Atos 23
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs VC
1 Panaapo ʉPaʉlo akhabhatontomela abhapɨtɨ abhɨ balaaza bhaala, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhanholo bhaanɨ, kufishila ʉmʉsanyʉʉnʉ ɨndɨ she ɨnkwɨkhala nɨ nsɨɨbho inyinza pamiiso ga Mʉlʉngʉ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Umupuutili ʉmʉpɨtɨ uAnaniya we ayɨmvwa shɨnɨɨsho, akhabhalajɨzya bhe bhɨ́mɨlɨɨye papɨɨpɨ nʉ Paʉlo kʉtɨ bhamʉkhome ni koofi kwi lomu.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Pe ʉPaʉlo akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nɨɨwe ʉMʉlʉngʉ atɨkʉkhome, ɨwe we ʉlɨ anzʉ lʉbhʉmba lwe bhapashile ʉwʉlongo! Ʉyɨkhaaye ɨpa kʉtɨ ʉndonje kʉlandatana nɨ ndajɨzyo zya Moose, khabhɨlɨ wʉneewe ukuzishilanya ɨndajɨzyo kʉnongwa ye ʉkʉlajɨzya kʉtɨ ɨnhomwe ni koofi!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Panaapo abhantʉ bhe bhɨ́mɨlɨɨye papɨɨpɨ nʉ Paʉlo bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Bhʉlɨ, ʉtakʉlola insoni kumuliga umupuutili ʉmʉpɨtɨ ʉwa Mʉlʉngʉ?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 ɄPaʉlo akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhanholo bhaanɨ, intaamanyile kʉtɨ we mupuutili ʉmʉpɨtɨ kʉnongwa ye yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Ʉtalongaje akhabhiibhi kwa mʉpɨtɨ wa bhantʉ bhiinyu.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Mwɨ balaaza mumuula, ʉPaʉlo áamɨle she amanyile kʉtɨ mʉlɨ aBhasadukaayi, na Bhafalisaayi, akhadandɨzya kʉlonga akhatɨ, “Bhanholo bhaanɨ, ɨne ne Mufalisaayi, ʉmwana wa Mufalisaayi. Ɨnkʉlongwa kʉ ndajɨzyo, kʉnongwa ye ɨnkʉsʉʉbhɨla kʉtɨ abhafwe bhakhayɨzyʉkha.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 ɄPaʉlo we aamala kʉlonga shɨnɨɨsho gakhatalɨkha amadalɨ ku Bhafalisaayi na Bhasadukaayi, bhakhagabhʉnhana ɨvɨpʉga vɨbhɨlɨ.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 ABhasadukaayi bhakʉkhaana kʉtɨ kʉlɨɨpo kʉzyʉkha abhafwe, khabhɨlɨ bhatakwɨtɨkha kʉtɨ abhakhabhɨzya bhalɨɨpo, awe kʉtɨ amapepu galɨɨpo. Ɨleelo aBhafalisaayi bhakwɨtɨkha kʉtɨ zɨnɨɨzyo zyonti zɨlɨɨpo.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Pe kʉkhabha amadalɨ amapɨtɨ nhaani mʉ bhapɨtɨ bhaala. Bhamu abhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo zya Bhafalisaayi bhakhɨmɨɨlɨla kumo bhakʉdalɨnhana bhakʉtɨ, “Tʉtawʉlola uwubhiibhi naawumo kwa muntu ʉnʉ. Pamu umupepu, awe ʉkhabhɨzya, we alonjile nawo.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Bhakhadalɨnhana nhaani, ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhoogopa kʉtɨ bhangamudebulanya ʉPaʉlo abhe vɨsenyenha. Akhabhalajɨzya abhasikaali bhaakwe kʉtɨ bhinjile pakaasi pa Bhayahuudi, kʉtɨ bhamʉtʉʉle ʉPaʉlo kʉ makha, bhamʉtwale mwi linga ɨlya bhasikaali, bhoope bhakhabhomba shɨɨsho.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Uwusiku uwi siku lɨnɨɨlyo, ʉMwene uYeesu akhɨmɨɨlɨla pambalɨ pa Paʉlo, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Yɨgomwe ʉmwoyo! Uwukeeti waakho we waafumwa kʉkwanɨ pa Yelusaleemu ɨpa, shɨnɨɨsho she ʉkwanzɨwa kumfumwizya uwukeeti wʉnʉʉwo na ku Luumi kwope.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 We kwasha ɨshɨlaabhɨla, aBhayahuudi bhamu bhakhakwina ɨnsɨɨbho imbiibhi kwa Paʉlo. Bhálapile bhátɨlɨ te bhalye, na te bhamwele, sita kʉmʉgoga ʉPaʉlo.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Bhanaabho bhe bhásiibhile ɨnsɨɨbho zɨnɨɨzyo bháamɨle abhantʉ kʉshɨla amashumi gani.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Pe bhakhabhabhalɨla abhapɨtɨ abha bhapuutili na kʉ bhasongo abha Bhayahuudi, bhakhabhabhʉʉzya bhakhatɨ, “Tulapile kʉtɨ te tulye naakhamu, sita kʉtɨ tʉmʉgoje ʉPaʉlo.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ishi ɨmwe peeka nɨ balaaza mʉmʉlaabhe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali abhaleetele ʉPaʉlo. Mʉyɨbhɨɨshe ngatɨ mʉkwanza kusimishizya akhinza ɨnongwa zye mʉmʉsɨtakɨɨye. Ɨtwe tutimuzijile mwɨ dala, na kʉmʉgoga she ashɨɨlɨ kufikha ɨpa.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ɨleelo ʉmwana wa yɨlʉmbʉ wa Paʉlo akhayɨmvwa yɨnɨɨyo ɨnsɨɨbho imbiibhi. Akhabhala mwi linga ɨlya bhasikaali, akhamʉbhʉʉzya ʉPaʉlo.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Panaapo ʉPaʉlo akhamʉbhɨlɨshɨla ʉmʉpɨtɨ weeka ʉwa bhasikaali, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Mʉtwale ʉmwana umutunta ʉnʉ kwa mʉpɨtɨ wiinyu, alɨ ni zwi lye atɨmʉbhʉʉzye.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Pe ʉmʉpɨtɨ wʉnʉʉyo akhamʉtwala ʉmwana umutunta kwa mʉpɨtɨ wa bhasikaali bhonti, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “ɄPaʉlo ʉmʉkʉngwa ʉla ambɨlɨshɨɨye. Andaabhile kʉtɨ ɨnkʉleetele ʉmwana umutunta ʉnʉ, bhaatɨ alɨ ni zwi ɨlya kʉkʉbhʉʉzya.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Wʉnʉʉyo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhamʉlema ɨnyoobhe ʉmwana umutunta ʉla, akhamʉtwala kukwilu, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ʉlɨ na zyoni zye ʉkwanza kʉmbʉʉzya?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ʉmwana umutunta ʉla akhamwamʉla akhatɨ, “ABhayahuudi bhitinhiine kʉtɨ bhakʉlaabhe ʉbhaleetele ʉPaʉlo ɨndaabhɨ pɨlongolela pɨ balaaza. Bhatɨkʉkhopele kʉtɨ bhakwanza kusimishizya amazwi ge bhamʉsɨtakɨɨye.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ɨleelo ɨwe ʉtakhabhɨtɨshɨzye, kʉlɨ abhasakhaala kʉshɨla amashumi gani mʉ bhanaabho bhe bhakwanza kumuzijila ʉPaʉlo mwɨ dala. Bhalapile kʉtɨ te bhalye, na te bhamwele, sita kʉmʉgoga. Ishi, bhayilinganyiinye, bhakʉgʉʉlɨla ʉwaamʉlo waakho.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Pe wʉnʉʉyo ʉmʉpɨtɨ ʉwa bhasikaali akhamʉlajɨzya ʉmwana umutunta akhatɨ, “Ʉtakhamʉbhʉʉzye umuntu wowonti kʉtɨ umbuziizye ɨnongwa ziniizi.” Akhamwɨtɨshɨzya kʉtɨ asogolaje.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Pe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhabhabhɨlɨshɨla abhimiilili bhabhɨlɨ bhe bhalɨ paasɨ yaakwe, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉlɨngaanye abhasikaali imia zɨbhɨlɨ (200) bhe bhatɨjende nɨ vɨnama, peeka na bhamwabho amashumi saba bhe bhatɨbhale ni falaasi, na bhamwabho imia zɨbhɨlɨ (200) bhe bhatɨbhale bhalemile ɨmpalala. Bhanaabho bhonti bhatifume ɨpa ɨsaala ɨya wʉtatʉ uwusiku, kʉtɨ bhabhale mu Kaisaliya.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 ɄPaʉlo woope muumupe ifalaasi zimo zye zɨtɨmʉtwale, mumufisye akhinza kwa mʉpɨtɨ wɨ nsɨ uFeliki.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Pe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhasimba ɨkalaata lye lɨkʉtɨ,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Feliki ʉwa lushindikho wʉ mʉpɨtɨ wɨ nsɨ, neene ne Kilaudiyo Lusiya, ɨnkʉkʉlamʉkha.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Umuntu ʉnʉ aBhayahuudi bhámulemile, bhakhanzaga kʉtɨ bhamʉgoje. We naamanya kʉtɨ ʉweene Muluumi, ɨnhabhala na bhasikaali bhaanɨ, ɨnhamʉtʉʉla.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ɨnhanzaga kʉmanya lyolyonti lye aBhayahuudi bhamʉsɨtakɨɨye, ɨnhamʉtwala pɨlongolela pɨ balaaza lyabho ɨlya bhasongo.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ɨnhalola kʉtɨ bhakʉmʉsɨtaaka kʉ mbʉzɨɨlɨzyo ɨzyɨ ndajɨzyo zyabho. Ɨleelo lɨtalɨɨpo izwi naalimo ɨlya kʉtɨ bhamʉkʉnje awe kʉmʉgoga.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 We umuntu ʉmo ambʉʉzya impempu kʉtɨ kʉlɨ abhantʉ bhe bhalɨ nɨ nsɨɨbho imbiibhi ɨya kʉmʉgoga, pe ɨnhaabhapa nalʉbhɨlo abhasikaali kʉtɨ bhamʉleete kʉkwakho. Ɨnhabhalajɨzya abhasitaaki bhaakwe kʉtɨ bhamʉsɨtaake kʉkwakho.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Pe bhanaabho abhasikaali bhakhamwega ʉPaʉlo anza she bhalajiziizwe, bhakhamʉtwala uwusiku wʉnʉʉwo mʉ nhaaya ɨya mu Antipatili.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 We kwasha, bhanaabho abhasikaali bhe bhájendile nɨ vɨnama bhakhagalʉkha mwi linga ɨlya bhasikaali, bhakhabhalekha abhamwabho bhe bhajendile ni falaasi bhabhale peeka nʉ Paʉlo.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 We abhamwabho bhaala bhaafikha panaapo mu Kaisaliya, bhakhalifisya ɨkalaata mʉ nyoobhe zya mʉpɨtɨ wɨ nsɨ, bhakhamʉtwala nʉ Paʉlo.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 We aamala kʉbhaazya ɨkalaata liila, akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Wʉnʉʉnʉ umuntu wɨ nsɨ bhʉlɨ?” We bhamʉbhʉʉzya kʉtɨ ʉPaʉlo wa mu Kilikiya,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Amazwi gaakho, ɨntɨgatejeelezye we abhasitaaki bhaakho bhaafikha.” Akhalajɨzya kʉtɨ bhamʉlɨndɨɨlɨle ʉPaʉlo mu nyumba ɨya wʉmwene wa Heloodi.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.