Mateus 15
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Beɓa Parisi-je kɨ́ dan-tɨ-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ ná̰-je kɨ́ ꞌto njéndó dow-je ndukun-je dꞌḭ Jorijalḛm, ꞌree dꞌingə Jeju ꞌdəjɨ-é ꞌpanè:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 «Ban ɓá njéndó né-je lə-i ꞌtəl rɔ-dé go nékoɓe-tɨ lə ka-ji-je al wa? ꞌOo, dḛ ꞌtogɨ ji-dé al ya dꞌuso-né né.»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Beɓa Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ngà sə̰i, ban ɓá ꞌtəli rɔ-si go ndukun-tɨ lə Lubə al, kdɔtalə nékoɓe lə-si wa?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Sə̰i ꞌgəi kɨ́ Lubə panè: “ꞌTətɨ kagɨ bɔbɨ-i kɨ̀ kɔ̰-i.” Ḛ pa ɓəy panè: “Dow kɨ́ pa ta kɨ́ majɨ al dɔ bɔbɨ-é-tɨ əse dɔ kɔ̰-é-tɨ lé kadɨ tokɨ tɔl dowbé kɔgɨ.”»
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Ngà sə̰i ꞌpainè: Kinə dow pa kɨ̀ bɔbɨ-é əse kɔ̰-é panè: «Né kɨ́ mꞌa ra-né sə-i lé, ma̰ mꞌun mꞌadɨ Lubə kadkare-tɨ rəmə»
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 dowbé kinlé ɔw ndoo tətɨ kagɨ bɔbɨ-é əse kɔ̰-é al ngá. ꞌRai bè kinlé, to ta lə Lubə ɓá sə̰i bujuri kɔgɨ kdɔ nékoɓe lə-si!
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Sə̰i lé, ꞌtoi njékədkəm dow-je! Ta kɨ́ Ejay njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ pa sɔbɨ-né dɔ-si lé to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ya, ḛ panè:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 «Gin dow-je kinlé ꞌtətɨ kagɨ-m ndaá ta-dé-tɨ nè,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Pole kɨ́ dḛ ꞌpol-m kàrè to pole kɨ́ mḛḛ wəy kare,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jeju ɓa kosɨ dow-je kɨ rɔ-é-tɨ ə idə-dé panè:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 «Ooi ta kin kdɔ kadɨ ꞌgəi mḛḛ-é majɨ. Né kɨ́ ḭ ndaa-tɨ ɔw ta dow-tɨ, ɓá à ra kadɨ dowbé təl dow kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ al. Ngà né kɨ́ tḛḛ ta dow-tɨ kɨ ndaa-tɨ ɓá à ra kadɨ dowbé təl dow kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Beɓa njéndó né-je liə dꞌidə-é ꞌpanè: «Se i gə kɨ́ ta kɨ́ i ꞌpa lé, tugə Parisi-je jigɨ-tɨ ya wa?»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Kagɨ-je lay ya kɨ́ to Bɔbɨ-m kɨ́ dɔra̰-tɨ ɓá ma̰-dé al lé, dꞌa kuwə-dé kɔr-dé kɔgɨ kɨ̀ njirə-dé burə.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 In̰əi-dé, dḛ ꞌto njékəmtɔ-je kɨ́ njéndɔr njékəmtɔ madɨ-dé-je. Kinə njèkəmtɔ ndɔr njèkəmtɔ madɨ-é lé, dḛ joo lay ya dꞌa kungɨ-na̰ ɓe-tɨ lɔ́tɨ.»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Piyər un ta idə-é panè: «ꞌƆr mḛḛ gosta kinlé adɨ jꞌoo.»
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Jeju idə-dé panè: «Sə̰i lé ya kàrè négə nal-si bè ɓəy tɔ wa?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Sə̰i ꞌgəi kɨ́ né ya kɨ́ ḭ ndaa-tɨ ɔw ta dow-tɨ lé, dəə ɔw mḛḛ-é-tɨ kadɨ à kɔw-né ta wale-tɨ ya al wa?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Ngà né kɨ́ tḛḛ ta dow-tɨ lé, ḭ mḛḛ-é-tɨ kəy, ḛ ɓá à ra kadɨ dow təl-né né kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Kdɔ tagɨr-je kɨ́ majɨ al kɨ́ tokɨ tɔl dow-je, kɨ̀ ra kaya-je, kɨ̀ kin̰ə ne-i əse ngɔbɨ-i kɔw sangɨ dow kɨ́ rangɨ-je, kɨ̀ ɓogɨ-je, kɨ̀ kulə ta ndil dow-tɨ-je, kɨ̀ tətɨ ta kɨ́ ndángɨ-je kinlé, ḭ mḛḛ dow-tɨ kəy.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Né-je kin ɓá à ra dow kadɨ təl-né né kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ, ɓɨ togɨ ji al ya kuso-né né kin ɓá à ra kadɨ dow təl dow kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ al.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Lokɨ Jeju ɔr rɔ-é ɔw ngɔsi kɨ dɔnangɨ Tir-tɨ kɨ̀ dɔnangɨ Sidɔ̰-tɨ,
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 rəmə dené kɨ́ Kana̰-tɨ, ḭ titɨ nɔ̰ɔ̰, ree nɔ̰ ta Jeju-tɨ ɓərəngɨ-ɓərəngɨ panè: «ꞌƁaɓe, ngonka Dabidɨ, ꞌoo kəmtondoo lə-m! Ndil-je kɨ́ majɨ al ꞌra ngon-m kɨ́ dené n̰a̰!»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Ngà Jeju ilə-é-tɨ al. Rəmə njéndó né-je liə dꞌidə-é ꞌpanè: «ꞌTubə dené kinlé kɔgɨ. Kdɔtalə ɔw tur kəə go-ji-tɨ taá-taá.»
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Jeju idə-é panè: «Ma̰ lé dꞌulə-m rɔ Israyel-je-tɨ kɨ́ ꞌtitɨ-na̰ kɨ̀ batɨ-je kɨ́ ꞌndəm bè kin ya par.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Beɓa dené lé ree səbɨ takəm-é nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ ɓá panè: «ꞌƁaɓe, ꞌra sə-m!»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Jeju ilə-é-tɨ panè: «Kun nékuso ta ngan-je-tɨ kilə kadɨ ngan bisɨ-je lé to né kɨ́ tuwə ra al.»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Beɓa dené panè: «Tɔgrɔ-tɨ ya ꞌƁaɓe, ngà ngan bisɨ-je lé, dꞌa kuso n̰ɔ̰-n̰ɔ̰ né kɨ́ tusɨ gin tablə kuso né-tɨ lə ɓa-dé ya tɔ.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Beɓa Jeju panè: «Bayawə́ə dené! Kadmḛḛ lə-i boy n̰a̰! Kadɨ Lubə ra sə-i titɨ kɨ́ i dəjɨ-né!» Rəmə lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ ya ngon kɨ́ dené lé ingə lapiya.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Beɓa Jeju ḭ lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ ɔw ta babo-tɨ kɨ́ Galile, al isɨ dɔ mbal-tɨ taá.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Rəmə kosɨ dow-je n̰a̰ ꞌree kɨ̀ njémətɨ-je kɨ̀ njékəmtɔ-je, kɨ̀ njémbitɔ-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ rɔ-dé oy mburukɨ-mburukɨ, kɨ̀ njémɔ̰y-je kɨ́ gay-gay dꞌungɨ-dé nja Jeju-tɨ dꞌadɨ adɨ-dé lapiya.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Lokɨ kosɨ dow-je dꞌoo kɨ́ njémbitɔ-je kàrè ꞌpa ta rəm, njérɔkoy mburukɨ-mburukɨ-je kàrè dꞌingə lapiya rəm njémətɨ-je ꞌnjiyə rəm, njékəmtɔ-je kàrè dꞌoo lo rəm lé, ndil-dé ɔr wutɨ adɨ dḛ dꞌɔsɨ gajɨ Lubə lə Israyel-je.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Beɓa Jeju ɓa njéndó né-je liə idə-dé panè: «Ta ɔ̰̀ mḛḛ-m kdɔ kosɨ dow-je kan! Kdɔ dḛ ꞌra ndɔ mutə sə-m ɓone ya, ngà né kɨ́ kadɨ dꞌuso goto. Adɨ ma̰ mꞌndigɨ kin̰ə-dé kadɨ dꞌɔw kɨ̀ mḛḛ-dé ɓo al, nè dꞌa kḭ gudɨ rəbəə.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ngá ɓá njéndó né-je ꞌpanè: «Jꞌa kḭ kɨ̀ mbə̀ rá diləlo-tɨ nè kdɔ kadɨ jꞌadɨ kosɨ dow-je kɨ́ n̰a̰ kan dꞌuso ꞌndan wa?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Jeju dəjɨ-dé panè: «Mbə̀ ra kandangɨ ji-si-tɨ wa?» Njéndó né-je dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Jꞌɔw kɨ̀ mbə̀ siri, ə ngan kanjɨ sḛ tɔ.»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Jeju un ndu adɨ dow-je dꞌisɨ nangɨ.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Go-tɨ, ɔy mbə̀ kɨ́ siri kɨ̀ ngan kanjɨ kɨ́ sḛ lé, ra oiyo Lubə, gángɨ dana̰ təl-né adɨ njéndó né-je liə ꞌləbɨ kosɨ dow-je.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Dow-je lay ya dꞌuso né ꞌndan ndə̰́-ndə̰́ ɓá dɔdum-é-je nà̰y adɨ dꞌɔy rusɨ jangá siri.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Dow-je lay kɨ́ dꞌuso né lé, dingəm-je dḛ ɓudɔgɨ lo sɔ ə dow tidə dené-je kɨ̀ ngan-je al.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Go-tɨ, Jeju adɨ kosɨ dow-je dꞌɔw, ɓá ḛ al mḛḛ tò-tɨ ɔw dɔnangɨ-tɨ lə Magadan-je.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.