Atos 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te mēhñu grupo ñayuu cácandíje ini ñuu Antioquía ni cahīyo tēe cástéén jiín tée cánacani jnūhun Yaā Dios, te cánaní de Bernabé, Simón jeē suni nání de Negro, Lucio ñuu Cirene, Saulo, jiín Manaén tēe ni jehnu jíín ɨnga Herodes jeē ní cuu gobernador Galilea.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Te ɨɨn quɨvɨ̄ jeē cáhīyo ndite ni tēe yáha cáchiñúhún de nuū maá Jítoho yō, te ni cahān maá Espíritu Santo jiín de:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Yūcuán na te ni cajicān tahú ndite ni de, te ni casoó de ndaha de xinī Bernabé jiín Saulo, te súcuan ni catají de ndɨndúú tée ún cuanacani de jnūhun nuū tāca ñáyuu.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Te ni sáha Espíritu Santo jeē íchi ñúū Seleucia cuangoo de. Te yūcuan ní quɨ̄vɨcoo de ɨɨn barco cuangoo de nde Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Te ni jinūcoo de ñuu Salamina nuū cájecuɨñɨ̄ barco, te ni canacani de jnūhun Yaā Dios ini tācá vehe iī sinagoga jnáhan hebreo de. Te suni cuahān Juan chindéé ñáhán jíín de.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Te ni cajica nuu de nɨ́ɨ́‑ni Chipre nde ni jinūcoo de ñuu Pafos jeē suni íne nuū Chipre. Te yūcuan ní cajini de nuū ɨ́ɨn tēe hebreo nání Barjesús. Te tēe tásɨ́ cúu de, te cáhán stahú de jeē ɨ́ɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios cúu de.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Te tēe tásɨ́ un jéjníñu de nuū gobernador Sergio Paulo, te tēe ndíchí cúu gobernador ún. Te ni cana de Bernabé jiín Saulo jeē cúni nahín de jnūhun Yaā Dios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Te tēe tásɨ́ un suni nání de Elimas. Te ndúcú ndéyɨ́ de casɨ de jeē ma cándíje gobernador ún.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Te Saulo jeē suni nání de Pablo, ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te ni ndacoto vāha de nuū tée tásɨ́ un.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Te ni cahān de:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Te máá Jítoho yō stóho ya rohó vijna, te cucuáá ró jeē ma cóto ga rō niāndii jecu quɨvɨ̄, achí Pablo.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Yūcuán na te ni jini gobernador jeē súcuan ni cuu, te ni candíje de jnūhun máá Jítoho yō, te náā ni de jíni sōho de jnūhun ya.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Yūcuán na te ni quendacoo Pablo jiín Bernabé jiín Juan ñuu Pafos, te ni quɨ̄vɨcoo de barco te cuangoo de ñuu Perge ndañúū Panfilia. Te yūcuan ní cusɨ́ɨn Juan, te cuanuhun de ñuu Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Te ni quendacoo Pablo jiín Bernabé ñuu Perge cuangoo de, te ni jinūcoo de ñuu Antioquía ndañúū Pisidia. Te quɨvɨ̄ ndétātu ní quɨ̄vɨcoo de ini vehe iī sinagoga, te ni cacucōo de.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Te ni cahu tutu ley yā jiín tutu ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán. Yūcuán na te tēe cácujéhnu ini vehe iī sinagoga, vii‑ni ni catají de tēe cahān jiín Pablo jiín Bernabé:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Pablo te ni sáha de seña jiín ndaha de jeē nahín‑ni coo ñayuu ún, te ni cahān de:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Máá Yáā Dios yohó ñáyuu Israel, ni nacāji ya jií yō jijnáhan de. Te níní jéē cáyūcu tátú de ñuu Egipto, te ni sáha ya jeē ní nducuehē de. Yūcuán na te jíín poder maá yá ni quenehen ya de nación Egipto.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Te uū xico cuiyā ni cajica de nuū ñúhun téhé, te ni jendeyɨ́ ni yā jiín de jeē ní castɨ́vɨ de.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Te ni snáā yā uxā nación Canaán, te ni jēhe ya ñuhun un núū tāca jíí yō cúu tahū de.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Yūcuán na te ni jeni ya tāca tée ni candacu jniñu nuū de nájnūhun cuūn ciento uū xico uxī cuiyā, nde quɨvɨ̄ ní cotecu Samuel, tēe ni nacani jnūhun ya.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Yūcuán na te máá ñáyuu un ní cajicān i ɨɨn rey, te ni jeni Yaā Dios Saúl ni ndacu de jniñu nuū i uū xico cuiyā. Te yucūn Benjamín sēhe Cis ni cuu Saúl.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Te ni quenehen ya jniñu Saúl, te ni jeni ya David ni cuu de rey nuū i. Te ni cahān cají yá jnūhun de: Cúsɨɨ̄ ni rī jiín David sēhe Isaí, chi sáha de tāca jéē cuní rī, achí yá.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Te cáhán gā Pablo:
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Te nde ná tu quejéé Jesús nacani ya jnūhun nuū ñáyuu, te ni nacani Juan jnūhun nuū tāca jnáhan ñuu yō Israel jeē na nácani ni i jeē stóo i cuēchi i, te cuandute i.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Te nuū cuácuyajni jeē cúū Juan, te ni cahān de: Cándētu ró jéē quíji Cristo, te jéni ni rō jeē ruhū cúu, te nasūu rí cúu. Chi quiji ya, te cújéhnu ndasɨ́ yá jeē ni ndijēn yā tu cújéhnu ri tava rī, achí de.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Amigo jijnáhan ní, tāca níhín jéē cácuu yó séhe yucūn Abraham jiín táca níhín jéē suni cándiso īyo ní núū Yaā Dios, chi cúní Yaā Dios jeē na cúni yō jnūhun yáha jeē cáhán ndese jnáma ya yohó.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Chi tāca ñáyuu ñuu Jerusalén jiín táca tée cácujéhnu nuū i, tu ní cájecūhun ni i jeē Jesús cúu Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ndétātu ní cajini sōho i jnūhun ni cacahu jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te vēsú súcuan te tu ní cájecūhun ni i, te ni candonda i ni cacahān i jeē na cúū yā. Te súcuan ni casquícu i sɨquɨ̄ tāca jnúhun jeē ní cacahān tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Vēsú tu ní cánihīn i ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ yā jeē cúū yā, te ni cacahān nīhin i jíín Pilato jeē na cúū yā.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Te ná ni jīnu ni squícu sɨquɨ̄ yā tāca jnúhun cáhán nuū tútu iī, te ni casnúu de ya jicā cruz, te ni cachindūji de ya ɨɨn yaū ní jete jicā cáva.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Te ni sáha Yaā Dios jeē ní natecu yā.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Te ñayuu Galilea jeē ni jéngoo jíín yá nde Jerusalén nde na técu yā, nuū maá i ni steén ndijin yā maá yá cuehē quɨvɨ̄ ná ni natecu yā, te ñayuu un cácuu jeē cánacani cájí jnúhun ya nuū táca gá jnáhan yó hebreo vijna.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Te máá ná jijnáhan ná cánacani ná jnúhun vāha yáha núū ni jíjnáhan ní jéē súcuan ni jejnūhun ya nuū tāca jíí yō.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Te jnūhun yáha ní squícu Yaā Dios nuū maá yó jeē cácuu yó séhe yucūn de, chi ni nastécu yā Jesús. Chi suhva cáhán salmo uū jeē cahán yā jiín Séhe ya Jesús: Máá ró cúu Sēhe ri, te vijna ni sajéhnu ri rohó jéē cúu ri Tatá rō, achí yá.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Te ni nastécu yā Sēhe ya Jesús návāha ma tehyú cuɨtɨ yā, chi suhva cáhán tutu iī jeē ni cáhān Yaā Dios nde jenahán: Te nihīn maá ró tāca jéē váha ni jejnūhun ri nuū David, áchí.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Te suni súcuan cáhán ɨnga salmo jeē ní tee David jnūhun jeē cahán Jesús jiín Yáā Dios: Ma cuáha ni jnúhun tehyū ná, chi jéjníñu ná núū ní te manī ni jíín ná, achí.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Te David chi jíní yō jeē ní jejníñu de nuū ñáyuu ní cotecu de jíín, nájnūhun ni cuni Yaā Dios. Te ni jihī de, te ni quindūji de nájnūhun ni quindūji tāca jíí yō, te ni tehyū de.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Te Jesús, Yaā ní nastécu Yaā Dios, chi tu ní téhyú cuɨtɨ yā.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Jeē yúcuan jíni ñúhún jecūhun ni ní, amigo, jeē Jesús cúu Yaā cóne cáhnu ni nuū tāca cuéchi yó.
38 — ausente —
39 Chi ni canducú ní ndahva ni cuéchi ní jéē squícu ní ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te tu ní cúu ndahvā cuēchi ní súcuan. Te Jesús cúu Yaā ndáhva ndɨhɨ cuēchi ñayuu jeē cácandíje i tāca jéē ni sáha ya jehē i.
39 — ausente —
40 Núu súcuan te coto ní jíjnáhan ní jéē ma ndóho ní táca castigo jeē ní cacahān tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán, chi suhva ni cahān Yaā Dios:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Tāca róhó ñáyuu jeē casácatā, na cóto ró na castigo xeēn quiji sɨquɨ̄ rō,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Te ni quendacoo Pablo jiín táca jnáhan de vehe iī sinagoga jnáhan hebreo de. Te ñayuu sɨ́ɨn nación ni cacahān ndahú i jíín de jeē ɨnga quɨvɨ̄ ndétātú nacani tucu de jnūhun yáha núū i.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Te ni jitē ñayuu un cuángoo i. Te cuehē ñayuu hebreo jiín ñáyuu sɨ́ɨn nación jeē ní cacandíje sahān hebreo te cáchiñúhún i nuū Yaā Dios, cuangoo i jíín Pablo jiín Bernabé. Te ni cacahān nīhin de jíín i jeē na cuɨ́ñɨ nīhin i jíín jnúhun jeē maní Yaā Dios jiín i.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Te quɨvɨ̄ ndétātú ɨnga semana te je yajni ndɨhɨ ñayuu ñuu un ní candutútú i jeē cúni nahín i jnūhun Yaā Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Te nuū ní cajini tēe hebreo jeē ní candutútú cuéhē ñayuu, te ni cacucuésún ni de, te ni cacahān de jeē násūu jnúhun vāha cúu jeē steén Pablo, te ni cacahān neé de nuū Pablo.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Yūcuán na te jéhnu-ni ni cacahān Pablo jiín Bernabé, áchí de:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Chi suhva ni ndacu máá Jítoho yō jniñu nuū na jíjnáhan ná:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Te ñayuu sɨ́ɨn nación, nuū ní cajini sōho i jnūhun yáha te ni cacusɨɨ̄ teyɨ́ ni i. Te ni cacahān i jeē yōhyo vāha jnūhun cúu jnūhun máá Jítoho yō, te tāca ñáyuu jeē ní nacāji Yaā Dios i jeē cótecu i nɨ́ɨ́ cáni, ni cacandíje i.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān nɨɨ́ región yūcuán.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Te ñuu Antioquía cáyūcú ñahan cácuu nuū te cáchiñúhún ña Yaā Dios. Te tēe hebreo ni cascáhán de ña, te suni ni cascáhán de tēe cácujéhnu ñuu ún, te ni cajito xeēn i Pablo jiín Bernabé te nde ni cascúnu i de cuangoo de.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Te ni cascóyo de tɨcachā jehē de jeē steén de jeē iyó cuéchi i. Te ni jinūcoo de ñuu Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Te vēsú súcuan te ñayuu cácandíje un ní cunuú Espíritu Santo jiín i, te cácusɨɨ̄ teyɨ́ ni i.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.