Atos 13

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te mēhñu grupo ñayuu cácandíje ini ñuu Antioquía ni cahīyo tēe cástéén jiín tée cánacani jnūhun Yaā Dios, te cánaní de Bernabé, Simón jeē suni nání de Negro, Lucio ñuu Cirene, Saulo, jiín Manaén tēe ni jehnu jíín ɨnga Herodes jeē ní cuu gobernador Galilea.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Te ɨɨn quɨvɨ̄ jeē cáhīyo ndite ni tēe yáha cáchiñúhún de nuū maá Jítoho yō, te ni cahān maá Espíritu Santo jiín de:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Yūcuán na te ni cajicān tahú ndite ni de, te ni casoó de ndaha de xinī Bernabé jiín Saulo, te súcuan ni catají de ndɨndúú tée ún cuanacani de jnūhun nuū tāca ñáyuu.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Te ni sáha Espíritu Santo jeē íchi ñúū Seleucia cuangoo de. Te yūcuan ní quɨ̄vɨcoo de ɨɨn barco cuangoo de nde Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Te ni jinūcoo de ñuu Salamina nuū cájecuɨñɨ̄ barco, te ni canacani de jnūhun Yaā Dios ini tācá vehe iī sinagoga jnáhan hebreo de. Te suni cuahān Juan chindéé ñáhán jíín de.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Te ni cajica nuu de nɨ́ɨ́‑ni Chipre nde ni jinūcoo de ñuu Pafos jeē suni íne nuū Chipre. Te yūcuan ní cajini de nuū ɨ́ɨn tēe hebreo nání Barjesús. Te tēe tásɨ́ cúu de, te cáhán stahú de jeē ɨ́ɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios cúu de.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Te tēe tásɨ́ un jéjníñu de nuū gobernador Sergio Paulo, te tēe ndíchí cúu gobernador ún. Te ni cana de Bernabé jiín Saulo jeē cúni nahín de jnūhun Yaā Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Te tēe tásɨ́ un suni nání de Elimas. Te ndúcú ndéyɨ́ de casɨ de jeē ma cándíje gobernador ún.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Te Saulo jeē suni nání de Pablo, ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te ni ndacoto vāha de nuū tée tásɨ́ un.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Te ni cahān de:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Te máá Jítoho yō stóho ya rohó vijna, te cucuáá ró jeē ma cóto ga rō niāndii jecu quɨvɨ̄, achí Pablo.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Yūcuán na te ni jini gobernador jeē súcuan ni cuu, te ni candíje de jnūhun máá Jítoho yō, te náā ni de jíni sōho de jnūhun ya.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Yūcuán na te ni quendacoo Pablo jiín Bernabé jiín Juan ñuu Pafos, te ni quɨ̄vɨcoo de barco te cuangoo de ñuu Perge ndañúū Panfilia. Te yūcuan ní cusɨ́ɨn Juan, te cuanuhun de ñuu Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Te ni quendacoo Pablo jiín Bernabé ñuu Perge cuangoo de, te ni jinūcoo de ñuu Antioquía ndañúū Pisidia. Te quɨvɨ̄ ndétātu ní quɨ̄vɨcoo de ini vehe iī sinagoga, te ni cacucōo de.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Te ni cahu tutu ley yā jiín tutu ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán. Yūcuán na te tēe cácujéhnu ini vehe iī sinagoga, vii‑ni ni catají de tēe cahān jiín Pablo jiín Bernabé:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Pablo te ni sáha de seña jiín ndaha de jeē nahín‑ni coo ñayuu ún, te ni cahān de:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Máá Yáā Dios yohó ñáyuu Israel, ni nacāji ya jií yō jijnáhan de. Te níní jéē cáyūcu tátú de ñuu Egipto, te ni sáha ya jeē ní nducuehē de. Yūcuán na te jíín poder maá yá ni quenehen ya de nación Egipto.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Te uū xico cuiyā ni cajica de nuū ñúhun téhé, te ni jendeyɨ́ ni yā jiín de jeē ní castɨ́vɨ de.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Te ni snáā yā uxā nación Canaán, te ni jēhe ya ñuhun un núū tāca jíí yō cúu tahū de.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Yūcuán na te ni jeni ya tāca tée ni candacu jniñu nuū de nájnūhun cuūn ciento uū xico uxī cuiyā, nde quɨvɨ̄ ní cotecu Samuel, tēe ni nacani jnūhun ya.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Yūcuán na te máá ñáyuu un ní cajicān i ɨɨn rey, te ni jeni Yaā Dios Saúl ni ndacu de jniñu nuū i uū xico cuiyā. Te yucūn Benjamín sēhe Cis ni cuu Saúl.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Te ni quenehen ya jniñu Saúl, te ni jeni ya David ni cuu de rey nuū i. Te ni cahān cají yá jnūhun de: Cúsɨɨ̄ ni rī jiín David sēhe Isaí, chi sáha de tāca jéē cuní rī, achí yá.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Te cáhán gā Pablo:
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Te nde ná tu quejéé Jesús nacani ya jnūhun nuū ñáyuu, te ni nacani Juan jnūhun nuū tāca jnáhan ñuu yō Israel jeē na nácani ni i jeē stóo i cuēchi i, te cuandute i.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Te nuū cuácuyajni jeē cúū Juan, te ni cahān de: Cándētu ró jéē quíji Cristo, te jéni ni rō jeē ruhū cúu, te nasūu rí cúu. Chi quiji ya, te cújéhnu ndasɨ́ yá jeē ni ndijēn yā tu cújéhnu ri tava rī, achí de.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Amigo jijnáhan ní, tāca níhín jéē cácuu yó séhe yucūn Abraham jiín táca níhín jéē suni cándiso īyo ní núū Yaā Dios, chi cúní Yaā Dios jeē na cúni yō jnūhun yáha jeē cáhán ndese jnáma ya yohó.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Chi tāca ñáyuu ñuu Jerusalén jiín táca tée cácujéhnu nuū i, tu ní cájecūhun ni i jeē Jesús cúu Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ndétātu ní cajini sōho i jnūhun ni cacahu jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te vēsú súcuan te tu ní cájecūhun ni i, te ni candonda i ni cacahān i jeē na cúū yā. Te súcuan ni casquícu i sɨquɨ̄ tāca jnúhun jeē ní cacahān tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Vēsú tu ní cánihīn i ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ yā jeē cúū yā, te ni cacahān nīhin i jíín Pilato jeē na cúū yā.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Te ná ni jīnu ni squícu sɨquɨ̄ yā tāca jnúhun cáhán nuū tútu iī, te ni casnúu de ya jicā cruz, te ni cachindūji de ya ɨɨn yaū ní jete jicā cáva.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Te ni sáha Yaā Dios jeē ní natecu yā.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Te ñayuu Galilea jeē ni jéngoo jíín yá nde Jerusalén nde na técu yā, nuū maá i ni steén ndijin yā maá yá cuehē quɨvɨ̄ ná ni natecu yā, te ñayuu un cácuu jeē cánacani cájí jnúhun ya nuū táca gá jnáhan yó hebreo vijna.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Te máá ná jijnáhan ná cánacani ná jnúhun vāha yáha núū ni jíjnáhan ní jéē súcuan ni jejnūhun ya nuū tāca jíí yō.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Te jnūhun yáha ní squícu Yaā Dios nuū maá yó jeē cácuu yó séhe yucūn de, chi ni nastécu yā Jesús. Chi suhva cáhán salmo uū jeē cahán yā jiín Séhe ya Jesús: Máá ró cúu Sēhe ri, te vijna ni sajéhnu ri rohó jéē cúu ri Tatá rō, achí yá.
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Te ni nastécu yā Sēhe ya Jesús návāha ma tehyú cuɨtɨ yā, chi suhva cáhán tutu iī jeē ni cáhān Yaā Dios nde jenahán: Te nihīn maá ró tāca jéē váha ni jejnūhun ri nuū David, áchí.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Te suni súcuan cáhán ɨnga salmo jeē ní tee David jnūhun jeē cahán Jesús jiín Yáā Dios: Ma cuáha ni jnúhun tehyū ná, chi jéjníñu ná núū ní te manī ni jíín ná, achí.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Te David chi jíní yō jeē ní jejníñu de nuū ñáyuu ní cotecu de jíín, nájnūhun ni cuni Yaā Dios. Te ni jihī de, te ni quindūji de nájnūhun ni quindūji tāca jíí yō, te ni tehyū de.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Te Jesús, Yaā ní nastécu Yaā Dios, chi tu ní téhyú cuɨtɨ yā.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Jeē yúcuan jíni ñúhún jecūhun ni ní, amigo, jeē Jesús cúu Yaā cóne cáhnu ni nuū tāca cuéchi yó.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Chi ni canducú ní ndahva ni cuéchi ní jéē squícu ní ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te tu ní cúu ndahvā cuēchi ní súcuan. Te Jesús cúu Yaā ndáhva ndɨhɨ cuēchi ñayuu jeē cácandíje i tāca jéē ni sáha ya jehē i.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Núu súcuan te coto ní jíjnáhan ní jéē ma ndóho ní táca castigo jeē ní cacahān tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, chi suhva ni cahān Yaā Dios:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Tāca róhó ñáyuu jeē casácatā, na cóto ró na castigo xeēn quiji sɨquɨ̄ rō,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Te ni quendacoo Pablo jiín táca jnáhan de vehe iī sinagoga jnáhan hebreo de. Te ñayuu sɨ́ɨn nación ni cacahān ndahú i jíín de jeē ɨnga quɨvɨ̄ ndétātú nacani tucu de jnūhun yáha núū i.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Te ni jitē ñayuu un cuángoo i. Te cuehē ñayuu hebreo jiín ñáyuu sɨ́ɨn nación jeē ní cacandíje sahān hebreo te cáchiñúhún i nuū Yaā Dios, cuangoo i jíín Pablo jiín Bernabé. Te ni cacahān nīhin de jíín i jeē na cuɨ́ñɨ nīhin i jíín jnúhun jeē maní Yaā Dios jiín i.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Te quɨvɨ̄ ndétātú ɨnga semana te je yajni ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní candutútú i jeē cúni nahín i jnūhun Yaā Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Te nuū ní cajini tēe hebreo jeē ní candutútú cuéhē ñayuu, te ni cacucuésún ni de, te ni cacahān de jeē násūu jnúhun vāha cúu jeē steén Pablo, te ni cacahān neé de nuū Pablo.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Yūcuán na te jéhnu-ni ni cacahān Pablo jiín Bernabé, áchí de:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Chi suhva ni ndacu máá Jítoho yō jniñu nuū na jíjnáhan ná:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Te ñayuu sɨ́ɨn nación, nuū ní cajini sōho i jnūhun yáha te ni cacusɨɨ̄ teyɨ́ ni i. Te ni cacahān i jeē yōhyo vāha jnūhun cúu jnūhun máá Jítoho yō, te tāca ñáyuu jeē ní nacāji Yaā Dios i jeē cótecu i nɨ́ɨ́ cáni, ni cacandíje i.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān nɨɨ́ región yūcuán.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Te ñuu Antioquía cáyūcú ñahan cácuu nuū te cáchiñúhún ña Yaā Dios. Te tēe hebreo ni cascáhán de ña, te suni ni cascáhán de tēe cácujéhnu ñuu ún, te ni cajito xeēn i Pablo jiín Bernabé te nde ni cascúnu i de cuangoo de.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Te ni cascóyo de tɨcachā jehē de jeē steén de jeē iyó cuéchi i. Te ni jinūcoo de ñuu Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Te vēsú súcuan te ñayuu cácandíje un ní cunuú Espíritu Santo jiín i, te cácusɨɨ̄ teyɨ́ ni i.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.