João 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te cúmanī iñū gā quɨvɨ̄ te coo vico pascua. Te ni jehēn tucu Jesús ñuu Betania nuū ndeé Lázaro, tēe ni jihī te ni nastécu yā de.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Te ni casáha i ɨɨn vico xíni jeē yɨñúhún i jíín yá. Te Marta ni jeni ña cohō. Te Lázaro yéji de staā jiín yá nuū mesa jiín táca gá ñayuu.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 Yūcuán na te María ni quee ña jíín nájnūhun sava litro aceite perfume jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni chuhun ña jehē Jesús, te ni nasíchí ña jíín ixi ña. Te nɨ́ɨ́ ini vehe un ní chitú xícō perfume un.
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 Yūcuán na te ni cahān Judas Iscariote sēhe Simón, ɨɨn tēe scuáha jíín yá un, te suu de cúu jeē nastúu de ya:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 ¿Najehē tu ní cúyāhu perfume yáha jéē uní ciento denario, te cuāha yó núū ñáyuu ndahú núú. Achí de.
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Súcuan ni cahān de, nasūu jéē cundáhú ndije ni de ñayuu ndahú, chi sa suhva jeē cúu de tēe cuíhná. Chi máá de ndíso yɨjnɨ xūhún, te quíhin cuíhná de jeē cájequin tāca tée ún.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 Chi níní cáyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te ruhū chi tuá condee rī jiín ró. Achí yá.
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Te cuehē ñayuu hebreo ni cajini jnūhun i jeē néne ya ñuu Betania. Te ni jinūcoo i, te nasūu máá ɨɨn jeē cuní i coto i nuū Jesús, chi suni jeē cuní i coto i nuū Lázaro, tēe jeē ní nastécu yā.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Yūcuán na te sutū cácujéhnu ni casquíjnáhan de jnūhun jeē suni cahni de Lázaro.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 Chi jeē sɨquɨ́ Lázaro te ni cujiyo cuehē jnáhan ñuu de hebreo nuū de, te cácandíje i Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Te ɨnga quɨvɨ̄ ún, te ñayuu cuehē jeē ní quecoo vico pascua un, ní cajini jnūhun i jeē véji Jesús ñuu Jerusalén.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 Te ni cajehnde i ndaha ñúú, te ni quendacoo i cuajnahan i ya. Te cácana jee i:
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Te ni nihīn Jesús ɨɨn burro, te ni jecosō yā tɨ̄, nájnūhun cáhán tutu iī:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Ñayuu ñuu Jerusalén jeē naní ñuu Sion, ma yūhu ró jijnáhan ró.
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 Te quɨvɨ̄ ún te tēe cáscuáha jíín yá, tu ní cájecūhun ni de jeē súcuan squícu tāca jéē yosó núū tútu iī. Te nde ná ni ndujéhnu Jesús jeē cuánuhun yā andɨvɨ́, te sáá te ni canucūhun ni de tāca jnúhun yósó sɨ́quɨ̄ yā, jiín jéē ní casáha de súcuan jíín yá.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 Te ñayuu ní cahīin jíín yá ná ni cana ya xinī Lázaro nuū ní yɨndūji de, te ni nastécu yā de, ni canacani i jnūhun ndese ni sáha ya.
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 Jeē yúcuan ní quendacoo ñayuu cuehē un, ní jejnahan i ya, chi ni cajini jnūhun i jeē ni sáha ya jniñu jéhnu un jéē ni steén yā poder yā.
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Yūcuán na te ni cacahān maá tée fariseo:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Te sava ñayuu nación Grecia, suni ni quijicoo i ñuu Jerusalén vico pascua un jéē chiñúhún i Yaā Dios.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Te ni quecoo i nuū Felipe, tēe ñuu Betsaida ndañúū Galilea. Te ni cacahān i jíín de:
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Te ni jehēn Felipe, ni castūhún de nuū Andrés. Te ndɨndúú de cuacastūhún de nuū Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Te jendaá cahán rī jiín ró, ɨɨn nunī trigo núu tú nɨngava nuū ñúhun te quindūji, núu súcuan te quendōo máá ɨɨn‑ni. Te núu quindūji, te nacayā cuehē ndasɨ́. Te suni súcuan cánuú cuu rī quindūji ri, návāha coo cuehē ñayuu jeē ndúu i sēhe Yaā Dios.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū, te jnahnū ndetū i. Te ñayuu jeē jéhe i jnūhun ndoho i jeē sɨquɨ́ ruhū ini ñayɨ̄vɨ yáha, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 Núu ndé ñáyuu cuní i cuajníñu i nuū rī, na cóndiquīn i ruhū. Te nuū cóndee rī, suni yūcuán condee ñayuu jejníñu nuū rī. Te ñayuu jejníñu nuū rī, chi sáha Tátá rī jeē cujéhnu i.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 ’Te vijna te cúcuíhyá ndasɨ́ ni rī sáha jnūndóho quiji sɨquɨ̄ rī. ¿Te ndese cahān rī? ¿A cáhān rī jiín Tátá rī: Jnama ní sáña núū jnúndóho jeē quíji sɨquɨ̄ ná, achi rī? Ma cúu, chi jeē sɨquɨ́ yúcuan cúu jeē véji ri.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 Tátā, stéén ni jéē cujéhnu ndasɨ́ ní jiín poder ni, áchí yá.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Te ni cajini ñayuu cáhīin yūcuán, te ni cacahān i jeē taja cáhán. Te sava ga i ni cacahān:
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Te ni cahān Jesús jiín i:
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Vijna cúu jeē sándaā Yaā Dios sɨquɨ̄ cuéchi ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha. Vijna cúu jeē scúnu ya jexeén jeē ndácu jniñu ini ñayɨ̄vɨ yáha.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Te ruhū, núu na jínu condita caa ri cuu rī ini ñayɨ̄vɨ́, te sáha ri jeē jnáā tāca ñáyuu quɨ̄vɨcoo i ndaha ri, achí yá.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Súcuan ni cahān yā jeē steén yā ndese modo cuu yā.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 Te ni cacahān ñayuu jiín yá:
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Núu súcuan te níní ndéé gá rī jiín ró, te candíje ró rúhū jeē cúu ri luz, návāha nduu ró ñáyuu cájica jíín luz, achí yá.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Te vēsú cuehē jniñu jéhnu ni sáha Jesús jeē steén yā poder yā nuū i, te tu ní cácandíje i ya.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 Chi squícu nahín jnúhun ni cahān Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Jeē yúcuan tu ní cúu candíje i, chi ni cahān tucu Isaías:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Ni sáha ya jeē nájnūhun cáhīyo cuáá ánuá i,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Jnūhun yáha ní cahān Isaías, chi je ni jito de ndese yōhyo cújéhnu Jesús, te ni cahān de ndese coo quɨvɨ̄ jeē quíji ya.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Te vēsú súcuan te cuehē ñayuu hebreo chi ni cacandíje i ya, te suni nde jiín sava tēe cándacu jniñu. Te tu ní cácachi de jeē cácandíje de ya, chi sɨquɨ̄ jeē cáyūhú de tāca tée fariseo. Chi núu súcuan te quenehen ún de ini vehe iī sinagoga jeē ma cuáha ga jnūhun quɨ̄vɨcoo de.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Chi cácusɨɨ̄ gā ni de jeē cujéhnu de sáha ñayuu, vēsú jeē cujéhnu de sáha Yaā Dios.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Te ni cahān jee Jesús:
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Te ñayuu cájito nuū rī, suni cájito i nuū Yaā ní tají rúhū.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Máá rí jeē cúu ri luz cúndijin ini anuá ñayuu, ni quiji ri ini ñayɨ̄vɨ návāha tāca ñáyuu cácandíje ruhū, ma cáca i nájnūhun nuū néē.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Te núu ɨɨn ñayuu jíni sōho i jnūhun cáhán rī, te núu tu jétáhú i, te nasūu rúhū sándaā sɨquɨ̄ i. Chi tú vēji ri jeē ndénehen ri cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu ñayɨ̄vɨ́, chi sa suhva jeē jnáma ri i.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Te ñayuu jeē casquéhichī i ruhū te tu cájetáhú i jnūhun cáhán rī, íyó ɨɨn jeē sándaā sɨquɨ̄ i. Suu tāca jnúhun jeē ni cáhān rī, jnūhun un cúu jeē ndenehen cuēchi sɨquɨ̄ i quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 Chi tu cáhán rī jeē cúu ni maá rí, chi Tátá rī, Yaā ní tají rúhū, máá yá ni ndacu jniñu nuū rī ndese cahān rī jiín ndese stéén rī.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Te jíní rī jeē jniñu ndácu Tátá rī sáha jeē cótecu ñayuu nɨɨ́ cáni. Núu súcuan te jnūhun cáhán rī, chi máni jnūhun jeē ní cachi Tatá rī cúu, áchí yá.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.