Atos 10
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ACF
1 Te ini ñuu Cesarea ni īyo ɨɨn tēe nání Cornelio, ni cuu de capitán grupo soldado jeē naní Italiano.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Te cúu de tēe ndíso īyo nuū Yaā Dios nde jiín ndɨhɨ ñayuu vehe de, te yōhyo caridad ni tēe cúu de, chi jéhe de xūhun núū ñáyuu hebreo cándoho ndáhú, vēsú nasūu tée hebreo cúu de. Te níní jícán tahú de nuū Yaā Dios.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni steén ndijin yā nuū tēe yáha nájnūhun cahunī jehíni, te ni jito de jeē ɨ́ɨn ndajéhé maá Yáā Dios ni quɨ̄vɨ ya nuū néne de. Te ni cahān yā jiín de:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Te máá de ni ndacoto vāha de nuū yā, te ni yūhú de. Te ni cahān de:
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Vijna te tají ró jecu tēe na quíngoo de nde ñuu Jope, quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Chi néne núu de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te ndéé vehe ún yajni yumar. Te máá de castūhun núū rō na vé cúu ɨnga jeē cánuú sáhá ró, áchí ndajéhé yā.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Te ndajéhé yā jeē ni cáhān jiín Cornelio, cuahān‑ni ya. Te ni cana de uū mozo de jíín ɨɨn soldado jeē yɨñúhún núū Yaā Dios, chi cúcáhnu ni de jeē squícu vāha tēe ún.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Te ni nacani ndɨhɨ de jnūhun nuū tāca tée ún, te ni tají de cuangoo nde ñuu Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cájica de ichi cuangoo de, te cuacuyajni de ñuu Jope. Te je yajni cahuxī uū cúu, te suu hora un ní caa Pedro sɨquɨ̄ véhe chi cándaā, te yūcuan cácān tahú de.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Te ni quee sōco chīji de, te ni cuni de caji de staā. Te sáá cásáha ña ndeyu te ni steén ndijin yā nuū de.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Te ni jito de jeē núne andɨvɨ́. Te ni jito de nájnūhun ɨɨn sahma manta jité cáhnu te núhní jnáhan ndɨcúún punta, te ni cuun vēji nuū de.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Te chīji un cáñūhun ndɨnuū quɨtɨ, tācá quɨtɨ cúún ndaha jíín táca cóō jiín táca quɨtɨ cándava.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun ni cahān:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Te ni cahān Pedro:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Te ni cahān tucu jnūhun un jíín de:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Te unī jínu ni cahān súcuan jíín de. Te sahma un ní ndaa cuanuhun andɨvɨ́.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Te níní nácani ndasɨ́ ni Pedro na vé cuní cahān jeē ní jito ndijin de ún, te ni jinūcoo‑ni tēe ni tají Cornelio, cácajnūhún de vehe Simón nde ni jinūcoo de yéhyɨ́ tée ún.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Te cácahān jee de cácajnūhún de núu yūcuan ndéé Simón jeē suni nání de Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Te níní nácani ga ni Pedro sɨquɨ̄ jeē ní jito ndijin de ún, te Espíritu Santo ni cahān yā jiín de:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ndocuɨñɨ̄ te nanuu ró, te ma cáni ni rō jeē tú vāha quihīn rō jiín de, vēsú nasūu jnáhan ñuu rō hebreo cácuu de, chi máá rí ni tají rí de vējicoo de, áchí yá.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Yūcuán na te ni nanuu Pedro nuū tée ni tají Cornelio, te ni cahān de:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Te ni cacahān mozo un:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín mozo un jéē na cúcōo de ini vehe ún, te ni candōo de yūcuán. Te nuū ní cundijin, te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín mozo un. Te suni cuangoo jecu hermano cácandíje ñuu Jope jiín de.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Te nde ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo de ñuu Cesarea. Te Cornelio ndétu de jinūcoo Pedro, chi ni nastútú de tāca jnáhan de jíín táca amigo de jeē quijnáhan vāha ga de jíín.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te nuū ni jínū Pedro jijnáhan de, te ni quenda Cornelio ni cahān de jíín Pedro, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de jeē chiñúhún de Pedro nuú.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Te Pedro ni ndonehen de Cornelio, te ni cahān de:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Te cándajnūhún de ni quɨ̄vɨcoo de ini vehe. Te ni jito Pedro jeē cáyūcu cuéhē ñayuu ini vehe de.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Te ni cahān Pedro jiín ñáyuu ún:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Jeē yúcuan cúu jeē vēji‑ni ná, chi ni cana ní sáña, te tu ní sájéē ni ná. Te na cájnūhun ná nihín, ¿na sɨquɨ̄ ni cana ní sáña? áchí Pedro.
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Yūcuán na te ni cahān Cornelio:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Te ni cahān yā jiín ná: Cornelio, je ni jini sōho Yaā Dios jeē jicán tahú rō, te chíhi ya cuenta jeē sáha ró caridad.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Núu súcuan te tají ró mozo na quíngoo de ñuu Jope quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de nuū rō. Chi tēe un néne de vehe tocayo de Simón, tēe sáha curtir ñɨɨ, te yajni yumar ndeé vehe de. Te quee tēe ún te castūhún de nuū rō jnūhun cánuú, áchí yá jiín ná.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Súcuan ni cuu te ni tají‑ni ná mozo na cuajēcoo de cana de níhín, te na cútahū ná, chi vāha ni sáha ní jéē véji ní. Te vijna ni candutútú ná yāha návāha tāca ná cuni sōho ná ndɨhɨ jnūhun Jitoho yō Yaā Dios jeē ni jéhe ya cahān ní, áchí de.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Chi cúsɨɨ̄ ni yā jiín ñáyuu tācá‑ni nación núu cándīso īyo i nuū ya te cásáha i jniñu ndaā.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Chi ni cahān yā jiín ñáyuu Israel jeē ndɨ́vɨcoo tāca ñáyuu nuū jnúhun manī yā jiín i sáha Jesucristo. Te máá yá cúu Jitoho tāca yóhó.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Máá ní je cájini ní ndese ni cuu. Chi ná ni jīnu ni nacani Juan jnūhun jíín jéē ni scuándute de ñayuu, te ni quejéé Jesús nácani ya jnūhun nde Galilea, te ni jitē jnūhun un nɨ́ɨ́ cáhnu Judea.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Te cájini ni jéē Yaā Dios ni jēhe ya Espíritu Santo jiín poder nuū Jesús, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret. Te cájini ni jéē ní jica cuu ya ni sáha ya jniñu váha, te ni nasávāha ya tāca ñáyuu jeē cándoho i sáha jexeén, chi Yaā Dios ni chindéé ñáhán yá Jesús.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Chi máá ná cánacani cájí ná jnūhun tācá jniñu ní cajito ná ní sáha ya nɨɨ́ cáhnu Judea jiín ini ñuu Jerusalén. Yūcuán na te ni cajehni i ya, chi ni cata caa i ya jicā cruz.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Te Yaā Dios ni nastécu yā maá Jesús nuū uní quɨvɨ̄, te ni ndiji ya nuū na ní cajito ná núū yā ni sáha Yaā Dios.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Te tu ní quíji ya nuū tācá ɨnga ñayuu, chi nuū maá‑ni tāca ná jeē jé ni nacāji Yaā Dios sāña jéē nácani ná jnúhun tācá jniñu jeē ní cajito ná. Chi ni cayeji na stáā ni cajihi ná ndute jíín yá ná ni nane ya jeē ní natecu yā.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Te ni ndacu ya jniñu nuū na jíjnáhan ná jéē na nácani ná jnúhun ya nuū tāca ñáyuu te cahān cají ná jeē maá Yáā Dios ni jeni ya Jesús jeē sándaā yā jniñu ñayuu cátecu jiín ñáyuu ní cajihī.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Chi jnūhun Jesús cúu jeē ní cacahān tāca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Chi ni cacahān de jeē tāca ñáyuu jeē candíje i Jesús, cone cáhnu ni yā nuū cuéchi i, áchí Pedro.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Te níní cáhán gā Pedro tāca jnúhun yáha te ni quɨ̄vɨ‑ni Espíritu Santo ini anuá tāca ñáyuu cájini nahín jnūhun ya jeē cahán de.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Te tēe hebreo jeē ni jínūcoo jíín Pedro jeē suni cácandíje de Jesús, nahán ní canaa ni de ni cajito de jeē suni ni quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá ñayuu jeē násūú hebreo cácuu.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Chi ni cajini sōho de cácahān ñayuu un sɨ́ɨn yuhu, te cácahān i jeē yōhyo cújéhnu Yaā Dios.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Te ni cahān de jíín i jeē na cuándute i sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje i Jesucristo. Yūcuán na te ni cacahān ndahú i jíín Pedro jeē na quéndōo de jecu quɨvɨ̄ jiín i.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.