Marcos 9

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jeju təl idə-dé ɓəy panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ dow-je madɨ dan dḛ-tɨ kɨ́ dꞌa̰ nè kinlé, dꞌa koo kɔ̰ɓe lə Lubə kɨ́ à ree kɨ̀ tɔ́gɨ kinlé kɨ̀ kəm-dé ɓəy ɓá dꞌa koy.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Ndɔ mɛkḛ go-tɨ, Jeju adɨ Piyər, kɨ̀ Jakɨ, kɨ̀ Ja̰ dꞌɔw siə dꞌɔw dꞌisɨ kɨ̀ kár-dé dɔ mbal-tɨ kɨ́ ngal rəmə rɔ-é mbəl tò gay takəm-dé-tɨ.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Kubɨ-je liə ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, nda mbəy-mbəy ə to nda kɨ́ dow kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kɨ́ à kasɨ ra né kadɨ nda bin ya goto.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Rəmə Eli dḛ kɨ̀ Moiyijɨ ꞌtḛḛ sə-dé kɔy ə dꞌa̰ dꞌɔjɨ ta kɨ̀ Jeju.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Beɓa Piyər idə Jeju panè: Njèndó dow-je né, majɨ n̰a̰ kadɨ jꞌisi nè ya ngá. Adɨ jꞌrai kəykubɨ mutə; káre à to ꞌlə-i, káre to ꞌlə Moiyijɨ ə káre to ꞌlə Eli tɔ.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Piyər gə ta kɨ́ à pa al, kdɔtalə ɓəl ində bandɨ-dé gangɨ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Kilndi ree səbɨ dɔ-dé-tɨ rɨpɨ rəmə ndi dow ɓa dan kilndi-tɨ lé panè: Ḛ kinlé, to ngon-m; mꞌində-é dan kəm-m-tɨ; ooi ta liə.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Tajinatɨ nè ya njéndó né-je ꞌgɔ̰ lo ꞌgəə dɔ-dé rəmə dꞌoo dow kɨ́ rangɨ al, ngà Jeju ya kɨ̀ kár-é ɓá a̰ sə-dé.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Lokɨ dꞌḭ dɔ mbal-tɨ dꞌisɨ risɨ nangɨ lé, Jeju ndəjɨ-dé panè: «Né kɨ́ ooi kinlé, ꞌpai ta-é adi dow oo al ya sar kadɨ Ngon lə dow tɔsɨ-né ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy.»
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Dḛ təl rɔ-dé go ta-tɨ kinlé ya, ngà dḛ ꞌdəjɨ-na̰ ta ꞌpanè se tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy kinlé kɔr mḛḛ-é to ri ə́n wa?
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Beɓa dḛ dəjɨ Jeju ꞌpanè: «Kdɔ ri ɓá njéndó dow-je ndukun-je ꞌpanè: “Tò kadɨ Eli ree mɔkɨ tá” wa?»
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ḛ idə-dé panè: «Eli lé, à təl ree kete ə à kɔsɨ nja né-je natɨ kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é lay. Ngà kdɔ ri ɓá ꞌndàngɨ ꞌpanè: “Ngon lə dow à kingə kɔ̰̀ n̰a̰ rəm, dow-je dꞌa nədɨ-é rəm lé wa”?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ngà mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ Eli lé ree ngá ə dow-je ꞌra siə né-je kɨ́ mḛḛ-dé ndigɨ titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-é lé ya.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Lokɨ ꞌtəl ꞌree ngɔsi kɨ̀ ndəgɨ njéndó né-je lé, dꞌoo kɨ́ kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya dꞌilə-na̰ ꞌgəə dɔ-dé ɓá njéndó dow-je ndukun-je dꞌisɨ ꞌnajɨ sə-dé ta.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Beɓa lokɨ dow-je dꞌun kəm-dé dꞌoo Jeju rəmə, kàdɨ̀-dé uwə-dé pa̰y ə dꞌa̰y ngɔdɨ kɨ rɔ-é-tɨ kdɔ ra-é lapiya.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Jeju dəjɨ njéndó né-je liə panè: Isi naji sə-dé ta dɔ ri-tɨ wa?
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Dow káre dan kosɨ dow-je-tɨ idə-é panè: Njèndó dow-je né, mꞌree kɨ̀ ngon-m rɔ-i-tɨ, kdɔtalə ndil kɨ́ majɨ al ra-é adɨ pa ta al.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Lo lay ya kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al kin uwə-é-tɨ lé, itə-é ilə-é nangɨ rəm, əm ta-é ḭ pukɨ-pukɨ rəm, uso ngangɨ-é məgəgə-məgəgə rəm, ɓá ndajɨ-é ndə̰́y-ndə̰́y rəm tɔ. Mꞌdəjɨ njéndó né-je lə-i kadɨ ꞌtubə ndil kɨ́ majɨ al kinlé dɔ-é-tɨ kɔgɨ ya, ngà dḛ dꞌasɨ al.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Beɓa Jeju idə-dé panè: Sə̰i ko dow-je kɨ́ njémḛḛnga̰-je kan! Mꞌa kisɨ sə-si natɨ asɨ kaglo ban ɓəy wa? Mꞌa kisɨ dɔ-tɨ sə-si asɨ kaglo ban ɓəy wa? ꞌReei kɨ̀ ngon lé rɔ-m-tɨ nè bè. Ə dꞌun ngon lé ꞌree siə rɔ-é-tɨ.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Lokɨ ngon lé oo Jeju taá ya rəmə, ndil kɨ́ majɨ al lé ɔsɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ-é adɨ-é usɨ nangɨ ə ndur kutɨ-kutɨ adɨ əm ta-é ḭ pukɨ-pukɨ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Jeju dəjɨ bɔbɨ ngon lé panè, né kinlé ra-é bè asɨ dɔkaglo ban ngá wa? Ḛ ilə-é-tɨ panè: Ra-é ngon-é-tɨ nṵ ya ə
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 taá-taá ya ndil lé ɔsɨ-é ilə-é pərəə-je, ilə-é mani-je kdɔ kadɨ-é oy. Ngà kinə ꞌa kasɨ ra né madɨ rəmə, ꞌoo kəmtondoo lə-ji ə ꞌra sə-ji.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jeju ilə-é-tɨ panè: I ꞌdəjɨ-m ꞌpanè se mꞌa kasɨ wa? Dow kɨ́ adɨ mḛḛ-é lé, né kɨ́ à dum-é ya goto.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Lo-é-tɨ kin ya bɔbɨ ngon lé ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ panè: Mꞌadɨ mḛḛ-m, ꞌra sə-m kdɔ kadmḛḛ lə-m asɨ al.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Lokɨ Jeju oo kɨ́ kosɨ dow-je dꞌa̰y miriri-miriri kɨ rɔ-dé-tɨ rəmə, ndángɨ ndil kɨ́ majɨ al lé panè: «I ndil kɨ́ njèkɔgɨ dow koo ta, njèkɔgɨ dow pa ta kinlé, mꞌun ndu madɨ-i kadɨ ꞌtḛḛ mḛḛ ngon-tɨ kin kɔgɨ ə ꞌtəl ꞌree mḛḛ-é-tɨ gogɨ al ya riw ngá.»
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ə ndil kɨ́ majɨ al ur kəə ə ɔsɨ ngon lé kɨ̀ tɔ́gɨ-é n̰a̰ ɓá tḛḛ-né kɔgɨ mḛḛ-é-tɨ. Ngon lé tò titɨ dow kɨ́ oy bè, adɨ dow-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ lé ꞌpanè ḛ oy.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ngà Jeju uwə ji-é, un-é-né kɨ taá ə ḛ ḭ a̰ taá.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Lokɨ Jeju ɔw kəy rəmə, njéndó né-je liə dꞌisɨ siə kɨ̀ kár-dé ngá ɓá ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Kdɔ ri ɓá jḛ ya kɨ̀ dɔ-ji jꞌasɨ tubə ndil kɨ́ majɨ al kinlé kɔgɨ al wa?
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Beɓa ḛ idə-dé panè: Ko ndil-je kɨ̀ bè kinlé, ta kɨ̀ pa kɨ̀ Lubə ya par ɓá dow à tubə-dé-né.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Dꞌḭ lo-é-tɨ kinlé dꞌɔw ə dꞌində dɔnangɨ Galile ꞌgangɨ rəmə, Jeju ndigɨ kadɨ dow gə al.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Kdɔ ḛ ndó né njéndó né-je liə taá-taá ə idə-dé panè: «Dꞌa kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ kdɔ kadɨ ꞌtɔl-é, ngà ndɔ mutə go ndɔ koy-é-tɨ lé, ḛ à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.»
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ngà njéndó né-je ꞌgə mḛḛ ta kinlé al rəm, ɓá dḛ ꞌɓəl lo dəjɨ-é ta dɔ-tɨ rəm tɔ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Dḛ ꞌree ꞌtḛḛ Kapɛrnayim. Ə lokɨ dꞌisɨ kəy ngá ɓá Jeju dəjɨ njéndó né-je liə panè: Ri ɓá ꞌnaji-na̰ ta dɔ-tɨ rəbəə lé wa?
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ngà dḛ dꞌilə-é-tɨ al, kdɔtalə dɔ rəbɨ-tɨ lé, dꞌɔw ꞌnajɨ-na̰ ta ꞌpanè se ná̰ ɓá to kɨ́ boy n̰a̰ dan-dé-tɨ wa?
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Beɓa Jeju uwə lo isɨ-tɨ nangɨ ə ɓa njéndó né-je kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé kɨ rɔ-é-tɨ ɓá idə-dé panè: Dow kɨ́ ndigɨ to kɨ́ dɔsa̰y lé, kadɨ təl rɔ-é kɨ sɔ̰y dow-je lay rəm, ɓá kadɨ-é təl rɔ-é ngonnjèkullə-tɨ lə dow-je lay rəm tɔ.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Go-tɨ, Jeju un ngon kɨ́ ndḛ bè adɨ-é a̰ dan-dé-tɨ dana̰ ə go-tɨ təl uwə-é kàdɨ̀-é-tɨ ɓá idə-dé-né ta panè:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ uwə ngon kɨ́ titɨ ḛ kin bè kɨ rɔ-é-tɨ kdɔ ta lə-m kin rəmə, to ma̰ ya dowbé uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ tɔ tin. Ə dow kɨ́ uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ lé, to ma̰ bè ɓá dowbé uwə-m kɨ rɔ-é-tɨ al, ngà to njèkulə-m ɓá dowbé uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ tin.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Ja̰ idə Jeju panè: «Njèndó dow-je né, jḛ jꞌoo dow káre un ri-i ɓá isɨ tubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al dɔ dow-je-tɨ ə́ jꞌsangɨ kadɨ jꞌɔgɨ-é dɔ-tɨ kdɔ ḛ un go-ji al.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Jeju panè: «Ɔgi-é dɔ-tɨ al, kdɔ dow kɨ́ ra nékɔjɨ kɨ̀ ri-m lé, à təl tajinatɨ nè pa ta kɨ̀ majɨ al dɔ-m-tɨ go-tɨ al.»
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Kdɔ dow kɨ́ ɔsɨ-ji kɨ̀ ta al lé, to dow lə-ji.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Dow kɨ́ adɨ-si man ka̰y mḛḛ kaman káre kdɔ to kɨ́ sə̰i ꞌtoi dow-je lə-m ma̰ Kristɨ lé, ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ dowbé kin à nal nékugə dɔji-é al.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Ngà kinə dow ra dow káre dan ngan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌadɨ-m mḛḛ-dé kin adɨ-é ra majal lé, lé ꞌdɔɔ mbal kusɨ ko kɨ́ boy mindɨ-é-tɨ ɓá dꞌilə-é-né dan babo-tɨ ya kàrè ꞌliə tò sotɨ ɓəy.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Kinə ji-i ra-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌgangɨ-é ilə-é kɔgɨ; kadɨ ꞌɔw lo kiskəm-tɨ kɨ̀ ji-i káre lé tò sotɨ itə kadɨ ꞌngəm ji-i joo lay ə ꞌɔw-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [Lo-é-tɨ kinlé kode-je kɨ́ rɔ dow-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kɨ́ titɨ kàrè à koy al rəm tɔ.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Kinə nja-i ra-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌgangɨ-é ilə-é kɔgɨ; kadɨ ꞌɔw lo kiskəm-tɨ kɨ̀ nja-i káre lé, tò sotɨ itə kadɨ ꞌngəm nja-i joo lay ə ꞌɔw-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [Lo-tɨ kɨ́ kode-je kɨ́ rɔ dow-je-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kɨ́ titɨ kàrè à koy al rəm tɔ.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Kinə kəm-i ɔw sə-i adɨ ꞌra majal rəmə, ꞌɔr-é ꞌilə-é kɔgɨ. Kadɨ ꞌɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə kɨ̀ kəm-i káre-rè lé tò sotɨ itə ngəm kəm-i joo lay ə dꞌilə-i-né dan pər-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Lo-tɨ kɨ́ kode-je kɨ́ rɔ dow-je-tɨ dꞌa koy al rəm, ɓá pər kàrè à koy-tɨ al rəm tɔ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Kdɔ dow kɨ́ ində dan pər gangɨ lé aa njay-njay ə titɨ-na̰ kɨ̀ katɨ bè.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Katɨ to né kɨ́ majɨ ya, ngà kinə mbinə̰-é ɔr kɔgɨ lé dow à ra-né ban ɓá à təl dɔ̰ gogɨ ɓəy wa? Adi rɔ-si taa katɨ ə isi-na̰ kɨ̀ lapiya.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.