Atos 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te suni ɨnga tēe nání Ananías jiín ñasɨhɨ́ de Safira, ni caxīcó de ɨɨn ñuhun de.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Te ni chuvāha de sava xūhún un cuu máá de jíín ña, chi súcuan ni candajnūhún de jíín ña, te ndáhá de ɨnga sava nájnūhun jeē ndɨ́hɨ cúu, te ni jēhe de nuū tée cácuu apóstol.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Te ni cahān Pedro:
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 ¿Te á násūu cuenta maá ró cúu ñuhun un ndé ná tu xīco ró? Te ná ni xīco ró ¿te á násūu cuenta maá ró cúu xūhun jéē cuajníñu ró ndé nuū cuní maá ró? ¿Te naun ni jeni ni rō jeē stahú ró súcuan? Te nasūu máni máá tée cúu jeē jícu ró stáhú ró, chi suni Yaā Dios, áchí Pedro.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Te ná ni jini sōho Ananías tāca jnúhun yáha, te ni cotúú‑ni de ni jihī de. Te tāca ñáyuu ní canihīn jnūhun ún, yōhyo ni cayūhú i.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Te ni candocuɨñɨ̄ tēe suchí, te ni cachusúcún de ndɨ̄yɨ un cuáchindūji de.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Te ni cunúu nájnūhun unī hora. Te ni jinū ñasɨhɨ́ ndɨ́yɨ un ní quɨ̄vɨ ña ini vehe ún, te tú na vé jiní cuɨtɨ ña.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Te Pedro ni cajnūhún de ña:
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Te ni cahān Pedro jiín ña:
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Te ni cotúú‑ni ña nuū jehé Pedro te ni jihī‑ni ña. Te ni ndɨ̄vɨcoo tēe suchí un te ni cajito de jeē jé ni jihī ña, te ni caquenehen de ña, te ni jechindūji de ña xiin yɨ́ɨ ña.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Te yōhyo ni cayūhú ndɨvii ñayuu cácandíje jíín táca gá ñayuu jeē ní cajini jnūhun jeē súcuan ni cuu.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Te cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios ni casáha tēe apóstol nuū ñáyuu. Te tāca ñáyuu cácandíje, ɨnuú‑ni cándutútú i ini corredor jeē naní Salomón.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Te tu ní cáchundeyɨ́ ni ɨnga ñayuu quijnáhan jíín i. Te cájejnúhún i ñayuu cácandíje.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Te ni nducuehē gā i, chi cúu tēe cúu ñahan ni cacandíje i máá Jítoho yō.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Te cáquindeca ñayuu jnáhan i jeē cácuhū, te cájequin i ini calle cácaa i nuū camilla jiín núū yúu, chi cácuni i vēsú ste cuándahū Pedro na yáha sɨquɨ̄ i te nduvāha i.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Te suni cuehē ñayuu tācá ñuu cáhīyo yajni yūcuan ní quijicoo i ñuu Jerusalén ni caquindeca i jnáhan i jeē cácuhū jiín jéē cándoho tachī, te ndɨhɨ i ni canduvāha i.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga jiín táca gá jnáhan jeē cácandíje sahān saduceo, ni cacucuésún ni jeē sɨquɨ́ tēe cácuu apóstol.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Te ni cajnɨɨ de tēe cácuu apóstol ni cachuhun de vecāa.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Te ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō ni nune ya yehyɨ́ vécāa ún jecuáā, te ni quenehen ya de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 Cuáhán te cuɨñɨ ró ini templo, te yūcuán nacani cájí ró jnūhun nuū ñáyuu sɨquɨ̄ ndese nihīn tahú i cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí ndajéhé yā.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha. Te nuū ní cundijin te nehen ni quɨ̄vɨcoo de ini templo, te cástéén de jnūhun ya nuū ñáyuu.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Te nuū ni jínūcoo te tuá gā tēe apóstol. Te ni canandió cóo te ni cacachi:
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Jendaá cúu jeē ní cajito ná ndésɨ vāha vecāa, te cáhīin tēe cándīto yéhyɨ́ un. Te nuū ní canune ná, te tú cuɨtɨ gā tēe un cáhīin ini vecāa ún, áchí de.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Te sutū cujéhnu ga jiín tée cújéhnu nuū tée cándīto templo jiín sútū cácujéhnu, nuū ní cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cajeni ni de ndese ga cúu un núu súcuan.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Te ni quee‑ni ɨɨn tēe te ni cachi:
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Yūcuán na te tēe cácujéhnu nuū tée cándīto templo, jiín tée cácuu policía de, ni jengoo de, te yúcún ní nacueca de tāca tée apóstol vendicoo de jíín, chi cáyūhú de jeē sanaa te cuāha ñayuu yuū xinī de núu sáha xeēn de jíín táca tée apóstol.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Te nuū ní najinūcoo de jíín tée apóstol, te ni cajecuɨñɨ̄ de nuū tée cásáha junta. Te sutū cujéhnu ga ni cahān:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 Ni cacahān nīhin ri jiín ró jeē ma steén cuɨtɨ gā rō jnūhun tēe nání Jesús. ¿Te naun ni casáha ró jéē ní ndecāva jnūhun un nɨ́ɨ́ ñuu Jerusalén yāhá? Te cácuni rō staú yáhu ró rúhū jijnáhan ri sɨquɨ̄ jeē ni jíhī tēe ún, áchí.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Te Pedro jiín táca gá apóstol ni cacahān de:
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Máá Yáā Dios jií yō ni nastécu yā Jesús, Yaā ní cajehni maá ní jeē ní cata caa ní yá jicā cruz.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Te ni sáha Yaā Dios jeē ní ndujéhnu tucu Jesús néne ya ichi ndáváha Yaā Dios, te cúu ya Yaā ndácu jniñu, Yaā jnáma ñayuu. Te súcuan ni sáha Yaā Dios návāha yóhó, jéē cácuu yó ñáyuu Israel, na nácani ni yō jeē stóo yó cuéchi yó, te cone cáhnu ni yā nuū tāca cuéchi yó.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Te máá ná ni cajito ná táca jniñu yáha, te suni máá Espíritu Santo steén cají yá jeē súcuan cúu, chi jéhe Yaā Dios Espíritu Santo yā condee ini anuá tāca ñáyuu jeē cájendetū nuū yā, achí de.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Te ná ni cajini sōho un jnúhun yáha, te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni, te cahni de cácuni nuú.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Te mēhñú un jíjnáhan néne ɨɨn tēe grupo fariseo nání de Gamaliel, te cúu de maestro jeē steén ley yā, te tāca ñáyuu cájejnúhún i de. Te ni ndocuɨñɨ̄ de, te ni ndacu de jniñu jeē na cújiyo núu tēe apóstol.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Te ni cahān de:
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Chi nucūhun ni rō jeē ɨɨn cuiyā ni ndonda Teudas sɨquɨ̄ gobierno, te ni cahān de jeē tée téyɨ́ cúu de, te ni cacutútú nájnūhun cuūn ciento tēe jíín de. Yūcuán na te ni cajehni ñayuu Teudas, te tāca jéē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo sáá‑ni, te ni jecuɨñɨ̄‑ni jniñu ún.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Yūcuán na te quɨvɨ̄ ni íyo censo te Judas, ɨɨn tēe Galilea, ni ndonda de sɨquɨ̄ gobierno, te ni cacutútú cuéhē tēe jíín de. Te suni ni cajehni ñayuu Judas, te tāca tée jeē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Te vijna na cuáha ri consejo rohó. Ma stáhān gā rō tēe yáha. Siáá de na quíngoo de. Chi núu ñayuu‑ni ni squejéé jniñu yáha, te jecuɨñɨ̄ iī.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Te núu Yaā Dios ni squejéé, te ma cúu casɨ rō, chi sanaa te sɨquɨ̄ Yaā Dios cándonda ró, áchí de.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Te ni cachusóhó jéē ni cáhān Gamaliel. Te ni canacana tēe cácuu apóstol, te ni cacani de jíín cuarta ñɨɨ te ni cacahān xeēn jiín de jeē ma cahán gā de jnūhun Jesús, te ni casiáá de cuangoo de.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Te máá apóstol ni quendacoo de nuū junta cuangoo de, cácusɨɨ̄ ni de jeē ni jéhe ya jnūhun ndoho de jeē cuáha ñayuu jnūhun canu de sɨquɨ̄ jeē cácandíje de ya.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Te ndɨquɨvɨ̄ castéén de jnūhun vāha Jesucristo, te cánacani de jnūhun ún ini templo jiín táca‑ni vehe.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.