Atos 10
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te ini ñuu Cesarea ni īyo ɨɨn tēe nání Cornelio, ni cuu de capitán grupo soldado jeē naní Italiano.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Te cúu de tēe ndíso īyo nuū Yaā Dios nde jiín ndɨhɨ ñayuu vehe de, te yōhyo caridad ni tēe cúu de, chi jéhe de xūhun núū ñáyuu hebreo cándoho ndáhú, vēsú nasūu tée hebreo cúu de. Te níní jícán tahú de nuū Yaā Dios.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni steén ndijin yā nuū tēe yáha nájnūhun cahunī jehíni, te ni jito de jeē ɨ́ɨn ndajéhé maá Yáā Dios ni quɨ̄vɨ ya nuū néne de. Te ni cahān yā jiín de:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Te máá de ni ndacoto vāha de nuū yā, te ni yūhú de. Te ni cahān de:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Vijna te tají ró jecu tēe na quíngoo de nde ñuu Jope, quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Chi néne núu de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te ndéé vehe ún yajni yumar. Te máá de castūhun núū rō na vé cúu ɨnga jeē cánuú sáhá ró, áchí ndajéhé yā.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Te ndajéhé yā jeē ni cáhān jiín Cornelio, cuahān‑ni ya. Te ni cana de uū mozo de jíín ɨɨn soldado jeē yɨñúhún núū Yaā Dios, chi cúcáhnu ni de jeē squícu vāha tēe ún.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Te ni nacani ndɨhɨ de jnūhun nuū tāca tée ún, te ni tají de cuangoo nde ñuu Jope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cájica de ichi cuangoo de, te cuacuyajni de ñuu Jope. Te je yajni cahuxī uū cúu, te suu hora un ní caa Pedro sɨquɨ̄ véhe chi cándaā, te yūcuan cácān tahú de.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Te ni quee sōco chīji de, te ni cuni de caji de staā. Te sáá cásáha ña ndeyu te ni steén ndijin yā nuū de.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Te ni jito de jeē núne andɨvɨ́. Te ni jito de nájnūhun ɨɨn sahma manta jité cáhnu te núhní jnáhan ndɨcúún punta, te ni cuun vēji nuū de.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Te chīji un cáñūhun ndɨnuū quɨtɨ, tācá quɨtɨ cúún ndaha jíín táca cóō jiín táca quɨtɨ cándava.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun ni cahān:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Te ni cahān Pedro:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Te ni cahān tucu jnūhun un jíín de:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Te unī jínu ni cahān súcuan jíín de. Te sahma un ní ndaa cuanuhun andɨvɨ́.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Te níní nácani ndasɨ́ ni Pedro na vé cuní cahān jeē ní jito ndijin de ún, te ni jinūcoo‑ni tēe ni tají Cornelio, cácajnūhún de vehe Simón nde ni jinūcoo de yéhyɨ́ tée ún.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Te cácahān jee de cácajnūhún de núu yūcuan ndéé Simón jeē suni nání de Pedro.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Te níní nácani ga ni Pedro sɨquɨ̄ jeē ní jito ndijin de ún, te Espíritu Santo ni cahān yā jiín de:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ndocuɨñɨ̄ te nanuu ró, te ma cáni ni rō jeē tú vāha quihīn rō jiín de, vēsú nasūu jnáhan ñuu rō hebreo cácuu de, chi máá rí ni tají rí de vējicoo de, áchí yá.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Yūcuán na te ni nanuu Pedro nuū tée ni tají Cornelio, te ni cahān de:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Te ni cacahān mozo un:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín mozo un jéē na cúcōo de ini vehe ún, te ni candōo de yūcuán. Te nuū ní cundijin, te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín mozo un. Te suni cuangoo jecu hermano cácandíje ñuu Jope jiín de.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Te nde ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo de ñuu Cesarea. Te Cornelio ndétu de jinūcoo Pedro, chi ni nastútú de tāca jnáhan de jíín táca amigo de jeē quijnáhan vāha ga de jíín.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Te nuū ni jínū Pedro jijnáhan de, te ni quenda Cornelio ni cahān de jíín Pedro, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de jeē chiñúhún de Pedro nuú.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Te Pedro ni ndonehen de Cornelio, te ni cahān de:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Te cándajnūhún de ni quɨ̄vɨcoo de ini vehe. Te ni jito Pedro jeē cáyūcu cuéhē ñayuu ini vehe de.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Te ni cahān Pedro jiín ñáyuu ún:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Jeē yúcuan cúu jeē vēji‑ni ná, chi ni cana ní sáña, te tu ní sájéē ni ná. Te na cájnūhun ná nihín, ¿na sɨquɨ̄ ni cana ní sáña? áchí Pedro.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Yūcuán na te ni cahān Cornelio:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Te ni cahān yā jiín ná: Cornelio, je ni jini sōho Yaā Dios jeē jicán tahú rō, te chíhi ya cuenta jeē sáha ró caridad.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Núu súcuan te tají ró mozo na quíngoo de ñuu Jope quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de nuū rō. Chi tēe un néne de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te yajni yumar ndeé vehe de. Te quee tēe ún te castūhún de nuū rō jnūhun cánuú, áchí yá jiín ná.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Súcuan ni cuu te ni tají‑ni ná mozo na cuajēcoo de cana de níhín, te na cútahū ná, chi vāha ni sáha ní jéē véji ní. Te vijna ni candutútú ná yāha návāha tāca ná cuni sōho ná ndɨhɨ jnūhun Jitoho yō Yaā Dios jeē ni jéhe ya cahān ní, áchí de.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Chi cúsɨɨ̄ ni yā jiín ñáyuu tācá‑ni nación núu cándīso īyo i nuū ya te cásáha i jniñu ndaā.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Chi ni cahān yā jiín ñáyuu Israel jeē ndɨ́vɨcoo tāca ñáyuu nuū jnúhun manī yā jiín i sáha Jesucristo. Te máá yá cúu Jitoho tāca yóhó.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Máá ní je cájini ní ndese ni cuu. Chi ná ni jīnu ni nacani Juan jnūhun jíín jéē ni scuándute de ñayuu, te ni quejéé Jesús nácani ya jnūhun nde Galilea, te ni jitē jnūhun un nɨ́ɨ́ cáhnu Judea.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Te cájini ni jéē Yaā Dios ni jēhe ya Espíritu Santo jiín poder nuū Jesús, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret. Te cájini ni jéē ní jica cuu ya ni sáha ya jniñu váha, te ni nasávāha ya tāca ñáyuu jeē cándoho i sáha jexeén, chi Yaā Dios ni chindéé ñáhán yá Jesús.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Chi máá ná cánacani cájí ná jnūhun tācá jniñu ní cajito ná ní sáha ya nɨɨ́ cáhnu Judea jiín ini ñuu Jerusalén. Yūcuán na te ni cajehni i ya, chi ni cata caa i ya jicā cruz.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Te Yaā Dios ni nastécu yā maá Jesús nuū uní quɨvɨ̄, te ni ndiji ya nuū na ní cajito ná núū yā ni sáha Yaā Dios.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Te tu ní quíji ya nuū tācá ɨnga ñayuu, chi nuū maá‑ni tāca ná jeē jé ni nacāji Yaā Dios sāña jéē nácani ná jnúhun tācá jniñu jeē ní cajito ná. Chi ni cayeji na stáā ni cajihi ná ndute jíín yá ná ni nane ya jeē ní natecu yā.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Te ni ndacu ya jniñu nuū na jíjnáhan ná jéē na nácani ná jnúhun ya nuū tāca ñáyuu te cahān cají ná jeē maá Yáā Dios ni jeni ya Jesús jeē sándaā yā jniñu ñayuu cátecu jiín ñáyuu ní cajihī.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Chi jnūhun Jesús cúu jeē ní cacahān tāca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Chi ni cacahān de jeē tāca ñáyuu jeē candíje i Jesús, cone cáhnu ni yā nuū cuéchi i, áchí Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Te níní cáhán gā Pedro tāca jnúhun yáha te ni quɨ̄vɨ‑ni Espíritu Santo ini anuá tāca ñáyuu cájini nahín jnūhun ya jeē cahán de.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Te tēe hebreo jeē ni jínūcoo jíín Pedro jeē suni cácandíje de Jesús, nahán ní canaa ni de ni cajito de jeē suni ni quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá ñayuu jeē násūú hebreo cácuu.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Chi ni cajini sōho de cácahān ñayuu un sɨ́ɨn yuhu, te cácahān i jeē yōhyo cújéhnu Yaā Dios.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Te ni cahān de jíín i jeē na cuándute i sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje i Jesucristo. Yūcuán na te ni cacahān ndahú i jíín Pedro jeē na quéndōo de jecu quɨvɨ̄ jiín i.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.