Atos 4
Makua New Testament 2015 (MGH2016) vs ARA
1 Napeturo ni Nayohana yaari bado olhumachaka ni attu, opochera ishaani ni nholhelhi a attu olhitelhelha Inupa ya Nlhuku vamoka ni Amasadukayo akina yahowaacha.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nkayaathunalhacha chinene, ukhalhawaya akarumiya ayo yaari aahimiacheraka attu wiira Yesu ahohihimmwa, mwaha unohimiechesha wiira akhwilhe anohihimmwa.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Paahi etu, nkayaavara akarumiya nkayaarweha ujeerani. Nansho ukhalhawaya waari uneelhilhe nkayaalhitelhelha mpaka waashelhe waya.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Nansho attu enchi yeewilhe nttenga u Napeturo ni Nayohana yahorumelhelha. Wo waalhakelhiya manyaalhopwana yaarumelhenlhe yaari maelufu nthanu.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Waashelhe waya, aholhelhi a Ayahudi ni ashulhupalhe ni owiittuchiha Malhehero a ashinna Musa yahothukumana vamoka Uyerusalemu.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Nkayaakumaana ni ashinna Anasi Opochera ishaani Olhupalhe ni Nakayafa ni Nayohana ni Naalekizanda ni akina yaari o nihimo ni a Opochera ishaani Olhupalhe.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Nkayeemeshacha Napeturo ni Nayohana uholho, ni waakoha, “Mwaattiva mpannge ulha mwaha ulha wo machiri ani ni wo nchina na apani?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Vavawo Napeturo anachariye Iphumu ya Nlhuku, nkayaakhulha, “Aholhelhi a attu ni ashulhupalhe!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Yakhalhaka lhelho nnoonikoha mwaha wo ntheko woombone wiireelhe wa ntu o uheeta ni iphiro chilhamme awe,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 paahi, mwaattiva ni attu onkhaye o Uisraeli nchuwelheke wiira ulha ntu ulha neemelha uholho winyu lhelho, lhamme wo nchina na Yesu Kuristo o Unazareti aakhomelhelhiye vansalaabani ni inyu mwaatti. Nansho Nlhuku ahonhihimusha unookhwani.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Yesu phi ulhe Malhove Matakatifu aneera,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Noopo nopattiya wa iphiro awe vekha, velhaponi wuuthi irimu vonkhaye khaniwo nchina nikina niriyoothe nikumihiye ni Nlhuku wiira ninoopolhe.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ashulhupalhe o va Ipuwa ayo, ahoshanga woona Napeturo ni Nayohana yuulhumachaka rata, anakhalhaka yaari attu o uhishoma mena irusho chiriyoothe. Nkayaachuwelha wiira yaari vamoka ni Yesu.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Nansho vamoonne aya ntu aalhamihiye ni Napeturo ni Nayohana ulhe neemenlhe vamoka ni ayo khayoolhumanche ittu.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Paahi etu, nkayeerelhiya akhumache vathe. Ni ashulhupalhe o va Ipuwa ayo nkayaahalha mpaani ashineneru apangaka ntemera.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Nkayaakohanacha ashineneru, “Naapangekeni etu alha attu alha? Kila ntu nokhalha va Yerusalemu noochuwelha wiira ilha yo ushangiha yulhupalhe ilha ihopangia, ni hii khaninooria uvaanyiha yoyo mwaha uyo.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Nansho wo wiira nitiyelhelhe ulha mwaha ulha uhiiwaniee chinene mwaattuni, naamukeke wiira ahulhumache tho mwaha wo nchina na Yesu wa ntu riyoothe.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Paahi etu, nkayeehanacha tho akarumiya mpaani, nkaalhehera wiira ahuulhumache tho voonene, mena wiittuchiha wo nchina na Yesu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Nansho Napeturo ni Nayohana nkayaakhulha, “Yakhalhaka ihorera mmiholho wa Nlhuku uwiiwelhelhani mwaattiva upwaha chinomwiwelhelha ihu Nlhuku, nhukumulheke mwaattiva mwaashinene.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Ukhalhawaya hii khaninooria uhiya wulhumacha naachaka mwaha woonilhe ihu ni wiiwa.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Paahi, ashulhupalhe o va Ipuwa ayo nkayaamuka ni waachachera chinene, nkayaahiyerera. Khayoonrie waatwarusha ukhalhawaya attu onkhaye yaari anthimichaka Nlhuku wo nlhatu wo yoyo mwaha uyo.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Ntu aapangelhiye cho ushangiha uyo aari o malhipa o iyaakha chaapwaha makhumi ncheshe.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Vahipinche baada yo uhiyereriya, Napeturo ni Nayohana yahohokolhia wa ashikhunanaya, nkayaahimiachera chilhe chihimiye ni opochera ishaani olhupalhe ni ashulhupalhe chilhe.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Attu onkhaye veewilhe aya yoyo mwaha uyo aholhutaana vamoka unlhapelha Nlhuku wo nrima mmoka akhuwelhaka yiiraka, “Thithi, inyuva phi inyu Muupilhe irimu ni ilhapo ni ibahari ni chittu chonkhaye chiriwo!
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Wo iphiro yo Iphumu ya Nlhuku mwahoolhumacha wo iphiro ya anamitheko inyu, apwiiya Adaudi, venre aya,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Mamwene o velhaponi yahokhalha tayari,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Ukhalhawaya wo ikekhiaye phi chiichammo etu, Naherode ni Apontio Pilato ni attu o Uisraeli ni attu ahiri Ayahudi chaakumanne aya yelha iwani ilha unkhota Namitheko inyu ntakatifu Yesu, munhinke inyu makhura.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Yahopanga ittu mwaalhakenlhe inyu ukhuma khalhayi wo wooria winyu ni uttuna winyu.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Nansho vano, inyu Thithi, mwooneke chinera aya wo unoopopiha. Nnikavihereke hiyaano akarumiya inyu wiittuchiha nlhove ninyu wo uhoovaa.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Mwookolheke moono inyu mwaalhamihe attu. Mpangeke ithikineha ni cho ushangiha wo nchina na Yesu, Namitheko inyu ntakatifu.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Yamalhiheke unlhapelha Nlhuku, vakittu vaakumanne aya valhe nkavaatikhinyia, onkhaye nkayachariya Iphumu ya Nlhuku. Nkayaahimiacha nlhove na Nlhuku wo uhoova.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Attu onkhaye yanrumelhenlhe Yesu yaari nrima mmoka ni nnepa mmoka. Khaawo ata mmoka aari ni ittu iriyoothe enshe ukhalha yo vekha awe, nansho yaari akawanaka ittu iriyoothe yaarina aya.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Akarumiya yahohimiechesha wo machiri menchi uhihimmwa wa Athithi Yesu. Nlhuku nkaavaha ibarakha chinene.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Khaawo ntu riyoothe aakwanne, ukhalhawaya attu yaari ni imata ama inupa yahothumihacha
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 nkayaarwehelha akarumiya nchurukhu waapantte aya, nkawaakawiya ulhikaana ni kila mmoka chaahuvelha awe.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Ahokhalha Nlawi mmoka o nnenchi o nikosho no Ukipro eehaniya Nayusufu, tho akarumiya yaamwiihana Nabanaba, maana aya, “Ntu o waahelha attu mirima.”
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Yoyo chiicho ahothumiha imata awe, nkaakusha nchurukhu ulhe nkaarweha wa akarumiya.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.