Marcos 10

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jeju ḭ lo-é-tɨ kin ɔw dɔnangɨ Jude-tɨ gidɨ ba jurdḛ-tɨ. Kosɨ dow-je ꞌtəl ꞌkəwna̰ rɔ-é-tɨ, ə titɨ kɨ́ ḛ ra-né low-low lé, ḛ ndó-dé né ya ɓəy.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Rəmə Parisi-je ꞌree rɔ-é-tɨ kdɔ na̰-é koo ta kɨ́ mḛḛ-é-tɨ adɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè se to tó-é kadɨ dow tubə ne-é wa?
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Moiyijɨ un ndu dɔ-tɨ adɨ-si panè ri wa?
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Dḛ təl dꞌidə-é ꞌpanè: Moiyijɨ lé un ndu panè: Kinə dow tubə ne-é rəmə kadɨ ꞌadɨ-é mbete tubə ɓane.
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Beɓa Jeju təl panè: To ta lə mḛḛnga̰ lə-si ɓá Moiyijɨ ndàngɨ-né ndukun kinlé adɨ-si.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ngà lo kulə gin dɔnangɨ-tɨ lé, Lubə ra dené kɨ̀ dingəm.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Gin-é kin ɓá dingəm à kin̰ə-né kɔ̰-é kɨ̀ bɔbɨ-é kdɔ tin̰ə natɨ kɨ̀ ne-é.
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 Ə dḛ joo lay ya ꞌtəl kubru rɔ kɨ́ káre-rè. Adɨ dḛ ꞌto dow-je joo al ngá; ngà ꞌto kubru rɔ kɨ́ káre-rè.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Né kɨ́ Lubə tɔ́ natɨ lé, kadɨ dow tutɨ al.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Lokɨ dꞌisɨ mḛḛ kəy-tɨ lé, njéndó né-je ꞌtəl ꞌdəjɨ-é ta dɔ-tɨ ya ɓəy.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Beɓa idə-dé panè: Dow kɨ́ tubə ne-é ɓá taa dené kɨ́ rangɨ lé, ḛ ra kaya nɔ̰̀ ne-é-tɨ kɨ́ kete.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Rəm ɓá dené kɨ́ in̰ə ngɔbɨ-é ə taa dingəm kɨ́ rangɨ kàrè ra kaya ya tɔ.
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Dow-je ꞌree kɨ̀ ngan-je rɔ Jeju-tɨ kdɔ kadɨ ində ji-é dɔ-dé-tɨ. Ngà njéndó né-je ꞌkɔl sə-dé.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Lokɨ Jeju oo né kɨ́ ꞌra kinlé rəmə, mḛḛ-é ɔ̰̀-é adɨ idə-dé panè: «In̰əi ngan-je adɨ ꞌree rɔ-m-tɨ, ɓɨ ɔgi-dé al, kdɔtalə kɔ̰ɓe lə Lubə tò kdɔ dow-je kɨ́ ꞌtitɨ-na̰ sə-dé bè.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ. Dow kɨ́ ndigɨ kɔ̰ɓe lə Lubə titɨ-na̰ kɨ̀ ngon kɨ́ sḛ ndigɨ-né kin al lé à kɔw-tɨ nda̰ bè al.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Go-tɨ, Jeju uwə ngan-je lé kɨ rɔ-é-tɨ, ə ində ji-é dɔ-dé-tɨ ɓá tɔr-né ndi-é dɔ-dé-tɨ.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Lokɨ Jeju un rəbɨ isɨ ɔw rəmə, dingəm káre a̰y ngɔdɨ go-é-tɨ, tɔsɨ məkəjɨ-é nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ ə dəjɨ-é panè: «Dow kɨ́ majɨ kɨ́ njèndó dow-je né, ri ɓá mꞌa ra ɓá mꞌa kisɨ-né kəm sartagangɨ wa?»
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jeju idə-é ꞌpanè: «Kdɔ ri ɓá i ꞌɓa-m dow kɨ́ majɨ wa? Dow kɨ́ majɨ goto, Lubə ya kɨ̀ kár-é ə́ majɨ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 ꞌGə ndukun-je lə Lubə gɔw: “ꞌA tɔl dow al, ꞌa ra kaya al, ꞌa ɓogɨ al, ꞌa tətɨ ta kɨ́ ndángɨ al, ꞌa ra né kɨ́ majɨ al kɨ̀ dow al, ꞌa tətɨ kagɨ bɔbɨ-i kɨ̀ kɔ̰-i.”»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Dingəm lé ilə-é-tɨ panè: «Njéndó dow-je né, basa-m-tɨ nṵ ya mꞌtəl rɔ-m go né-je-tɨ kin lay.»
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Jeju oo-é gə́rə́rə́, ndigɨ-é ə idə-é panè: «Né káre nal-i ɓəy. ꞌƆw ꞌndogɨ nékingə-i lay ə ꞌləbɨ là-é njéndoo-je rəmə ndɔ-é ꞌa kingə n̰a̰ dɔra̰-tɨ ə ꞌree un go-m.»
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Ngà rəmə dingəm lé rɔ-é nəl-é dɔ ta-tɨ kinlé al, adɨ ɔtɨ ɔw kɨ̀ rɔkatɨ kana̰na̰, kdɔ to dow kɨ́ nékingə-é n̰a̰.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Beɓa Jeju oo lo gəə dɔ-é, ɓá idə njéndó né-je liə panè: «Kadɨ njénékingə-je dꞌɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé, to né kɨ́ nga̰ n̰a̰.»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ta kɨ́ Jeju pa lé ɔr ndil njéndó né-je. Beɓa Jeju təl idə-dé panè: «Ngan-m-je, kɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé nga̰ n̰a̰.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Kadɨ jambal dəə ɓe libri-tɨ lé to né kɨ́ nga̰ n̰a̰ ya, ngà kadɨ njènékingə ɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé to né kɨ́ nga̰ itə-é ɓəy.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ta kinlé ɔr ndil njéndó né-je ta madɨ-é-tɨ ya ɓəy, adɨ ꞌpa-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Tò bè ngà ná̰ ɓá à kajɨ wa?»
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Jeju oo-dé gə́rə́rə́ ə ꞌpanè: «Né kinlé dow-je ɓá dum-dé ɓɨ dum Lubə al, kdɔ Lubə lé né kɨ́ dum-é goto.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Rəmə Piyər idə-é panè: «Yən, jḛ kinlé, jꞌtusɨ né-je lə-ji jꞌin̰ə ɓá jꞌun go-i tin.»
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Beɓa Jeju ilə-tɨ panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ. Dow kɨ́ in̰ə kəy liə, kɨ̀ ngankɔ̰-é-je, kɨ̀ kɔ̰nan-é-je, kɨ̀ kɔ̰-é, kɨ̀ bɔbɨ-é, kɨ̀ ngan-é-je əse ndɔr-je liə kdɔ ta lə-m rəm, kdɔ Poyta kɨ́ Majɨ rəm lé,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 kisɨ-é kɨ̀ dɔ-é taá nè kin ya à kingə kɨ́ rangɨ dɔ-tɨ nja ɓu, adɨ to kingə kəy-je, kɨ̀ ngankɔ̰-é-je, kɨ̀ kɔ̰nan-é-je, kɨ̀ kɔ̰-é-je, kɨ̀ ngan-é-je, kɨ̀ ndɔr-je rəm, ɓá dꞌa kulə kəm-é ndoo-je rəm, ɓá à kingə kiskəm kɨ́ sartagangɨ kaglo-tɨ kɨ́ à ree ɓəy rəm tɔ.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Dow-je n̰a̰ dan dḛ kɨ́ kete-tɨ dꞌa təl to dow-je kɨ́ gogɨ ə dow-je n̰a̰ dan dḛ kɨ́ gogɨ-tɨ dꞌa təl to dow-je kɨ́ kete tɔ.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Lokɨ Jeju kɨ̀ njéndó né-je liə dꞌun rəbɨ dꞌisɨ dꞌɔw kɨ Jorijalḛm lé, Jeju usɨ nɔ̰̀-dé-tɨ. Mḛḛ njéndó né-je gangɨ man rəm, dow-je kɨ́ dꞌun go-dé kàrè ꞌɓəl rəm tɔ. Beɓa Jeju ɓa njéndó né-je kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kɨ rɔ-é-tɨ, pa sə-dé ta kɨ́ dɔ né-tɨ kɨ́ à tḛḛ dɔ-é-tɨ panè:
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Yən, kɔw kɨ́ jꞌisi jꞌɔwi kɨ Jorijalḛm kinlé, dꞌa kilə Ngon lə dow ji njékun dɔ njégugné-je-tɨ lə Lubə, kɨ̀ ji njéndó dow-je ndukun-je-tɨ. Dꞌa gangta koy dɔ-é-tɨ rəm, dꞌa kilə-é ji gin dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Dꞌa sɔkɨ-é rəm, dꞌa tubə yoro kəm-é-tɨ rəm, dꞌa tində-é kɨ̀ ndəy marɔw ə dꞌa tɔl-é, ngà ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə rəmə, à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Jakɨ kɨ̀ Ja̰ kɨ́ ꞌto ngan lə Jebede lé, ꞌree rɔ Jeju-tɨ ꞌpanè: Njèndó dow-je né, jꞌndigɨ kadɨ ꞌra né kɨ́ jꞌɔw kɨ̀ dəjɨ-i kin adɨ-ji.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Ə Jeju dəjɨ-dé panè: Ri ɓá sə̰i ndigi kadɨ mꞌra mꞌadɨ-si wa?
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Beɓa dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Jḛ lé jꞌge kadɨ ndɔ kɨ́ ꞌa kisɨ dan riɓa-tɨ lə-i rəmə, ꞌadɨ dow káre isɨ dɔ jikɔl-i-tɨ ə kɨ́ káre isɨ dɔ jigəl-i-tɨ tɔ.
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Ḛ ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i lé, ꞌgəi né kɨ́ ꞌdəji lé al. A kasi kingəi kɔ̰̀ kɨ́ mꞌa kingə lé kare wa? Əse asi kadɨ ꞌra-si «batḛm» kɔ̰̀ kɨ́ mꞌa ra lé kare wa? Beɓa dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Oiyo, jꞌa kasɨ kare.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ə Jeju təl ilə-dé-tɨ panè: Tɔgrɔ-tɨ, kɔ̰̀ kɨ́ mꞌa kingə lé a kingəi rəm, batḛm kɔ̰̀ kɨ́ dꞌa ra-m lé kàrè dꞌa ra-si tɔ.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Ngà ta lə kisɨ dɔ jikɔl-m-tɨ əse dɔ jigəl-m-tɨ lé, to ma̰ ɓá mꞌa kadɨ al. Ngà tò kdɔtalə dow-je kɨ́ Lubə ya ra go-é kete kdɔ-dé.
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Lokɨ ndəgɨ-é-je kɨ́ dɔgɨ dꞌoo ta kin bè lé, wɔngɨ ra-dé n̰a̰ dɔ Jakɨ-je-tɨ kɨ̀ Ja̰ lé.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Beɓa Jeju ɓa-dé ə idə-dé panè: «Sə̰i ꞌgəi kɨ́ dḛ kɨ́ dow-je dꞌoo-dé kɨ njèkɔ̰ɓe dɔ gin dow-je-tɨ kɨ́ gay-gay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lé, dꞌulə kəm dow-je ndoo n̰a̰ rəm, ɓá dow-je kɨ́ boy-boy kàrè dꞌɔ̰̀ ɓe dɔ dow-je-tɨ lé kɨ́ go lo njètɔgɨ-tɨ rəm tɔ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Ngà sə̰i lé, kɔ̰̀-na̰ kɨ́ bè kin à goto dan-si-tɨ. Ngà dow kɨ́ ndigɨ kadɨ nꞌto kɨ́ boy dan-si-tɨ lé, kadɨ təl rɔ-é ngonnjèkullə-tɨ lə-si ɓane;
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 ə dow kɨ́ ndigɨ kadɨ nꞌto kɨ́ dɔsa̰y dan-si-tɨ lé, kadɨ təl rɔ-é ɓə-tɨ lə-si lay tɔ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Kdɔtalə Ngon lə dow lé ree kdɔ kadɨ dow-je ꞌra kullə dꞌadɨ-é al, ngà ḛ ɓá ree kdɔ ra kullə kadɨ dow-je rəm, ɓá kdɔ kadɨ rɔ-é gangɨ-né dɔ kosɨ dow-je rəm tɔ.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Jeju kɨ̀ njéndó né-je ree ꞌtḛḛ ɓebo Jeriko-tɨ. Lokɨ dꞌisɨ ꞌtḛḛ kɨ gidɨ ɓe-tɨ natɨ kɨ̀ njéndó né-je liə, kɨ̀ kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy rəmə, njèkəmtɔ kɨ́ ꞌɓa-é Bartime kɨ́ to ngon lə Time, isɨ ngangɨ rəbɨ-tɨ isɨ kɔy né.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Lokɨ ḛ oo kɨ́ to Jeju kɨ́ Najarɛtɨ lé, ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ nɔ̰ panè: «Jeju, ngonka Dabidɨ, ꞌoo kəmtondoo lə-m.»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Rəmə dow-je n̰a̰ ꞌndángɨ-é kadɨ utɨ ta-é. Ngà ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ nɔ̰ itə kɨ́ kete lé ɓəy panè: «Ngonka Dabidɨ, ꞌoo kəmtondoo lə-m ɓoo.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Beɓa Jeju təl a̰ nangɨ ə panè: ꞌƁai-é kɨ nè. Ə dḛ ꞌɓa njèkəmtɔ lé dꞌidə-é ꞌpanè: «ꞌUwə rɔ-i nga̰, ḭ taá, ḛ ɓa-i.»
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Rəmə njèkəmtɔ lé ilə kubɨ kul liə kɔgɨ, ubə nangɨ ratɨ, ḭ bal ɔw rɔ Jeju-tɨ.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Ə ḛ dəjɨ-é panè: Ri ɓá i ꞌndigɨ kadɨ mꞌra mꞌadɨ-i wa? Njèkəmtɔ lé ilə-é-tɨ panè: «Njèndó dow-je né, kəm-m ya ꞌadɨ təl oo lo.»
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Beɓa Jeju idə-é panè: «ꞌƆtɨ ꞌɔw, kadɨ mḛḛ lə-i adɨ-i lapiya.» Rəmə tajinatɨ nè ya kəm-é oo lo ə un rəbɨ go Jeju-tɨ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.