Lucas 19

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ni quɨ̄vɨ Jesús ini ñuu Jericó, te ni yāha‑ni ya cuahān yā.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Te yūcuan íyó ɨɨn tēe cúcá nání de Zaqueo, te cújéhnu de nuū tée cástútú xúhun renta.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Te cúní de coto de návāha cuni de ndé ɨɨn cúu Jesús. Te tu ní cúu, chi cuehē ñayuu cuangoo i jíín yá, te ndɨquɨ‑ni cáa de.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Te jínu de ni cosnūú de. Te ni caa de xinī ɨɨn nuyūhndú návāha coto de nuū yā, chi yūcuan yáha ya quihīn yā.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Te ni jinū yā yūcuán, te ni ndacoto ndaa ya nuū de. Te ni cahān yā:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Yūcuán na te ni cusɨɨ̄ ni de, te yachī ni nanuu de, te ni jeca de ya cuahān de jíín yá vehe de.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Te ni cajito ñayuu jeē súcuan ni cuu, te ni cacahān i sɨquɨ̄ yā jeē cuahán yā ndōo ya vehe ɨɨn tēe sáha cuēchi.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Zaqueo, te ni cahān de jíín máá Jítoho yō:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Te ni cahān Jesús:
9 Então Jesus disse:
10 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, ni quiji ri nducú rí ñayuu jeē jnahnú ndetū, te jnama ri i, áchí yá.
10 Porque o
11 Te nuū ñáyuu ní cajini tāca jnúhun yáha, ní cahān gā Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā ndese coo quɨvɨ̄ ndíji ya. Chi je ni cuyajni ya ñuu Jerusalén, te cájeni ni i jeē víjna ñúhún quejéé jéē ndácu ya jniñu sáha Yaā Dios.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Te ni cahān yā:
12 Então Jesus disse:
13 Te nde ná tu quihīn de, te ni cana de uxī mozo de, te nuū ɨɨn ɨɨn i ni jēhe de ɨɨn xūhun jéē ndeé yahu ndasɨ́. Te ni cahān de jíín i: Sájniñu ró jéē na ndúcuehē xūhun yáha jíjnáhan ró níní jéē quihín rī te ndee rī, achí de.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Te ñayuu nación de cáquɨtɨ̄ ni i nuū de, te ni catají i jecu tēe cándiso jníñu cuangoo yatā de jeē cahān: Tu cánujnahan ni ñayuu nación na jéē cuáha ní jniñu nuū tée yáha jéē cuu de rey nuū i, áchí.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Te vēsú súcuan te ni nihīn jníñu de cuu de rey, te vendiji de nación de. Te nuū ní ndee de, te ni ndacu de jniñu jeē na quíjicoo mozo jeē ni jéhe de xūhun núū, návāha na cúni de nasaa ni canihīn ɨɨn ɨɨn i sɨquɨ̄.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Te ni quee ɨɨn mozo un núū de, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uxī, achí i.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Te ni cahān maá rey: Vāha mozo cúu ró, te vāha ni sáha ró. Chi ni squícu vāha ró jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, te vijna te sáha ri jeē cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uxí ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Te ni quee ɨnga mozo, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uhūn, achí i.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Te suni ni cahān de jíín mozo un: Róhó, cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uhún ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Te ni quee ɨnga mozo, ni cahān i: Yāha nácuāha ná xúhun ní, chi ni chuvāha ná ini ɨɨn pañuelo.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Chi ni yūhu ná nihín, chi tēe xeēn cúu ní. Chi cuehē gā nándacān ní vēsú jeē ni jéhe ní, te cuehē gā cuní ni vēsú jeē cúu sáha mozo ni, áchí de.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Yūcuán na te ni cahān rey: Mozo neé cúu ró núu súcuan, te jíín jnúhun ni cahān rō te sándaā rī jeē iyó cuéchi ró jéē tu ní sájniñu ró jíín xúhun rí. Chi jéni ni rō jeē tée xeēn cúu ri, te cuehē gā nándacān rī vēsú jeē ni jéhe ri, te cuehē gā cuní rī vēsú jeē cúu sáha mozo rī.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Núu súcuan ¿te naun tu ní chúne ró xúhun rí vēsú nuū banco? Te jeē ní ndee rī te naquihin ri xūhun rí nde jiín séhe xūhun núú. Achí de.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Te ni cahān de jíín ñáyuu cáhīin yūcuán: Quende xūhun jíñā nuū i, te cuāha ró núū mozo jeē névāha uxī, achí de.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Te ñayuu un ní cacahān i jíín de: Te ndese, chi je névāha de uxī, achí i.
25 Eles responderam:
26 Te ni cahān tucu rey: Cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu je névāha, sa quiji ga nuū i, te conevāha cuehē i. Te ñayuu jeē tu névāha, sa cujiyo‑ni vēsú jecu jeē névāha i.
26 — E o patrão disse:
27 Te tēe jeē cájito uhū ruhū, jeē tu ní cánujnahan ni de jeē cuu ri rey nuū de, cuáquihin de na quíjicoo de yāhá. Te cahni rō de coto ri, achí de. Achí Jesús.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān yā jnūhun yáha, te ni jica ga yā cuahān yā ñuu Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Te nuū ní cuyajni ya ñuu Betfagé jiín ñuu Betania, yajni nuū íne yucu nání yucu Olivos, te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Te áchí yá jiín de:
30 com a seguinte ordem:
31 Te núu ndé ɨɨn cajnūhún naun cándají ró tɨ̄, te cahān rō jiín: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, achi rō. Achí yá.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Te cuangoo tēe ni tají yá, te ni canihīn de tɨ nájnūhun ni cahān yā jiín de.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Te jeē cándají de tɨ, te ni cacahān jitoho tɨ̄ jiín de:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Te ni cacahān de:
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Te ni ndecoo de jíín tɨ́ nuū Jesús. Te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni casáha de jeē ní jecosō yā sɨquɨ̄ tɨ̄.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Te ná‑ni cuahān yā, sáá cáscáá ñayuu sahma i ini ichi.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Te nuū ní cuyajni ya nuū cúun ichi yucu Olivos, te ndɨhɨ ñayuu cácandíje jeē cándiquīn i ya, ni caquejéé i cácusɨɨ̄ ni i, te cácana jee i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tācá jniñu jéhnu ni sáha ya ni cajito i.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Te áchí i:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Yūcuán na te jecu tēe fariseo cáhīin mēhñu ñáyuu cuehē ún, ní cacahān de jíín yá:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Te ni cahān Jesús:
40 Jesus respondeu:
41 Te nuū ní cuyajni ya Jerusalén, te ni jito ya ñuu ún, te ni ndahyū yā sɨquɨ̄.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Te ni cahān yā:
42 e disse:
43 Chi quee quɨvɨ̄ jeē coo jnūndóho, te ñayuu cájito uhū rohó, cuicó ndúū i ñuu rō, te casɨ cutú i jíín yúū, te tāca lado ndonda i sɨquɨ̄ rō.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Te ndɨhɨ vehe scótúú i, te cahni i róhó jíjnáhan ró. Te ma stóo i ni ɨɨn vehe jeē cóso jnáhan ga yuū. Chi ni quiji ri nde nuū Yaā Dios jeē jnáma ri rohó, te tu ní cácandíje ró. Achí yá.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Te ni quɨ̄vɨ ya ini templo cáhnu, te ni quejéé yá quénehen ya tāca ñáyuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Te ni cahān yā jiín i:
46 Ele lhes disse:
47 Te ndɨquɨvɨ̄ ni steén yā jnūhun ini templo. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín tée cácujéhnu nuū ñáyuu ñuu ún, cánducú de modo ndese cahni de ya.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Te tu cánihīn de modo sáha de, chi ndɨvii ñayuu yōhyo cájetáhú i cájini nahín i jnūhun cáhán yā.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.