Atos 21

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yūcuán na te ni caquendōo tācá hermano ñuu Efeso, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Cos. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná Rodas, te yūcuan ní quendacoo ná te ni jinūcoo ná ñuu Pátara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Te ni cane ɨɨn barco jeē quihín Fenicia, te ni quɨ̄vɨcoo ná cuángoo ná.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Te nuū ní cajito ná núū Chipre jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte, te ni quendōo ichi lado jecó barco, chi ni cayāha ná cuángoo ná nde Siria. Te ni jinūcoo ná ñuu Tiro, chi yūcuan ndóo jeē ndíso barco ún.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Te ni jenanducú ná ñayuu cácandíje, te ni caquendōo ná jíín i uxā quɨvɨ̄. Te máá Espíritu Santo ni steén nuū i jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ Pablo ñuu Jerusalén, te jeē yúcuan ní cacahān i jíín de jeē ma quihín de.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Te ni yāha uxā quɨvɨ̄ ún, te ni quendacoo ná. Te tāca tée cácandíje jíín ñasɨhɨ́ de jíín séhe de ni cachuhun ichí de sāña ní jengoo de jíín ná nde yatā ñúū, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ná jiín de yumar te ni cajicān tahú na.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Te ni cañunundee jnáhan ná ní canacuatáhú ná yūcuán, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco cuangoo ná. Te ni canandió cóo de cuanungoo de vehe de.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Te ni quendacoo ná ñuu Tiro cuangoo ná jíín barco, te ni jinūcoo ná ñuu Tolemaida ni quendacoo ná ini barco. Te yūcuan ní jengoo ná ní cacahān na jíín táca hermano, te ni caquendōo ná jíín de ɨɨn quɨvɨ̄.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajica jéhé ná jiín Pablo, te ni jinūcoo ná ñuu Cesarea, te ni quɨ̄vɨcoo ná vehe Felipe, tēe nácani jnūhun vāha ya. Tēe un cúu jnáhan jeē ndɨhúxá tēe jeē ní casaja staā nuū ñáhan viuda. Te ni caquendōo ná jíín de.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Te tēe un íyó cúūn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē cáhīyo máá i, te cánacani i jnūhun Yaā Dios.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Te ni coyūcu ná yūcuán tɨjnɨ quɨvɨ̄. Te ichi Judea ni quiji ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios, nání de Agabo.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Te ni quee de nuū ná. Te ni quihin de sanchíi Pablo, te ni jihni de ndaha de jíín jéhē de, te ni cahān de:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Te jeē ní cajini sōho na jnúhun yáha te máá ná jiín táca tée cácandíje cáyūcú ñuu Cesarea ni cacahān ndahú ná jiín Pablo jeē ma quihín de ñuu Jerusalén.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Te jeē tu ní cúu cuɨtɨ casɨcoo ná, yūcuán na te sa suhva ni cacahān ná:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Yūcuan na te sáá te ni casátūhva ná, te cuangoo ná ñuu Jerusalén.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Te suni jecu tēe ñuu Cesarea jeē cácandíje cuangoo de jíín ná. Suni cuahān ɨɨn tēe Chipre nání de Mnasón, te je ni cuu cuehē cuiyā candíje de. Te ná ni jinūcoo ná ñuu Jerusalén, te ni cacoyūcu ná vehe de.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Te nuū ni jínūcoo ná ñuu Jerusalén, te hermano cáyūcú ñuu ún yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de jeē ni jínūcoo ná.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajengoo ná jíjnáhan ná jiín Pablo vehe Jacobo, te yūcuan ní candutútú táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Te Pablo ni sáha de saludar tēe ún jíjnáhan de. Yūcuán na te ni castūhún de ndɨhɨ jniñu ní sáha Yaā Dios ná ni nacani de jnūhun ya nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cacahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ni cacahān de jíín Pablo:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Te ni canihīn i jnūhun cácahān jeē stɨ́vɨ ní steén ni núū tāca jnáhan yó ñáyuu hebreo cáyūcu jícá i tāca gá nación, chi ni steén ni núū i jeē ma cuatáhú gá i nuū ley Moisés, ni ma sáha ga i circuncidar sēhe i, ni ma cuatáhú gá i tāca gá jeē tajnúní jenahán.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 ¿Ndese sáha ní núu súcuan? Chi cuni ñayuu un jéē ní ndee ní te cutútú cuéhē i.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Suhva sáha ní núu súcuan. Yāha íyó cúūn tēe jeē ní cajejnūhun de ɨɨn jeē squícu de nuū Yaā Dios.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Cueca ní tée yáha quíhīn ni jíín de templo, te cuchi ní nasándoo ní máá ní jiín de nuū yā, te cuaan ní jeē socó de nuū Yaā Dios jijnáhan de. Yūcuán na te cuu sāté de xinī de, te suu stéén jeē ní casquícu de ndɨhɨ jeē ní cajejnūhun de nuū yā. Yūcuán na te cuni ndɨhɨ ñayuu jeē tú ndaā tāca jnúhun ni cajini sōho i sɨquɨ̄ ní, chi coto i jeē suni máá ní sa squícu ní ley yā.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Te ñayuu tācá nación jeē násūu ñáyuu hebreo cácuu i te ni cacandíje i ya, je ni catee ná carta cuahān nuū i jeē tu cánuú squícu i ley un, chi máá‑ni jeē ma cáji i cūñu jeē ni sóco nuū ídolo ni nɨñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáca jnéní i, áchí de.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Yūcuán na te ni jeca Pablo tēe ún, te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajichi de ni canasándoo de máá de nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ Pablo ini templo ni cachi de nuū sutú na quɨvɨ̄ jínu jeē nasándoo tēe un máá de nuū yā, te quindeca de quɨtɨ jeē socó de nuū yā.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Yūcuán na te cácuu de jeē sínu de ndɨhúxá quɨvɨ̄ jeē cándundoo de nuū yā, te sava jnáhan hebreo de jeē véjicoo Asia ni cajini de jeē íne Pablo ini templo, te ni cascáhán de ndɨhɨ ñayuu, te ni cajnɨɨ i Pablo.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Te ni cacana jee i:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Chi nde na íne Pablo ini ñuu un ní cajini tēe hebreo jeē jíca de jíín Trófimo, tēe ñuu Efeso jeē násūú hebreo cúu de, te cájeni ni de jeē ni quɨ́vɨ tēe un jíín Pablo ini templo.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cuvaā, te ni cacutútú‑ni i, te ni cajnɨɨ i Pablo, te ni castáa i de ni quenehen i de ini templo un, te ni canacasɨ‑ni i yéhyɨ́.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Te ni cacuni i cahni i de núú. Te general, tēe cújéhnu nuū ndɨ́hɨ soldado, ni nihīn de jnūhun jeē ndɨhɨ ñayuu ñuu Jerusalén ni candonda i cácuvaā i.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Te ni jeca general tācá soldado jiín capitán, te cájinu de cuangoo de nde nuū cáhīin ñayuu cuehē ún. Te ná ni cajito ñayuu jeē ni jínūcoo general jiín soldado, te ni cajecuɨñɨ̄ i jeē cácani i Pablo.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ general mēhñu ñáyuu, te ni jnɨɨ de Pablo, te ni ndacu de jniñu jeē conuhnī de jíín úū cadena. Yūcuán na te ni cajnūhún general ndé tée cúu Pablo te na cuēchi ni sáha de.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Te ni cacana ñayuu cuehē ún, sava i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te tu ní cúu cuni de na cuēchi ni sáha Pablo, chi cácuvaā i. Te ni ndacu de jniñu cuahān Pablo nde cuartel.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Te nuū ni jínū Pablo escalera cuartel ún, te soldado ni cajnɨɨ de Pablo cándīso de sɨquɨ̄ jeē cácuni ñayuu ún jnɨɨ i Pablo sáha xeēn i jíín de.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Chi ndɨhɨ i vējicoo i ichi yátá soldado, te cácana jee i:
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Te cásquɨ́vɨ de Pablo ini cuartel nuú, te jíín jnúhun griego ni cahān Pablo jiín general:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Núu súcuan te nasūu róhó cúu tēe Egipto jeē jé ni cuu quɨvɨ̄ ni ndonda sɨquɨ̄ gobierno te ni quenehen cuūn mil tēe jéhni ndɨ̄yɨ cuangoo jíín de nde nuū ñúhun téhé, áchí.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Te general ni jēhe de jnūhun jeē cahān de. Te ni jecondichi Pablo nuū escalera, te ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúu nayúú ñáyuu ún. Te nuū ní cuu nayúú‑ni i, te jíín jnúhun yuhu ñúū de hebreo ni cahān de:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.