Atos 21
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Yūcuán na te ni caquendōo tācá hermano ñuu Efeso, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Cos. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná Rodas, te yūcuan ní quendacoo ná te ni jinūcoo ná ñuu Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Te ni cane ɨɨn barco jeē quihín Fenicia, te ni quɨ̄vɨcoo ná cuángoo ná.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Te nuū ní cajito ná núū Chipre jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte, te ni quendōo ichi lado jecó barco, chi ni cayāha ná cuángoo ná nde Siria. Te ni jinūcoo ná ñuu Tiro, chi yūcuan ndóo jeē ndíso barco ún.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Te ni jenanducú ná ñayuu cácandíje, te ni caquendōo ná jíín i uxā quɨvɨ̄. Te máá Espíritu Santo ni steén nuū i jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ Pablo ñuu Jerusalén, te jeē yúcuan ní cacahān i jíín de jeē ma quihín de.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Te ni yāha uxā quɨvɨ̄ ún, te ni quendacoo ná. Te tāca tée cácandíje jíín ñasɨhɨ́ de jíín séhe de ni cachuhun ichí de sāña ní jengoo de jíín ná nde yatā ñúū, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ná jiín de yumar te ni cajicān tahú na.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Te ni cañunundee jnáhan ná ní canacuatáhú ná yūcuán, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco cuangoo ná. Te ni canandió cóo de cuanungoo de vehe de.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Te ni quendacoo ná ñuu Tiro cuangoo ná jíín barco, te ni jinūcoo ná ñuu Tolemaida ni quendacoo ná ini barco. Te yūcuan ní jengoo ná ní cacahān na jíín táca hermano, te ni caquendōo ná jíín de ɨɨn quɨvɨ̄.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajica jéhé ná jiín Pablo, te ni jinūcoo ná ñuu Cesarea, te ni quɨ̄vɨcoo ná vehe Felipe, tēe nácani jnūhun vāha ya. Tēe un cúu jnáhan jeē ndɨhúxá tēe jeē ní casaja staā nuū ñáhan viuda. Te ni caquendōo ná jíín de.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Te tēe un íyó cúūn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē cáhīyo máá i, te cánacani i jnūhun Yaā Dios.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Te ni coyūcu ná yūcuán tɨjnɨ quɨvɨ̄. Te ichi Judea ni quiji ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios, nání de Agabo.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Te ni quee de nuū ná. Te ni quihin de sanchíi Pablo, te ni jihni de ndaha de jíín jéhē de, te ni cahān de:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Te jeē ní cajini sōho na jnúhun yáha te máá ná jiín táca tée cácandíje cáyūcú ñuu Cesarea ni cacahān ndahú ná jiín Pablo jeē ma quihín de ñuu Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Te jeē tu ní cúu cuɨtɨ casɨcoo ná, yūcuán na te sa suhva ni cacahān ná:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Yūcuan na te sáá te ni casátūhva ná, te cuangoo ná ñuu Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Te suni jecu tēe ñuu Cesarea jeē cácandíje cuangoo de jíín ná. Suni cuahān ɨɨn tēe Chipre nání de Mnasón, te je ni cuu cuehē cuiyā candíje de. Te ná ni jinūcoo ná ñuu Jerusalén, te ni cacoyūcu ná vehe de.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Te nuū ni jínūcoo ná ñuu Jerusalén, te hermano cáyūcú ñuu ún yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de jeē ni jínūcoo ná.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajengoo ná jíjnáhan ná jiín Pablo vehe Jacobo, te yūcuan ní candutútú táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Te Pablo ni sáha de saludar tēe ún jíjnáhan de. Yūcuán na te ni castūhún de ndɨhɨ jniñu ní sáha Yaā Dios ná ni nacani de jnūhun ya nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cacahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ni cacahān de jíín Pablo:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Te ni canihīn i jnūhun cácahān jeē stɨ́vɨ ní steén ni núū tāca jnáhan yó ñáyuu hebreo cáyūcu jícá i tāca gá nación, chi ni steén ni núū i jeē ma cuatáhú gá i nuū ley Moisés, ni ma sáha ga i circuncidar sēhe i, ni ma cuatáhú gá i tāca gá jeē tajnúní jenahán.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Ndese sáha ní núu súcuan? Chi cuni ñayuu un jéē ní ndee ní te cutútú cuéhē i.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Suhva sáha ní núu súcuan. Yāha íyó cúūn tēe jeē ní cajejnūhun de ɨɨn jeē squícu de nuū Yaā Dios.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Cueca ní tée yáha quíhīn ni jíín de templo, te cuchi ní nasándoo ní máá ní jiín de nuū yā, te cuaan ní jeē socó de nuū Yaā Dios jijnáhan de. Yūcuán na te cuu sāté de xinī de, te suu stéén jeē ní casquícu de ndɨhɨ jeē ní cajejnūhun de nuū yā. Yūcuán na te cuni ndɨhɨ ñayuu jeē tú ndaā tāca jnúhun ni cajini sōho i sɨquɨ̄ ní, chi coto i jeē suni máá ní sa squícu ní ley yā.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Te ñayuu tācá nación jeē násūu ñáyuu hebreo cácuu i te ni cacandíje i ya, je ni catee ná carta cuahān nuū i jeē tu cánuú squícu i ley un, chi máá‑ni jeē ma cáji i cūñu jeē ni sóco nuū ídolo ni nɨñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáca jnéní i, áchí de.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Yūcuán na te ni jeca Pablo tēe ún, te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajichi de ni canasándoo de máá de nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ Pablo ini templo ni cachi de nuū sutú na quɨvɨ̄ jínu jeē nasándoo tēe un máá de nuū yā, te quindeca de quɨtɨ jeē socó de nuū yā.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Yūcuán na te cácuu de jeē sínu de ndɨhúxá quɨvɨ̄ jeē cándundoo de nuū yā, te sava jnáhan hebreo de jeē véjicoo Asia ni cajini de jeē íne Pablo ini templo, te ni cascáhán de ndɨhɨ ñayuu, te ni cajnɨɨ i Pablo.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Te ni cacana jee i:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Chi nde na íne Pablo ini ñuu un ní cajini tēe hebreo jeē jíca de jíín Trófimo, tēe ñuu Efeso jeē násūú hebreo cúu de, te cájeni ni de jeē ni quɨ́vɨ tēe un jíín Pablo ini templo.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cuvaā, te ni cacutútú‑ni i, te ni cajnɨɨ i Pablo, te ni castáa i de ni quenehen i de ini templo un, te ni canacasɨ‑ni i yéhyɨ́.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Te ni cacuni i cahni i de núú. Te general, tēe cújéhnu nuū ndɨ́hɨ soldado, ni nihīn de jnūhun jeē ndɨhɨ ñayuu ñuu Jerusalén ni candonda i cácuvaā i.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Te ni jeca general tācá soldado jiín capitán, te cájinu de cuangoo de nde nuū cáhīin ñayuu cuehē ún. Te ná ni cajito ñayuu jeē ni jínūcoo general jiín soldado, te ni cajecuɨñɨ̄ i jeē cácani i Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ general mēhñu ñáyuu, te ni jnɨɨ de Pablo, te ni ndacu de jniñu jeē conuhnī de jíín úū cadena. Yūcuán na te ni cajnūhún general ndé tée cúu Pablo te na cuēchi ni sáha de.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Te ni cacana ñayuu cuehē ún, sava i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te tu ní cúu cuni de na cuēchi ni sáha Pablo, chi cácuvaā i. Te ni ndacu de jniñu cuahān Pablo nde cuartel.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Te nuū ni jínū Pablo escalera cuartel ún, te soldado ni cajnɨɨ de Pablo cándīso de sɨquɨ̄ jeē cácuni ñayuu ún jnɨɨ i Pablo sáha xeēn i jíín de.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Chi ndɨhɨ i vējicoo i ichi yátá soldado, te cácana jee i:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Te cásquɨ́vɨ de Pablo ini cuartel nuú, te jíín jnúhun griego ni cahān Pablo jiín general:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Núu súcuan te nasūu róhó cúu tēe Egipto jeē jé ni cuu quɨvɨ̄ ni ndonda sɨquɨ̄ gobierno te ni quenehen cuūn mil tēe jéhni ndɨ̄yɨ cuangoo jíín de nde nuū ñúhun téhé, áchí.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Te general ni jēhe de jnūhun jeē cahān de. Te ni jecondichi Pablo nuū escalera, te ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúu nayúú ñáyuu ún. Te nuū ní cuu nayúú‑ni i, te jíín jnúhun yuhu ñúū de hebreo ni cahān de:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.