Lucas 19
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Te ni quɨ̄vɨ Jesús ini ñuu Jericó, te ni yāha‑ni ya cuahān yā.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Te yūcuan íyó ɨɨn tēe cúcá nání de Zaqueo, te cújéhnu de nuū tée cástútú xúhun renta.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Te cúní de coto de návāha cuni de ndé ɨɨn cúu Jesús. Te tu ní cúu, chi cuehē ñayuu cuangoo i jíín yá, te ndɨquɨ‑ni cáa de.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Te jínu de ni cosnūú de. Te ni caa de xinī ɨɨn nuyūhndú návāha coto de nuū yā, chi yūcuan yáha ya quihīn yā.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Te ni jinū yā yūcuán, te ni ndacoto ndaa ya nuū de. Te ni cahān yā:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Yūcuán na te ni cusɨɨ̄ ni de, te yachī ni nanuu de, te ni jeca de ya cuahān de jíín yá vehe de.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Te ni cajito ñayuu jeē súcuan ni cuu, te ni cacahān i sɨquɨ̄ yā jeē cuahán yā ndōo ya vehe ɨɨn tēe sáha cuēchi.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Zaqueo, te ni cahān de jíín máá Jítoho yō:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Te ni cahān Jesús:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, ni quiji ri nducú rí ñayuu jeē jnahnú ndetū, te jnama ri i, áchí yá.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Te nuū ñáyuu ní cajini tāca jnúhun yáha, ní cahān gā Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā ndese coo quɨvɨ̄ ndíji ya. Chi je ni cuyajni ya ñuu Jerusalén, te cájeni ni i jeē víjna ñúhún quejéé jéē ndácu ya jniñu sáha Yaā Dios.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Te ni cahān yā:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Te nde ná tu quihīn de, te ni cana de uxī mozo de, te nuū ɨɨn ɨɨn i ni jēhe de ɨɨn xūhun jéē ndeé yahu ndasɨ́. Te ni cahān de jíín i: Sájniñu ró jéē na ndúcuehē xūhun yáha jíjnáhan ró níní jéē quihín rī te ndee rī, achí de.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Te ñayuu nación de cáquɨtɨ̄ ni i nuū de, te ni catají i jecu tēe cándiso jníñu cuangoo yatā de jeē cahān: Tu cánujnahan ni ñayuu nación na jéē cuáha ní jniñu nuū tée yáha jéē cuu de rey nuū i, áchí.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Te vēsú súcuan te ni nihīn jníñu de cuu de rey, te vendiji de nación de. Te nuū ní ndee de, te ni ndacu de jniñu jeē na quíjicoo mozo jeē ni jéhe de xūhun núū, návāha na cúni de nasaa ni canihīn ɨɨn ɨɨn i sɨquɨ̄.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Te ni quee ɨɨn mozo un núū de, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uxī, achí i.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Te ni cahān maá rey: Vāha mozo cúu ró, te vāha ni sáha ró. Chi ni squícu vāha ró jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, te vijna te sáha ri jeē cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uxí ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Te ni quee ɨnga mozo, te ni cahān i: Ɨɨn xūhun jéē ni jéhe ní núū ná, ni nduu uhūn, achí i.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Te suni ni cahān de jíín mozo un: Róhó, cujéhnu ró ndacu ró jniñu nuū uhún ñuu jnɨ́ɨ ri, achí de.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Te ni quee ɨnga mozo, ni cahān i: Yāha nácuāha ná xúhun ní, chi ni chuvāha ná ini ɨɨn pañuelo.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Chi ni yūhu ná nihín, chi tēe xeēn cúu ní. Chi cuehē gā nándacān ní vēsú jeē ni jéhe ní, te cuehē gā cuní ni vēsú jeē cúu sáha mozo ni, áchí de.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Yūcuán na te ni cahān rey: Mozo neé cúu ró núu súcuan, te jíín jnúhun ni cahān rō te sándaā rī jeē iyó cuéchi ró jéē tu ní sájniñu ró jíín xúhun rí. Chi jéni ni rō jeē tée xeēn cúu ri, te cuehē gā nándacān rī vēsú jeē ni jéhe ri, te cuehē gā cuní rī vēsú jeē cúu sáha mozo rī.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Núu súcuan ¿te naun tu ní chúne ró xúhun rí vēsú nuū banco? Te jeē ní ndee rī te naquihin ri xūhun rí nde jiín séhe xūhun núú. Achí de.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Te ni cahān de jíín ñáyuu cáhīin yūcuán: Quende xūhun jíñā nuū i, te cuāha ró núū mozo jeē névāha uxī, achí de.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Te ñayuu un ní cacahān i jíín de: Te ndese, chi je névāha de uxī, achí i.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Te ni cahān tucu rey: Cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu je névāha, sa quiji ga nuū i, te conevāha cuehē i. Te ñayuu jeē tu névāha, sa cujiyo‑ni vēsú jecu jeē névāha i.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Te tēe jeē cájito uhū ruhū, jeē tu ní cánujnahan ni de jeē cuu ri rey nuū de, cuáquihin de na quíjicoo de yāhá. Te cahni rō de coto ri, achí de. Achí Jesús.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān yā jnūhun yáha, te ni jica ga yā cuahān yā ñuu Jerusalén.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Te nuū ní cuyajni ya ñuu Betfagé jiín ñuu Betania, yajni nuū íne yucu nání yucu Olivos, te ni tají yá uū tēe cáscuáha jíín yá jeē quíngoo de.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Te áchí yá jiín de:
30 dizendo-lhes:
31 Te núu ndé ɨɨn cajnūhún naun cándají ró tɨ̄, te cahān rō jiín: Máá Jítoho yō jíni ñúhún yá tɨ̄, achi rō. Achí yá.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Te cuangoo tēe ni tají yá, te ni canihīn de tɨ nájnūhun ni cahān yā jiín de.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Te jeē cándají de tɨ, te ni cacahān jitoho tɨ̄ jiín de:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Te ni cacahān de:
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Te ni ndecoo de jíín tɨ́ nuū Jesús. Te ni casoó de sahma de sɨquɨ̄ tɨ̄, te ni casáha de jeē ní jecosō yā sɨquɨ̄ tɨ̄.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Te ná‑ni cuahān yā, sáá cáscáá ñayuu sahma i ini ichi.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Te nuū ní cuyajni ya nuū cúun ichi yucu Olivos, te ndɨhɨ ñayuu cácandíje jeē cándiquīn i ya, ni caquejéé i cácusɨɨ̄ ni i, te cácana jee i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tācá jniñu jéhnu ni sáha ya ni cajito i.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Te áchí i:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Yūcuán na te jecu tēe fariseo cáhīin mēhñu ñáyuu cuehē ún, ní cacahān de jíín yá:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Te ni cahān Jesús:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Te nuū ní cuyajni ya Jerusalén, te ni jito ya ñuu ún, te ni ndahyū yā sɨquɨ̄.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Te ni cahān yā:
42 dizendo:
43 Chi quee quɨvɨ̄ jeē coo jnūndóho, te ñayuu cájito uhū rohó, cuicó ndúū i ñuu rō, te casɨ cutú i jíín yúū, te tāca lado ndonda i sɨquɨ̄ rō.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Te ndɨhɨ vehe scótúú i, te cahni i róhó jíjnáhan ró. Te ma stóo i ni ɨɨn vehe jeē cóso jnáhan ga yuū. Chi ni quiji ri nde nuū Yaā Dios jeē jnáma ri rohó, te tu ní cácandíje ró. Achí yá.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Te ni quɨ̄vɨ ya ini templo cáhnu, te ni quejéé yá quénehen ya tāca ñáyuu cájeen quɨtɨ te cánaxīco núū ñáyuu jeē socō i.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Te ni cahān yā jiín i:
46 dizendo-lhes:
47 Te ndɨquɨvɨ̄ ni steén yā jnūhun ini templo. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín tée cácujéhnu nuū ñáyuu ñuu ún, cánducú de modo ndese cahni de ya.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Te tu cánihīn de modo sáha de, chi ndɨvii ñayuu yōhyo cájetáhú i cájini nahín i jnūhun cáhán yā.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.