Atos 20

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ná ni yāha jéē ní cacuvaā ñayuu, te ni cana Pablo ñayuu cácandíje, te ni jeni ichí de i. Te ni cañunundee jnáhan de jíín Pablo jeē ní nacuatáhú de, te cuahān de Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Te ni jica cuu de tācá ñuu yúcuan. Te jíín cuéhē jnūhun ni stɨhvɨ́ ni de tācá hermano cácandíje. Te ni jinū de Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Te ni condee de yūcuan únī yoō. Te je yajni quihīn de jíín barco nde Siria nuú, te máá quɨ́vɨ̄ ún te ni nihīn de jnūhun jeē jnáhan ñuu de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun jeē ndonda sɨquɨ̄ de ichi nuū quihín de, te jeē yúcuan ní nacani ni de te cuahān tucu de ichi Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Te ni cahīyo sava tēe cájica jíín Pablo, te cánaní de Sópater ñuu Berea, Aristarco jiín tée nání Segundo nde ñuu Tesalónica, Gayo ñuu Derbe, Tíquico jiín Trófimo nde Asia, jiín Timoteo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Te ni cacandu tēe yáha, te cándētu de Pablo jiín sáña, Lucas, nde ñuu Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Te nuū ni yáha vico jeē cáyeji i pan jeē tu yɨ́hɨ levadura, te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Filipos, te nde nuū uhún quɨvɨ̄ te ni canajnáhan ná jíín de nde ñuu Troas. Te ñuu yúcuan ní coyūcu ná uxā quɨvɨ̄.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Te máá quɨ́vɨ̄ domingo ni candutútú ñáyuu cácandíje jeē cáji i pan, nájnūhun ni steén maá Jítoho yō jeē núcūhun ni yō sɨquɨ̄ yā. Te ni steén Pablo jnūhun nuū ñáyuu ún. Te sɨquɨ̄ jeē ɨnga quɨvɨ̄ un jíni ñúhún quenda de quihīn de, te nahán ní nacani de jnūhun nde ni cuñuú.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Te vehe yósó jnáhan cúu vehe ún. Te nde cuarto xinī nuū ní candutútú ná un ní īyo cuehē lámpara ni cundijin.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Te ɨɨn sūchi yɨ́ɨ́ nání i Eutico, néne i yuhu ventana. Te jeē ní cunahán nácani Pablo jnūhun, te yōhyo jíí i māhná, te ni quixī‑ni i. Te nde piso unī un ní nɨnga i nde nuū ñúhun. Te je ni jihī i ni candonehen de i.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Yūcuán na te ni nuu Pablo te ni jita ndeyɨ de ni canehen de i ni ñunundee de i, te ni cahān de:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Te ni ndaa Pablo, te ni yeji de pan jiín i jíjnáhan i jeē cánucūhun ni de sɨquɨ̄ yā. Te nahán gá ni nacani de jnūhun nde cuacundijin. Yūcuán na te ni quenda de cuahān de.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Te Eutico chi íyó váha i cuanuhun i jíín de jíjnáhan de, te ndɨvii ñayuu ún yōhyo cácusɨɨ̄ ni i.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Te ni quɨ̄vɨcoo ná ini barco cuangoo ná. Te Pablo chi cúní de caca jéhé de, te ni cundaā jeē najnáhan ná jíín de nde ñuu Asón.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Te nuū ní canajnáhan ná jíín de ñuu Asón, te ni quɨ̄vɨ de barco te cuangoo ná jíín de nde ñuu Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Te yūcuan ní quendacoo tucu ná jíín barco te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná xiin Quío, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te quɨvɨ̄ uní ni jinūcoo ná Samos jeē súni nuū ndúte íne, te ni caquendōo ná Trogilio. Te quɨvɨ̄ cuún ni jinūcoo ná ñuu Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Te tu ní jéngoo ná ñuu Efeso, chi jéni ni Pablo jeē yáha‑ni de ñuu un quíhīn de, návāha ma cucuéé de Asia te naa tiempo nuú, chi núú de jinū yachī de ñuu Jerusalén cone de máá quɨ́vɨ̄ Pentecostés núu na cúu.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Te ná íne ga Pablo ñuu Mileto, te ni tají de jnūhun cuahān nde ñuu Efeso jeē na quíjicoo tēe jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Te nuū ní quecoo tēe ún, te ni cahān de:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Chi nɨ́ɨ́ tiempo jeē ni íne ná jíín ní te nde vijna, jéjníñu vāha na sɨ́quɨ̄ jnúhun máá Jítoho yō, te tu ní sándúxí ná maá ná. Te íyó jínu ni ndahyū na jéhē ñáyuu. Te ni ndoho ná jnúndóho ni casáha jnáhan ñuu ná hebreo, chi ni casquíjnáhan jnūhun i sɨquɨ̄ ná.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Te cájini ni jéē tu ní táñúhún ná ni ɨɨn, vēsú ndese ga cácahān ñayuu sɨquɨ̄ ná, chi ni nacani ná ndɨhɨ jnūhun ya jeē quéndōo vāha ní sáha. Te ni steén na jnúhun ya nuū ni jíjnáhan ní, cúu nuū chitú cúu tācá vehe ní.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Te ɨnuú‑ni jnūhun ni nacani ná núū ndɨhɨ ní, cúu jnáhan ñuu ná hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, chi ni cahān na jéē na nácani ni ni jéē stóo ni cuéchi ní te na cándíje ní máá Jítoho yō Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vijna chi ñúhun ichí ná quihīn ná ñuu Jerusalén, chi stɨ́hvɨ́ ni Espíritu Santo sāña quíhīn ná. Te tu jíní ná ndese ga coo jíín ná yūcuán.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Te íyó ɨɨn jeē jiní na, cúu jeē chune i sāñá vecāa te quiji jnūndóho sɨquɨ̄ ná, chi Espíritu Santo súcuan cáhán jiín ná ndɨjnahan ñuu nuū jíca ná.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Te ni tu sáha ná cuenta vēsú na cáhni i sāñá, chi jeē cuní na cúu jeē na sínu vāha ná jniñu jeē ní tee máá Jítoho yō Jesús sɨquɨ̄ ná, te súcuan cusɨɨ̄ ni ná. Te jniñu un cúu jeē nácani ná jnúhun vāha ya nuū tāca ñáyuu ndese vāha ni Yaā Dios jiín yó.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Te je ni jica cuu ná, ní nacani ná jnúhun ya nuū ní ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te vijna chi jíní na jéē ni ɨɨn ní ma najnáhan ga yō nuū ñáyɨ̄vɨ yáha.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Jeē yúcuan cástūhun cájí ná nuū ni jíjnáhan ní vijna jeē násūu cuéchi ná cúu núu ndé ɨɨn ní stɨ́vɨ.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Chi ni nacani ná núū ní ndɨhɨ jnūhun Yaā Dios jeē ni sándaā yā ndese coo, te tu ní quéndōo ni ɨɨn jnūhun.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Núu súcuan te coto vāha ní máá ní jiín ndɨhɨ ñayuu cácandíje, chi Espíritu Santo ni jeni ya nihín jéē cóndito ní ñáyuu maá Jítoho yō, chi ni nacuaan ya i jíín nɨ́ñɨ̄ yā.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Chi jeē quihín na te jíní na jéē quijicoo tēe cástáhú quɨ́vɨcoo mēhñu ní, te nducú de snáā de jnūhun ni cajetáhú ñáyuu cácandíje, te xeēn sáha jnūhun stáhú de nájnūhun xeēn sáha yɨhɨ̄ jeē cájehni tɨ̄ lanchi.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Te suni nuū grupo maá ní quejéé sava de cahān de jnūhun stáhú, te stáhú de sava ñayuu cácandíje jeē na cóndiquīn i jnūhun stáhú stéén de.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Jeē yúcuan condito ní jéē ma cóo súcuan. Te ma náā ni ni jéē uní cuiyā ndɨquɨvɨ̄ ndɨ́ñuu ni condɨhvɨ̄ ndasɨ́ ni na ndé ndahyú na jéhē ni, ní jeni ichí ná ɨɨn ɨɨn ní jíjnáhan ní.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Te vijna, hermano, jícán tahú na núū Yaā Dios jeē coto ya nihín. Chi jnūhun jeē váha ni yā ndíso poder sáha jeē íje ga ni jíín, te suu sáha jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuāha ya tahū jeē ndujéhnu luu ní ndé jiín ndɨhɨ ñayuu ní nacāji ya jeē cóo ndoo coo iī i nuū yā.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Tu ní ndúcú ná jeē nihín na xúhun chí sahma nuū ní ɨɨn i.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Chi je cájini vāha ni jéē sa suhva ni sájniñu nīhin ná návāha nihīn na jéē cótecu na ndé jiín táca tée cájica jíín ná.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Te níní ní steén na núū ni jéē súcuan jíni ñúhún sájniñu yó návāha nihīn yō jeē cuáha yó núū ñayuu cúmanī nuū. Te ma náā ni ni jnúhun jeē ni cáhān maá Jítoho yō Jesús, chi suhva ni cahān yā: Ndetū gā quendōo yó jéē cuáha yó vēsú jeē nihín yō, achí yá. Achí Pablo.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Te ni ndɨhɨ ni cahān de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de, te ni jicān tahú de jíín ndɨhɨ tēe ún.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Yūcuán na te ndɨhɨ de ni cajecunundee jnáhan de jíín Pablo ni catechūhú de jeē cánacuatáhú de, te ni candahyū de.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Chi cácucuíhyá ndasɨ́ ni de jíín jnúhun ni cahān Pablo jeē ma ndácoto jnáhan ga de. Te cuangoo‑ni de jíín Pablo nde núū íin barco.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.