Gálatas 2

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yūcuán na te nde nuū uxí cuūn cuiyā, te ni jehēn tucu ri Jerusalén jiín Bernabé, te suni ni jeca ri Tito ni jehēn de jíín rí.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Te ni jehēn rī chi máá Yaā Dios ni steén yā jeē jíni ñúhún quíhīn rī. Te ni candutútú sɨ́ɨn nene tēe cácujéhnu nuū ñáyuu cácandíje ún. Te ni castūhun rí nuū de sɨquɨ̄ jnúhun jnáma ya yohó jéē nácani ri nuū ñáyuu tācá nación tu jíní jnūhun ya. Te súcuan ni sáha ri návāha cuajnúhún de jniñu ri, te ma quéndōo cāhá jniñu sáha ri jiín jéē ni sáha ri.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Te ni tu ní cásáha fuerza de Tito, tēe ni jica jíín rí, jeē cóndee jnunī circuncidar de, vēsú nasūu tée hebreo cúu de.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Te súcuan ni cundaā, vēsú ni quɨ̄vɨcoo jecu tēe stáhú jéē sáha de jeē hermano cácuu de. Te tēe un ní quɨ̄vɨcoo de návāha yuhu‑ni coto de ndese ni ndulibre yō nuū ley circuncidar sɨquɨ̄ jeē yɨ́hɨ yó ndaha Cristo Jesús. Chi cácuni de jeē squícu tucu yó ley un, nduu tucu yó mozo nuū ley un.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Te tu ní cájetáhú cuɨtɨ rī nuū tée ún, chi cúní rī jeē quéndōo nīhin ró jíjnáhan ró jíín jnúhun jnáma ya yohó.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Te máá tée cácujéhnu nuū ñáyuu cácandíje ún, tuá na ɨnga jniñu jéé ní cándacu de nuū rī. Te máá rí chi tu ní chíhi ri cuenta sɨquɨ̄ jeē cácujéhnu de, chi suni Yaā Dios tu sáha ya cuenta, chi ɨnuú‑ni cúu ndɨvii tēe nuū yā.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Chi sa suhva ni cajini de jeē jnúhun jnáma ya yohó, ndíso jníñu ri nacani ri nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cásáha circuncidar, nájnūhun nácani Pedro jnūhun un núū ñáyuu hebreo jeē casáha circuncidar.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Chi Yaā Dios jeē ní tají Pedro jeē nácani de jnūhun nuū ñáyuu hebreo, suni máá yá ni tají rúhū jeē nácani ri jnūhun nuū ñáyuu tācá nación tu jíní jnūhun ya.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jeē yúcuan, Jacobo jiín Pedro jiín Juan, ni cajini de jeē Yaā Dios ni jēhe ya jniñu luu yáha nuū rī. Te tēe un cácahān ñayuu cácandíje jeē maá de cácujéhnu ga. Te ni cajnɨɨ de ndaha ri jiín ndaha Bernabé, jeē ní castéén de jeē cáhīyo manī de jíín rí, jiín jéē ní cacundaā ni de jeē maá rí quingōo nacani jnūhun nuū ñáyuu tāca gá nación, te máá de jíjnáhan de nuū ñáyuu hebreo.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Te máá ɨɨn‑ni jeē ní cajicān de cúu jeē cónahán rí chindéé ñáhán rí ñayuu cándoho ndáhú, te jniñu ún je ni condɨhvɨ̄ ni rī ni sáha ri.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Te ná ni quiji Pedro ñuu Antioquía, te ni cahān cají rí nuū de, chi ni stɨ́vɨ de jniñu.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Chi nde ná tu quecoo sava jnáhan de hebreo jeē ní tají Jacobo, te yéji de staā jiín ñáyuu jeē násūú hebreo cácuu. Yūcuán na te nuū ní quecoo tēe ún, te ni cusɨ́ɨn de jeē tuá yéji de jíín i, chi yúhú de jeē cúni tāca tée un jéē tuá squícu de ley jnáhan de hebreo. Chi áchí ley jeē ma cúu caji de staā jiín ñáyuu jeē tu cásáha circuncidar.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Te sava ga tēe hebreo jeē cácandíje, suni ni cacujiyo de nuū i, nájnūhun ni sáha Pedro, chi cáyūhú de jeē cúni tēe ún. Te nde máá Bernabé ni cascáhán de ni cujiyo.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Yūcuán na te ni jini rī jeē ní canayūhú de caji de staā jiín ñáyuu ún, cúu jeē tuá jíca de jíín modo jeē cahán jnūhun jnáma ya yohó. Te ni cahān rī nuū Pedro, jíto jínúū tācá de: Róhó jéē cúu tēe nación yō hebreo, tuá squícu ró ley jnáhan yó hebreo, chi yéji rō jiín ñáyuu ún. ¿Te najehē safuerza rō i jeē squícu i ley jnáhan yo hebreo núu súcuan? ni achi rī.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Te yóhó chi cúu yó ñáyuu hebreo, te cácahān yō jeē násūu ñáyuu tāca gá nación casáha cuēchi cácuu yó.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Te vēsú súcuan te jíní yō jeē ní ɨɨn yó tu quéndōo ndaā yō nuū Yaā Dios jeē squícu yó jniñu ndácu ley Moisés jenahán, chi máá jéē candíje yó jeē Jesucristo ndahva yā cuēchi yó. Jeē yúcuan suni máá yó ni candíje yó Jesucristo, návāha ndahva yā cuēchi yó sɨ́quɨ̄ jeē candíje yó, nasūu jíín jéē nducú yó squícu yó ley un. Chi áchí tutu iī: Ni ɨɨn ñayuu ma quéndōo ndaā i nuū Yaā Dios jiín jéē nducú i squícu i jniñu jeē ndácu ley, achí.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Te máá yó ñayuu hebreo, núu cúní yō jeē ndahva Yaā Dios cuēchi yó sɨ́quɨ̄ jeē ni jíhī Cristo jehē yō, suu cúu jeē jécūhun ni yō jeē suni ñayuu casáha cuēchi cúu yó, nájnūhun tāca gá ñayuu. Núu súcuan ¿te á cuéchi ni sáha yó jeē ni stóo yó ley jenahán ná ni candíje yó Cristo? Tú cuɨtɨ jeē súcuan.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Chi sa núu naquihin tucu yó ley jeē ni stóo yó un, te súcuan tée yó cuéchi sɨquɨ̄ maá yó.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Chi ruhū, nájnūhun ni jihī rī ni sáha ley un, te jeē yúcuan má cúu ga ndacu jniñu nuū rī. Te súcuan te cuu cotecu rī jeē sáha ri jeē cuní Yaā Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Chi nájnūhun je ni jihī rī jicā cruz jiín Cristo, te vijna chi tuá técu rī jeē maá rí, chi máá Cristo cúu jeē técu ini rī. Te jeē técu rī ini ñayɨ̄vɨ yáha vijna cúu jeē candíje ri jeē Sēhe Yaā Dios chindéé ñáhán yá ruhū. Chi ni cundáhú ni yā ruhū te ni socō yā maá yá jehē rī.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Núu súcuan te tu cúní rī casɨ rī nuū jnúhun jeē ndáhva Yaā Dios cuēchi yó sɨ́quɨ̄ jeē yóhyo vāha ni yā jiín yó. Chi núu jeē quéndōo ndaā yō nuū yā jeē nducú yó squícu yó ley jenahán, yūcuán na te tu ndé jéjníñu jeē ni jíhī Cristo nuú.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.