Atos 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te suni ɨnga tēe nání Ananías jiín ñasɨhɨ́ de Safira, ni caxīcó de ɨɨn ñuhun de.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Te ni chuvāha de sava xūhún un cuu máá de jíín ña, chi súcuan ni candajnūhún de jíín ña, te ndáhá de ɨnga sava nájnūhun jeē ndɨ́hɨ cúu, te ni jēhe de nuū tée cácuu apóstol.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Te ni cahān Pedro:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 ¿Te á násūu cuenta maá ró cúu ñuhun un ndé ná tu xīco ró? Te ná ni xīco ró ¿te á násūu cuenta maá ró cúu xūhun jéē cuajníñu ró ndé nuū cuní maá ró? ¿Te naun ni jeni ni rō jeē stahú ró súcuan? Te nasūu máni máá tée cúu jeē jícu ró stáhú ró, chi suni Yaā Dios, áchí Pedro.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Te ná ni jini sōho Ananías tāca jnúhun yáha, te ni cotúú‑ni de ni jihī de. Te tāca ñáyuu ní canihīn jnūhun ún, yōhyo ni cayūhú i.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Te ni candocuɨñɨ̄ tēe suchí, te ni cachusúcún de ndɨ̄yɨ un cuáchindūji de.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Te ni cunúu nájnūhun unī hora. Te ni jinū ñasɨhɨ́ ndɨ́yɨ un ní quɨ̄vɨ ña ini vehe ún, te tú na vé jiní cuɨtɨ ña.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Te Pedro ni cajnūhún de ña:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Te ni cahān Pedro jiín ña:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Te ni cotúú‑ni ña nuū jehé Pedro te ni jihī‑ni ña. Te ni ndɨ̄vɨcoo tēe suchí un te ni cajito de jeē jé ni jihī ña, te ni caquenehen de ña, te ni jechindūji de ña xiin yɨ́ɨ ña.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Te yōhyo ni cayūhú ndɨvii ñayuu cácandíje jíín táca gá ñayuu jeē ní cajini jnūhun jeē súcuan ni cuu.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Te cuehē jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios ni casáha tēe apóstol nuū ñáyuu. Te tāca ñáyuu cácandíje, ɨnuú‑ni cándutútú i ini corredor jeē naní Salomón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Te tu ní cáchundeyɨ́ ni ɨnga ñayuu quijnáhan jíín i. Te cájejnúhún i ñayuu cácandíje.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Te ni nducuehē gā i, chi cúu tēe cúu ñahan ni cacandíje i máá Jítoho yō.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Te cáquindeca ñayuu jnáhan i jeē cácuhū, te cájequin i ini calle cácaa i nuū camilla jiín núū yúu, chi cácuni i vēsú ste cuándahū Pedro na yáha sɨquɨ̄ i te nduvāha i.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Te suni cuehē ñayuu tācá ñuu cáhīyo yajni yūcuan ní quijicoo i ñuu Jerusalén ni caquindeca i jnáhan i jeē cácuhū jiín jéē cándoho tachī, te ndɨhɨ i ni canduvāha i.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga jiín táca gá jnáhan jeē cácandíje sahān saduceo, ni cacucuésún ni jeē sɨquɨ́ tēe cácuu apóstol.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Te ni cajnɨɨ de tēe cácuu apóstol ni cachuhun de vecāa.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Te ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō ni nune ya yehyɨ́ vécāa ún jecuáā, te ni quenehen ya de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 Cuáhán te cuɨñɨ ró ini templo, te yūcuán nacani cájí ró jnūhun nuū ñáyuu sɨquɨ̄ ndese nihīn tahú i cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí ndajéhé yā.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha. Te nuū ní cundijin te nehen ni quɨ̄vɨcoo de ini templo, te cástéén de jnūhun ya nuū ñáyuu.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Te nuū ni jínūcoo te tuá gā tēe apóstol. Te ni canandió cóo te ni cacachi:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Jendaá cúu jeē ní cajito ná ndésɨ vāha vecāa, te cáhīin tēe cándīto yéhyɨ́ un. Te nuū ní canune ná, te tú cuɨtɨ gā tēe un cáhīin ini vecāa ún, áchí de.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Te sutū cujéhnu ga jiín tée cújéhnu nuū tée cándīto templo jiín sútū cácujéhnu, nuū ní cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cajeni ni de ndese ga cúu un núu súcuan.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Te ni quee‑ni ɨɨn tēe te ni cachi:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Yūcuán na te tēe cácujéhnu nuū tée cándīto templo, jiín tée cácuu policía de, ni jengoo de, te yúcún ní nacueca de tāca tée apóstol vendicoo de jíín, chi cáyūhú de jeē sanaa te cuāha ñayuu yuū xinī de núu sáha xeēn de jíín táca tée apóstol.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Te nuū ní najinūcoo de jíín tée apóstol, te ni cajecuɨñɨ̄ de nuū tée cásáha junta. Te sutū cujéhnu ga ni cahān:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Ni cacahān nīhin ri jiín ró jeē ma steén cuɨtɨ gā rō jnūhun tēe nání Jesús. ¿Te naun ni casáha ró jéē ní ndecāva jnūhun un nɨ́ɨ́ ñuu Jerusalén yāhá? Te cácuni rō staú yáhu ró rúhū jijnáhan ri sɨquɨ̄ jeē ni jíhī tēe ún, áchí.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Te Pedro jiín táca gá apóstol ni cacahān de:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Máá Yáā Dios jií yō ni nastécu yā Jesús, Yaā ní cajehni maá ní jeē ní cata caa ní yá jicā cruz.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Te ni sáha Yaā Dios jeē ní ndujéhnu tucu Jesús néne ya ichi ndáváha Yaā Dios, te cúu ya Yaā ndácu jniñu, Yaā jnáma ñayuu. Te súcuan ni sáha Yaā Dios návāha yóhó, jéē cácuu yó ñáyuu Israel, na nácani ni yō jeē stóo yó cuéchi yó, te cone cáhnu ni yā nuū tāca cuéchi yó.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Te máá ná ni cajito ná táca jniñu yáha, te suni máá Espíritu Santo steén cají yá jeē súcuan cúu, chi jéhe Yaā Dios Espíritu Santo yā condee ini anuá tāca ñáyuu jeē cájendetū nuū yā, achí de.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Te ná ni cajini sōho un jnúhun yáha, te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni, te cahni de cácuni nuú.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Te mēhñú un jíjnáhan néne ɨɨn tēe grupo fariseo nání de Gamaliel, te cúu de maestro jeē steén ley yā, te tāca ñáyuu cájejnúhún i de. Te ni ndocuɨñɨ̄ de, te ni ndacu de jniñu jeē na cújiyo núu tēe apóstol.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Te ni cahān de:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Chi nucūhun ni rō jeē ɨɨn cuiyā ni ndonda Teudas sɨquɨ̄ gobierno, te ni cahān de jeē tée téyɨ́ cúu de, te ni cacutútú nájnūhun cuūn ciento tēe jíín de. Yūcuán na te ni cajehni ñayuu Teudas, te tāca jéē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo sáá‑ni, te ni jecuɨñɨ̄‑ni jniñu ún.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Yūcuán na te quɨvɨ̄ ni íyo censo te Judas, ɨɨn tēe Galilea, ni ndonda de sɨquɨ̄ gobierno, te ni cacutútú cuéhē tēe jíín de. Te suni ni cajehni ñayuu Judas, te tāca tée jeē ní caquijnáhan jíín de ni cajitē núu cuangoo.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Te vijna na cuáha ri consejo rohó. Ma stáhān gā rō tēe yáha. Siáá de na quíngoo de. Chi núu ñayuu‑ni ni squejéé jniñu yáha, te jecuɨñɨ̄ iī.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Te núu Yaā Dios ni squejéé, te ma cúu casɨ rō, chi sanaa te sɨquɨ̄ Yaā Dios cándonda ró, áchí de.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Te ni cachusóhó jéē ni cáhān Gamaliel. Te ni canacana tēe cácuu apóstol, te ni cacani de jíín cuarta ñɨɨ te ni cacahān xeēn jiín de jeē ma cahán gā de jnūhun Jesús, te ni casiáá de cuangoo de.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Te máá apóstol ni quendacoo de nuū junta cuangoo de, cácusɨɨ̄ ni de jeē ni jéhe ya jnūhun ndoho de jeē cuáha ñayuu jnūhun canu de sɨquɨ̄ jeē cácandíje de ya.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Te ndɨquɨvɨ̄ castéén de jnūhun vāha Jesucristo, te cánacani de jnūhun ún ini templo jiín táca‑ni vehe.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.