Mateus 14
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVT
1 Dɔkaglo-é-tɨ kinlé ngar Erodɨ kɨ́ to njèkɔ̰ɓe kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ oo poy riɓa lə Jeju.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Beɓa ḛ idə njérakullə-je liə panè: «To Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm ɓá tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ! Gin-é kin ɓá ḛ ɔw-né kɨ̀ tɔ́gɨ adɨ ra-né nékɔjɨ-je kin.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Kdɔ ndɔkɨ Erodɨ adɨ dꞌuwə Ja̰ ꞌdɔɔ-é kɨ̀ kullə gindingɨ, dꞌilə-é dangay-tɨ, kdɔtalə Erodɨ dḛ kɨ̀ Pilipɨ ꞌto ngankɔ̰-na̰-je, ya rəmə Erodɨ təl taa Erodiadɨ, kɨ́ ne Pilipɨ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Ɓa Ja̰ idə-é panè: «Taa kɨ́ ꞌtaa Erodiadɨ kinlé to tó-é al.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Beɓa Erodɨ lé ndigɨ tɔl Ja̰, ngà ḛ ɓəl kosɨ dow-je, kdɔ dḛ ꞌgə kɨ́ Ja̰ lé to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Beɓa ndɔ ra na̰y kojɨ Erodɨ-tɨ lé, ngon lə Erodiadɨ kɨ́ dené, tḛḛ ndam nɔ̰̀ dow-je-tɨ kɨ́ ꞌɓa-dé lo nékuso-tɨ, adɨ nəl Erodɨ n̰a̰.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Beɓa Erodɨ un mindɨ-é ə ubɨ rɔ-é dɔ-tɨ panè: Né lay kɨ́ ꞌdəjɨ-m ya ə mꞌa kadɨ-i.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Rəmə Erodiadɨ sulə ngon-é lé, adɨ-é panè: «ꞌIlə dɔ Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm lé, mḛḛ supra-tɨ tajinatɨ nè ya adɨ-m!»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Rɔ ngar nəl-é al ya, ngà kdɔ kubɨ kɨ́ ḛ ubɨ rɔ-é rəm, kdɔ takəm kosɨ dow-je kɨ́ ꞌɓa-dé lo nékuso-tɨ rəm kinlé ya, ra adɨ ḛ un-né ndu kadɨ dꞌadɨ-é-né dɔ Ja̰ lé.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Beɓa ngar ulə dow kəy dangay-tɨ adɨ-é gangɨ dɔ Ja̰ lé.
10 João foi decapitado na prisão,
11 ꞌRee kɨ̀ dɔ Ja̰ mḛḛ supra-tɨ dꞌadɨ ngon kɨ́ dené kinlé, ə ḛ ɔw-né adɨ kɔ̰-é.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Go-tɨ, njéndó né-je lə Ja̰ ꞌree dꞌun nin-é dꞌɔw ꞌdubɨ, ngá ɓá dꞌɔw dꞌɔr poy-é dꞌadɨ Jeju oo.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Lokɨ Jeju oo ta kinlé, ḛ al mḛḛ tò-tɨ ɔr rɔ-é ngərəngɨ kɨ̀ kár-é diləlo-tɨ. Beɓa kosɨ dow-je dꞌoo ta-é rəmə, dꞌḭ kɨ̀ ɓebo-je kɨ́ gay-gay dꞌɔw kɨ̀ nja-dé go-é-tɨ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ngà lokɨ Jeju ur nangɨ mḛḛ tò-tɨ ɓá oo kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy kinlé rəmə, ta ɔ̰̀ mḛḛ-é kdɔ ta lə-dé, ə adɨ lapiya njémɔ̰y-je lə-dé.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Lokɨ ndɔ isɨ il lé, njéndó né-je dꞌɔw rɔ Jeju-tɨ dꞌidə-é ꞌpanè: «Lokɨ jꞌa̰i-tɨ kinlé to diləlo rəm, ɓá kàdɨ̀ kàrè ɔw kɨ dɔ kur-tɨ rəm, ə́n ə́ ꞌɔsɨ kosɨ dow-je kan adɨ dꞌɔw nganɓe-je-tɨ ꞌndogɨ né dꞌuso.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Kadɨ dꞌɔw rangɨ lé, to tó-é al, ə́ sə̰i ya adi-dé né dꞌuso!»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ngà dḛ dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Jꞌɔw kɨ̀ mbə̀ mḭ kɨ̀ kanjɨ joo-rè ya par.»Mbə̀ mḭ kɨ̀ kanjɨ joo kɨ́ kosɨ dow-je dꞌuso|alt="Cinq pains et deux poissons" src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14:17"
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Beɓa Jeju idə-dé panè: «ꞌReei-né adi mḭ.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ngá ɓá Jeju un ndu adɨ kosɨ dow-je lé dꞌisɨ nangɨ dɔ wale-je-tɨ. Jeju ɔy mbə̀ kɨ́ mḭ kɨ̀ kanjɨ kɨ́ joo lé, ɓá un kəm-é kɨ taá dɔra̰-tɨ ra oiyo Lubə kete ɓá gángɨ mbə̀ lé adɨ njéndó né-je, ə njéndó né-je ꞌtaa ꞌləbɨ kosɨ dow-je tɔ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Dow-je lay ya dꞌuso né ꞌndan ndə̰́-ndə̰́, adɨ dɔdum-é-je kɨ́ nà̰y ya dꞌɔy rusɨ kàrè dɔgɨ gidɨ-é joo ɓəy.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Dow-je kɨ́ dꞌuso né kinlé, dingəm-je dꞌa ra ɓudɔgɨ lo mḭ je bè; dené-je kɨ̀ ngan-je rəmə tokɨ tidə-dé al.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Lo-é-tɨ lé ya, Jeju ɔsɨ njéndó né-je liə kadɨ dꞌal mḛḛ tò-tɨ, ꞌgangɨ babo dꞌɔw turə kete nɔ̰̀-é-tɨ, ngà ḛ ɓá a̰ ɔsɨ kosɨ dow-je kadɨ ꞌtəl.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Lokɨ Jeju ɔsɨ-dé adɨ dꞌɔw rəmə, ḛ ɔtɨ ɔw al dɔ mbal-tɨ, ɔr rɔ-é kɨ̀ kár-é kdɔ pa ta kɨ̀ Bɔbɨ-é. Kàdɨ̀ ur dɔ-é-tɨ lo-é-tɨ kin kɨ̀ kár-é.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Lokɨ tò a̰ dan ba-tɨ dana̰ bapɨ ya ɓəy rəmə, yə́l tilə kəm tò, adɨ pungum man ɔsɨ tò kɨ gogɨ-gogɨ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Taginlo-tɨ lé, Jeju njiyə dɔ man babo-tɨ, isɨ ɔw kɨ rɔ njéndó né-je-tɨ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ngà lokɨ njéndó né-je dꞌoo-é ɔw njiyə dɔ man babo-tɨ lé, ꞌɓəl rəm, dɔ-dé majɨ al, adɨ ꞌpanè: To «ꞌmə̰́ dow!» Adɨ ꞌɓəl ə ꞌtur kɔɔl.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ngà tajinatɨ nè bè ya, Jeju idə-dé panè: «Adi mḛḛ-si usɨ nangɨ, to ma̰ ɓəy, ə́ ꞌɓəli al!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Bè ɓəy ɓá Piyər panè: «ꞌƁaɓe, kinə to ḭ ya rəmə, ꞌun ndu-i adɨ mꞌnjiyə dɔ man-tɨ mꞌɔw rɔ-i-tɨ.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ə Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «ꞌRee!» Beɓa Piyər ḭ mḛḛ tò-tɨ ur dɔ man-tɨ njiyə ɔw kɨ rɔ Jeju-tɨ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ngà lokɨ Piyər oo yə́l kɨ́ isɨ ulə dɔ man-tɨ mbḭ-mbḭ lé, ɓəl ra-é adɨ isɨ nduy, adɨ nɔ̰ panè: «ꞌƁaɓe, ꞌajɨ-m ɓoo!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Tajinatɨ nè bè ya, Jeju ulə ji-é uwə-é-né ə idə-é, panè: «ꞌTo dow kɨ́ kadmḛḛ lə-i asɨ al. Kdɔ ri ɓá i ꞌtadɨ?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Lokɨ dḛ dꞌal mḛḛ tò-tɨ rəmə gin yə́l lé gangɨ ɗəsɨ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Beɓa njéndó né-je kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ tò-tɨ lé dꞌɔsɨ dɔ-dé nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ ɓá ꞌpanè: «I lé, ꞌto Ngon lə Lubə ya tɔgrɔ-tɨ!»Jeju ajɨ Piyər kɨ́ ɔw kɨ̀ nduy man|alt="Jésus sauve pierre qui s’enfonce dans l’eau" src="cn01722C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="14:33"
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Lokɨ Jeju kɨ̀ njéndó né-je liə dꞌində babo ꞌgangɨ, ꞌtḛḛ dɔnangɨ Jenejarɛtɨ-tɨ lé,
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 dow-je kɨ́ lo-é-tɨ ꞌgə Jeju, adɨ dꞌulə kulə mḛḛ ɓe-je-tɨ go lo-je-tɨ kɨ́ tin kin lay, adɨ dow-je ꞌree kɨ̀ njémɔ̰y-je lay rɔ-é-tɨ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Dḛ ꞌra ndoo ta-é-tɨ kadɨ in̰ə-dé adɨ nꞌɔdi rɔ takubɨ liə ya par rəmə, nꞌa kingəi lapiya. Beɓa dow-je lay kɨ́ dꞌɔdɨ takubɨ liə lé, dꞌingə lapiya ya tɔ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.