Atos 18

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yūcuán na te ni quenda Pablo ñuu Atenas, te cuahān de nde ñuu Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Te yūcuan ní jito de nuū ɨɨn jnáhan ñuu de hebreo, nání Aquila, te tēe región Ponto cúu de. Te sáá jecu‑ni tiempo ni quee de jíín ñasɨhɨ́ de Priscila jeē ní quenda de Italia, chi rey Claudio ni ndacu de jniñu jeē na quéndacoo tāca ñáyuu hebreo ñuu Roma, jeē cúu capital Italia. Te ni jinū Pablo vehe Aquila jiín Priscila jeē cáyūcú de ñuu Corinto.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Te suni jniñu sáha tēe un sáha Pablo, chi cáquīcu de ñɨɨ cuu vehe. Te ni quendōo Pablo jiín tée ún, te ni casájniñu de.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Te tāca quɨ́vɨ̄ ndétātu ní jehēn Pablo vehe iī sinagoga ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun Jesús, cúu jnáhan ñuu de hebreo jiín ñáyuu tācá nación jeē tu ní cájini i jnūhun ya.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Te ni jinūcoo Silas jiín Timoteo ñuu Corinto jeē véjicoo de nde Macedonia. Yūcuán na te tuá na ɨnga jniñu ní sáha Pablo, chi máni jnūhun ya nácani cájí de nuū ñáyuu cácuu jnáhan de hebreo, jeē maá Jesús cúu ya Cristo, Yaā jeē cáñūhun ni i quiji ya.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Te ni caquejéé i ni cacahān i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te ni cacahān xeēn i nuū Pablo. Te máá de ni caja de sahma de jeē cúu seña jeē stóo de i jíín cuéchi i, te ni cahān de jíín i:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Te ni quenda de ini vehe iī sinagoga, te ni jinū de vehe ɨɨn tēe nání Justo ni condee de. Te chíñúhún tée un Yáā Dios, te vehe tēe un néne yajni xiin véhe iī sinagoga.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Te Crispo, tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, ni candíje de máá Jítoho yō nde jiín ndɨhɨ ñayuu vehe de. Te cuehē ñayuu ñuu Corinto ni cajini nahín i jnūhun nácani Pablo, te ni cacandíje i, te ni cajendute i.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Te ɨɨn jecuáā ni sáha máá Jítoho yō jeē ní jito ndijin Pablo yā ni cahān yā jiín de:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Chi ndíto ri rohó, te ma cúu sáha xeēn ni ɨɨn ñayuu jiín ró. Nacani ró jnúhun ri, chi coo cuehē ñayuu candíje jnūhun ri ñuu yáha, áchí yá.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Te ni condee Pablo yūcuán ɨɨn cuiyā yosáva ni steén de jnūhun Yaā Dios nuū ñáyuu ún.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Te ná cúu Galión gobernador Acaya, te ñayuu hebreo jeē cúu jnáhan ñuu Pablo, ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i sɨquɨ̄ Pablo. Te ni cajeca i de cuangoo i jíín de nde vehe juzgado.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Te ni cacahān i jíín Galión:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Te quejéé Pablo cahān de núú, te ni cahān‑ni Galión jiín ñáyuu hebreo un:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Te tuú, chi máni sɨquɨ̄ jnúhun‑ni jíín sɨ́quɨ̄ ley maá ró jíín sɨ́quɨ̄ tée cástéén cúu. Te na sándaā maá ró sɨquɨ̄ jníñu yáha, chi tu sándaā rī sɨquɨ̄ maá ɨɨn jeē súcuan‑ni, áchí de.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Te ni cahān de nuū i jeē na quíngoo i fuera.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Yūcuán na te ñayuu griego ni cajnɨɨ i Sóstenes, tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te máá fuera yehyɨ́ vehe juzgado ni cacani i de, te Galión chi tu ní sáha cuɨtɨ de cuenta.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Te cuehē gā quɨvɨ̄ ni condee Pablo ñuu Corinto. Yūcuán na te ni nacuatáhú de nuū tācá hermano yúcuan, te Aquila jiín ñasɨhɨ́ de Priscila cuangoo de jíín Pablo, te ni jinūcoo de ñuu Cencrea. Te yūcuan ní saté lɨɨ Pablo xinī de, te súcuan stéén de jeē squícu de nuū Yaā Dios jeē ni jéjnūhun de. Te ni quɨ̄vɨcoo de barco jiín Aquila jiín Priscila quihīn de región Siria.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Te ni jinūcoo de ñuu Efeso, te yūcuan ní caquendōo Aquila jiín Priscila. Te ni jehēn‑ni Pablo vehe iī sinagoga, te ni cahān de jnūhun ya jiín jnáhan ñuu de hebreo jeē cándutútú yúcuan.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cónēne de jecu gā quɨvɨ̄ jiín i, te tu ní jéhe de jnūhun.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Chi ni nacuatáhú de nuū i, te ni cahān de:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Te ni jinū de ñuu Cesarea, te ni jehēn de ñuu Jerusalén. Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān de jíín grupo ñayuu cácandíje yūcuán, te cuanuhun de ñuu Antioquía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Te ni coyūcú de yūcuán jecu quɨvɨ̄, te sáá te ni quenda tucu de cuahān de ni jica cuu de nɨ́ɨ́ Galacia jiín Frigia. Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya ni sáha de.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Te ñuu Efeso ni quee ɨɨn tēe hebreo nání Apolos, te tēe ñuu Alejandría cúu de. Te vāha nácani de jnūhun ya, chi vāha jíní de jnūhun jeē cahán tutu iī.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Te je ni cutūhva vāha tēe un jíín jnúhun máá Jítoho yō Jesús, vēsú jiní de máni máá jnúhun ya jeē ni stéén Juan ná ni scuándute de ñayuu, te ndɨ́hvɨ́ ni de stéén cají de jnūhun ya nuū ñáyuu.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Te jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun ya ini vehe iī sinagoga. Te ni cajini sōho Aquila jiín Priscila jnūhun nácani de, te ni cajeca de Apolos cuangoo sɨ́ɨn de, te ni cacastūhun yúcún ndɨndúú de jnūhun ya jeē ná tu cuni Apolos.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Te cúní Apolos quihīn de nde región Acaya. Te je cácandíje sava ñayuu yúcuan ní sáha Yaā Dios sɨquɨ̄ jeē váha ni yā. Te tācá hermano ñuu Efeso ni cachindéé ñáhán i de, chi ni catee i carta quihīn de jíín núū ñáyuu cácandíje cáyūcú Acaya jeē na cuátáhú i Apolos. Te nuū ni jínū de yūcuán, te vāha ni chindéé ñáhán de tāca ñáyuu cácandíje un jíín jnúhun ya.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Te nuū tāca ñáyuu ñuu un ndé jiín jnáhan ñuu de hebreo jeē cáyūcu yúcuan, ní steén cají de ndese cástɨ́vɨ táca jnáhan hebreo de sɨquɨ̄ jnúhun ya. Te tu ní cánihīn jnáhan de un jnúhun cahān sɨquɨ̄ jeē ni stéén de, chi jíín jéē cahán tutu iī ni steén de jeē Jesús cúu Cristo, Yaā jeē cáñūhun ni de quiji ya.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.