Atos 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te suni ɨnga tēe nání Ananías jiín ñasɨhɨ́ de Safira, ni caxīcó de ɨɨn ñuhun de.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Te ni chuvāha de sava xūhún un cuu máá de jíín ña, chi súcuan ni candajnūhún de jíín ña, te ndáhá de ɨnga sava nájnūhun jeē ndɨ́hɨ cúu, te ni jēhe de nuū tée cácuu apóstol.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Te ni cahān Pedro:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Te á násūu cuenta maá ró cúu ñuhun un ndé ná tu xīco ró? Te ná ni xīco ró ¿te á násūu cuenta maá ró cúu xūhun jéē cuajníñu ró ndé nuū cuní maá ró? ¿Te naun ni jeni ni rō jeē stahú ró súcuan? Te nasūu máni máá tée cúu jeē jícu ró stáhú ró, chi suni Yaā Dios, áchí Pedro.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Te ná ni jini sōho Ananías tāca jnúhun yáha, te ni cotúú‑ni de ni jihī de. Te tāca ñáyuu ní canihīn jnūhun ún, yōhyo ni cayūhú i.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Te ni candocuɨñɨ̄ tēe suchí, te ni cachusúcún de ndɨ̄yɨ un cuáchindūji de.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Te ni cunúu nájnūhun unī hora. Te ni jinū ñasɨhɨ́ ndɨ́yɨ un ní quɨ̄vɨ ña ini vehe ún, te tú na vé jiní cuɨtɨ ña.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Te Pedro ni cajnūhún de ña:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Te ni cahān Pedro jiín ña:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Te ni cotúú‑ni ña nuū jehé Pedro te ni jihī‑ni ña. Te ni ndɨ̄vɨcoo tēe suchí un te ni cajito de jeē jé ni jihī ña, te ni caquenehen de ña, te ni jechindūji de ña xiin yɨ́ɨ ña.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Te yōhyo ni cayūhú ndɨvii ñayuu cácandíje jíín táca gá ñayuu jeē ní cajini jnūhun jeē súcuan ni cuu.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Te cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios ni casáha tēe apóstol nuū ñáyuu. Te tāca ñáyuu cácandíje, ɨnuú‑ni cándutútú i ini corredor jeē naní Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Te tu ní cáchundeyɨ́ ni ɨnga ñayuu quijnáhan jíín i. Te cájejnúhún i ñayuu cácandíje.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Te ni nducuehē gā i, chi cúu tēe cúu ñahan ni cacandíje i máá Jítoho yō.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Te cáquindeca ñayuu jnáhan i jeē cácuhū, te cájequin i ini calle cácaa i nuū camilla jiín núū yúu, chi cácuni i vēsú ste cuándahū Pedro na yáha sɨquɨ̄ i te nduvāha i.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Te suni cuehē ñayuu tācá ñuu cáhīyo yajni yūcuan ní quijicoo i ñuu Jerusalén ni caquindeca i jnáhan i jeē cácuhū jiín jéē cándoho tachī, te ndɨhɨ i ni canduvāha i.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga jiín táca gá jnáhan jeē cácandíje sahān saduceo, ni cacucuésún ni jeē sɨquɨ́ tēe cácuu apóstol.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Te ni cajnɨɨ de tēe cácuu apóstol ni cachuhun de vecāa.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Te ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō ni nune ya yehyɨ́ vécāa ún jecuáā, te ni quenehen ya de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Cuáhán te cuɨñɨ ró ini templo, te yūcuán nacani cájí ró jnūhun nuū ñáyuu sɨquɨ̄ ndese nihīn tahú i cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí ndajéhé yā.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha. Te nuū ní cundijin te nehen ni quɨ̄vɨcoo de ini templo, te cástéén de jnūhun ya nuū ñáyuu.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Te nuū ni jínūcoo te tuá gā tēe apóstol. Te ni canandió cóo te ni cacachi:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Jendaá cúu jeē ní cajito ná ndésɨ vāha vecāa, te cáhīin tēe cándīto yéhyɨ́ un. Te nuū ní canune ná, te tú cuɨtɨ gā tēe un cáhīin ini vecāa ún, áchí de.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Te sutū cujéhnu ga jiín tée cújéhnu nuū tée cándīto templo jiín sútū cácujéhnu, nuū ní cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cajeni ni de ndese ga cúu un núu súcuan.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Te ni quee‑ni ɨɨn tēe te ni cachi:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Yūcuán na te tēe cácujéhnu nuū tée cándīto templo, jiín tée cácuu policía de, ni jengoo de, te yúcún ní nacueca de tāca tée apóstol vendicoo de jíín, chi cáyūhú de jeē sanaa te cuāha ñayuu yuū xinī de núu sáha xeēn de jíín táca tée apóstol.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Te nuū ní najinūcoo de jíín tée apóstol, te ni cajecuɨñɨ̄ de nuū tée cásáha junta. Te sutū cujéhnu ga ni cahān:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Ni cacahān nīhin ri jiín ró jeē ma steén cuɨtɨ gā rō jnūhun tēe nání Jesús. ¿Te naun ni casáha ró jéē ní ndecāva jnūhun un nɨ́ɨ́ ñuu Jerusalén yāhá? Te cácuni rō staú yáhu ró rúhū jijnáhan ri sɨquɨ̄ jeē ni jíhī tēe ún, áchí.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Te Pedro jiín táca gá apóstol ni cacahān de:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Máá Yáā Dios jií yō ni nastécu yā Jesús, Yaā ní cajehni maá ní jeē ní cata caa ní yá jicā cruz.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Te ni sáha Yaā Dios jeē ní ndujéhnu tucu Jesús néne ya ichi ndáváha Yaā Dios, te cúu ya Yaā ndácu jniñu, Yaā jnáma ñayuu. Te súcuan ni sáha Yaā Dios návāha yóhó, jéē cácuu yó ñáyuu Israel, na nácani ni yō jeē stóo yó cuéchi yó, te cone cáhnu ni yā nuū tāca cuéchi yó.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Te máá ná ni cajito ná táca jniñu yáha, te suni máá Espíritu Santo steén cají yá jeē súcuan cúu, chi jéhe Yaā Dios Espíritu Santo yā condee ini anuá tāca ñáyuu jeē cájendetū nuū yā, achí de.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Te ná ni cajini sōho un jnúhun yáha, te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni, te cahni de cácuni nuú.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Te mēhñú un jíjnáhan néne ɨɨn tēe grupo fariseo nání de Gamaliel, te cúu de maestro jeē steén ley yā, te tāca ñáyuu cájejnúhún i de. Te ni ndocuɨñɨ̄ de, te ni ndacu de jniñu jeē na cújiyo núu tēe apóstol.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Te ni cahān de:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Chi nucūhun ni rō jeē ɨɨn cuiyā ni ndonda Teudas sɨquɨ̄ gobierno, te ni cahān de jeē tée téyɨ́ cúu de, te ni cacutútú nájnūhun cuūn ciento tēe jíín de. Yūcuán na te ni cajehni ñayuu Teudas, te tāca jéē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo sáá‑ni, te ni jecuɨñɨ̄‑ni jniñu ún.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Yūcuán na te quɨvɨ̄ ni íyo censo te Judas, ɨɨn tēe Galilea, ni ndonda de sɨquɨ̄ gobierno, te ni cacutútú cuéhē tēe jíín de. Te suni ni cajehni ñayuu Judas, te tāca tée jeē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Te vijna na cuáha ri consejo rohó. Ma stáhān gā rō tēe yáha. Siáá de na quíngoo de. Chi núu ñayuu‑ni ni squejéé jniñu yáha, te jecuɨñɨ̄ iī.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Te núu Yaā Dios ni squejéé, te ma cúu casɨ rō, chi sanaa te sɨquɨ̄ Yaā Dios cándonda ró, áchí de.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Te ni cachusóhó jéē ni cáhān Gamaliel. Te ni canacana tēe cácuu apóstol, te ni cacani de jíín cuarta ñɨɨ te ni cacahān xeēn jiín de jeē ma cahán gā de jnūhun Jesús, te ni casiáá de cuangoo de.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Te máá apóstol ni quendacoo de nuū junta cuangoo de, cácusɨɨ̄ ni de jeē ni jéhe ya jnūhun ndoho de jeē cuáha ñayuu jnūhun canu de sɨquɨ̄ jeē cácandíje de ya.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Te ndɨquɨvɨ̄ castéén de jnūhun vāha Jesucristo, te cánacani de jnūhun ún ini templo jiín táca‑ni vehe.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.