Atos 7

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te máá sútū cujéhnu ga ni cajnūhún Esteban:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Te ni cahān Esteban:
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Te ni cahān yā jiín de: Stóo ñuu rō jiín táca jnáhan ró te quihīn rō nuū cuáha ri condee rō, chi máá rí steén ichi nuū quihín rō, achí yá.
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Yūcuán na te ni quenda de región Caldea, te ni jinū de ni condee de ñuu Harán. Te yūcuan ní jihī tatá de. Yūcuán na te ni sáha Yaā Dios jeē ní quee de ñuu yáha núū cáyūcu yó vijna.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Te tu ní jéhe ya ni ɨɨn tíhlí ñuhun yáha cuu tahū de. Te vēsú súcuan te ni jejnūhun ya jeē cuáha ya ñuhun un núū de nde jiín núū tāca séhe de, vēsú ná tu coo sēhe de sáá.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Te súcuan ni cahān Yaā Dios jiín de: Sēhe ró coyūcu jícá i ɨnga ñuu, te cuūn ciento cuiyā sájniñu sáá‑ni i te stóho ñayuu yúcuan i.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Te sɨquɨ̄ jeē súcuan sáha i jíín séhe ró, te máá rí chi stóho ri ñayuu ñuu ún. Te sáá te quendacoo sēhe ró yúcuan, te nucoyūcú i yāhá chiñúhún i ruhū, achí yá.
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Te ni cahān yā jiín Abraham jeē na cúu de circuncidar, jeē cúu ɨɨn jnunī jeē ni sáha ya contrato jiín de. Te ná ni cacu sēhe de Isaac te ni sáha de circuncidar i nuū uná quɨvɨ̄. Te suni súcuan ni sáha Isaac jiín séhe de Jacob, te Jacob jiín séhe yɨɨ́ de jeē cácuu ndɨhúxí uū yucūn ñayuu Israel.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 ’Te tāca séhe Jacob ni cacucuésún ni de jíín ñani maá de José, te ni caxīcó de i nuū tée jeē ní cajendēca i nde nación Egipto. Te Yaā Dios chi ni ndito ya José.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Te ni jnama ya i nuū tāca jnúndóho ní jito i, te ni cundíchí i ni sáha ya. Te Faraón, tēe cúu rey nación Egipto, ni cusɨɨ̄ ni de jíín i ni sáha ya, te ni tejníñu de José jeē cúu de gobernador te ndacu de jniñu nación Egipto jiín núū ñáyuu cáyūcú vehe Faraón.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 ’Te ni quiji quɨvɨ̄ jeē ni íyo ɨɨn jnamā xeēn, te ni ndoho ñayuu nɨɨ́ cáhnu nación Egipto jiín ndé ñuu Canaán. Te tāca jíí yō ún, tuá ni cánihīn de jeē cáji de.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Te ni nihīn Jacob jnūhun jeē iyó trigo nde nación Egipto, te ni tají de sēhe de ni jengoo de ni cajeen de trigo vuelta ɨɨn.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Te jeē cuángoo de vuelta uū te ni nastúu José jeē maá de cúu ñani de jíjnáhan de. Yūcuán na te ni jini rey Faraón ndé ɨɨn jnáhan cúu José.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Te ni cahān José jiín táca ñani de jeē na cóndeca de tátá de Jacob jiín ndɨhɨ jnáhan vehe de. Te ni īyo unī xico xahūn i.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Te súcuan ni cuu jeē ni jínū Jacob ni condee de nación Egipto nde ni jihī de. Te suni yūcuan ní coyūcu séhe de jeē cácuu jíí yō un ndé ni cajihī maá de.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Te ná ni quee quɨvɨ̄ jeē ndénehen ya tāca yúcūn de jeē cáyūcu tátú de nación Egipto, te ni cacondiso de yɨquɨ ndɨhúxí uū ndɨ̄yɨ jií un jéē ndíji ñuu Siquem, te ni cachindūji de ini yaū ndɨ̄yɨ ndeé jícā cáva jeē ní jeen jíí yō Abraham nuū tāca séhe Hamor ñuu Siquem.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 ’Te nde ná cáyūcu gá de nación Egipto, te cuacuyajni quɨvɨ̄ jeē squícu jnūhun ni cahān Yaā Dios jiín Abraham jeē quéndacoo sēhe de nucoyūcú i ñuu ni jéjnūhun ya nuū i, te ñayuu un ní tahū cuehē i ini nación Egipto.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Yūcuán na te ni nucuɨñɨ̄ ɨnga rey ñuu Egipto jeē tu ní jíní de jeē váha ni sáha ndɨ̄yɨ José.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Te rey un ní stahú de tāca jíí yō te ni sáha ndevāha de jíín i, chi ni sáha fuerza de i jeē ma cóto ga i sēhe yɨquɨ́n i te na cúū.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Te tiempo un ní cacu Moisés, te ni cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín i. Te unī yoō ni condito sāhi náná i tátá i.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Te tuá ni cúu condito sāhí de i, te ni cachune de i nuū nanihīn sēhe sɨ́hɨ́ Faraón i, te ni naquihin séhe ña i ni scuéhnu ña i nájnūhun sēhe máá ña.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Te ni cutūhva Moisés tāca jnúhun ndíchí ñuu Egipto, te ni cujéhnu de jíín jnúhun cáhán de jíín jniñu sáha de.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 ’Te nuū uú xico cuiyā de te ni jecondēhé de jnáhan de jeē cácuu ñayuu Israel.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Te ni jito de nuū ɨɨn tēe nación Egipto jeē sáha ndevāha jíín ɨɨn tēe Israel. Te Moisés ni jnama de jnáhan de Israel ún, chi ni jehni de tēe Egipto un. Te súcuan ni ndutahū jeē ni sáha ndevāha jíín jnáhan de ún.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Te máá Moisés jéni ni de jeē jécūhun ni tāca jnáhan de jeē Yáā Dios ni tají yá de jeē jnáma de jnáhan de ún ini nación Egipto nuú, te tu ní cájecūhun cuɨtɨ ni jnáhan de ún.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Te ɨnga quɨvɨ̄ suni ni jito de nuū uú tēe Israel jeē cájejnáhan, te cúní de jeē na jécuɨñɨ̄. Te jeē yúcuan ní cahān de jíín: ¿Najehē casáha ndevāha ró jíín jnáhan ró? Chi nájnūhun ɨɨn ñani‑ni cácuu ró, áchí de.
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Te máá tée cáni tahū jnáhan un ní chundahá de Moisés te ni cahān de: ¿Ndé ɨɨn ni jeni róhó jéē cujéhnu ró núū rī te sándaā rō jniñu ri jijnáhan ri?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Chí suni cúní rō cahni rō ruhū nájnūhun ni jehni rō tēe Egipto icu chí naún? áchí de jíín Moisés.
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Te nuū ní jini sōho Moisés jnūhun yáha, te ni yūhú de jeē cáhni rey de, te ni jinu de cuahān de ɨnga nación. Te ni condee de ñuu jicá Madián, te yūcuan ní scácu ñasɨhɨ́ de uū sēhe yɨɨ́ de.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 ’Te ni jīnu uū xico cuiyā jeē néne de yūcuán. Yūcuán na te ɨɨn ndajéhé Yaā Dios ni quenda ya nuū de nde nuū ñúhun téhé nuū íin yucu súcún Sinaí. Te ni quenda ya nuū de xinī ɨɨn yucū cuíi cáhnu cándahá yáñuhūn, te tu ní cáyú yucū ún.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Yūcuán na te Moisés ni naa ni de jíto de ún, te ni jehēn de nde nuū, návāha coto vāha de. Te ni jini sōho de jeē cahán maá Jítoho yō jiín de:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 Máá rí cúu Yaā Dios tāca jíí rō jenahán, Abraham jiín Isaac jiín Jacob, achí yá. Te Moisés, quɨ́sɨ i de jeē yūhú de, te jeē yúcuan tuá ni cúndeyɨ́ ni de coto de nuū.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Te máá Jítoho yō ni cahān yā jiín de: Quenehen ndijēn rō chi nuū íin ró, ñuhun íí cúu.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Je ni jini rī ñayuu maá rí jeē yóhyo cándoho i nación Egipto, te suni jíni sōho ri jeē cájnana uhū i, te ni cuun ri vēji ri jeē jnáma ri i jíjnáhan i. Núu súcuan te vijna chi tají rí rohó ndicó ró quihīn rō nde nación Egipto, achí yá jiín de.
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 ’Te nde ná tu quenda Moisés Egipto, te tāca jnáhan de ni casquéhichī i de jeē ní cacahān i jíín de: ¿Ndé ɨɨn ni jeni róhó jéē cujéhnu ró núū rī te sándaā rō jniñu ri? ni cacahān i jíín de. Te vēsú súcuan te máá ndajéhé Yaā Dios ni quenda nuū Moisés un jéē cándahá cáyú yucū cuíi ún. Te súcuan ni cuu jeē ní natají yá de cuanuhun de nde Egipto jeē ndácu de jniñu nuū i te jnama de i.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Te máá Moisés ni sáha de jeē ní quendacoo jnáhan ñuu de ini nación yúcuan, te ni cayāha de Mar Rojo, te ni cajica cuu de ñuhun téhé úū xico cuiyā. Te nɨ́ɨ́ tiempo un ní sáha de cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Te máá Moisés cúu jeē suhva ni cahān de jnūhun yáha jíín jnáhan ñuu yō Israel: Máá Yáā Dios cani ya Yaā nacani jnūhun nuū rō jijnáhan ró nájnūhun ni jeni ya ruhū. Te cuu ya ɨɨn jnáhan ñuu yō. Te na chúhun ni rō jnūhun cahān Yaā ún, áchí.
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Te suni nde ná ni cajica cuu jíí yō nde nuū ñúhun téhé, te ni cahān ndajéhé yā jiín Moisés xinī yúcu súcún Sinaí, te ni nihīn de jnūhun jeē cahán ndese nihīn tahú yō cotecu yō, te ni nacani de jnūhun un núū tāca jíí yō, te ni quendōo jnūhun un núū yō.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 ’Te tāca jíí yō ún tu ní cácuni de cuandetū de nuū Moisés, chi sa suhva ni cacuni de squéhichī ni de Moisés, te ni cacuni de nandicó de nungoo de Egipto nuú.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Te ni cacahān de jíín Aarón: Sáha ní tɨjnɨ yaā na cósnūu núū yō. Chi Moisés, jeē ní quenehen de yóhó Egipto vējicoo yó, tu cájini yō na vé ni ndoho de jeē tú de ndéē jeē cuahán de xinī yucu Sinaí, achí.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Yūcuán na te ni cajēhe de oro ni cuvāha ɨɨn becerro oro, te nuū becerro ídolo un ní casocō de quɨtɨ, te ni cacusɨɨ̄ ni de jíín ídolo ni casáha de ún.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Te Yaā Dios ni cujiyo ya cuahān yā, te ni stóo ya de na chíñúhún de nuū tāca jéē jíto yó íin andɨvɨ́, nájnūhun yósó núū tútu tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Tuú, chi sa suhva ni cacondiso ró nicho jeē íne ídolo jeē naní Moloc
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Te ni ndacu ya jniñu nuū Moisés jeē na sáha de vehe ñɨɨ nuū chiñúhún de ya, nájnūhun cáa jeē ní steén yā nuū de. Te tāca jíí yō, nde nuū ñúhun téhé ní canevāha de vehe iī un núū ní cachuvāha de tabla yuū jeē yosó jnúhun ley yā.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Te ni castóo de vehe un núū ndɨhɨ sēhe de jeē cúu jíí yō. Te ni quɨ̄vɨ Josué jiín jíí yō ini nación yáha, te ni sáha ya jeē ní cacundeyɨ́ de jíín táca ñáyuu jeē ní cacoyūcu yáha ní cajinu i cuangoo i. Te ni quɨ̄vɨcoo de tācá ñuu i jíín vehe iī ún, te ni quendōo nde quɨvɨ̄ ní cuu David rey.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Te ni cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín rey David. Te ni jicān de nuū yā jeē sáha de ɨɨn vehe iī yā nuú, chi máá yá cúu Yaā Dios jií de Jacob.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Te ni cuu jeē nde sēhe yɨɨ́ de Salomón ni sáha vehe iī yā.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Te vēsú súcuan ni cuu te Yaā cujéhnu téyɨ́, tu ndéé yá maá vehe jeē casáha ñayuu, nájnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun ya nde jenahán:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 Ni cahān yā:
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 ¿A násūu máá rí ní sáha ndɨhɨ jeē iyó?
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Te cáhán gā Esteban:
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 ¿A ní īyo tēe nácani jnūhun ya nde jenahán jeē tu ní sáha ndevāha jíí yō jiín de? Chi jíí yō ni cajehni de tēe ni canacani jnūhun jeē quíji máá Yáā ndaā. Te je ni quiji Yaā ún, te máá ní ni canastúu ni yá nuū tée ni cajehni de ya.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Te vēsú nde jiín táca ndajéhé yā ni jēhe ya ley yā nuū yō, te máá ní chi tu cásquícu ní, áchí Esteban.
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Tāca jnúhun yáha ní cajini sōho, te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni, te cánacayɨ̄hɨ́ yuhu cájito nuū Esteban.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Te máá Esteban chi ni cunuú Espíritu Santo jiín de. Te ni jito de ichi ándɨvɨ́, te ni jini de jeē ndíndēe núū néne Yaā Dios, te índichi Jesús ichi ndáváha ya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Te ni cahān de:
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Yūcuán na te ni cajesɨ un sóho, te ni cacana cóhó, te ɨnuú‑ni ni candonda sɨquɨ̄ Esteban.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Te ni caquenehen Esteban cuangoo jíín de nde yatā ñúū. Te tēe ni cacahān yaá un jíín ndɨhɨ jnáhan de ni cachucú de tɨcāchí de ndíto ɨɨn tēe suchí nání Saulo, te ni cacani de yuū xinī Esteban.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Te níní jéē cácani tāca tée un yúū xinī de te ni jicān tahú de nuū yā:
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de te ni cahān jee de:
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.