Romanos 15

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jə̰i kɨ́ tɔ́gɨ-ji tò lé, tò kadɨ jꞌgəti dḛ kɨ́ ꞌyay ə kadɨ jꞌsangi né kɨ́ nəl-ji jə̰i ya par al.
1 Ora nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Kadɨ dow kɨ́ rá-rá dan-ji-tɨ ra né kɨ́ nəl madɨ-é kdɔ majɨ liə rəm, ɓá kɔw kɨ kete-kete liə rəm tɔ.
2 Portanto cada um de nós agrade ao seu próximo, visando o que é bom para edificação.
3 Kdɔtalə Kristɨ sangɨ né kɨ́ nəl-é al, ngà ꞌndàngɨ ꞌpanè: «Tajsul lə njétajɨ-i-je nà̰y dɔ-m-tɨ.»
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo, mas como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Ə ta-je lay kɨ́ ndɔkɨ ꞌndàngɨ lé, tò kdɔ kadɨ ndó-ji né, bè kdɔ kadɨ kilə mḛḛ dɔ madɨ-é-tɨ kɨ̀ sɔlmḛḛ kɨ́ Mbete kɨ́ aa njay ndó-ji lé, ra adɨ jꞌɔwi kɨ̀ kində mḛḛ dɔ-tɨ.
4 Porquanto, tudo que dantes foi escrito, para nosso ensino foi escrito, para que, pela constância e pela consolação provenientes das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Kadɨ Lubə kɨ́ njèkadɨ dow-je mḛḛ kɨ́ kilə dɔ madɨ-é-tɨ, kɨ̀ njèsɔl mḛḛ dow-je lé, ra adɨ tagɨr kɨ́ káre-rè kin ya ɔwi-né dɔ-na̰-tɨ titɨ kɨ́ mḛḛ Jeju Kristɨ ndigɨ-né,
5 Ora, o Deus de constância e de consolação vos dê o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus.
6 bè kdɔ Kadɨ indəi ndi-si natɨ kɨ̀ mḛḛ-si kɨ́ káre-rè ɔsi-né gajɨ Lubə kɨ́ to Bɔbɨ ꞌƁaɓe lə-ji Jeju Kristɨ.
6 Para que unânimes, e a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Uwəi-na̰ kɨ rɔ-na̰-tɨ, titɨ kɨ́ Kristɨ uwə-si-né kɨ rɔ-é-tɨ, kdɔ kadɨ ri Lubə ɓa-né.
7 Portanto recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu, para glória de Deus.
8 Adɨ mꞌndigɨ kidə-si kɨ́ Kristɨ təl ngonnjèkullə lə jipɨ-je kdɔ tɔjɨ-né kɨ́ Lubə to njèra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, kdɔ kadɨ kunmindɨ-je kɨ́ sɔbɨ dɔ ka-ji-je lé né-é ra-né né,
8 Digo pois que Cristo foi feito ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos pais;
9 ə dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al lé, dꞌɔsɨ gajɨ Lubə kdɔ koo kəmtondoo liə, titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ꞌpanè: Gin-é kin ɓá mꞌa tɔ́y-i-né nɔ̰̀ gin dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al, ə mꞌa kusɨ pa kɔsɨ-né gajɨ-i.
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito: Portanto eu te louvarei entre os gentios, e cantarei ao teu nome.
10 ꞌPa ɓəy ꞌpanè: Sə̰i gin dow-je kɨ́ ꞌtoi jipɨ-je al, ꞌrai rɔnəl kɨ̀ dow-je lə Lubə.
10 E outra vez diz: Alegrai-vos, gentios, juntamente com o povo.
11 Ə ꞌpa ya ɓəy ꞌpanè: Ɔsi gajɨ ꞌƁaɓe, sə̰i gin dow-je lay kɨ́ ꞌtoi jipɨ-je al, ə kadɨ gin dow-je lay dꞌulə riɓa dɔ-é-tɨ!
11 E ainda: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e louvem-no, todos os povos.
12 Ejay njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ pa tɔ panè: Dow káre à tḛḛ ginkojɨ-tɨ lə Jese, ḛ ɓá à kḭ kdɔ kɔ̰ɓe dɔ ndəgɨ gin dow-je-tɨ, ə gin dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al dꞌa kində mḛḛ-dé dɔ-é-tɨ.
12 E outra vez, diz também Isaías: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para reger os gentios; nele os gentios esperarão.
13 Kadɨ Lubə kɨ́ to nékində mḛḛ dɔ-tɨ adɨ rɔnəl kɨ̀ lapiya rusɨ mḛḛ-si mḛḛ kadmḛḛ-tɨ, kdɔ kadɨ kində mḛḛ dɔ-tɨ lə-si tò kɨ dɔ madɨ-é-tɨ madɨ-é-tɨ, kɨ̀ takul tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay!
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz na vossa fé, para que abundeis na esperança pelo poder do Espírito Santo.
14 Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kɨ́ sɔbɨ dɔ-si lé, ma̰ kɨ̀ dɔ-m mꞌgə majɨ kɨ́ ramajɨ rusɨ mḛḛ-si njḭ-njḭ, négə rusɨ dɔ-si rəm, asi gakɨ kadɨ sə̰i ya ꞌndəji-na̰ rəm tɔ.
14 Eu, da minha parte, irmãos meus, estou persuadido a vosso respeito, que vós já estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento e capazes, vós mesmos, de admoestar-vos uns aos outros.
15 Bè ya kàrè, lo madɨ-je-tɨ lé, mꞌndàngɨ ta-je kɨ́ ná̰-je kɨ̀ rɔtungə pilingɨ, kdɔ kole-né mḛḛ-si dɔ né-je-tɨ madɨ. Kdɔ Lubə ra sə-m majɨ
15 Mas em parte vos escrevo mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, por causa da graça que por Deus me foi dada,
16 ɓá adɨ-m mꞌto njèrakullə lə Jeju Kristɨ, kdɔ dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al; mꞌadɨ rɔ-m kdɔ kullə kɨ́ tò tagay kɨ́ to kullə kilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lə Lubə, kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al ꞌto-né kadkare kɨ́ nəl Lubə rəm, Ndil kɨ́ aa njay ində tagay rəm.
16 para ser ministro de Cristo Jesus entre os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que sejam aceitáveis os gentios como oferta, santificada pelo Espírito Santo.
17 Adɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kullə lə Lubə lé, mꞌa kɔsɨ gajɨ rɔ-m kdɔ nam kɨ́ mꞌnam kàdɨ̀ Jeju Kristɨ-tɨ.
17 Tenho, portanto, motivo para me gloriar em Cristo Jesus, nas coisas concernentes a Deus;
18 Kdɔ né kɨ́ rangɨ kɨ́ ɓo kɔsɨ kagɨ dɔ-tɨ ra-m ya goto; ḛ kɨ́ Kristɨ ra kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ-m-tɨ ree-né kɨ̀ dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al adɨ ꞌtəl rɔ-dé go ta-tɨ kin ya par. Ḛ ra kɨ̀ kəm rəbɨ ta-je lə-m kɨ̀ kullə ra-m-je,
18 porque não ousarei falar de coisa alguma senão daquilo que Cristo por meu intermédio tem feito, para obediência da parte dos gentios, por palavra e por obras,
19 kɨ̀ takul tɔ́gɨ kɨ́ tɔjɨ rɔ-é mḛḛ nékɔjɨ-je-tɨ kɨ̀ né-je kɨ́ tò ɓəl-ɓəl rəm, kɨ̀ takul tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay rəm tɔ. Beɓa kḭ ɓebo Jorijalḛm-tɨ nṵ ya sar tḛḛ-né dɔnangɨ Iliri-tɨ kinlé, mꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lə Kristɨ titɨ, mꞌgəkɨ lo gəkɨ-gəkɨ.
19 pelo poder de sinais e prodígios, no poder do Espírito Santo; de modo que desde Jerusalém e arredores, até a Ilíria, tenho divulgado o evangelho de Cristo;
20 Ə ma̰ mꞌndigɨ kilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lo-tɨ kɨ́ ri Kristɨ ɓa-tɨ al ɓəy, bè kdɔ kadɨ mꞌində gin-é dɔ ꞌlə dow madɨ-tɨ al, titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ꞌpanè:
20 deste modo esforçando-me por anunciar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Dḛ kɨ́ mbḛ ta liə usɨ mbi-dé-tɨ al ya, dꞌa koo-é;
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem não foi anunciado, o verão; e os que não ouviram, entenderão.
22 Né kin ya taá-taá ɔgɨ-m kɔw rɔ-si-tɨ.
22 Pelo que também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco;
23 Ngà kɨ́ ɓone bè kinlé, kullə lə-m goto dɔnangɨ-é-je-tɨ kin ngá, ə low nṵ asɨ ɓal-je n̰a̰ ya mꞌndingə kadɨ lokɨ mꞌisɨ mꞌɔw kɨ dɔnangɨ Espa̰y-tɨ rəmə, mꞌɔw rɔ-si-tɨ;
23 mas agora, não tendo mais o que me detenha nestas regiões, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir visitar-vos,
24 mꞌində mḛḛ-m dɔ-tɨ kadɨ lokɨ mꞌisɨ mꞌɔw rəmə, mꞌdəə nɔ̰ɔ̰ mꞌoo-si; ə lokɨ kisɨ-m rɔ-si-tɨ usɨ rɔ-m-tɨ sḛ ngá rəmə, sə̰i a kindəi-mi rəbəə kadɨ mꞌɔw.
24 eu o farei quando for à Espanha; pois espero ver-vos de passagem e por vós ser encaminhado para lá, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Kɨ́ ɓone bè kinlé, mꞌisɨ mꞌɔw kɨ Jorijalḛm, kdɔ ra kullə kdɔ njékaa njay-je.
25 Mas agora vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Kdɔtalə njékəwna̰-je kɨ́ dɔnangɨ Maseduwan-tɨ, kɨ̀ dɔnangɨ Akay-tɨ ꞌndigɨ mbɔ̰ né kdɔ njéndoo-je kɨ́ dan njékaa njay-je-tɨ kɨ́ dꞌisɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
26 Porque pareceu bem à Macedônia e à Acaia levantar uma oferta fraternal para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Dḛ ꞌndigɨ majɨ n̰a̰ kadɨ ꞌra sə-dé, ə to kurə dɔ-dé-tɨ kadɨ ꞌra; kdɔtalə kinə dow-je kɨ́ to jipɨ-je al dꞌubə majɨ né-je kɨ́ sɔbɨ dɔ Ndil kɨ́ aa njay kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ jipɨ-je-tɨ lé, to tó-é kadɨ dḛ kàrè dꞌa ra kɨ̀ jipɨ-je kɨ̀ né-je kɨ́ kadɨ ꞌra-né kɨ̀ rɔ-dé tɔ.
27 Isto pois lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir a estes com as materiais.
28 Go né-je kin à gangɨ ə mꞌa kadɨ-dé né-je kɨ́ ꞌmbɔ̰ kinlé ngá ɓá lokɨ mꞌisɨ mꞌɔw dɔnangɨ Espa̰y-tɨ rəmə, mꞌa dəə rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ kdɔ koo-si.
28 Tendo, pois, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Mꞌgə kɨ́ kɔw-m rɔ-si-tɨ kinlé, mꞌa kɔw kɨ̀ tɔrndi lə Kristɨ kɨ́ n̰a̰.
29 E bem sei que, quando for visitar-vos, chegarei na plenitude da bênção de Cristo.
30 [Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ], mꞌulə dingəm mḛḛ-si-tɨ kɨ̀ takul ꞌƁaɓe lə-ji Jeju Kristɨ, kɨ̀ takul ndigna̰ kɨ́ ḭ rɔ Ndil kɨ́ aa njay-tɨ, kadɨ ori kàdɨ̀-m lo rɔ-tɨ kɨ̀ kəm rəbɨ ta-je kɨ́ pa kɨ̀ Lubə kdɔ-m,
30 Rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas vossas orações por mim a Deus,
31 kdɔ kadɨ mꞌtḛḛ mḛḛ ji njémḛḛnga̰-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ Jude-tɨ, ə kadɨ kadkare kɨ́ mꞌisɨ mꞌɔw-né kɨ Jorijalḛm kinlé njékaa njay-je ꞌtaa kɨ̀ rɔnəl;
31 para que eu seja livre dos rebeldes que estão na Judéia, e que este meu ministério em Jerusalém seja aceitável aos santos;
32 beɓa mꞌa tḛḛ rɔ-si-tɨ kɨ̀ rɔnəl, ə kinə Lubə ndigɨ rəmə, mꞌa kuwə rɔ-m rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ndḛ.
32 a fim de que, pela vontade de Deus, eu chegue até vós com alegria, e possa entre vós recobrar as forças.
33 Kadɨ Lubə kɨ́ njèlapiya nà̰y sə-si lay! Amḛn!
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.