Atos 21

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yūcuán na te ni caquendōo tācá hermano ñuu Efeso, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Cos. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná Rodas, te yūcuan ní quendacoo ná te ni jinūcoo ná ñuu Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Te ni cane ɨɨn barco jeē quihín Fenicia, te ni quɨ̄vɨcoo ná cuángoo ná.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Te nuū ní cajito ná núū Chipre jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte, te ni quendōo ichi lado jecó barco, chi ni cayāha ná cuángoo ná nde Siria. Te ni jinūcoo ná ñuu Tiro, chi yūcuan ndóo jeē ndíso barco ún.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Te ni jenanducú ná ñayuu cácandíje, te ni caquendōo ná jíín i uxā quɨvɨ̄. Te máá Espíritu Santo ni steén nuū i jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ Pablo ñuu Jerusalén, te jeē yúcuan ní cacahān i jíín de jeē ma quihín de.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Te ni yāha uxā quɨvɨ̄ ún, te ni quendacoo ná. Te tāca tée cácandíje jíín ñasɨhɨ́ de jíín séhe de ni cachuhun ichí de sāña ní jengoo de jíín ná nde yatā ñúū, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ná jiín de yumar te ni cajicān tahú na.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Te ni cañunundee jnáhan ná ní canacuatáhú ná yūcuán, te ni quɨ̄vɨcoo ná barco cuangoo ná. Te ni canandió cóo de cuanungoo de vehe de.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Te ni quendacoo ná ñuu Tiro cuangoo ná jíín barco, te ni jinūcoo ná ñuu Tolemaida ni quendacoo ná ini barco. Te yūcuan ní jengoo ná ní cacahān na jíín táca hermano, te ni caquendōo ná jíín de ɨɨn quɨvɨ̄.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajica jéhé ná jiín Pablo, te ni jinūcoo ná ñuu Cesarea, te ni quɨ̄vɨcoo ná vehe Felipe, tēe nácani jnūhun vāha ya. Tēe un cúu jnáhan jeē ndɨhúxá tēe jeē ní casaja staā nuū ñáhan viuda. Te ni caquendōo ná jíín de.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Te tēe un íyó cúūn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē cáhīyo máá i, te cánacani i jnūhun Yaā Dios.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Te ni coyūcu ná yūcuán tɨjnɨ quɨvɨ̄. Te ichi Judea ni quiji ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios, nání de Agabo.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Te ni quee de nuū ná. Te ni quihin de sanchíi Pablo, te ni jihni de ndaha de jíín jéhē de, te ni cahān de:
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Te jeē ní cajini sōho na jnúhun yáha te máá ná jiín táca tée cácandíje cáyūcú ñuu Cesarea ni cacahān ndahú ná jiín Pablo jeē ma quihín de ñuu Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Te jeē tu ní cúu cuɨtɨ casɨcoo ná, yūcuán na te sa suhva ni cacahān ná:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Yūcuan na te sáá te ni casátūhva ná, te cuangoo ná ñuu Jerusalén.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Te suni jecu tēe ñuu Cesarea jeē cácandíje cuangoo de jíín ná. Suni cuahān ɨɨn tēe Chipre nání de Mnasón, te je ni cuu cuehē cuiyā candíje de. Te ná ni jinūcoo ná ñuu Jerusalén, te ni cacoyūcu ná vehe de.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Te nuū ni jínūcoo ná ñuu Jerusalén, te hermano cáyūcú ñuu ún yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de jeē ni jínūcoo ná.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajengoo ná jíjnáhan ná jiín Pablo vehe Jacobo, te yūcuan ní candutútú táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Te Pablo ni sáha de saludar tēe ún jíjnáhan de. Yūcuán na te ni castūhún de ndɨhɨ jniñu ní sáha Yaā Dios ná ni nacani de jnūhun ya nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Te ni cajini sōho de jnūhun yáha, te ni cacahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ni cacahān de jíín Pablo:
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Te ni canihīn i jnūhun cácahān jeē stɨ́vɨ ní steén ni núū tāca jnáhan yó ñáyuu hebreo cáyūcu jícá i tāca gá nación, chi ni steén ni núū i jeē ma cuatáhú gá i nuū ley Moisés, ni ma sáha ga i circuncidar sēhe i, ni ma cuatáhú gá i tāca gá jeē tajnúní jenahán.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 ¿Ndese sáha ní núu súcuan? Chi cuni ñayuu un jéē ní ndee ní te cutútú cuéhē i.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Suhva sáha ní núu súcuan. Yāha íyó cúūn tēe jeē ní cajejnūhun de ɨɨn jeē squícu de nuū Yaā Dios.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Cueca ní tée yáha quíhīn ni jíín de templo, te cuchi ní nasándoo ní máá ní jiín de nuū yā, te cuaan ní jeē socó de nuū Yaā Dios jijnáhan de. Yūcuán na te cuu sāté de xinī de, te suu stéén jeē ní casquícu de ndɨhɨ jeē ní cajejnūhun de nuū yā. Yūcuán na te cuni ndɨhɨ ñayuu jeē tú ndaā tāca jnúhun ni cajini sōho i sɨquɨ̄ ní, chi coto i jeē suni máá ní sa squícu ní ley yā.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Te ñayuu tācá nación jeē násūu ñáyuu hebreo cácuu i te ni cacandíje i ya, je ni catee ná carta cuahān nuū i jeē tu cánuú squícu i ley un, chi máá‑ni jeē ma cáji i cūñu jeē ni sóco nuū ídolo ni nɨñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáca jnéní i, áchí de.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Yūcuán na te ni jeca Pablo tēe ún, te ɨnga quɨvɨ̄ un ní cajichi de ni canasándoo de máá de nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ Pablo ini templo ni cachi de nuū sutú na quɨvɨ̄ jínu jeē nasándoo tēe un máá de nuū yā, te quindeca de quɨtɨ jeē socó de nuū yā.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Yūcuán na te cácuu de jeē sínu de ndɨhúxá quɨvɨ̄ jeē cándundoo de nuū yā, te sava jnáhan hebreo de jeē véjicoo Asia ni cajini de jeē íne Pablo ini templo, te ni cascáhán de ndɨhɨ ñayuu, te ni cajnɨɨ i Pablo.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Te ni cacana jee i:
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Chi nde na íne Pablo ini ñuu un ní cajini tēe hebreo jeē jíca de jíín Trófimo, tēe ñuu Efeso jeē násūú hebreo cúu de, te cájeni ni de jeē ni quɨ́vɨ tēe un jíín Pablo ini templo.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Te ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní cuvaā, te ni cacutútú‑ni i, te ni cajnɨɨ i Pablo, te ni castáa i de ni quenehen i de ini templo un, te ni canacasɨ‑ni i yéhyɨ́.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Te ni cacuni i cahni i de núú. Te general, tēe cújéhnu nuū ndɨ́hɨ soldado, ni nihīn de jnūhun jeē ndɨhɨ ñayuu ñuu Jerusalén ni candonda i cácuvaā i.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Te ni jeca general tācá soldado jiín capitán, te cájinu de cuangoo de nde nuū cáhīin ñayuu cuehē ún. Te ná ni cajito ñayuu jeē ni jínūcoo general jiín soldado, te ni cajecuɨñɨ̄ i jeē cácani i Pablo.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ general mēhñu ñáyuu, te ni jnɨɨ de Pablo, te ni ndacu de jniñu jeē conuhnī de jíín úū cadena. Yūcuán na te ni cajnūhún general ndé tée cúu Pablo te na cuēchi ni sáha de.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Te ni cacana ñayuu cuehē ún, sava i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te tu ní cúu cuni de na cuēchi ni sáha Pablo, chi cácuvaā i. Te ni ndacu de jniñu cuahān Pablo nde cuartel.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Te nuū ni jínū Pablo escalera cuartel ún, te soldado ni cajnɨɨ de Pablo cándīso de sɨquɨ̄ jeē cácuni ñayuu ún jnɨɨ i Pablo sáha xeēn i jíín de.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Chi ndɨhɨ i vējicoo i ichi yátá soldado, te cácana jee i:
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Te cásquɨ́vɨ de Pablo ini cuartel nuú, te jíín jnúhun griego ni cahān Pablo jiín general:
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Núu súcuan te nasūu róhó cúu tēe Egipto jeē jé ni cuu quɨvɨ̄ ni ndonda sɨquɨ̄ gobierno te ni quenehen cuūn mil tēe jéhni ndɨ̄yɨ cuangoo jíín de nde nuū ñúhun téhé, áchí.
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Te general ni jēhe de jnūhun jeē cahān de. Te ni jecondichi Pablo nuū escalera, te ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúu nayúú ñáyuu ún. Te nuū ní cuu nayúú‑ni i, te jíín jnúhun yuhu ñúū de hebreo ni cahān de:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.