Mateus 21
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVT
1 Lokɨ dꞌisɨ dꞌɔw kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, ɓá ꞌree ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓe kɨ́ Betpaje kɨ́ tò kàdɨ̀ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ rəmə, Jeju ulə njéndó né-je liə joo panè:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 «Ɔwi mḛḛ ngonɓe-tɨ kɨ́ tò nɔ̰̀-si-tɨ kin, rəmə tajinatɨ nè ya a kingəi ngon koro kɨ̀ kɔ̰-é, kɨ́ ꞌtɔ́-é nangɨ. Lokɨ ingəi-dé lé, ꞌtuti-dé, ə ꞌreei sə-dé adi-mi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ngà kinə dow dəjɨ-si ta dɔ-tɨ lé, idəi-é ꞌpainè: “ꞌƁaɓe ɓá ge-dé.” Rəmə lo-é-tɨ nè ya, à kin̰ə-dé kadɨ ꞌreei sə-dé.»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Né-je kinlé ra-né bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ pa lé, né-é ra-né né. Ḛ panè:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «Idəi ngonmandɨ kɨ́ ɓebo Siyɔ̰-tɨ ꞌpainè:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Njéndó né-je dꞌɔw ə ꞌra go ta-tɨ kɨ́ Jeju idə-dé lé,
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 adɨ ꞌree kɨ̀ kɔ̰ koro kɨ̀ ngon-é lé, ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé gidɨ-dé-tɨ, ɓá Jeju al isɨ dɔ-tɨ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Kosɨ dow-je n̰a̰ ya ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé dɔ rəbɨ-tɨ, dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌtə́tɨ balkəm kagɨ-je ꞌlabɨ dɔ rəbɨ-tɨ tɔ.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Kosɨ dow-je kɨ́ ꞌnjiyə nɔ̰̀-é-tɨ kɨ̀ dḛ kɨ́ ꞌnjiyə go-é-tɨ ꞌtur kəə boy-boy ꞌpanè:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Lokɨ Jeju ɔw tḛḛ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, dow mḛḛ ɓe-je dꞌa̰y ngɔdɨ dɔ-na̰-tɨ wur-wur, ꞌdəjɨ-na̰ ta ꞌpanè: «To ná̰ ɓá ɔw ree wa?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Rəmə kosɨ dow-je kɨ́ dꞌɔw siə dꞌilə-dé-tɨ ꞌpanè: «To Jeju kɨ́ Najarɛtɨ kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ, njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Jeju ɔw takəy-tɨ lə Lubə tubə njéragatɨ-je kɨ̀ njéndogɨ né-je lay. Ḛ titə tablə-je lə njémbəl-na̰ là-je kɨ̀ kagɨ kisɨ-je lə njéragatɨ də-je tilə.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Beɓa Jeju idə-dé panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Lo-é-tɨ kinlé, njékəmtɔ-je, kɨ̀ njémətɨ-je ꞌree rɔ Jeju-tɨ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə ə ḛ adɨ njékəmtɔ-je dꞋoo lo rəm, adɨ njémətɨ-je Ꞌnjiyə rəm.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Beɓa wɔngɨ ra njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kdɔtalə né-je kɨ́ majɨ-majɨ kɨ́ ɔr ndil dow-je kɨ́ Jeju ra rəm, wɔngɨ ra-dé kdɔtalə ngan-je kɨ́ ꞌtur kəə dɔ-é-tɨ, takəy-tɨ lə Lubə ꞌpanè: «Kɔsgajɨ tò dɔ ngonka Dabidɨ-tɨ.»
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Beɓa dḛ ꞌpa kɨ̀ Jeju panè: «Ta kɨ́ ngan-je ꞌpa kinlé ꞌoo majɨ ya tá?» Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Oiyo, mꞌoo majɨ ya. Ngà ta kɨ́ mbete kɨ́ aa njay pa lé, sə̰i ꞌndói ooi nja káre al ya sar wa?» ꞌNdàngɨ-tɨ ꞌpanè:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Go-tɨ, Jeju in̰ə-dé tḛḛ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ɔw tò Betani.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Lo aa go-tɨ kɨ̀ ndɔge ratɨ, lokɨ Jeju təl isɨ ree kɨ Jorijalḛm gogɨ ɓəy lé, ɓo ra-é.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Beɓa ḛ oo kote ngangɨ rəbɨ-tɨ ɓá tɔɔ ɔw gin-tɨ rəmə mbi-é ya par ɓá tò. Jeju panè: «ꞌA kandɨ gogɨ nda̰ al ya sar.» Rəmə tajinatɨ nè ya kote lé tutɨ kurum.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Lokɨ njéndó né-je dꞌoo kɨ́ kote lé tutɨ kurum rəmə ta igə-dé səl adɨ ꞌdəjɨ Jeju ꞌpanè: «Kay! Ban ə tajinatɨ nè ya kote lé tutɨ kurum wa?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; kinə ɔwi kɨ̀ kadmḛḛ, ɓá kinə ꞌtadi al ya sar lé, né kɨ́ mꞌra kɨ̀ kote kin par ɓá a kasi rai al. Lé mbal kin ya kàrè, kinə idəi-é ꞌpainè: “ꞌƆtɨ kɨ rangɨ lo kin-tɨ, ə ꞌɔw ꞌusɨ dan babo-tɨ”, kàrè né-é à ra né ya tɔ.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Né lay kɨ́ a pai ta kɨ̀ Lubə dəji-é-né kɨ̀ kadmḛḛ lé, a kingəi ya.»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Lokɨ Jeju ɔw takəy-tɨ lə Lubə isɨ ndó né dow-je rəmə, njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ꞌree rɔ-é-tɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Ná̰ ɓá adɨ-i tarəbɨ ɓá ꞌra-né né-je kinlé wa? Ná̰ adɨ-i tɔ́gɨ ɓá ꞌra-né wa?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ma̰ kàrè mꞌa dəjɨ-si ta tɔ. Mꞌa dəjɨ-si ta káre ya par, ə́ kinə iləi-mi-tɨ rəmə, mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé tɔ.»
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 «Ná̰ ɓá ulə Ja̰ adɨ ra dow-je batḛm wa? To Lubə ɓá ulə-é əse to dow-je wa?» Ngà dḛ ꞌtəl ꞌnajɨ-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Kinə jꞌpainè: “To Lubə ɓá ulə-é” rəmə, ḛ à təl dəjɨ-ji panè: “Ngà kdɔ ri ɓá adi-é mḛḛ-si al wa?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ə kinə jꞌidəi-é jꞌpainè: “To dow-je ɓá dꞌulə-é” kàrè, à kḭ to ta dɔ-ji-tɨ, kdɔtalə kosɨ dow-je ꞌgə kɨ́ Ja̰ lé, to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Beɓa ꞌree dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Jḛ jꞌgə al.» Jeju təl panè: «Majɨ, ma̰ ya kàrè, nda̰ bè ɓá mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé al tɔ.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Jeju təl idə-dé ɓəy panè: Ta ri ɓá sə̰i ꞌgɨri dɔ poy ta-tɨ kɨ́ mꞌa kɔr kin wa? Dingəm káre bè ɔw kɨ̀ ngan-je kɨ́ dingəm joo. Ḛ ɔw rɔ ḛ kɨ́ dɔsa̰y-tɨ idə-é panè: «Ngon-m, ɓone ɔw ꞌra kullə mḛḛ ndɔr nduu-tɨ lə-m adɨ-m.»
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ḛ idə-é panè: «Mꞌa kɔw al.» Ngà go-tɨ rəmə, tagɨr kɨ́ majɨ ree dɔ-é-tɨ, adɨ ḭ ɔw mḛḛ ndɔr nduu-tɨ lə bɔbɨ-é lé.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Bɔbɨ-é ɔw rɔ ngon-é-tɨ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo idə-é ko ta kɨ́ káre kin ya tɔ. Ḛ idə bɔbɨ-é panè: «Oiyo, bɔbɨ-m, mꞌa kɔw ya.» Ngà ḛ mbatɨ kɔw.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Dan ngan-je-tɨ kɨ́ joo kinlé, ḛ kɨ́ ra ɓá ra ndigɨ lə bɔbɨ-é lé wa? Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Ḛ kɨ́ dɔsa̰y.» Beɓa Jeju təl idə-dé panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ njétaalambo-je kɨ̀ kaya dené-je dꞌa tḛḛ nɔ̰̀-si-tɨ kete mḛḛ kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Kdɔtalə Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm ree rɔ-si-tɨ, ɔjɨ-si rəbɨ né ra kɨ́ njururu kadɨ njiyəi-tɨ, rəmə sə̰i adi-é mḛḛ-si al. Ngà njétaalambo-je, kɨ̀ kaya dené-je ɓá dꞌadɨ-é mḛḛ-dé. Ngà sə̰i lé, ooi né kin kɨ̀ kəm-si bè ya kàrè, ꞌmbati kin̰əi panjiyə-si-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ kdɔ kadɨ-é mḛḛ-si.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Ooi gosta kɨ́ rangɨ ɓəy ə́n. Dow káre bè uwə nduu, ɔr gali dɔ-tɨ, ra ɓe dɔ ər-tɨ kdɔ mbore-né man nduu lé rəm, ur pal ngəm lo titɨ, ɓəy ɓá adɨ njérakullə-é-je dꞌuwə siə dɔ-é kadɨ ꞌra kullə dɔ-tɨ, ə ɔtɨ ɔw mba.Gali kɨ́ dɔ ndɔr nduu-tɨ kɨ̀ pal ngəm lo|alt="Tour de garde et clôture sur le champ de vigne" src="lb00103c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="21:33"
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Lokɨ na̰y kijə kandɨ nduu asɨ ngá lé, ḛ ulə ngannjékullə-je liə rɔ njéndɔr nduu-je-tɨ lé, kadɨ ꞌtaa kɨ́ ꞌliə ꞌree-né dꞌadɨ-é.Kùl nduu|alt="Grappe de raisin" src="hk00111c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="21:34"
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ngà njérakullə ndɔr nduu-je dꞌuwə ngannjékullə-je lé, ə ꞌtində káre mbukɨ-mbukɨ, ꞌtɔl ḛ kɨ́ káre ə ꞌtilə ḛ kɨ́ káre kɨ̀ ər ꞌtɔl-é.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Beɓa ꞌɓa njèndɔr nduu lé, təl ulə dḛ kɨ́ rangɨ kɨ́ kɔr-dé itə dḛ kɨ́ kete lé ɓəy. Rəmə ko né kɨ́ ꞌra kɨ̀ dḛ kɨ́ kete lé ya ꞌtəl ꞌra sə-dé tɔ.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ta tɔl ta-é-tɨ rəmə, ulə ngon-é ya rɔ-dé-tɨ, ə gɨr panè: «To ngon-m adɨ dꞌa ɓəl gidɨ-é.»
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ngà lokɨ njérakullə ndɔr nduu-je dꞌoo ngon-é lé isɨ ree rəmə dꞌidə-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Ooi ngon-é kɨ́ ndɔ-é à to njènéndubə lé ə́ ɔw ree ɔngɨ! ꞌReei adɨ jꞌtɔli-é kadɨ néndubə liə təl to kɨ́ ꞌlə-ji.»
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Beɓa dꞌuwə-é tḛḛ siə mḛḛ ndɔr nduu-tɨ kɨ ndaa-tɨ ə ꞌtɔl-é.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Beɓa Jeju dəjɨ-dé panè: Lokɨ ꞌɓa njèndɔr nduu à ree lé, ri ɓá à ra kɨ̀ njérakullə ndɔr nduu-je kinlé wa?
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: À tɔl njémḛḛndul-je kanlé tɔl kɨ́ tò kəmtondoo n̰a̰. Ngá ɓá à təl kɔy dḛ kɨ́ rangɨ kɨ́ dꞌa kadɨ-é kandɨ nduu lé, kɨ̀ dɔ na̰y-é na̰y-é kdɔ kində-dé ta-tɨ.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ɓəy ɓá Jeju ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i ꞌndói ta kinlé mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay nja káre ooi al ya sar wa? ꞌNdàngɨ-tɨ ꞌpanè:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Gin-é kin ɓá Jeju idə-dé-né panè: Lubə à taa kɔ̰ɓe liə ji-si-tɨ, kdɔ təl-né kadɨ gin dow-je kɨ́ rangɨ, kɨ́ dꞌa ra kullə-é majɨ.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ tḛḛ usɨ dɔ ər-é-tɨ kinlé, rɔ-é à tə́tɨ ɗɛkɨ-ɗɛkɨ rəm, ɓá dow kɨ́ ər kinlé usɨ dɔ-é-tɨ kàrè à lər-é lər-lər rəm tɔ.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Lokɨ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kɨ̀ Parisi-je dꞌoo gosta kɨ́ Jeju pa kinlé bè rəmə, dḛ ꞌgə kɨ́ ḛ pa ta kinlé sɔbɨ-né dɔ-dé.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Beɓa dḛ ꞌsangɨ kəm rəbɨ-je kdɔ kuwə Jeju, ya ngà dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je kɨ́ ꞌgə-é majɨ kɨ́ ḛ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.