Mateus 22

Abureni NT (MGJ_LIS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sa̠ A̠zizo̠s alo̠gho̠m opa̠n a̠sidogh a̠rogh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 — ausente —
2 — O
3 — ausente —
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 — ausente —
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 — ausente —
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 — ausente —
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 — ausente —
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 — ausente —
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 — ausente —
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 — ausente —
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 — ausente —
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 — ausente —
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 — ausente —
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 — ausente —
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 D̠a̠ igiel obha̠, sa̠ Rafarisi bho̠ i̠d̠u̠a ka̠ i̠mu̠gho̠nyan agu̠o̠ obhin d̠a̠ asu̠gbagba d̠o̠yo̠ o̠kpati̠ ob̠ol o̠yo̠.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Sa̠ awa iruom ogbo atu̠ghan d̠awa na̠ ita̠ E̠ro̠d ma̠ o̠gi̠ d̠o̠yo̠ ka̠ opura̠n ma̠a̠: “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, i̠yar ologhom ma̠ anwa na̠ amar a̠rugh d̠a̠ a̠gia̠ga̠i, sa̠ anwa na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ eten ta̠ A̠zib̠a̠ ga̠i, anwa na̠ okpon d̠o̠ bebina̠ o̠ni̠ d̠a̠ a̠misigh, sa̠ anwa obhin d̠o̠ ma̠ imitia̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ebula̠ o̠ku̠a, gba ma̠ a̠nigha̠ i̠yar, anwa i̠bi̠gh eka̠? A̠sora̠n otua̠ otua̠-ebhugh onigha̠ A̠siza̠ ke̠re̠, bo̠d̠o̠ ka̠ na̠ osora̠n d̠o̠?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ya̠a̠, A̠zizo̠s abi̠gho̠m ipesi d̠awa sa̠ a̠fugh ma̠a̠,
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Sa̠ awa imutiom a̠dinari̠.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠,
20 e ele perguntou:
21 Sa̠ awa i̠wo̠ran i̠na ma̠a̠, “A̠siza̠.” Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ a̠ruom awa ma̠a̠,
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Agu̠o̠ awa i̠mu̠gho̠n o̠ku̠a bho̠, sa̠ awa ib̠a̠gha̠gha̠ i̠we̠le̠man i̠na iten i̠d̠u̠a.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 D̠a̠ onin a̠d̠a̠ma̠ obha̠, sa̠ Rasadusi bho̠, ogbo ya̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh odi bho̠, i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ i̠na ipura̠n i̠na ma̠a̠,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, A̠mozizi agba ma̠a̠, ku̠gba ma̠ o̠ni̠ a̠mugh ya̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠, umor bho̠ ta̠ a̠bhin ani̠ d̠o̠yo̠ b̠o̠ka̠ amar o̠nyi̠ a̠nigha̠ i̠na.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 I̠se̠n bha̠ od̠ua̠l a̠rumor e̠ro̠ na̠ i̠yar, sa̠ o̠pu̠r bho̠ a̠bhin ani̠ ya̠a̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠, sa̠ a̠mugh awe̠le̠man ani̠ d̠o̠yo̠ a̠nigha̠ ma̠ umor d̠o̠yo̠.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Sa̠ a̠mutuma̠ ma̠ o̠ku̠a ma̠ oleghemeni i̠wal bho̠ na̠ oleghemeni i̠sar bho̠ ka̠ ate̠i̠ d̠a̠ oleghemeni od̠ua̠l bho̠.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 D̠a̠ ekunuguma̠ bho̠, sa̠ ani̠ bho̠ eka̠ a̠mugh.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 O̠ku̠a ka̠, d̠a̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh bho̠ ka̠ i̠na ta̠ aro̠ ma̠ ani̠ ta̠ a̠nyen, ma̠ agu̠o̠ eb̠la̠ od̠ua̠l awa na̠ ebhin i̠na bho̠?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠,
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 — ausente —
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Igiel bho̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠mu̠gho̠n i̠nye̠n bho̠, sa̠ ib̠a̠gha̠gha̠ ma̠ d̠a̠ a̠d̠ien atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠o̠yo̠ bho̠.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Igiel bha̠ Rafarisi bho̠ i̠mu̠gho̠n ma̠ A̠zizo̠s na̠ a̠kpegi ma̠ aru̠nu̠ Rasadusi bho̠, sa̠ awa ikokod̠ia̠n ani̠.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Sa̠ odi o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠, a̠pura̠n o̠d̠agi̠an o̠yo̠, ma̠a̠:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, oloko oken wa̠ abu̠gh a̠pu d̠a̠ oloko bho̠?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠:
37 Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 — ausente —
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 — ausente —
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Igiel bho̠ Rafarisi bho̠ ikokod̠ia̠n bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n awa ma̠a̠:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 — ausente —
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Sa̠ o̠ni̠ ola̠ a̠rue ma̠ o̠wo̠ran o̠yo̠, bo̠d̠o̠ omula̠ opura̠n o̠yo̠ ma̠ abar na̠ o̠ro̠ d̠o̠, ob̠eton a̠d̠a̠ma̠ obha̠ o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.