João 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te cúmanī iñū gā quɨvɨ̄ te coo vico pascua. Te ni jehēn tucu Jesús ñuu Betania nuū ndeé Lázaro, tēe ni jihī te ni nastécu yā de.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Te ni casáha i ɨɨn vico xíni jeē yɨñúhún i jíín yá. Te Marta ni jeni ña cohō. Te Lázaro yéji de staā jiín yá nuū mesa jiín táca gá ñayuu.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Yūcuán na te María ni quee ña jíín nájnūhun sava litro aceite perfume jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni chuhun ña jehē Jesús, te ni nasíchí ña jíín ixi ña. Te nɨ́ɨ́ ini vehe un ní chitú xícō perfume un.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Yūcuán na te ni cahān Judas Iscariote sēhe Simón, ɨɨn tēe scuáha jíín yá un, te suu de cúu jeē nastúu de ya:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 ¿Najehē tu ní cúyāhu perfume yáha jéē uní ciento denario, te cuāha yó núū ñáyuu ndahú núú. Achí de.
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Súcuan ni cahān de, nasūu jéē cundáhú ndije ni de ñayuu ndahú, chi sa suhva jeē cúu de tēe cuíhná. Chi máá de ndíso yɨjnɨ xūhún, te quíhin cuíhná de jeē cájequin tāca tée ún.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
7 Então Jesus respondeu:
8 Chi níní cáyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te ruhū chi tuá condee rī jiín ró. Achí yá.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Te cuehē ñayuu hebreo ni cajini jnūhun i jeē néne ya ñuu Betania. Te ni jinūcoo i, te nasūu máá ɨɨn jeē cuní i coto i nuū Jesús, chi suni jeē cuní i coto i nuū Lázaro, tēe jeē ní nastécu yā.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Yūcuán na te sutū cácujéhnu ni casquíjnáhan de jnūhun jeē suni cahni de Lázaro.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Chi jeē sɨquɨ́ Lázaro te ni cujiyo cuehē jnáhan ñuu de hebreo nuū de, te cácandíje i Jesús.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, te ñayuu cuehē jeē ní quecoo vico pascua un, ní cajini jnūhun i jeē véji Jesús ñuu Jerusalén.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Te ni cajehnde i ndaha ñúú, te ni quendacoo i cuajnahan i ya. Te cácana jee i:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Te ni nihīn Jesús ɨɨn burro, te ni jecosō yā tɨ̄, nájnūhun cáhán tutu iī:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Ñayuu ñuu Jerusalén jeē naní ñuu Sion, ma yūhu ró jijnáhan ró.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Te quɨvɨ̄ ún te tēe cáscuáha jíín yá, tu ní cájecūhun ni de jeē súcuan squícu tāca jéē yosó núū tútu iī. Te nde ná ni ndujéhnu Jesús jeē cuánuhun yā andɨvɨ́, te sáá te ni canucūhun ni de tāca jnúhun yósó sɨ́quɨ̄ yā, jiín jéē ní casáha de súcuan jíín yá.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Te ñayuu ní cahīin jíín yá ná ni cana ya xinī Lázaro nuū ní yɨndūji de, te ni nastécu yā de, ni canacani i jnūhun ndese ni sáha ya.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Jeē yúcuan ní quendacoo ñayuu cuehē un, ní jejnahan i ya, chi ni cajini jnūhun i jeē ni sáha ya jniñu jéhnu un jéē ni steén yā poder yā.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Yūcuán na te ni cacahān maá tée fariseo:
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Te sava ñayuu nación Grecia, suni ni quijicoo i ñuu Jerusalén vico pascua un jéē chiñúhún i Yaā Dios.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Te ni quecoo i nuū Felipe, tēe ñuu Betsaida ndañúū Galilea. Te ni cacahān i jíín de:
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Te ni jehēn Felipe, ni castūhún de nuū Andrés. Te ndɨndúú de cuacastūhún de nuū Jesús.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 Então ele respondeu:
24 Te jendaá cahán rī jiín ró, ɨɨn nunī trigo núu tú nɨngava nuū ñúhun te quindūji, núu súcuan te quendōo máá ɨɨn‑ni. Te núu quindūji, te nacayā cuehē ndasɨ́. Te suni súcuan cánuú cuu rī quindūji ri, návāha coo cuehē ñayuu jeē ndúu i sēhe Yaā Dios.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū, te jnahnū ndetū i. Te ñayuu jeē jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū ini ñayɨ̄vɨ yáha, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Núu ndé ñáyuu cuní i cuajníñu i nuū rī, na cóndiquīn i ruhū. Te nuū cóndee rī, suni yūcuán condee ñayuu jejníñu nuū rī. Te ñayuu jejníñu nuū rī, chi sáha Tátá rī jeē cujéhnu i.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 ’Te vijna te cúcuíhyá ndasɨ́ ni rī sáha jnūndóho quiji sɨquɨ̄ rī. ¿Te ndese cahān rī? ¿A cáhān rī jiín Tátá rī: Jnama ní sáña núū jnúndóho jeē quíji sɨquɨ̄ ná, achi rī? Ma cúu, chi jeē sɨquɨ́ yúcuan cúu jeē véji ri.
27 Jesus continuou:
28 Tátā, stéén ni jéē cujéhnu ndasɨ́ ní jiín poder ni, áchí yá.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Te ni cajini ñayuu cáhīin yūcuán, te ni cacahān i jeē taja cáhán. Te sava ga i ni cacahān:
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Te ni cahān Jesús jiín i:
30 Mas ele disse:
31 Vijna cúu jeē sándaā Yaā Dios sɨquɨ̄ cuéchi ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha. Vijna cúu jeē scúnu ya jexeén jeē ndácu jniñu ini ñayɨ̄vɨ yáha.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Te ruhū, núu na jínu condita caa ri cuu rī ini ñayɨ̄vɨ́, te sáha ri jeē jnáā tāca ñáyuu quɨ̄vɨcoo i ndaha ri, achí yá.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Súcuan ni cahān yā jeē steén yā ndese modo cuu yā.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Te ni cacahān ñayuu jiín yá:
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
35 Jesus respondeu:
36 Núu súcuan te níní ndéé gá rī jiín ró, te candíje ró rúhū jeē cúu ri luz, návāha nduu ró ñáyuu cájica jíín luz, achí yá.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Te vēsú cuehē jniñu jéhnu ni sáha Jesús jeē steén yā poder yā nuū i, te tu ní cácandíje i ya.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Chi squícu nahín jnúhun ni cahān Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Jeē yúcuan tu ní cúu candíje i, chi ni cahān tucu Isaías:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 Ni sáha ya jeē nájnūhun cáhīyo cuáá ánuá i,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Jnūhun yáha ní cahān Isaías, chi je ni jito de ndese yōhyo cújéhnu Jesús, te ni cahān de ndese coo quɨvɨ̄ jeē quíji ya.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Te vēsú súcuan te cuehē ñayuu hebreo chi ni cacandíje i ya, te suni nde jiín sava tēe cándacu jniñu. Te tu ní cácachi de jeē cácandíje de ya, chi sɨquɨ̄ jeē cáyūhú de tāca tée fariseo. Chi núu súcuan te quenehen ún de ini vehe iī sinagoga jeē ma cuáha ga jnūhun quɨ̄vɨcoo de.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chi cácusɨɨ̄ gā ni de jeē cujéhnu de sáha ñayuu, vēsú jeē cujéhnu de sáha Yaā Dios.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Te ni cahān jee Jesús:
44 Jesus disse bem alto:
45 Te ñayuu cájito nuū rī, suni cájito i nuū Yaā ní tají rúhū.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Máá rí jeē cúu ri luz cúndijin ini anuá ñayuu, ni quiji ri ini ñayɨ̄vɨ návāha tāca ñáyuu cácandíje ruhū, ma cáca i nájnūhun nuū néē.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Te núu ɨɨn ñayuu jíni sōho i jnūhun cáhán rī, te núu tu jétáhú i, te nasūu rúhū sándaā sɨquɨ̄ i. Chi tú vēji ri jeē ndénehen ri cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu ñayɨ̄vɨ́, chi sa suhva jeē jnáma ri i.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Te ñayuu jeē casquéhichī i ruhū te tu cájetáhú i jnūhun cáhán rī, íyó ɨɨn jeē sándaā sɨquɨ̄ i. Suu tāca jnúhun jeē ni cáhān rī, jnūhun un cúu jeē ndenehen cuēchi sɨquɨ̄ i quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Chi tu cáhán rī jeē cúu ni maá rí, chi Tátá rī, Yaā ní tají rúhū, máá yá ni ndacu jniñu nuū rī ndese cahān rī jiín ndese stéén rī.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Te jíní rī jeē jniñu ndácu Tátá rī sáha jeē cótecu ñayuu nɨɨ́ cáni. Núu súcuan te jnūhun cáhán rī, chi máni jnūhun jeē ní cachi Tatá rī cúu, áchí yá.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.