Atos 20
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te ná ni yāha jéē ní cacuvaā ñayuu, te ni cana Pablo ñayuu cácandíje, te ni jeni ichí de i. Te ni cañunundee jnáhan de jíín Pablo jeē ní nacuatáhú de, te cuahān de Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Te ni jica cuu de tācá ñuu yúcuan. Te jíín cuéhē jnūhun ni stɨhvɨ́ ni de tācá hermano cácandíje. Te ni jinū de Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Te ni condee de yūcuan únī yoō. Te je yajni quihīn de jíín barco nde Siria nuú, te máá quɨ́vɨ̄ ún te ni nihīn de jnūhun jeē jnáhan ñuu de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun jeē ndonda sɨquɨ̄ de ichi nuū quihín de, te jeē yúcuan ní nacani ni de te cuahān tucu de ichi Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Te ni cahīyo sava tēe cájica jíín Pablo, te cánaní de Sópater ñuu Berea, Aristarco jiín tée nání Segundo nde ñuu Tesalónica, Gayo ñuu Derbe, Tíquico jiín Trófimo nde Asia, jiín Timoteo.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Te ni cacandu tēe yáha, te cándētu de Pablo jiín sáña, Lucas, nde ñuu Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Te nuū ni yáha vico jeē cáyeji i pan jeē tu yɨ́hɨ levadura, te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Filipos, te nde nuū uhún quɨvɨ̄ te ni canajnáhan ná jíín de nde ñuu Troas. Te ñuu yúcuan ní coyūcu ná uxā quɨvɨ̄.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Te máá quɨ́vɨ̄ domingo ni candutútú ñáyuu cácandíje jeē cáji i pan, nájnūhun ni steén maá Jítoho yō jeē núcūhun ni yō sɨquɨ̄ yā. Te ni steén Pablo jnūhun nuū ñáyuu ún. Te sɨquɨ̄ jeē ɨnga quɨvɨ̄ un jíni ñúhún quenda de quihīn de, te nahán ní nacani de jnūhun nde ni cuñuú.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Te vehe yósó jnáhan cúu vehe ún. Te nde cuarto xinī nuū ní candutútú ná un ní īyo cuehē lámpara ni cundijin.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Te ɨɨn sūchi yɨ́ɨ́ nání i Eutico, néne i yuhu ventana. Te jeē ní cunahán nácani Pablo jnūhun, te yōhyo jíí i māhná, te ni quixī‑ni i. Te nde piso unī un ní nɨnga i nde nuū ñúhun. Te je ni jihī i ni candonehen de i.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Yūcuán na te ni nuu Pablo te ni jita ndeyɨ de ni canehen de i ni ñunundee de i, te ni cahān de:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Te ni ndaa Pablo, te ni yeji de pan jiín i jíjnáhan i jeē cánucūhun ni de sɨquɨ̄ yā. Te nahán gá ni nacani de jnūhun nde cuacundijin. Yūcuán na te ni quenda de cuahān de.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Te Eutico chi íyó váha i cuanuhun i jíín de jíjnáhan de, te ndɨvii ñayuu ún yōhyo cácusɨɨ̄ ni i.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Te ni quɨ̄vɨcoo ná ini barco cuangoo ná. Te Pablo chi cúní de caca jéhé de, te ni cundaā jeē najnáhan ná jíín de nde ñuu Asón.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Te nuū ní canajnáhan ná jíín de ñuu Asón, te ni quɨ̄vɨ de barco te cuangoo ná jíín de nde ñuu Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Te yūcuan ní quendacoo tucu ná jíín barco te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná xiin Quío, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te quɨvɨ̄ uní ni jinūcoo ná Samos jeē súni nuū ndúte íne, te ni caquendōo ná Trogilio. Te quɨvɨ̄ cuún ni jinūcoo ná ñuu Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Te tu ní jéngoo ná ñuu Efeso, chi jéni ni Pablo jeē yáha‑ni de ñuu un quíhīn de, návāha ma cucuéé de Asia te naa tiempo nuú, chi núú de jinū yachī de ñuu Jerusalén cone de máá quɨ́vɨ̄ Pentecostés núu na cúu.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Te ná íne ga Pablo ñuu Mileto, te ni tají de jnūhun cuahān nde ñuu Efeso jeē na quíjicoo tēe jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Te nuū ní quecoo tēe ún, te ni cahān de:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Chi nɨ́ɨ́ tiempo jeē ni íne ná jíín ní te nde vijna, jéjníñu vāha na sɨ́quɨ̄ jnúhun máá Jítoho yō, te tu ní sándúxí ná maá ná. Te íyó jínu ni ndahyū na jéhē ñáyuu. Te ni ndoho ná jnúndóho ni casáha jnáhan ñuu ná hebreo, chi ni casquíjnáhan jnūhun i sɨquɨ̄ ná.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Te cájini ni jéē tu ní táñúhún ná ni ɨɨn, vēsú ndese ga cácahān ñayuu sɨquɨ̄ ná, chi ni nacani ná ndɨhɨ jnūhun ya jeē quéndōo vāha ní sáha. Te ni steén na jnúhun ya nuū ni jíjnáhan ní, cúu nuū chitú cúu tācá vehe ní.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Te ɨnuú‑ni jnūhun ni nacani ná núū ndɨhɨ ní, cúu jnáhan ñuu ná hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, chi ni cahān na jéē na nácani ni ni jéē stóo ni cuéchi ní te na cándíje ní máá Jítoho yō Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vijna chi ñúhun ichí ná quihīn ná ñuu Jerusalén, chi stɨ́hvɨ́ ni Espíritu Santo sāña quíhīn ná. Te tu jíní ná ndese ga coo jíín ná yūcuán.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Te íyó ɨɨn jeē jiní na, cúu jeē chune i sāñá vecāa te quiji jnūndóho sɨquɨ̄ ná, chi Espíritu Santo súcuan cáhán jiín ná ndɨjnahan ñuu nuū jíca ná.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Te ni tu sáha ná cuenta vēsú na cáhni i sāñá, chi jeē cuní na cúu jeē na sínu vāha ná jniñu jeē ní tee máá Jítoho yō Jesús sɨquɨ̄ ná, te súcuan cusɨɨ̄ ni ná. Te jniñu un cúu jeē nácani ná jnúhun vāha ya nuū tāca ñáyuu ndese vāha ni Yaā Dios jiín yó.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Te je ni jica cuu ná, ní nacani ná jnúhun ya nuū ní ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te vijna chi jíní na jéē ni ɨɨn ní ma najnáhan ga yō nuū ñáyɨ̄vɨ yáha.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Jeē yúcuan cástūhun cájí ná nuū ni jíjnáhan ní vijna jeē násūu cuéchi ná cúu núu ndé ɨɨn ní stɨ́vɨ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Chi ni nacani ná núū ní ndɨhɨ jnūhun Yaā Dios jeē ni sándaā yā ndese coo, te tu ní quéndōo ni ɨɨn jnūhun.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Núu súcuan te coto vāha ní máá ní jiín ndɨhɨ ñayuu cácandíje, chi Espíritu Santo ni jeni ya nihín jéē cóndito ní ñáyuu maá Jítoho yō, chi ni nacuaan ya i jíín nɨ́ñɨ̄ yā.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Chi jeē quihín na te jíní na jéē quijicoo tēe cástáhú quɨ́vɨcoo mēhñu ní, te nducú de snáā de jnūhun ni cajetáhú ñáyuu cácandíje, te xeēn sáha jnūhun stáhú de nájnūhun xeēn sáha yɨhɨ̄ jeē cájehni tɨ̄ lanchi.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Te suni nuū grupo maá ní quejéé sava de cahān de jnūhun stáhú, te stáhú de sava ñayuu cácandíje jeē na cóndiquīn i jnūhun stáhú stéén de.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Jeē yúcuan condito ní jéē ma cóo súcuan. Te ma náā ni ni jéē uní cuiyā ndɨquɨvɨ̄ ndɨ́ñuu ni condɨhvɨ̄ ndasɨ́ ni na ndé ndahyú na jéhē ni, ní jeni ichí ná ɨɨn ɨɨn ní jíjnáhan ní.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’Te vijna, hermano, jícán tahú na núū Yaā Dios jeē coto ya nihín. Chi jnūhun jeē váha ni yā ndíso poder sáha jeē íje ga ni jíín, te suu sáha jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuāha ya tahū jeē ndujéhnu luu ní ndé jiín ndɨhɨ ñayuu ní nacāji ya jeē cóo ndoo coo iī i nuū yā.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Tu ní ndúcú ná jeē nihín na xúhun chí sahma nuū ní ɨɨn i.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Chi je cájini vāha ni jéē sa suhva ni sájniñu nīhin ná návāha nihīn na jéē cótecu na ndé jiín táca tée cájica jíín ná.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Te níní ní steén na núū ni jéē súcuan jíni ñúhún sájniñu yó návāha nihīn yō jeē cuáha yó núū ñayuu cúmanī nuū. Te ma náā ni ni jnúhun jeē ni cáhān maá Jítoho yō Jesús, chi suhva ni cahān yā: Ndetū gā quendōo yó jéē cuáha yó vēsú jeē nihín yō, achí yá. Achí Pablo.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Te ni ndɨhɨ ni cahān de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de, te ni jicān tahú de jíín ndɨhɨ tēe ún.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Yūcuán na te ndɨhɨ de ni cajecunundee jnáhan de jíín Pablo ni catechūhú de jeē cánacuatáhú de, te ni candahyū de.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Chi cácucuíhyá ndasɨ́ ni de jíín jnúhun ni cahān Pablo jeē ma ndácoto jnáhan ga de. Te cuangoo‑ni de jíín Pablo nde núū íin barco.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.