Tito 1
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ACF
1 Ma̰ Pol kɨ́ ngonnjèkullə lə Lubə rəm, njèkɔwkulə lə Jeju Kristɨ, ɓá mꞌndàngɨ mbete kin mꞌadɨ i Titɨ. Mꞌto ngonnjèkullə lə Lubə rəm, njèkɔwkulə lə Jeju Kristɨ kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ Lubə mbətɨ-dé lé, mꞌadɨ dꞌadɨ mḛḛ-dé rəm, mꞌadɨ ꞌgə ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ ɔw natɨ kɨ̀ kujɨ kɨ́ kilə dɔ Lubə rəm tɔ.
1 Paulo, servo de Deus, e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus, e o conhecimento da verdade, que é segundo a piedade,
2 Kdɔ kadɨ dꞌində mḛḛ-dé dɔ kiskəm-tɨ kɨ́ sartagangɨ kɨ́ low lə low-je nṵ ya Lubə kɨ́ to njèkədta al, un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé.
2 Em esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos dos séculos;
3 Lokɨ kaglo-é asɨ lé, ḛ adɨ dow-je ꞌgə ta liə kɨ̀ takul ta kɨ́ Jeju Kristɨ ulə kullə-é ji-m-tɨ adɨ mꞌndó dow-je kɨ́ go ndu-tɨ lə Lubə kɨ́ to Njèkajɨ-ji.
3 Mas a seu tempo manifestou a sua palavra pela pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador;
4 I Titɨ kɨ́ mꞌoo-i kɨ ngon mḛḛ-m bè, mḛḛ kadmḛḛ-tɨ lə-ji kɨ́ jꞌore-na̰ dɔ-tɨ kinlé, kadɨ ramajɨ kɨ̀ lapiya lə Bɔbɨ-ji Lubə, kɨ̀ ꞌlə Njèkajɨ-ji Jeju Kristɨ nà̰y sə-i.
4 A Tito, meu verdadeiro filho, segundo a fé comum: Graça, misericórdia, e paz da parte de Deus Pai, e da do Senhor Jesus Cristo, nosso Salvador.
5 I Titɨ, mꞌin̰ə-i dɔnangɨ Krɛtɨ-tɨ, kdɔ kadɨ ꞌgɔl né-je kɨ́ nà̰y lé, kadɨ usɨ natɨ majɨ rəm, kdɔ kadɨ ində ꞌngatɔ́gɨ-je mḛḛ ɓebo-je-tɨ kɨ́ rá-rá kɨ́ go ta-je-tɨ kɨ́ mꞌidə-i lé.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem as coisas que ainda restam, e de cidade em cidade estabelecesses presbíteros, como já te mandei:
6 Kadɨ ná̰-ná̰ dan-dé-tɨ to dow kɨ́ ta goto dɔ-é-tɨ rəm, njèdené kɨ́ káre-rè rəm, to dow kɨ́ ngan-é-je ꞌto njékadmḛḛ-je kɨ́ ta kaya uwə dɔ-dé al əse ꞌto njékal dɔ ta-je al rəm tɔ ɓane.
6 Aquele que for irrepreensível, marido de uma mulher, que tenha filhos fiéis, que não possam ser acusados de dissolução nem são desobedientes.
7 Kadɨ njèkində kəm-é go njékəwna̰-je-tɨ to dow kɨ́ ta goto dɔ-é-tɨ, kdɔtalə ḛ to njèkində kəm-é go dow-je-tɨ lə Lubə, adɨ à to njèkində kàdɨ̀-é al rəm, njèwɔngɨ al rəm, gɔ̰yibɨ al rəm, njèrɔ kɨ̀ dow-je al rəm, njèka̰y ngɔdɨ go nékingə-tɨ al rəm,
7 Porque convém que o bispo seja irrepreensível, como despenseiro da casa de Deus, não soberbo, nem iracundo, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância;
8 ngà kadɨ to njèkuwə mba-je kɨ rɔ-é-tɨ wur-wur rəm, to dow kɨ́ né ra kɨ́ majɨ-majɨ ɓá uwə mḛḛ-é rəm, njèkore rɔ-é ndəngɨ dɔ né-je-tɨ rəm, à to njèra né kɨ́ njururu rəm, dow kɨ́ kullə ra-é aa njay rəm, ɓá à to njèkore mḛḛ-é rəm tɔ.
8 Mas dado à hospitalidade, amigo do bem, moderado, justo, santo, temperante;
9 Kadɨ njèkində kəm-é go njékəwna̰-je-tɨ to njèkoy rigɨ-rigɨ go ta-tɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ ꞌndó-é lé, kdɔ kadɨ asɨ kulə dingəm mḛḛ njékadmḛḛ-je-tɨ kɨ̀ néndó kɨ́ tɔgrɔ-tɨ rəm, ɓá kadɨ asɨ kuwə ta njékɔsɨ ta ngərəngɨ-je rəm tɔ.
9 Retendo firme a fiel palavra, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para admoestar com a sã doutrina, como para convencer os contradizentes.
10 Kdɔtalə dow-je n̰a̰ ya ꞌto njémbatɨ təl rɔ-dé go ta-tɨ, njétidə ta-je kɨ́ mḛḛ wəy kare, njékədɨ dow-je kur-dé wale. Dan dow-je-tɨ kinlé, jipɨ-je kɨ́ njékadmḛḛ-je ɓá ꞌn̰a̰.
10 Porque há muitos desordenados, faladores, vãos e enganadores, principalmente os da circuncisão,
11 Dḛ lé, kadɨ tokɨ kutɨ ta-dé kə́-kə́ ɓane. Kdɔ dḛ ꞌtəl dɔ dow-je lay kɨ́ mḛḛ kəy-je-tɨ kɨ́ dꞌɔw-tɨ kɨ̀ néndó-je kɨ́ tò kadɨ tokɨ ndó al, ya ꞌndó dow-je kdɔ kingə-né né kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ go rəbɨ-é-tɨ al.
11 Aos quais convém tapar a boca; homens que transtornam casas inteiras ensinando o que não convém, por torpe ganância.
12 Dow káre dan-dé-tɨ kɨ́ ḛ ya dꞌoo-é kɨ njèkɔr kəm ta lə-dé kɨ́ dɔnangɨ Krɛtɨ-tɨ ya panè:
12 Um deles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, ventres preguiçosos.
13 Ta kɨ́ ḛ pa kinlé, to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ. Gin-é kin ɓá kadɨ i ꞌndángɨ-dé kɨ̀ tɔ́gɨ-i, kdɔ kadɨ kadmḛḛ lə-dé to kadmḛḛ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ,
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreende-os severamente, para que sejam sãos na fé.
14 kdɔ kadɨ dꞌoy rigɨ-rigɨ go tasu-je-tɨ lə jipɨ-je al rəm, kadɨ dꞌoy rigɨ-rigɨ go ndukun-je-tɨ kɨ́ njétəl gidɨ-dé kadɨ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ dꞌun kinlé al rəm tɔ.
14 Não dando ouvidos às fábulas judaicas, nem aos mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 Dow-je kɨ́ dꞌaa njay lé, né lay ya dꞌoo dꞌadɨ aa njay. Ngà njéra né kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ, kɨ̀ njémḛḛndə-je lé, né kɨ́ dꞌoo dꞌadɨ aa njay ya goto; négə, kɨ̀ tagɨr lə-dé tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.
15 Todas as coisas são puras para os puros, mas nada é puro para os contaminados e infiéis; antes o seu entendimento e consciência estão contaminados.
16 Dḛ ꞌɓa rɔ-dé njégə Lubə ya, ngà né ra-dé-je tɔjɨ kɨ́ ꞌgə-é al. Dḛ lé, ꞌto dow-je kɨ́ né ra-dé tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ, ꞌto njékal dɔ ta-je, né kɨ́ majɨ káre ya kàrè dꞌasɨ ra al.
16 Confessam que conhecem a Deus, mas negam-no com as obras, sendo abomináveis, e desobedientes, e reprovados para toda a boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.