Romanos 14
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVT
1 Dow kɨ́ yay mḛḛ kadmḛḛ-tɨ lé, uwəi-é kɨ rɔ-si-tɨ majɨ, ɓɨ gangi ta dɔ tagɨr-je-tɨ liə al.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 Kdɔtalə dow madɨ gə kɨ́ nꞌa kuso né-je lay kare; ə dow kɨ́ rangɨ kɨ́ yay uso mbikamna̰y-je ya par.
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 Kadɨ dow kɨ́ njékuso né-je lay nədɨ njèmbatɨ né-je madɨ al; ɓá kadɨ njèmbatɨ kuso né-je madɨ gangta dɔ njèkuso-é-tɨ al rəm, kdɔtalə Lubə uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ majɨ.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 I ə, i to ná̰ ɓá ꞌgangɨ ta dɔ ngonnjèkullə-tɨ lə madɨ-i wa? Lé ḛ a̰ taá əse usɨ kàrè to ta lə ꞌƁa-é ya. Ngà ḛ à ka̰ taá, kdɔtalə ꞌƁaɓe ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kdɔ gətɨ-é-né.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Dow madɨ oo adɨ ndɔ kɨ́ bè kin itə ndɔ kɨ́ bè kin; ə ḛ kɨ́ madɨ oo adɨ ndɔ-je dꞌasɨ-na̰ lay. Kadɨ ná̰-ná̰ ya mḛḛ-é usɨ nangɨ pɔ̰́ dɔ tagɨr-tɨ liə kɨ́ sɔbɨ dɔ-é.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Dow kɨ́ ɔr kəm ndɔ-je kàrè, ɔr kəm-é kdɔ ꞌƁaɓe. Dow kɨ́ uso né-je lay kàrè, uso kdɔ ꞌƁaɓe, kdɔtalə ḛ ra oiyo Lubə kdɔ; ə dow kɨ́ uso né-je madɨ al kàrè rəmə, uso al kdɔ ꞌƁaɓe; ə ḛ ya kàrè ra oiyo Lubə kdɔ tɔ.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 Kdɔtalə dow madɨ kɨ́ dan-ji-tɨ kɨ́ isɨ kɨ̀ dɔ-é taá ta kɨ́ liə-tɨ ya goto rəm; dow kɨ́ oy ta kɨ́ liə-tɨ kàrè goto rəm tɔ.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 Kdɔtalə kinə jꞌisi kɨ̀ dɔ-ji taá rəmə, jꞌisi kdɔ ꞌƁaɓe; ə kinə jꞌoyi rəmə, jꞌoyi kdɔ ꞌƁaɓe. Lé jꞌisi-né kɨ̀ dɔ-ji taá əse jꞌoyi-né kàrè, jꞌtoi kɨ́ lə ꞌƁaɓe.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Kdɔ Kristɨ oy ɓá təl isɨ kəm, kdɔ kadɨ to ꞌƁaɓe lə dow-je kɨ́ dꞌoy kɨ̀ dḛ kɨ́ dꞌisɨ kəm.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 Ngà i ə, ꞌgangɨ ta dɔ ngonkɔ̰-i-tɨ kdɔ ri wa? Əse ꞌnədɨ ngonkɔ̰-i kdɔ ri wa? Jə̰i lay ya jꞌa ka̰i nɔ̰̀ Lubə-tɨ logangta-tɨ liə.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Kdɔtalə ꞌndàngɨ ꞌpanè: ꞌƁaɓe panè, mꞌisɨ kəm, dow-je lay ya dꞌa kɔsɨ məkəjɨ-dé nangɨ nɔ̰̀-m-tɨ, ə ndɔ̰ dow-je lay à kɔsɨ gajɨ-m ma̰ Lubə.
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Beɓa ná̰-ná̰ ya dan-ji-tɨ à kɔr go kullə ra-é kɨ́ sɔbɨ dɔ-é nɔ̰̀ Lubə-tɨ.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Ə́n ə́ adɨ jꞌgangi ta dɔ-na̰-tɨ al. Né kɨ́ tò kadɨ un ndi-i dɔ-tɨ lé, to təl kɨ́ kadɨ ꞌtəl jigɨ ꞌtugə ngonkɔ̰-i kɨ́ njèkadmḛḛ əse ꞌtəl kəm rəbɨ kusɨ liə mḛḛ majal-tɨ al.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 Mꞌgə majɨ, ə mḛḛ-m usɨ nangɨ pɔ̰ɔ̰ kɨ̀ takul nam kàdɨ̀ ꞌƁaɓe Jeju-tɨ kɨ́ né kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ ya goto; ngà kinə dow madɨ oo adɨ né kɨ́ bè kin tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ lé, kɨ rɔ dowbé-tɨ kin rəmə né-é tò n̰ḛ ya.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 Kinə ta lə nékuso ɓá i ꞌtujɨ-né mḛḛ ngonkɔ̰-i rəmə, i njiyə kɨ́ go ndigɨ dow-je-tɨ al. Dow kɨ́ Kristɨ oy kdɔ ta liə lé, ꞌtəl gin tujɨ liə kdɔ nékuso-i al.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 Né kɨ́ majɨ kɨ rɔ-si-tɨ lé, adi təl né kɨ́ kadɨ dow-je ꞌpa-né ta kɨ́ majɨ al dɔ-si-tɨ al.
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 Kdɔtalə kɔ̰ɓe lə Lubə lé, to ta lə nékuso kɨ̀ néka̰y al, ngà to né ra kɨ́ njururu, to lapiya, ə to rɔnəl kɨ̀ takul Ndil kɨ́ aa njay.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Dow kɨ́ ra kullə adɨ Kristɨ kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ bè kinlé rəmə, dowbé nəl Lubə rəm, ɓá dow-je ꞌndigɨ ta liə rəm.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Ə́n ə́ adɨ jꞌsangi né kɨ́ à ree kɨ̀ lapiya kɨ̀ né kɨ́ à kɔw kɨ̀ dow-je kete-kete.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 ꞌTujɨ kullə lə Lubə kdɔ nékuso al! Tɔgrɔ-tɨ, né-je lay ya aa njay; ngà kḛ ɓá to né kɨ́ majɨ al kadɨ dow uso né ə təl-né jigɨ tugə madɨ-é-je.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 Majɨ kadɨ usoi da̰ al rəm, a̰yi yibɨ nduu al rəm, əse né-je lay kɨ́ à to jigɨ nɔ̰̀ ngonkɔ̰-si-tɨ kɨ́ njèkadmḛḛ [kadɨ usɨ əse yay] lé ɔgi rɔ-si dɔ-tɨ.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Kadmḛḛ lə-i kɨ́ ɔw-né dɔ né-je-tɨ kinlé, ꞌngəm ta kɨ́ lə-i-tɨ nɔ̰̀ Lubə-tɨ. Dow kɨ́ ra né kɨ̀ mḛḛnda ka̰y ə mḛḛ-é uwə-é kɨ̀ ta dɔ-tɨ al ɓá to njènékumə̰!
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Ngà dow kɨ́ mḛḛ-é a̰ sɔbɨ dɔ né kɨ́ ḛ uso rəmə ta tò dɔ-é-tɨ, kdɔtalə né kɨ́ ḛ ra lé ɔw go-na̰-tɨ kɨ̀ kadmḛḛ liə al. Ə né lay kɨ́ dow ra kɨ̀ kadmḛḛ al lé to majal.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.