Atos 8
Atatláhuca Mixtec (MIB_WBT) vs ACF
1 Te Saulo, ni nujnahan ni de jeē ni jíhī Esteban. Te quɨvɨ̄ un ní caquejéé de cájito xeēn ndasɨ́ de ñayuu cácandíje Jesús ini ñuu Jerusalén, te jeē yúcuan cúu jeē ní cajitē núu ñayuu cácandíje cuangoo i nɨ́ɨ́ Judea jiín nɨ́ɨ́ Samaria. Te tēe apóstol chi tu ní cájitē núu de.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Te sava tēe yɨ́ñúhún núū Yaā Dios, ni cachindūji de Esteban. Te yōhyo ni candahyū de jeē ni jíhī Esteban.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Te Saulo chi jíto xeēn de ñayuu cácandíje, te quɨ́vɨ de ndɨjnahan vehe te jnɨ́ɨ de tēe, ñahan, chúhun de i vecāa.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo tāca ñáyuu ní cajitē núu un ní canacani i jnūhun ndese jnáma Yaā Dios ñayuu.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Te ni jinū Felipe ɨɨn ñuu ndañúū Samaria, te nuū ñáyuu yúcuan ní nacani de jnūhun Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Te tāca ñáyuu ní cacutútú un ní cajini nahín váha i tāca jnúhun ni nacani Felipe, te ni cajito i tācá jniñu jéhnu ni sáha de.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Chi cuehē ñayuu cándoho tachī ni canduvāha i, te cácana cóhó táchī un ní caquendacoo. Te cuehē ñayuu ni íjin jíín ñáyuu ríngo ni canduvāha.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Te jeē yúcuan ní cacusɨɨ̄ teyɨ́ ni ñayuu ñuu ún.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Te ini ñuu un néne ɨɨn tēe nání Simón, te tēe tásɨ́ cúu de. Te nde ná tu jinū Felipe ñuu Samaria, te yōhyo cánaa ni ñayuu ñuu un cájito i jeē sáha Simón, te ni stahú de i ni cahān de jeē ɨ́ɨn tēe cújéhnu téyɨ́ cúu máá de.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Te nde tēe cácujéhnu jíín ndɨvii cuɨtɨ ñayuu, cájetáhú ndasɨ́ i jnūhun cáhán de, te ni cajeni ni maá i te ni cacahān i: Tēe yáha ní jēhe Yaā Dios cuehē poder nuū de, áchí i.
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Te cájetáhú váha i jnūhun cáhán de, chi cuehē tiempo ni sáha de jniñu stáhú ní canaa ni i ni cajito i.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Te nuū ni jínū Felipe, ni nacani de jnūhun vāha ndese ndácu Yaā Dios jniñu, jíín jnúhun Jesucristo, te ni cacandíje i te ni cajendute i, cúu tēe cúu ñahan.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Te suni máá Simón ni candíje de te ni jendute de, te ni jica cuu de jíín Felipe. Te ni naa ni de jíto de tācá jniñu jéhnu jeē sáha Felipe jeē steén jeē cujéhnu Yaā Dios.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Te cáyūcu tée apóstol ñuu Jerusalén, te ni canihīn de jnūhun jeē ñáyuu Samaria ni cacandíje i jnūhun Yaā Dios. Te ni catají de Pedro jiín Juan cuangoo de yūcuán.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Te ni jinūcoo de, te ni cajicān tahú de jehē ñáyuu un návāha na quɨ́vɨ Espíritu Santo ini anuá i jíjnáhan i.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Chi ná tu quɨ̄vɨ ya ini anuá ni ɨɨn i, chi máá‑ni jeē ní cajendute i jeē ní cacandíje i Jitoho yō Jesús.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Yūcuán na te Pedro jiín Juan ni casoó de ndaha de xinī i jíjnáhan i, te ni quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá i.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Te ni jito Simón jeē súcuan cásoó apóstol ndaha de xinī ñáyuu ún te súcuan quɨ́vɨ Espíritu Santo ini anuá i, te cúní de cuāha de xūhun núū tée apóstol návāha nihīn de poder un núú.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Chi ni cahān de: Cúní na jéē cuāha ní poder yáha núū na, návāha núu ndé ñáyuu soó ná ndaha ná xínī i te quɨ̄vɨ Espíritu Santo ini anuá i, áchí de.
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín de: Na náā xūhun ró je jnahnū ndetū rō sɨquɨ̄ jeē jéni ni rō jeē jiín xúhun te cuu cuaan ró táhū jeē véji nuū Yaā Dios.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Ma nihín tahú rō jeē sáha ró jniñu yáha, chi tu íyó ndáā anuá rō nuū Yaā Dios.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Núu súcuan te jíni ñúhún jéē stóo rō jnúhun jeē jéni néé ni rō súcuan te cahān ndahú ró jiín Yáā Dios, te máá yá sanaa te cone cáhnu ni yā sɨquɨ̄ jeē jéni néé ni rō súcuan.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Chi jíní rī jeē cucuésún ni rō sɨquɨ̄ jeē sáha ri jniñu yáha. Te tāca jéē neé jéni ni rō ni cunuú un jíín ró, achí Pedro jiín de.
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Yūcuán na te ni cahān Simón jiín de: Cacān tahú ni jéhē na jíjnáhan ní núū maá Jítoho yō návāha tú jnahnū ndetū na nájnūhun ni cahān ní, áchí de.
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Te Pedro jiín Juan ni cacahān cají de ndese cácandíje de jnūhun Yaā Dios. Te jeē cuánungoo de ichi ñúū Jerusalén, te tɨjnɨ ndañúū Samaria ni canacani de jnūhun jeē jnáma ya ñayuu.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Yūcuán na te ni cahān ndajéhé maá Jítoho yō jiín Felipe: Quihin ichi te quihīn rō ichi sur, ichi jeē quénda Jerusalén cuahān nde ñuu Gaza, áchí yá. Te ichi chúcuan chi máá ñuhun téhé cúu.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Te ni quihin Felipe ichi cuahān de. Te nde nación Etiopía ni quiji ɨɨn tēe eunuco jeē ndíso jníñu de cúu de tesorero nuū ñáhan cúu reina ndácu jniñu nación Etiopía, nání ña Candace. Tēe un ní quichiñúhún de Yaā Dios ñuu Jerusalén.
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Te cuanuhun de néne de nuū carreta de, te cáhu de tutu jeē ní tee Isaías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Te máá Espíritu ni cahān yā jiín Felipe: Cuáhán quíjnahan rō tēe cuahān jiín carreta un.
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Te ni jejnahan Felipe carreta un, te ni jini sōho de jeē cáhu tēe ún tutu jeē ní tee Isaías. Te ni cajnūhún de tēe ún: ¿A jécūhun ni ni jnúhun jeē cáhu ní chí tuú? áchí de.
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Te ni cahān maá tée un jíín Felipe: ¿Te ndese jecūhun ni ná? Chi tú na tēe castūhun núū ná ndese cúu ún, áchí de. Te ni cahān de jíín Felipe jeē na cáa de conēne ndúú de jíín de ini carreta.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Te jnūhun cáhu de tutu iī un cáhán suhva:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Achí.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Yūcuán na te ni cahān tēe Etiopía un: Cava vāha ni ní cachi ni núū ná, ¿ndé sɨ́quɨ̄ cahán tēe ni nacani jnūhun yáha? ¿A sɨ́quɨ̄ maá de chí sɨ́quɨ̄ ɨ́nga tēe? áchí de jíín Felipe.
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Yūcuán na te ni nacani Felipe jnūhun vāha Jesús nuū tée ún, chi ni quejéé de ni castūhún de jnūhun jeē ní cahu tēe ún, jíín táca gá jnūhun jeē yosó núū tútu yā.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Te níní cuángoo de ichi ún te ni jinūcoo de nuū ñúhun ndute, te ni cahān tēe Etiopía: Yāha ñúhun ndute ¿te á tú cuu cuandute ná? áchí de.
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Te ni cahān Felipe: Cuu te núu cándíje nīhin ni ndé jiín ini jiín ánuá ni táca jéē ni sáha Jitoho yō Jesús jehē yō, achí de. Te ni cahān tēe Etiopía: Cándíje ná jéē Jesucristo cúu máá Séhe Yaā Dios, achí de.
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Te ni sáha de jeē na jécuɨñɨ̄ carreta de, te ni nuu ndɨndúú de cuangoo de ichi véyɨ́ núū ñúhun ndute ún, te ni scuándute Felipe tēe Etiopía.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Te nuū ní quendacoo de nuū ndúte, te Espíritu maá Jítoho yō ni sáha ya jeē ní ndoñúhún‑ni Felipe. Te tēe Etiopía vēsú tuá ni jíto de nuū Felipe, te cúsɨɨ̄ ni de cuahān de.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Te ni nane Felipe ñuu Azoto. Te nácani de jnūhun ndese jnáma ya ñayuu, cuahān de tācá ñuu nde ni jinū de Cesarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.