Atos 18
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Yūcuán na te ni quenda Pablo ñuu Atenas, te cuahān de nde ñuu Corinto.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Te yūcuan ní jito de nuū ɨɨn jnáhan ñuu de hebreo, nání Aquila, te tēe región Ponto cúu de. Te sáá jecu‑ni tiempo ni quee de jíín ñasɨhɨ́ de Priscila jeē ní quenda de Italia, chi rey Claudio ni ndacu de jniñu jeē na quéndacoo tāca ñáyuu hebreo ñuu Roma, jeē cúu capital Italia. Te ni jinū Pablo vehe Aquila jiín Priscila jeē cáyūcú de ñuu Corinto.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Te suni jniñu sáha tēe un sáha Pablo, chi cáquīcu de ñɨɨ cuu vehe. Te ni quendōo Pablo jiín tée ún, te ni casájniñu de.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Te tāca quɨ́vɨ̄ ndétātu ní jehēn Pablo vehe iī sinagoga ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun Jesús, cúu jnáhan ñuu de hebreo jiín ñáyuu tācá nación jeē tu ní cájini i jnūhun ya.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Te ni jinūcoo Silas jiín Timoteo ñuu Corinto jeē véjicoo de nde Macedonia. Yūcuán na te tuá na ɨnga jniñu ní sáha Pablo, chi máni jnūhun ya nácani cájí de nuū ñáyuu cácuu jnáhan de hebreo, jeē maá Jesús cúu ya Cristo, Yaā jeē cáñūhun ni i quiji ya.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Te ni caquejéé i ni cacahān i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te ni cacahān xeēn i nuū Pablo. Te máá de ni caja de sahma de jeē cúu seña jeē stóo de i jíín cuéchi i, te ni cahān de jíín i:
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Te ni quenda de ini vehe iī sinagoga, te ni jinū de vehe ɨɨn tēe nání Justo ni condee de. Te chíñúhún tée un Yáā Dios, te vehe tēe un néne yajni xiin véhe iī sinagoga.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Te Crispo, tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, ni candíje de máá Jítoho yō nde jiín ndɨhɨ ñayuu vehe de. Te cuehē ñayuu ñuu Corinto ni cajini nahín i jnūhun nácani Pablo, te ni cacandíje i, te ni cajendute i.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Te ɨɨn jecuáā ni sáha máá Jítoho yō jeē ní jito ndijin Pablo yā ni cahān yā jiín de:
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Chi ndíto ri rohó, te ma cúu sáha xeēn ni ɨɨn ñayuu jiín ró. Nacani ró jnúhun ri, chi coo cuehē ñayuu candíje jnūhun ri ñuu yáha, áchí yá.
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Te ni condee Pablo yūcuán ɨɨn cuiyā yosáva ni steén de jnūhun Yaā Dios nuū ñáyuu ún.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Te ná cúu Galión gobernador Acaya, te ñayuu hebreo jeē cúu jnáhan ñuu Pablo, ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i sɨquɨ̄ Pablo. Te ni cajeca i de cuangoo i jíín de nde vehe juzgado.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Te ni cacahān i jíín Galión:
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Te quejéé Pablo cahān de núú, te ni cahān‑ni Galión jiín ñáyuu hebreo un:
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Te tuú, chi máni sɨquɨ̄ jnúhun‑ni jíín sɨ́quɨ̄ ley maá ró jíín sɨ́quɨ̄ tée cástéén cúu. Te na sándaā maá ró sɨquɨ̄ jníñu yáha, chi tu sándaā rī sɨquɨ̄ maá ɨɨn jeē súcuan‑ni, áchí de.
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Te ni cahān de nuū i jeē na quíngoo i fuera.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Yūcuán na te ñayuu griego ni cajnɨɨ i Sóstenes, tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te máá fuera yehyɨ́ vehe juzgado ni cacani i de, te Galión chi tu ní sáha cuɨtɨ de cuenta.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Te cuehē gā quɨvɨ̄ ni condee Pablo ñuu Corinto. Yūcuán na te ni nacuatáhú de nuū tācá hermano yúcuan, te Aquila jiín ñasɨhɨ́ de Priscila cuangoo de jíín Pablo, te ni jinūcoo de ñuu Cencrea. Te yūcuan ní saté lɨɨ Pablo xinī de, te súcuan stéén de jeē squícu de nuū Yaā Dios jeē ni jéjnūhun de. Te ni quɨ̄vɨcoo de barco jiín Aquila jiín Priscila quihīn de región Siria.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Te ni jinūcoo de ñuu Efeso, te yūcuan ní caquendōo Aquila jiín Priscila. Te ni jehēn‑ni Pablo vehe iī sinagoga, te ni cahān de jnūhun ya jiín jnáhan ñuu de hebreo jeē cándutútú yúcuan.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cónēne de jecu gā quɨvɨ̄ jiín i, te tu ní jéhe de jnūhun.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Chi ni nacuatáhú de nuū i, te ni cahān de:
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Te ni jinū de ñuu Cesarea, te ni jehēn de ñuu Jerusalén. Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān de jíín grupo ñayuu cácandíje yūcuán, te cuanuhun de ñuu Antioquía.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Te ni coyūcú de yūcuán jecu quɨvɨ̄, te sáá te ni quenda tucu de cuahān de ni jica cuu de nɨ́ɨ́ Galacia jiín Frigia. Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya ni sáha de.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Te ñuu Efeso ni quee ɨɨn tēe hebreo nání Apolos, te tēe ñuu Alejandría cúu de. Te vāha nácani de jnūhun ya, chi vāha jíní de jnūhun jeē cahán tutu iī.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Te je ni cutūhva vāha tēe un jíín jnúhun máá Jítoho yō Jesús, vēsú jiní de máni máá jnúhun ya jeē ni stéén Juan ná ni scuándute de ñayuu, te ndɨ́hvɨ́ ni de stéén cají de jnūhun ya nuū ñáyuu.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Te jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun ya ini vehe iī sinagoga. Te ni cajini sōho Aquila jiín Priscila jnūhun nácani de, te ni cajeca de Apolos cuangoo sɨ́ɨn de, te ni cacastūhun yúcún ndɨndúú de jnūhun ya jeē ná tu cuni Apolos.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Te cúní Apolos quihīn de nde región Acaya. Te je cácandíje sava ñayuu yúcuan ní sáha Yaā Dios sɨquɨ̄ jeē váha ni yā. Te tācá hermano ñuu Efeso ni cachindéé ñáhán i de, chi ni catee i carta quihīn de jíín núū ñáyuu cácandíje cáyūcú Acaya jeē na cuátáhú i Apolos. Te nuū ni jínū de yūcuán, te vāha ni chindéé ñáhán de tāca ñáyuu cácandíje un jíín jnúhun ya.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Te nuū tāca ñáyuu ñuu un ndé jiín jnáhan ñuu de hebreo jeē cáyūcu yúcuan, ní steén cají de ndese cástɨ́vɨ táca jnáhan hebreo de sɨquɨ̄ jnúhun ya. Te tu ní cánihīn jnáhan de un jnúhun cahān sɨquɨ̄ jeē ni stéén de, chi jíín jéē cahán tutu iī ni steén de jeē Jesús cúu Cristo, Yaā jeē cáñūhun ni de quiji ya.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.