Atos 20
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te ná ni yāha jéē ní cacuvaā ñayuu, te ni cana Pablo ñayuu cácandíje, te ni jeni ichí de i. Te ni cañunundee jnáhan de jíín Pablo jeē ní nacuatáhú de, te cuahān de Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Te ni jica cuu de tācá ñuu yúcuan. Te jíín cuéhē jnūhun ni stɨhvɨ́ ni de tācá hermano cácandíje. Te ni jinū de Grecia.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Te ni condee de yūcuan únī yoō. Te je yajni quihīn de jíín barco nde Siria nuú, te máá quɨ́vɨ̄ ún te ni nihīn de jnūhun jeē jnáhan ñuu de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun jeē ndonda sɨquɨ̄ de ichi nuū quihín de, te jeē yúcuan ní nacani ni de te cuahān tucu de ichi Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Te ni cahīyo sava tēe cájica jíín Pablo, te cánaní de Sópater ñuu Berea, Aristarco jiín tée nání Segundo nde ñuu Tesalónica, Gayo ñuu Derbe, Tíquico jiín Trófimo nde Asia, jiín Timoteo.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Te ni cacandu tēe yáha, te cándētu de Pablo jiín sáña, Lucas, nde ñuu Troas.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Te nuū ni yáha vico jeē cáyeji i pan jeē tu yɨ́hɨ levadura, te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Filipos, te nde nuū uhún quɨvɨ̄ te ni canajnáhan ná jíín de nde ñuu Troas. Te ñuu yúcuan ní coyūcu ná uxā quɨvɨ̄.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Te máá quɨ́vɨ̄ domingo ni candutútú ñáyuu cácandíje jeē cáji i pan, nájnūhun ni steén maá Jítoho yō jeē núcūhun ni yō sɨquɨ̄ yā. Te ni steén Pablo jnūhun nuū ñáyuu ún. Te sɨquɨ̄ jeē ɨnga quɨvɨ̄ un jíni ñúhún quenda de quihīn de, te nahán ní nacani de jnūhun nde ni cuñuú.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Te vehe yósó jnáhan cúu vehe ún. Te nde cuarto xinī nuū ní candutútú ná un ní īyo cuehē lámpara ni cundijin.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Te ɨɨn sūchi yɨ́ɨ́ nání i Eutico, néne i yuhu ventana. Te jeē ní cunahán nácani Pablo jnūhun, te yōhyo jíí i māhná, te ni quixī‑ni i. Te nde piso unī un ní nɨnga i nde nuū ñúhun. Te je ni jihī i ni candonehen de i.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Yūcuán na te ni nuu Pablo te ni jita ndeyɨ de ni canehen de i ni ñunundee de i, te ni cahān de:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Te ni ndaa Pablo, te ni yeji de pan jiín i jíjnáhan i jeē cánucūhun ni de sɨquɨ̄ yā. Te nahán gá ni nacani de jnūhun nde cuacundijin. Yūcuán na te ni quenda de cuahān de.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Te Eutico chi íyó váha i cuanuhun i jíín de jíjnáhan de, te ndɨvii ñayuu ún yōhyo cácusɨɨ̄ ni i.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Te ni quɨ̄vɨcoo ná ini barco cuangoo ná. Te Pablo chi cúní de caca jéhé de, te ni cundaā jeē najnáhan ná jíín de nde ñuu Asón.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Te nuū ní canajnáhan ná jíín de ñuu Asón, te ni quɨ̄vɨ de barco te cuangoo ná jíín de nde ñuu Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Te yūcuan ní quendacoo tucu ná jíín barco te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná xiin Quío, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te quɨvɨ̄ uní ni jinūcoo ná Samos jeē súni nuū ndúte íne, te ni caquendōo ná Trogilio. Te quɨvɨ̄ cuún ni jinūcoo ná ñuu Mileto.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Te tu ní jéngoo ná ñuu Efeso, chi jéni ni Pablo jeē yáha‑ni de ñuu un quíhīn de, návāha ma cucuéé de Asia te naa tiempo nuú, chi núú de jinū yachī de ñuu Jerusalén cone de máá quɨ́vɨ̄ Pentecostés núu na cúu.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Te ná íne ga Pablo ñuu Mileto, te ni tají de jnūhun cuahān nde ñuu Efeso jeē na quíjicoo tēe jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Te nuū ní quecoo tēe ún, te ni cahān de:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Chi nɨ́ɨ́ tiempo jeē ni íne ná jíín ní te nde vijna, jéjníñu vāha na sɨ́quɨ̄ jnúhun máá Jítoho yō, te tu ní sándúxí ná maá ná. Te íyó jínu ni ndahyū na jéhē ñáyuu. Te ni ndoho ná jnúndóho ni casáha jnáhan ñuu ná hebreo, chi ni casquíjnáhan jnūhun i sɨquɨ̄ ná.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Te cájini ni jéē tu ní táñúhún ná ni ɨɨn, vēsú ndese ga cácahān ñayuu sɨquɨ̄ ná, chi ni nacani ná ndɨhɨ jnūhun ya jeē quéndōo vāha ní sáha. Te ni steén na jnúhun ya nuū ni jíjnáhan ní, cúu nuū chitú cúu tācá vehe ní.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Te ɨnuú‑ni jnūhun ni nacani ná núū ndɨhɨ ní, cúu jnáhan ñuu ná hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, chi ni cahān na jéē na nácani ni ni jéē stóo ni cuéchi ní te na cándíje ní máá Jítoho yō Jesucristo.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vijna chi ñúhun ichí ná quihīn ná ñuu Jerusalén, chi stɨ́hvɨ́ ni Espíritu Santo sāña quíhīn ná. Te tu jíní ná ndese ga coo jíín ná yūcuán.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Te íyó ɨɨn jeē jiní na, cúu jeē chune i sāñá vecāa te quiji jnūndóho sɨquɨ̄ ná, chi Espíritu Santo súcuan cáhán jiín ná ndɨjnahan ñuu nuū jíca ná.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Te ni tu sáha ná cuenta vēsú na cáhni i sāñá, chi jeē cuní na cúu jeē na sínu vāha ná jniñu jeē ní tee máá Jítoho yō Jesús sɨquɨ̄ ná, te súcuan cusɨɨ̄ ni ná. Te jniñu un cúu jeē nácani ná jnúhun vāha ya nuū tāca ñáyuu ndese vāha ni Yaā Dios jiín yó.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 ’Te je ni jica cuu ná, ní nacani ná jnúhun ya nuū ní ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te vijna chi jíní na jéē ni ɨɨn ní ma najnáhan ga yō nuū ñáyɨ̄vɨ yáha.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Jeē yúcuan cástūhun cájí ná nuū ni jíjnáhan ní vijna jeē násūu cuéchi ná cúu núu ndé ɨɨn ní stɨ́vɨ.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Chi ni nacani ná núū ní ndɨhɨ jnūhun Yaā Dios jeē ni sándaā yā ndese coo, te tu ní quéndōo ni ɨɨn jnūhun.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Núu súcuan te coto vāha ní máá ní jiín ndɨhɨ ñayuu cácandíje, chi Espíritu Santo ni jeni ya nihín jéē cóndito ní ñáyuu maá Jítoho yō, chi ni nacuaan ya i jíín nɨ́ñɨ̄ yā.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Chi jeē quihín na te jíní na jéē quijicoo tēe cástáhú quɨ́vɨcoo mēhñu ní, te nducú de snáā de jnūhun ni cajetáhú ñáyuu cácandíje, te xeēn sáha jnūhun stáhú de nájnūhun xeēn sáha yɨhɨ̄ jeē cájehni tɨ̄ lanchi.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Te suni nuū grupo maá ní quejéé sava de cahān de jnūhun stáhú, te stáhú de sava ñayuu cácandíje jeē na cóndiquīn i jnūhun stáhú stéén de.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Jeē yúcuan condito ní jéē ma cóo súcuan. Te ma náā ni ni jéē uní cuiyā ndɨquɨvɨ̄ ndɨ́ñuu ni condɨhvɨ̄ ndasɨ́ ni na ndé ndahyú na jéhē ni, ní jeni ichí ná ɨɨn ɨɨn ní jíjnáhan ní.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 ’Te vijna, hermano, jícán tahú na núū Yaā Dios jeē coto ya nihín. Chi jnūhun jeē váha ni yā ndíso poder sáha jeē íje ga ni jíín, te suu sáha jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuāha ya tahū jeē ndujéhnu luu ní ndé jiín ndɨhɨ ñayuu ní nacāji ya jeē cóo ndoo coo iī i nuū yā.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Tu ní ndúcú ná jeē nihín na xúhun chí sahma nuū ní ɨɨn i.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Chi je cájini vāha ni jéē sa suhva ni sájniñu nīhin ná návāha nihīn na jéē cótecu na ndé jiín táca tée cájica jíín ná.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Te níní ní steén na núū ni jéē súcuan jíni ñúhún sájniñu yó návāha nihīn yō jeē cuáha yó núū ñayuu cúmanī nuū. Te ma náā ni ni jnúhun jeē ni cáhān maá Jítoho yō Jesús, chi suhva ni cahān yā: Ndetū gā quendōo yó jéē cuáha yó vēsú jeē nihín yō, achí yá. Achí Pablo.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Te ni ndɨhɨ ni cahān de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de, te ni jicān tahú de jíín ndɨhɨ tēe ún.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Yūcuán na te ndɨhɨ de ni cajecunundee jnáhan de jíín Pablo ni catechūhú de jeē cánacuatáhú de, te ni candahyū de.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Chi cácucuíhyá ndasɨ́ ni de jíín jnúhun ni cahān Pablo jeē ma ndácoto jnáhan ga de. Te cuangoo‑ni de jíín Pablo nde núū íin barco.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.