Mateus 21

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lokɨ dꞌisɨ dꞌɔw kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, ɓá ꞌree ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓe kɨ́ Betpaje kɨ́ tò kàdɨ̀ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ rəmə, Jeju ulə njéndó né-je liə joo panè:
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 «Ɔwi mḛḛ ngonɓe-tɨ kɨ́ tò nɔ̰̀-si-tɨ kin, rəmə tajinatɨ nè ya a kingəi ngon koro kɨ̀ kɔ̰-é, kɨ́ ꞌtɔ́-é nangɨ. Lokɨ ingəi-dé lé, ꞌtuti-dé, ə ꞌreei sə-dé adi-mi.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ngà kinə dow dəjɨ-si ta dɔ-tɨ lé, idəi-é ꞌpainè: “ꞌƁaɓe ɓá ge-dé.” Rəmə lo-é-tɨ nè ya, à kin̰ə-dé kadɨ ꞌreei sə-dé.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Né-je kinlé ra-né bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ pa lé, né-é ra-né né. Ḛ panè:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 «Idəi ngonmandɨ kɨ́ ɓebo Siyɔ̰-tɨ ꞌpainè:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Njéndó né-je dꞌɔw ə ꞌra go ta-tɨ kɨ́ Jeju idə-dé lé,
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 adɨ ꞌree kɨ̀ kɔ̰ koro kɨ̀ ngon-é lé, ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé gidɨ-dé-tɨ, ɓá Jeju al isɨ dɔ-tɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Kosɨ dow-je n̰a̰ ya ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé dɔ rəbɨ-tɨ, dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌtə́tɨ balkəm kagɨ-je ꞌlabɨ dɔ rəbɨ-tɨ tɔ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kosɨ dow-je kɨ́ ꞌnjiyə nɔ̰̀-é-tɨ kɨ̀ dḛ kɨ́ ꞌnjiyə go-é-tɨ ꞌtur kəə boy-boy ꞌpanè:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Lokɨ Jeju ɔw tḛḛ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, dow mḛḛ ɓe-je dꞌa̰y ngɔdɨ dɔ-na̰-tɨ wur-wur, ꞌdəjɨ-na̰ ta ꞌpanè: «To ná̰ ɓá ɔw ree wa?»
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Rəmə kosɨ dow-je kɨ́ dꞌɔw siə dꞌilə-dé-tɨ ꞌpanè: «To Jeju kɨ́ Najarɛtɨ kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ, njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.»
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jeju ɔw takəy-tɨ lə Lubə tubə njéragatɨ-je kɨ̀ njéndogɨ né-je lay. Ḛ titə tablə-je lə njémbəl-na̰ là-je kɨ̀ kagɨ kisɨ-je lə njéragatɨ də-je tilə.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Beɓa Jeju idə-dé panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Lo-é-tɨ kinlé, njékəmtɔ-je, kɨ̀ njémətɨ-je ꞌree rɔ Jeju-tɨ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə ə ḛ adɨ njékəmtɔ-je dꞋoo lo rəm, adɨ njémətɨ-je Ꞌnjiyə rəm.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Beɓa wɔngɨ ra njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kdɔtalə né-je kɨ́ majɨ-majɨ kɨ́ ɔr ndil dow-je kɨ́ Jeju ra rəm, wɔngɨ ra-dé kdɔtalə ngan-je kɨ́ ꞌtur kəə dɔ-é-tɨ, takəy-tɨ lə Lubə ꞌpanè: «Kɔsgajɨ tò dɔ ngonka Dabidɨ-tɨ.»
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Beɓa dḛ ꞌpa kɨ̀ Jeju panè: «Ta kɨ́ ngan-je ꞌpa kinlé ꞌoo majɨ ya tá?» Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Oiyo, mꞌoo majɨ ya. Ngà ta kɨ́ mbete kɨ́ aa njay pa lé, sə̰i ꞌndói ooi nja káre al ya sar wa?» ꞌNdàngɨ-tɨ ꞌpanè:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Go-tɨ, Jeju in̰ə-dé tḛḛ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ɔw tò Betani.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Lo aa go-tɨ kɨ̀ ndɔge ratɨ, lokɨ Jeju təl isɨ ree kɨ Jorijalḛm gogɨ ɓəy lé, ɓo ra-é.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Beɓa ḛ oo kote ngangɨ rəbɨ-tɨ ɓá tɔɔ ɔw gin-tɨ rəmə mbi-é ya par ɓá tò. Jeju panè: «ꞌA kandɨ gogɨ nda̰ al ya sar.» Rəmə tajinatɨ nè ya kote lé tutɨ kurum.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Lokɨ njéndó né-je dꞌoo kɨ́ kote lé tutɨ kurum rəmə ta igə-dé səl adɨ ꞌdəjɨ Jeju ꞌpanè: «Kay! Ban ə tajinatɨ nè ya kote lé tutɨ kurum wa?»
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; kinə ɔwi kɨ̀ kadmḛḛ, ɓá kinə ꞌtadi al ya sar lé, né kɨ́ mꞌra kɨ̀ kote kin par ɓá a kasi rai al. Lé mbal kin ya kàrè, kinə idəi-é ꞌpainè: “ꞌƆtɨ kɨ rangɨ lo kin-tɨ, ə ꞌɔw ꞌusɨ dan babo-tɨ”, kàrè né-é à ra né ya tɔ.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Né lay kɨ́ a pai ta kɨ̀ Lubə dəji-é-né kɨ̀ kadmḛḛ lé, a kingəi ya.»
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Lokɨ Jeju ɔw takəy-tɨ lə Lubə isɨ ndó né dow-je rəmə, njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ꞌree rɔ-é-tɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Ná̰ ɓá adɨ-i tarəbɨ ɓá ꞌra-né né-je kinlé wa? Ná̰ adɨ-i tɔ́gɨ ɓá ꞌra-né wa?»
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ma̰ kàrè mꞌa dəjɨ-si ta tɔ. Mꞌa dəjɨ-si ta káre ya par, ə́ kinə iləi-mi-tɨ rəmə, mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé tɔ.»
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 «Ná̰ ɓá ulə Ja̰ adɨ ra dow-je batḛm wa? To Lubə ɓá ulə-é əse to dow-je wa?» Ngà dḛ ꞌtəl ꞌnajɨ-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Kinə jꞌpainè: “To Lubə ɓá ulə-é” rəmə, ḛ à təl dəjɨ-ji panè: “Ngà kdɔ ri ɓá adi-é mḛḛ-si al wa?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ə kinə jꞌidəi-é jꞌpainè: “To dow-je ɓá dꞌulə-é” kàrè, à kḭ to ta dɔ-ji-tɨ, kdɔtalə kosɨ dow-je ꞌgə kɨ́ Ja̰ lé, to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.»
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Beɓa ꞌree dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Jḛ jꞌgə al.» Jeju təl panè: «Majɨ, ma̰ ya kàrè, nda̰ bè ɓá mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé al tɔ.»
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jeju təl idə-dé ɓəy panè: Ta ri ɓá sə̰i ꞌgɨri dɔ poy ta-tɨ kɨ́ mꞌa kɔr kin wa? Dingəm káre bè ɔw kɨ̀ ngan-je kɨ́ dingəm joo. Ḛ ɔw rɔ ḛ kɨ́ dɔsa̰y-tɨ idə-é panè: «Ngon-m, ɓone ɔw ꞌra kullə mḛḛ ndɔr nduu-tɨ lə-m adɨ-m.»
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ḛ idə-é panè: «Mꞌa kɔw al.» Ngà go-tɨ rəmə, tagɨr kɨ́ majɨ ree dɔ-é-tɨ, adɨ ḭ ɔw mḛḛ ndɔr nduu-tɨ lə bɔbɨ-é lé.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Bɔbɨ-é ɔw rɔ ngon-é-tɨ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo idə-é ko ta kɨ́ káre kin ya tɔ. Ḛ idə bɔbɨ-é panè: «Oiyo, bɔbɨ-m, mꞌa kɔw ya.» Ngà ḛ mbatɨ kɔw.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Dan ngan-je-tɨ kɨ́ joo kinlé, ḛ kɨ́ ra ɓá ra ndigɨ lə bɔbɨ-é lé wa? Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Ḛ kɨ́ dɔsa̰y.» Beɓa Jeju təl idə-dé panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ njétaalambo-je kɨ̀ kaya dené-je dꞌa tḛḛ nɔ̰̀-si-tɨ kete mḛḛ kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Kdɔtalə Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm ree rɔ-si-tɨ, ɔjɨ-si rəbɨ né ra kɨ́ njururu kadɨ njiyəi-tɨ, rəmə sə̰i adi-é mḛḛ-si al. Ngà njétaalambo-je, kɨ̀ kaya dené-je ɓá dꞌadɨ-é mḛḛ-dé. Ngà sə̰i lé, ooi né kin kɨ̀ kəm-si bè ya kàrè, ꞌmbati kin̰əi panjiyə-si-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ kdɔ kadɨ-é mḛḛ-si.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Ooi gosta kɨ́ rangɨ ɓəy ə́n. Dow káre bè uwə nduu, ɔr gali dɔ-tɨ, ra ɓe dɔ ər-tɨ kdɔ mbore-né man nduu lé rəm, ur pal ngəm lo titɨ, ɓəy ɓá adɨ njérakullə-é-je dꞌuwə siə dɔ-é kadɨ ꞌra kullə dɔ-tɨ, ə ɔtɨ ɔw mba.Gali kɨ́ dɔ ndɔr nduu-tɨ kɨ̀ pal ngəm lo|alt="Tour de garde et clôture sur le champ de vigne" src="lb00103c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="21:33"
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Lokɨ na̰y kijə kandɨ nduu asɨ ngá lé, ḛ ulə ngannjékullə-je liə rɔ njéndɔr nduu-je-tɨ lé, kadɨ ꞌtaa kɨ́ ꞌliə ꞌree-né dꞌadɨ-é.Kùl nduu|alt="Grappe de raisin" src="hk00111c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="21:34"
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ngà njérakullə ndɔr nduu-je dꞌuwə ngannjékullə-je lé, ə ꞌtində káre mbukɨ-mbukɨ, ꞌtɔl ḛ kɨ́ káre ə ꞌtilə ḛ kɨ́ káre kɨ̀ ər ꞌtɔl-é.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Beɓa ꞌɓa njèndɔr nduu lé, təl ulə dḛ kɨ́ rangɨ kɨ́ kɔr-dé itə dḛ kɨ́ kete lé ɓəy. Rəmə ko né kɨ́ ꞌra kɨ̀ dḛ kɨ́ kete lé ya ꞌtəl ꞌra sə-dé tɔ.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ta tɔl ta-é-tɨ rəmə, ulə ngon-é ya rɔ-dé-tɨ, ə gɨr panè: «To ngon-m adɨ dꞌa ɓəl gidɨ-é.»
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ngà lokɨ njérakullə ndɔr nduu-je dꞌoo ngon-é lé isɨ ree rəmə dꞌidə-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Ooi ngon-é kɨ́ ndɔ-é à to njènéndubə lé ə́ ɔw ree ɔngɨ! ꞌReei adɨ jꞌtɔli-é kadɨ néndubə liə təl to kɨ́ ꞌlə-ji.»
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Beɓa dꞌuwə-é tḛḛ siə mḛḛ ndɔr nduu-tɨ kɨ ndaa-tɨ ə ꞌtɔl-é.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Beɓa Jeju dəjɨ-dé panè: Lokɨ ꞌɓa njèndɔr nduu à ree lé, ri ɓá à ra kɨ̀ njérakullə ndɔr nduu-je kinlé wa?
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: À tɔl njémḛḛndul-je kanlé tɔl kɨ́ tò kəmtondoo n̰a̰. Ngá ɓá à təl kɔy dḛ kɨ́ rangɨ kɨ́ dꞌa kadɨ-é kandɨ nduu lé, kɨ̀ dɔ na̰y-é na̰y-é kdɔ kində-dé ta-tɨ.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ɓəy ɓá Jeju ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i ꞌndói ta kinlé mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay nja káre ooi al ya sar wa? ꞌNdàngɨ-tɨ ꞌpanè:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Gin-é kin ɓá Jeju idə-dé-né panè: Lubə à taa kɔ̰ɓe liə ji-si-tɨ, kdɔ təl-né kadɨ gin dow-je kɨ́ rangɨ, kɨ́ dꞌa ra kullə-é majɨ.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ tḛḛ usɨ dɔ ər-é-tɨ kinlé, rɔ-é à tə́tɨ ɗɛkɨ-ɗɛkɨ rəm, ɓá dow kɨ́ ər kinlé usɨ dɔ-é-tɨ kàrè à lər-é lər-lər rəm tɔ.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Lokɨ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kɨ̀ Parisi-je dꞌoo gosta kɨ́ Jeju pa kinlé bè rəmə, dḛ ꞌgə kɨ́ ḛ pa ta kinlé sɔbɨ-né dɔ-dé.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Beɓa dḛ ꞌsangɨ kəm rəbɨ-je kdɔ kuwə Jeju, ya ngà dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je kɨ́ ꞌgə-é majɨ kɨ́ ḛ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.