Marcos 9

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jeju təl idə-dé ɓəy panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ dow-je madɨ dan dḛ-tɨ kɨ́ dꞌa̰ nè kinlé, dꞌa koo kɔ̰ɓe lə Lubə kɨ́ à ree kɨ̀ tɔ́gɨ kinlé kɨ̀ kəm-dé ɓəy ɓá dꞌa koy.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Ndɔ mɛkḛ go-tɨ, Jeju adɨ Piyər, kɨ̀ Jakɨ, kɨ̀ Ja̰ dꞌɔw siə dꞌɔw dꞌisɨ kɨ̀ kár-dé dɔ mbal-tɨ kɨ́ ngal rəmə rɔ-é mbəl tò gay takəm-dé-tɨ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Kubɨ-je liə ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, nda mbəy-mbəy ə to nda kɨ́ dow kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kɨ́ à kasɨ ra né kadɨ nda bin ya goto.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Rəmə Eli dḛ kɨ̀ Moiyijɨ ꞌtḛḛ sə-dé kɔy ə dꞌa̰ dꞌɔjɨ ta kɨ̀ Jeju.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Beɓa Piyər idə Jeju panè: Njèndó dow-je né, majɨ n̰a̰ kadɨ jꞌisi nè ya ngá. Adɨ jꞌrai kəykubɨ mutə; káre à to ꞌlə-i, káre to ꞌlə Moiyijɨ ə káre to ꞌlə Eli tɔ.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Piyər gə ta kɨ́ à pa al, kdɔtalə ɓəl ində bandɨ-dé gangɨ.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Kilndi ree səbɨ dɔ-dé-tɨ rɨpɨ rəmə ndi dow ɓa dan kilndi-tɨ lé panè: Ḛ kinlé, to ngon-m; mꞌində-é dan kəm-m-tɨ; ooi ta liə.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Tajinatɨ nè ya njéndó né-je ꞌgɔ̰ lo ꞌgəə dɔ-dé rəmə dꞌoo dow kɨ́ rangɨ al, ngà Jeju ya kɨ̀ kár-é ɓá a̰ sə-dé.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Lokɨ dꞌḭ dɔ mbal-tɨ dꞌisɨ risɨ nangɨ lé, Jeju ndəjɨ-dé panè: «Né kɨ́ ooi kinlé, ꞌpai ta-é adi dow oo al ya sar kadɨ Ngon lə dow tɔsɨ-né ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy.»
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Dḛ təl rɔ-dé go ta-tɨ kinlé ya, ngà dḛ ꞌdəjɨ-na̰ ta ꞌpanè se tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy kinlé kɔr mḛḛ-é to ri ə́n wa?
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Beɓa dḛ dəjɨ Jeju ꞌpanè: «Kdɔ ri ɓá njéndó dow-je ndukun-je ꞌpanè: “Tò kadɨ Eli ree mɔkɨ tá” wa?»
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Ḛ idə-dé panè: «Eli lé, à təl ree kete ə à kɔsɨ nja né-je natɨ kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é lay. Ngà kdɔ ri ɓá ꞌndàngɨ ꞌpanè: “Ngon lə dow à kingə kɔ̰̀ n̰a̰ rəm, dow-je dꞌa nədɨ-é rəm lé wa”?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Ngà mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ Eli lé ree ngá ə dow-je ꞌra siə né-je kɨ́ mḛḛ-dé ndigɨ titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-é lé ya.»
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Lokɨ ꞌtəl ꞌree ngɔsi kɨ̀ ndəgɨ njéndó né-je lé, dꞌoo kɨ́ kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya dꞌilə-na̰ ꞌgəə dɔ-dé ɓá njéndó dow-je ndukun-je dꞌisɨ ꞌnajɨ sə-dé ta.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Beɓa lokɨ dow-je dꞌun kəm-dé dꞌoo Jeju rəmə, kàdɨ̀-dé uwə-dé pa̰y ə dꞌa̰y ngɔdɨ kɨ rɔ-é-tɨ kdɔ ra-é lapiya.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Jeju dəjɨ njéndó né-je liə panè: Isi naji sə-dé ta dɔ ri-tɨ wa?
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Dow káre dan kosɨ dow-je-tɨ idə-é panè: Njèndó dow-je né, mꞌree kɨ̀ ngon-m rɔ-i-tɨ, kdɔtalə ndil kɨ́ majɨ al ra-é adɨ pa ta al.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Lo lay ya kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al kin uwə-é-tɨ lé, itə-é ilə-é nangɨ rəm, əm ta-é ḭ pukɨ-pukɨ rəm, uso ngangɨ-é məgəgə-məgəgə rəm, ɓá ndajɨ-é ndə̰́y-ndə̰́y rəm tɔ. Mꞌdəjɨ njéndó né-je lə-i kadɨ ꞌtubə ndil kɨ́ majɨ al kinlé dɔ-é-tɨ kɔgɨ ya, ngà dḛ dꞌasɨ al.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Beɓa Jeju idə-dé panè: Sə̰i ko dow-je kɨ́ njémḛḛnga̰-je kan! Mꞌa kisɨ sə-si natɨ asɨ kaglo ban ɓəy wa? Mꞌa kisɨ dɔ-tɨ sə-si asɨ kaglo ban ɓəy wa? ꞌReei kɨ̀ ngon lé rɔ-m-tɨ nè bè. Ə dꞌun ngon lé ꞌree siə rɔ-é-tɨ.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Lokɨ ngon lé oo Jeju taá ya rəmə, ndil kɨ́ majɨ al lé ɔsɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ-é adɨ-é usɨ nangɨ ə ndur kutɨ-kutɨ adɨ əm ta-é ḭ pukɨ-pukɨ.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Jeju dəjɨ bɔbɨ ngon lé panè, né kinlé ra-é bè asɨ dɔkaglo ban ngá wa? Ḛ ilə-é-tɨ panè: Ra-é ngon-é-tɨ nṵ ya ə
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 taá-taá ya ndil lé ɔsɨ-é ilə-é pərəə-je, ilə-é mani-je kdɔ kadɨ-é oy. Ngà kinə ꞌa kasɨ ra né madɨ rəmə, ꞌoo kəmtondoo lə-ji ə ꞌra sə-ji.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Jeju ilə-é-tɨ panè: I ꞌdəjɨ-m ꞌpanè se mꞌa kasɨ wa? Dow kɨ́ adɨ mḛḛ-é lé, né kɨ́ à dum-é ya goto.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Lo-é-tɨ kin ya bɔbɨ ngon lé ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ panè: Mꞌadɨ mḛḛ-m, ꞌra sə-m kdɔ kadmḛḛ lə-m asɨ al.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Lokɨ Jeju oo kɨ́ kosɨ dow-je dꞌa̰y miriri-miriri kɨ rɔ-dé-tɨ rəmə, ndángɨ ndil kɨ́ majɨ al lé panè: «I ndil kɨ́ njèkɔgɨ dow koo ta, njèkɔgɨ dow pa ta kinlé, mꞌun ndu madɨ-i kadɨ ꞌtḛḛ mḛḛ ngon-tɨ kin kɔgɨ ə ꞌtəl ꞌree mḛḛ-é-tɨ gogɨ al ya riw ngá.»
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Ə ndil kɨ́ majɨ al ur kəə ə ɔsɨ ngon lé kɨ̀ tɔ́gɨ-é n̰a̰ ɓá tḛḛ-né kɔgɨ mḛḛ-é-tɨ. Ngon lé tò titɨ dow kɨ́ oy bè, adɨ dow-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ lé ꞌpanè ḛ oy.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Ngà Jeju uwə ji-é, un-é-né kɨ taá ə ḛ ḭ a̰ taá.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Lokɨ Jeju ɔw kəy rəmə, njéndó né-je liə dꞌisɨ siə kɨ̀ kár-dé ngá ɓá ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Kdɔ ri ɓá jḛ ya kɨ̀ dɔ-ji jꞌasɨ tubə ndil kɨ́ majɨ al kinlé kɔgɨ al wa?
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Beɓa ḛ idə-dé panè: Ko ndil-je kɨ̀ bè kinlé, ta kɨ̀ pa kɨ̀ Lubə ya par ɓá dow à tubə-dé-né.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Dꞌḭ lo-é-tɨ kinlé dꞌɔw ə dꞌində dɔnangɨ Galile ꞌgangɨ rəmə, Jeju ndigɨ kadɨ dow gə al.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Kdɔ ḛ ndó né njéndó né-je liə taá-taá ə idə-dé panè: «Dꞌa kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ kdɔ kadɨ ꞌtɔl-é, ngà ndɔ mutə go ndɔ koy-é-tɨ lé, ḛ à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.»
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ngà njéndó né-je ꞌgə mḛḛ ta kinlé al rəm, ɓá dḛ ꞌɓəl lo dəjɨ-é ta dɔ-tɨ rəm tɔ.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Dḛ ꞌree ꞌtḛḛ Kapɛrnayim. Ə lokɨ dꞌisɨ kəy ngá ɓá Jeju dəjɨ njéndó né-je liə panè: Ri ɓá ꞌnaji-na̰ ta dɔ-tɨ rəbəə lé wa?
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ngà dḛ dꞌilə-é-tɨ al, kdɔtalə dɔ rəbɨ-tɨ lé, dꞌɔw ꞌnajɨ-na̰ ta ꞌpanè se ná̰ ɓá to kɨ́ boy n̰a̰ dan-dé-tɨ wa?
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Beɓa Jeju uwə lo isɨ-tɨ nangɨ ə ɓa njéndó né-je kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé kɨ rɔ-é-tɨ ɓá idə-dé panè: Dow kɨ́ ndigɨ to kɨ́ dɔsa̰y lé, kadɨ təl rɔ-é kɨ sɔ̰y dow-je lay rəm, ɓá kadɨ-é təl rɔ-é ngonnjèkullə-tɨ lə dow-je lay rəm tɔ.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Go-tɨ, Jeju un ngon kɨ́ ndḛ bè adɨ-é a̰ dan-dé-tɨ dana̰ ə go-tɨ təl uwə-é kàdɨ̀-é-tɨ ɓá idə-dé-né ta panè:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ uwə ngon kɨ́ titɨ ḛ kin bè kɨ rɔ-é-tɨ kdɔ ta lə-m kin rəmə, to ma̰ ya dowbé uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ tɔ tin. Ə dow kɨ́ uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ lé, to ma̰ bè ɓá dowbé uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ al, ngà to njèkulə-m ɓá dowbé uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ tin.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ja̰ idə Jeju panè: «Njèndó dow-je né, jḛ jꞌoo dow káre un ri-i ɓá isɨ tubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al dɔ dow-je-tɨ ə́ jꞌsangɨ kadɨ jꞌɔgɨ-é dɔ-tɨ kdɔ ḛ un go-ji al.»
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Jeju panè: «Ɔgi-é dɔ-tɨ al, kdɔ dow kɨ́ ra nékɔjɨ kɨ̀ ri-m lé, à təl tajinatɨ nè pa ta kɨ̀ majɨ al dɔ-m-tɨ go-tɨ al.»
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Kdɔ dow kɨ́ ɔsɨ-ji kɨ̀ ta al lé, to dow lə-ji.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Dow kɨ́ adɨ-si man ka̰y mḛḛ kaman káre kdɔ to kɨ́ sə̰i ꞌtoi dow-je lə-m ma̰ Kristɨ lé, ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ dowbé kin à nal nékugə dɔji-é al.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Ngà kinə dow ra dow káre dan ngan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌadɨ-m mḛḛ-dé kin adɨ-é ra majal lé, lé ꞌdɔɔ mbal kusɨ ko kɨ́ boy mindɨ-é-tɨ ɓá dꞌilə-é-né dan babo-tɨ ya kàrè ꞌliə tò sotɨ ɓəy.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Kinə ji-i ra-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌgangɨ-é ilə-é kɔgɨ; kadɨ ꞌɔw lo kiskəm-tɨ kɨ̀ ji-i káre lé tò sotɨ itə kadɨ ꞌngəm ji-i joo lay ə ꞌɔw-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 [Lo-é-tɨ kinlé kode-je kɨ́ rɔ dow-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kɨ́ titɨ kàrè à koy al rəm tɔ.]
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Kinə nja-i ra-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌgangɨ-é ilə-é kɔgɨ; kadɨ ꞌɔw lo kiskəm-tɨ kɨ̀ nja-i káre lé, tò sotɨ itə kadɨ ꞌngəm nja-i joo lay ə ꞌɔw-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 [Lo-tɨ kɨ́ kode-je kɨ́ rɔ dow-je-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kɨ́ titɨ kàrè à koy al rəm tɔ.]
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Kinə kəm-i ɔw sə-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌɔr-é ꞌilə-é kɔgɨ. Kadɨ ꞌɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə kɨ̀ kəm-i káre-rè lé tò sotɨ itə ngəm kəm-i joo lay ə dꞌilə-i-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Lo-tɨ kɨ́ kode-je kɨ́ rɔ dow-je-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kàrè à koy-tɨ al rəm tɔ.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Kdɔ dow kɨ́ ində dan pər gangɨ lé aa njay-njay ə titɨ-na̰ kɨ̀ katɨ bè.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Katɨ to né kɨ́ majɨ ya, ngà kinə mbinə̰-é ɔr kɔgɨ lé dow à ra-né ban ɓá à təl dɔ̰ gogɨ ɓəy wa? Adi rɔ-si taa katɨ ə isi-na̰ kɨ̀ lapiya.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.