāca ñáyuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Te ni cahān yā jiín i:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Te ndɨquɨvɨ̄ ni steén yā jnūhun ini templo. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín tée cácujéhnu nuū ñáyuu ñuu ún, cánducú de modo ndese cahni de ya.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Te tu cánihīn de modo sáha de, chi ndɨvii ñayuu yōhyo cájetáhú i cájini nahín i jnūhun cáhán yā.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.