Atos 10
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te ini ñuu Cesarea ni īyo ɨɨn tēe nání Cornelio, ni cuu de capitán grupo soldado jeē naní Italiano.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Te cúu de tēe ndíso īyo nuū Yaā Dios nde jiín ndɨhɨ ñayuu vehe de, te yōhyo caridad ni tēe cúu de, chi jéhe de xūhun núū ñáyuu hebreo cándoho ndáhú, vēsú nasūu tée hebreo cúu de. Te níní jícán tahú de nuū Yaā Dios.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni steén ndijin yā nuū tēe yáha nájnūhun cahunī jehíni, te ni jito de jeē ɨ́ɨn ndajéhé maá Yáā Dios ni quɨ̄vɨ ya nuū néne de. Te ni cahān yā jiín de:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Te máá de ni ndacoto vāha de nuū yā, te ni yūhú de. Te ni cahān de:
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Vijna te tají ró jecu tēe na quíngoo de nde ñuu Jope, quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Chi néne núu de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te ndéé vehe ún yajni yumar. Te máá de castūhun núū rō na vé cúu ɨnga jeē cánuú sáhá ró, áchí ndajéhé yā.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Te ndajéhé yā jeē ni cáhān jiín Cornelio, cuahān‑ni ya. Te ni cana de uū mozo de jíín ɨɨn soldado jeē yɨñúhún núū Yaā Dios, chi cúcáhnu ni de jeē squícu vāha tēe ún.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Te ni nacani ndɨhɨ de jnūhun nuū tāca tée ún, te ni tají de cuangoo nde ñuu Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cájica de ichi cuangoo de, te cuacuyajni de ñuu Jope. Te je yajni cahuxī uū cúu, te suu hora un ní caa Pedro sɨquɨ̄ véhe chi cándaā, te yūcuan cácān tahú de.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Te ni quee sōco chīji de, te ni cuni de caji de staā. Te sáá cásáha ña ndeyu te ni steén ndijin yā nuū de.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Te ni jito de jeē núne andɨvɨ́. Te ni jito de nájnūhun ɨɨn sahma manta jité cáhnu te núhní jnáhan ndɨcúún punta, te ni cuun vēji nuū de.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Te chīji un cáñūhun ndɨnuū quɨtɨ, tācá quɨtɨ cúún ndaha jíín táca cóō jiín táca quɨtɨ cándava.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun ni cahān:
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Te ni cahān Pedro:
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Te ni cahān tucu jnūhun un jíín de:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Te unī jínu ni cahān súcuan jíín de. Te sahma un ní ndaa cuanuhun andɨvɨ́.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Te níní nácani ndasɨ́ ni Pedro na vé cuní cahān jeē ní jito ndijin de ún, te ni jinūcoo‑ni tēe ni tají Cornelio, cácajnūhún de vehe Simón nde ni jinūcoo de yéhyɨ́ tée ún.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Te cácahān jee de cácajnūhún de núu yūcuan ndéé Simón jeē suni nání de Pedro.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Te níní nácani ga ni Pedro sɨquɨ̄ jeē ní jito ndijin de ún, te Espíritu Santo ni cahān yā jiín de:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ndocuɨñɨ̄ te nanuu ró, te ma cáni ni rō jeē tú vāha quihīn rō jiín de, vēsú nasūu jnáhan ñuu rō hebreo cácuu de, chi máá rí ni tají rí de vējicoo de, áchí yá.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Yūcuán na te ni nanuu Pedro nuū tée ni tají Cornelio, te ni cahān de:
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Te ni cacahān mozo un:
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín mozo un jéē na cúcōo de ini vehe ún, te ni candōo de yūcuán. Te nuū ní cundijin, te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín mozo un. Te suni cuangoo jecu hermano cácandíje ñuu Jope jiín de.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Te nde ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo de ñuu Cesarea. Te Cornelio ndétu de jinūcoo Pedro, chi ni nastútú de tāca jnáhan de jíín táca amigo de jeē quijnáhan vāha ga de jíín.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Te nuū ni jínū Pedro jijnáhan de, te ni quenda Cornelio ni cahān de jíín Pedro, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de jeē chiñúhún de Pedro nuú.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Te Pedro ni ndonehen de Cornelio, te ni cahān de:
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Te cándajnūhún de ni quɨ̄vɨcoo de ini vehe. Te ni jito Pedro jeē cáyūcu cuéhē ñayuu ini vehe de.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Te ni cahān Pedro jiín ñáyuu ún:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Jeē yúcuan cúu jeē vēji‑ni ná, chi ni cana ní sáña, te tu ní sájéē ni ná. Te na cájnūhun ná nihín, ¿na sɨquɨ̄ ni cana ní sáña? áchí Pedro.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Yūcuán na te ni cahān Cornelio:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Te ni cahān yā jiín ná: Cornelio, je ni jini sōho Yaā Dios jeē jicán tahú rō, te chíhi ya cuenta jeē sáha ró caridad.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Núu súcuan te tají ró mozo na quíngoo de ñuu Jope quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de nuū rō. Chi tēe un néne de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te yajni yumar ndeé vehe de. Te quee tēe ún te castūhún de nuū rō jnūhun cánuú, áchí yá jiín ná.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Súcuan ni cuu te ni tají‑ni ná mozo na cuajēcoo de cana de níhín, te na cútahū ná, chi vāha ni sáha ní jéē véji ní. Te vijna ni candutútú ná yāha návāha tāca ná cuni sōho ná ndɨhɨ jnūhun Jitoho yō Yaā Dios jeē ni jéhe ya cahān ní, áchí de.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Chi cúsɨɨ̄ ni yā jiín ñáyuu tācá‑ni nación núu cándīso īyo i nuū ya te cásáha i jniñu ndaā.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Chi ni cahān yā jiín ñáyuu Israel jeē ndɨ́vɨcoo tāca ñáyuu nuū jnúhun manī yā jiín i sáha Jesucristo. Te máá yá cúu Jitoho tāca yóhó.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Máá ní je cájini ní ndese ni cuu. Chi ná ni jīnu ni nacani Juan jnūhun jíín jéē ni scuándute de ñayuu, te ni quejéé Jesús nácani ya jnūhun nde Galilea, te ni jitē jnūhun un nɨ́ɨ́ cáhnu Judea.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Te cájini ni jéē Yaā Dios ni jēhe ya Espíritu Santo jiín poder nuū Jesús, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret. Te cájini ni jéē ní jica cuu ya ni sáha ya jniñu váha, te ni nasávāha ya tāca ñáyuu jeē cándoho i sáha jexeén, chi Yaā Dios ni chindéé ñáhán yá Jesús.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Chi máá ná cánacani cájí ná jnūhun tācá jniñu ní cajito ná ní sáha ya nɨɨ́ cáhnu Judea jiín ini ñuu Jerusalén. Yūcuán na te ni cajehni i ya, chi ni cata caa i ya jicā cruz.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Te Yaā Dios ni nastécu yā maá Jesús nuū uní quɨvɨ̄, te ni ndiji ya nuū na ní cajito ná núū yā ni sáha Yaā Dios.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Te tu ní quíji ya nuū tācá ɨnga ñayuu, chi nuū maá‑ni tāca ná jeē jé ni nacāji Yaā Dios sāña jéē nácani ná jnúhun tācá jniñu jeē ní cajito ná. Chi ni cayeji na stáā ni cajihi ná ndute jíín yá ná ni nane ya jeē ní natecu yā.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Te ni ndacu ya jniñu nuū na jíjnáhan ná jéē na nácani ná jnúhun ya nuū tāca ñáyuu te cahān cají ná jeē maá Yáā Dios ni jeni ya Jesús jeē sándaā yā jniñu ñayuu cátecu jiín ñáyuu ní cajihī.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Chi jnūhun Jesús cúu jeē ní cacahān tāca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Chi ni cacahān de jeē tāca ñáyuu jeē candíje i Jesús, cone cáhnu ni yā nuū cuéchi i, áchí Pedro.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Te níní cáhán gā Pedro tāca jnúhun yáha te ni quɨ̄vɨ‑ni Espíritu Santo ini anuá tāca ñáyuu cájini nahín jnūhun ya jeē cahán de.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Te tēe hebreo jeē ni jínūcoo jíín Pedro jeē suni cácandíje de Jesús, nahán ní canaa ni de ni cajito de jeē suni ni quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá ñayuu jeē násūú hebreo cácuu.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Chi ni cajini sōho de cácahān ñayuu un sɨ́ɨn yuhu, te cácahān i jeē yōhyo cújéhnu Yaā Dios.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Te ni cahān de jíín i jeē na cuándute i sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje i Jesucristo. Yūcuán na te ni cacahān ndahú i jíín Pedro jeē na quéndōo de jecu quɨvɨ̄ jiín i.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.