Mateus 22
Abureni NT (MGJ_LIS) vs ARIB
1 Sa̠ A̠zizo̠s alo̠gho̠m opa̠n a̠sidogh a̠rogh a̠nigha̠ awa ma̠a̠,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 — ausente —
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 — ausente —
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 — ausente —
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 — ausente —
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 — ausente —
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 — ausente —
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 — ausente —
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 — ausente —
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 — ausente —
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 — ausente —
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 — ausente —
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 — ausente —
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 D̠a̠ igiel obha̠, sa̠ Rafarisi bho̠ i̠d̠u̠a ka̠ i̠mu̠gho̠nyan agu̠o̠ obhin d̠a̠ asu̠gbagba d̠o̠yo̠ o̠kpati̠ ob̠ol o̠yo̠.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Sa̠ awa iruom ogbo atu̠ghan d̠awa na̠ ita̠ E̠ro̠d ma̠ o̠gi̠ d̠o̠yo̠ ka̠ opura̠n ma̠a̠: “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, i̠yar ologhom ma̠ anwa na̠ amar a̠rugh d̠a̠ a̠gia̠ga̠i, sa̠ anwa na̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ ma̠ eten ta̠ A̠zib̠a̠ ga̠i, anwa na̠ okpon d̠o̠ bebina̠ o̠ni̠ d̠a̠ a̠misigh, sa̠ anwa obhin d̠o̠ ma̠ imitia̠n o̠ni̠ atu̠o̠m abar.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Ebula̠ o̠ku̠a, gba ma̠ a̠nigha̠ i̠yar, anwa i̠bi̠gh eka̠? A̠sora̠n otua̠ otua̠-ebhugh onigha̠ A̠siza̠ ke̠re̠, bo̠d̠o̠ ka̠ na̠ osora̠n d̠o̠?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ya̠a̠, A̠zizo̠s abi̠gho̠m ipesi d̠awa sa̠ a̠fugh ma̠a̠,
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Sa̠ awa imutiom a̠dinari̠.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠,
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Sa̠ awa i̠wo̠ran i̠na ma̠a̠, “A̠siza̠.” Ebula̠ o̠ku̠a, sa̠ a̠ruom awa ma̠a̠,
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Agu̠o̠ awa i̠mu̠gho̠n o̠ku̠a bho̠, sa̠ awa ib̠a̠gha̠gha̠ i̠we̠le̠man i̠na iten i̠d̠u̠a.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 D̠a̠ onin a̠d̠a̠ma̠ obha̠, sa̠ Rasadusi bho̠, ogbo ya̠ oma̠ra̠ d̠o̠ ma̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh odi bho̠, i̠gi̠ ka̠ i̠te̠i̠ i̠na ipura̠n i̠na ma̠a̠,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, A̠mozizi agba ma̠a̠, ku̠gba ma̠ o̠ni̠ a̠mugh ya̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠, umor bho̠ ta̠ a̠bhin ani̠ d̠o̠yo̠ b̠o̠ka̠ amar o̠nyi̠ a̠nigha̠ i̠na.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 I̠se̠n bha̠ od̠ua̠l a̠rumor e̠ro̠ na̠ i̠yar, sa̠ o̠pu̠r bho̠ a̠bhin ani̠ ya̠a̠ na̠ o̠mar d̠o̠ ma̠ o̠nyi̠, sa̠ a̠mugh awe̠le̠man ani̠ d̠o̠yo̠ a̠nigha̠ ma̠ umor d̠o̠yo̠.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Sa̠ a̠mutuma̠ ma̠ o̠ku̠a ma̠ oleghemeni i̠wal bho̠ na̠ oleghemeni i̠sar bho̠ ka̠ ate̠i̠ d̠a̠ oleghemeni od̠ua̠l bho̠.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 D̠a̠ ekunuguma̠ bho̠, sa̠ ani̠ bho̠ eka̠ a̠mugh.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 O̠ku̠a ka̠, d̠a̠ ob̠etina̠ d̠a̠ omugh bho̠ ka̠ i̠na ta̠ aro̠ ma̠ ani̠ ta̠ a̠nyen, ma̠ agu̠o̠ eb̠la̠ od̠ua̠l awa na̠ ebhin i̠na bho̠?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran awa ma̠a̠,
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 — ausente —
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 — ausente —
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Igiel bho̠ o̠lo̠gh a̠nwunom bho̠ i̠mu̠gho̠n i̠nye̠n bho̠, sa̠ ib̠a̠gha̠gha̠ ma̠ d̠a̠ a̠d̠ien atu̠ghu̠me̠ni̠ d̠o̠yo̠ bho̠.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Igiel bha̠ Rafarisi bho̠ i̠mu̠gho̠n ma̠ A̠zizo̠s na̠ a̠kpegi ma̠ aru̠nu̠ Rasadusi bho̠, sa̠ awa ikokod̠ia̠n ani̠.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Sa̠ odi o̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠ oloko bho̠, a̠pura̠n o̠d̠agi̠an o̠yo̠, ma̠a̠:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “O̠ni̠ atu̠ghu̠me̠ni̠, oloko oken wa̠ abu̠gh a̠pu d̠a̠ oloko bho̠?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Sa̠ A̠zizo̠s awo̠ran i̠na ma̠a̠:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 — ausente —
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 — ausente —
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Igiel bho̠ Rafarisi bho̠ ikokod̠ia̠n bho̠, sa̠ A̠zizo̠s a̠pura̠n awa ma̠a̠:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 Sa̠ awa i̠wo̠ran ma̠a̠, “O̠nyi̠ ta̠ A̠devidi.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Sa̠ i̠na a̠pura̠n awa ma̠a̠:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 — ausente —
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Sa̠ o̠ni̠ ola̠ a̠rue ma̠ o̠wo̠ran o̠yo̠, bo̠d̠o̠ omula̠ opura̠n o̠yo̠ ma̠ abar na̠ o̠ro̠ d̠o̠, ob̠eton a̠d̠a̠ma̠ obha̠ o̠gi̠ d̠a̠ ed̠ia̠.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.