João 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC
1 Te cúmanī iñū gā quɨvɨ̄ te coo vico pascua. Te ni jehēn tucu Jesús ñuu Betania nuū ndeé Lázaro, tēe ni jihī te ni nastécu yā de.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Te ni casáha i ɨɨn vico xíni jeē yɨñúhún i jíín yá. Te Marta ni jeni ña cohō. Te Lázaro yéji de staā jiín yá nuū mesa jiín táca gá ñayuu.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Yūcuán na te María ni quee ña jíín nájnūhun sava litro aceite perfume jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni chuhun ña jehē Jesús, te ni nasíchí ña jíín ixi ña. Te nɨ́ɨ́ ini vehe un ní chitú xícō perfume un.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Yūcuán na te ni cahān Judas Iscariote sēhe Simón, ɨɨn tēe scuáha jíín yá un, te suu de cúu jeē nastúu de ya:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 ¿Najehē tu ní cúyāhu perfume yáha jéē uní ciento denario, te cuāha yó núū ñáyuu ndahú núú. Achí de.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Súcuan ni cahān de, nasūu jéē cundáhú ndije ni de ñayuu ndahú, chi sa suhva jeē cúu de tēe cuíhná. Chi máá de ndíso yɨjnɨ xūhún, te quíhin cuíhná de jeē cájequin tāca tée ún.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Chi níní cáyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te ruhū chi tuá condee rī jiín ró. Achí yá.
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Te cuehē ñayuu hebreo ni cajini jnūhun i jeē néne ya ñuu Betania. Te ni jinūcoo i, te nasūu máá ɨɨn jeē cuní i coto i nuū Jesús, chi suni jeē cuní i coto i nuū Lázaro, tēe jeē ní nastécu yā.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Yūcuán na te sutū cácujéhnu ni casquíjnáhan de jnūhun jeē suni cahni de Lázaro.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Chi jeē sɨquɨ́ Lázaro te ni cujiyo cuehē jnáhan ñuu de hebreo nuū de, te cácandíje i Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, te ñayuu cuehē jeē ní quecoo vico pascua un, ní cajini jnūhun i jeē véji Jesús ñuu Jerusalén.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Te ni cajehnde i ndaha ñúú, te ni quendacoo i cuajnahan i ya. Te cácana jee i:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Te ni nihīn Jesús ɨɨn burro, te ni jecosō yā tɨ̄, nájnūhun cáhán tutu iī:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Ñayuu ñuu Jerusalén jeē naní ñuu Sion, ma yūhu ró jijnáhan ró.
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Te quɨvɨ̄ ún te tēe cáscuáha jíín yá, tu ní cájecūhun ni de jeē súcuan squícu tāca jéē yosó núū tútu iī. Te nde ná ni ndujéhnu Jesús jeē cuánuhun yā andɨvɨ́, te sáá te ni canucūhun ni de tāca jnúhun yósó sɨ́quɨ̄ yā, jiín jéē ní casáha de súcuan jíín yá.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Te ñayuu ní cahīin jíín yá ná ni cana ya xinī Lázaro nuū ní yɨndūji de, te ni nastécu yā de, ni canacani i jnūhun ndese ni sáha ya.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Jeē yúcuan ní quendacoo ñayuu cuehē un, ní jejnahan i ya, chi ni cajini jnūhun i jeē ni sáha ya jniñu jéhnu un jéē ni steén yā poder yā.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Yūcuán na te ni cacahān maá tée fariseo:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Te sava ñayuu nación Grecia, suni ni quijicoo i ñuu Jerusalén vico pascua un jéē chiñúhún i Yaā Dios.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Te ni quecoo i nuū Felipe, tēe ñuu Betsaida ndañúū Galilea. Te ni cacahān i jíín de:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Te ni jehēn Felipe, ni castūhún de nuū Andrés. Te ndɨndúú de cuacastūhún de nuū Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Te jendaá cahán rī jiín ró, ɨɨn nunī trigo núu tú nɨngava nuū ñúhun te quindūji, núu súcuan te quendōo máá ɨɨn‑ni. Te núu quindūji, te nacayā cuehē ndasɨ́. Te suni súcuan cánuú cuu rī quindūji ri, návāha coo cuehē ñayuu jeē ndúu i sēhe Yaā Dios.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū, te jnahnū ndetū i. Te ñayuu jeē jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū ini ñayɨ̄vɨ yáha, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Núu ndé ñáyuu cuní i cuajníñu i nuū rī, na cóndiquīn i ruhū. Te nuū cóndee rī, suni yūcuán condee ñayuu jejníñu nuū rī. Te ñayuu jejníñu nuū rī, chi sáha Tátá rī jeē cujéhnu i.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 ’Te vijna te cúcuíhyá ndasɨ́ ni rī sáha jnūndóho quiji sɨquɨ̄ rī. ¿Te ndese cahān rī? ¿A cáhān rī jiín Tátá rī: Jnama ní sáña núū jnúndóho jeē quíji sɨquɨ̄ ná, achi rī? Ma cúu, chi jeē sɨquɨ́ yúcuan cúu jeē véji ri.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Tátā, stéén ni jéē cujéhnu ndasɨ́ ní jiín poder ni, áchí yá.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Te ni cajini ñayuu cáhīin yūcuán, te ni cacahān i jeē taja cáhán. Te sava ga i ni cacahān:
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Te ni cahān Jesús jiín i:
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Vijna cúu jeē sándaā Yaā Dios sɨquɨ̄ cuéchi ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha. Vijna cúu jeē scúnu ya jexeén jeē ndácu jniñu ini ñayɨ̄vɨ yáha.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Te ruhū, núu na jínu condita caa ri cuu rī ini ñayɨ̄vɨ́, te sáha ri jeē jnáā tāca ñáyuu quɨ̄vɨcoo i ndaha ri, achí yá.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Súcuan ni cahān yā jeē steén yā ndese modo cuu yā.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Te ni cacahān ñayuu jiín yá:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Núu súcuan te níní ndéé gá rī jiín ró, te candíje ró rúhū jeē cúu ri luz, návāha nduu ró ñáyuu cájica jíín luz, achí yá.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Te vēsú cuehē jniñu jéhnu ni sáha Jesús jeē steén yā poder yā nuū i, te tu ní cácandíje i ya.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Chi squícu nahín jnúhun ni cahān Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Jeē yúcuan tu ní cúu candíje i, chi ni cahān tucu Isaías:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Ni sáha ya jeē nájnūhun cáhīyo cuáá ánuá i,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Jnūhun yáha ní cahān Isaías, chi je ni jito de ndese yōhyo cújéhnu Jesús, te ni cahān de ndese coo quɨvɨ̄ jeē quíji ya.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Te vēsú súcuan te cuehē ñayuu hebreo chi ni cacandíje i ya, te suni nde jiín sava tēe cándacu jniñu. Te tu ní cácachi de jeē cácandíje de ya, chi sɨquɨ̄ jeē cáyūhú de tāca tée fariseo. Chi núu súcuan te quenehen ún de ini vehe iī sinagoga jeē ma cuáha ga jnūhun quɨ̄vɨcoo de.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chi cácusɨɨ̄ gā ni de jeē cujéhnu de sáha ñayuu, vēsú jeē cujéhnu de sáha Yaā Dios.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Te ni cahān jee Jesús:
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Te ñayuu cájito nuū rī, suni cájito i nuū Yaā ní tají rúhū.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Máá rí jeē cúu ri luz cúndijin ini anuá ñayuu, ni quiji ri ini ñayɨ̄vɨ návāha tāca ñáyuu cácandíje ruhū, ma cáca i nájnūhun nuū néē.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Te núu ɨɨn ñayuu jíni sōho i jnūhun cáhán rī, te núu tu jétáhú i, te nasūu rúhū sándaā sɨquɨ̄ i. Chi tú vēji ri jeē ndénehen ri cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu ñayɨ̄vɨ́, chi sa suhva jeē jnáma ri i.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Te ñayuu jeē casquéhichī i ruhū te tu cájetáhú i jnūhun cáhán rī, íyó ɨɨn jeē sándaā sɨquɨ̄ i. Suu tāca jnúhun jeē ni cáhān rī, jnūhun un cúu jeē ndenehen cuēchi sɨquɨ̄ i quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Chi tu cáhán rī jeē cúu ni maá rí, chi Tátá rī, Yaā ní tají rúhū, máá yá ni ndacu jniñu nuū rī ndese cahān rī jiín ndese stéén rī.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Te jíní rī jeē jniñu ndácu Tátá rī sáha jeē cótecu ñayuu nɨɨ́ cáni. Núu súcuan te jnūhun cáhán rī, chi máni jnūhun jeē ní cachi Tatá rī cúu, áchí yá.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.