Lucas 7
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Lokɨ Jeju pa ta-je kin lay adɨ dow-je ngá lé, ḛ təl ɔw ɓebo Kapɛrnayim-tɨ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ɓe-é-tɨ kinlé njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓu ɔw kɨ̀ ngonnjèkullə liə káre kɨ́ rɔ-é to-é adɨ tò ta koy-tɨ, ə to ngonnjèkullə liə kɨ́ ḛ ndigɨ-é n̰a̰.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Beɓa lokɨ njèkun dɔ kutɨ asgar-je oo poy Jeju lé, ḛ ulə ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je kadɨ dꞌɔw ꞌra ndoo ta-é-tɨ kadɨ-é ree ajɨ ngonnjèkullə lə nꞌḛ̀ lé.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 ꞌNgatɔ́gɨ-je lé, dꞌɔtɨ dꞌɔw rɔ Jeju-tɨ ə ꞌnɔ̰ ta-é-tɨ n̰a̰ ꞌpanè: Ḛ lé, tuwə kadɨ ꞌra né kɨ́ dəjɨ-i kinlé adɨ-é ya!
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Kdɔtalə ḛ ndigɨ gin dow-je lə-ji rəm, ɓá ḛ ya ində kəykəwna̰ lə-ji adɨ-ji rəm tin.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Beɓa Jeju ɔtɨ ɔw sə-dé, ə lokɨ ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ kəy liə ya rəmə, njèkun dɔ asgar-je kɨ́ ɓu lé ulə nam-é-je adɨ dꞌidə Jeju ꞌpanè: «ꞌƁaɓe, ꞌadɨ rɔ-i kɔ̰̀ n̰a̰ bè al, kdɔ ma̰ lé mꞌtuwə kadɨ ꞌree mḛḛ kəy-tɨ lə-m al.»
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Gin-é kin ya ɓá mꞌa ya mꞌoo kɨ́ mꞌtuwə kɔw-né rɔ-i-tɨ al tɔ. Ngà i ꞌpa ta káre-rè ya par ə ngonnjèkullə lə-m lé à kingə lapiya.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kdɔtalə ma̰ kɨ̀ dɔ-m mꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə dow-je kɨ́ dɔ-m-tɨ rəm, mꞌɔw kɨ̀ asgar-je gin tɔ́gɨ-tɨ lə-m rəm. Adɨ kinə mꞌidə ḛ kɨ́ káre mꞌpanè: «ꞌƆw!» ə ɔtɨ ɔw. Ə kinə mꞌidə ḛ kɨ́ rangɨ mꞌpanè: «ꞌRee!» ə ɔtɨ ree. Ə kinə mꞌidə ngonnjèkullə lə-m mꞌpanè: «ꞌRa né kin» ə ɔtɨ ra né-é.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Lokɨ Jeju oo ta-je kɨ́ ḛ pa kin bè lé, pitɨ-é ə təl kəm-é kɨ rɔ kosɨ dow-je-tɨ kɨ́ dꞌun go-é ɓá idə-dé panè: Mꞌidə-si mꞌadɨ ooi; dɔnangɨ israyel-tɨ ya kàrè mꞌingə ko kadmḛḛ kɨ́ tana̰ bè kin nja káre al ɓəy!
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Lokɨ dḛ kɨ́ njèkun dɔ asgar-je ulə-dé lé, ꞌtəl ꞌree kəy gogɨ rəmə, ngonnjèkullə kɨ́ rɔ-é to-é lé, dḛ dꞌingə-é isɨ kɨ̀ lapiya kare ngá.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Go-tɨ, Jeju ɔtɨ ɔw kɨ mḛḛ ɓebo-tɨ káre kɨ́ ꞌɓa-é Nayin. Njéndó né-je liə rəm, kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya dꞌuwə siə rəbɨ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Lokɨ Jeju ree tḛḛ ngɔsi kɨ̀ tarəbɨ kɔw mḛḛ ɓebo-tɨ ya rəmə, dow-je dꞌun nin dꞌisɨ dꞌɔw-né kɨ ɓada. To nin ngon kàl lə dené kɨ́ njèngɔwkoy káre bè. Kosɨ dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo-tɨ kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya ꞌdan dené lé bul-bul.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Beɓa lokɨ ꞌƁaɓe Jeju oo dené lé rəmə, ta ɔ̰̀ mḛḛ-é kdɔ ta liə adɨ idə-é panè: ꞌNɔ̰ al ngá!
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Go-tɨ, Jeju ɔtɨ kɨ kete ɔdɨ rɔ kɛsɨ yo lé, ə dḛ kɨ́ dꞌun kɛsɨ lé ꞌtəl dꞌa̰ nangɨ ə Jeju panè: Basa, mꞌun ndu mꞌadɨ-i, ꞌḭ taá.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Lokɨ ḛ pa bè rəmə, dow kɨ́ oy lé, ḭ isɨ taá ə pa ta. Go-tɨ, Jeju ulə-é ji kɔ̰-é-tɨ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Dow-je lay ya ɓəl ində bandɨ-dé gangɨ adɨ dꞌɔsɨ gajɨ Lubə ꞌpanè: Dow kɨ́ boy kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ ya tḛḛ kɔy dan-ji-tɨ nè rəm, Lubə ree ilə kəm-é dɔ dow-je-tɨ liə rəm tɔ.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ta kɨ́ dow-je ꞌpa dɔ Jeju-tɨ kinlé taa lo kɨ́ dɔnangɨ Jude-tɨ lay rəm, ɓá taa lo-je lay kɨ́ gəə dɔ dɔnangɨ Jude rəm tɔ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Njéndó né-je lə Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm dꞌɔr poy né-je kinlé, dꞌadɨ Ja̰ oo.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Beɓa ḛ ɓa dow-je joo dan njéndó né-je-tɨ liə ulə-dé rɔ ꞌƁaɓe-tɨ kadɨ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: I ya ɓá ꞌto dow kɨ́ tò kadɨ à ree lé əse tò kadɨ jꞌngəbɨ dow kɨ́ rangɨ ɓəy wa?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Dingəm-je kinlé ꞌree ꞌtḛḛ rɔ Jeju-tɨ ə dꞌidə-é ꞌpanè: Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm ɓá ulə-ji rɔ-i-tɨ kadɨ jꞌdəjɨ-i jꞌoo sé i ya ɓá ꞌto dow kɨ́ tò kadɨ à ree lé əse tò kadɨ jꞌngəbɨ dow kɨ́ rangɨ ɓəy wa?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Lokɨ dꞌa̰ rɔ Jeju-tɨ lé, njémɔ̰y-je, kɨ̀ njémətɨ-je n̰a̰ ya Jeju adɨ-dé lapiya rəm, tubə ndil-je kɨ́ majɨ al dɔ dow-je-tɨ rəm, ɓá njékəmtɔ-je kàrè adɨ kəm-dé oo lo rəm tɔ
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Beɓa dow-je kɨ́ Ja̰ ulə-dé lé, Jeju ilə-dé-tɨ panè: Né-je kɨ́ ooi kɨ̀ kəm-si, kɨ̀ ta-je kɨ́ ooi kɨ̀ mbi-si lé, ɔwi ɔri poy-é adi Ja̰ lé tokɨ njékəmtɔ-je dꞌoo lo rəm, njémətɨ-je ꞌnjiyə majɨ rəm, njébanjɨ-je kàrè banjɨ lə-dé ur adɨ dꞌaa njay rəm, njémbitɔ-je dꞌoo ta rəm, dow-je kɨ́ dꞌoy kàrè ꞌtɔsɨ ꞌndəl rəm, ɓá njéndoo-je kàrè mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ usɨ mbi-dé-tɨ rəm tɔ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Dow kɨ́ mꞌtəl gin kusɨ liə al ɓá to njènékumə̰!
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Lokɨ dow-je kɨ́ Ja̰ ulə-dé ꞌtəl dꞌɔw rəmə, Jeju pa ta kɨ́ dɔ Ja̰-tɨ adɨ kosɨ dow-je panè: To ri ɓá ɔwi diləlo-tɨ ooi wa? To tuwətɔ́gɨ kɨ́ yə́l isɨ ɔw siə yó-je kɨ nè-je kin ɓá ɔwi ooi wa?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kinə bè al, ngà to ri ya ɓá ɔwi ooi wa? To dow kɨ́ tulə kubɨ-je kɨ́ kurə́-kurə́ rɔ-é-tɨ ɓá ɔwi ooi-é wa? Ngà, lé to ḛ kàrè, dḛ kɨ́ ꞌtulə kubɨ-je kɨ́ là-é n̰a̰-n̰a̰ kɨ̀ dḛ kɨ́ dꞌisɨ dan nékingə-je-tɨ mburukɨ-mburukɨ bè kinlé, dꞌisɨ mḛḛ kəy-tɨ lə ngar-je yó rəm.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ngà se to ri ya dana̰ ɓá ɔwi ooi wa? To njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ ɓá ɔwi ooi-é wa? Tɔgrɔ-tɨ, mꞌa kidə-si, to dow kɨ́ itə njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ sa̰y ɓəy.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Kdɔ to Ja̰ kin ɓá ndɔkɨ ꞌndàngɨ ta kɨ́ dɔ-é-tɨ ꞌpanè:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Jeju ilə dɔ-tɨ panè: Mꞌa kidə-si; dan dow-je-tɨ lay kɨ́ dené-je dꞌojɨ-dé lé, ḛ kɨ́ to dow kɨ́ boy itə Ja̰ ya goto. Bè ya kàrè, dow kɨ́ ndḛ bè mḛḛ kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé, boy itə-é.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Njétaalambo-je, kɨ̀ dow-je lay kɨ́ dꞌoo ta ndó lə Ja̰, ɓá ꞌree dꞌadɨ ra-dé batḛm lé, ꞌgə kɨ́ Lubə to njèra né kɨ́ njururu.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ngà Parisi-je, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌmbatɨ kɔjɨ ra-je lə Lubə kɨ́ tò kdɔ ta lə-dé, adɨ dꞌadɨ Ja̰ ra-dé batḛm al.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ná̰ ɓá mꞌa kun-é kɔjɨ-né dow-je kɨ́ ngɔsnè kan wa? Dḛ titɨ-na̰ kɨ̀ ná̰-je ə́n wa?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Dḛ ꞌtitɨ-na̰ kɨ̀ ngan-je kɨ́ dꞌisɨ pandangɨ lo-tɨ ɓá ꞌɓa-na̰ ə ꞌpa-na̰ ta ꞌpanè:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jeju təl ilə dɔ-tɨ panè: Mꞌpa bè kdɔ lokɨ Ja̰ kɨ́ njèra dow-je batḛm ree, ɓá uso né al rəm, a̰y yibɨ al rəm lé, sə̰i ꞌpai-nè: «To dow kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al ra-é.»
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ngà Ngon lə dow ree ɓá uso-je, a̰y-je rəmə, sə̰i ꞌpai-nè: Ḛ kanlé uso né bore ngay rəm, to njèka̰y né rəm, ɓá to nam njétaalambo-je, kɨ̀ njéramajal-je rəm.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ngà dow-je lay kɨ́ njétəl rɔ-dé go ta-tɨ lə Lubə lé, ꞌgə kɨ́ gosɨ lə Lubə to gosɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ya.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parisi káre bè kɨ́ ri-é lə Simɔ̰, ɓa Jeju kadɨ ɔw uso né. Beɓa ḛ ɔtɨ ɔw ɓe lə Parisi lé ə isɨ ta nékuso-tɨ.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Rəmə dené káre kɨ́ to njèramajal isɨ mḛḛ ɓebo-tɨ kin nɔ̰ɔ̰. Lokɨ dené lé, oo kɨ́ Jeju isɨ uso né ɓe lə Parisi kinlé nɔ̰ɔ̰ rəmə, ḛ un ku kɨ́ ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ rusɨ mḛḛ-é, kɨ́ to ku kɨ́ ꞌra kɨ́ ər kɨ́ ꞌɓa-é «albatrə»,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 ree isɨ-né nangɨ nja Jeju-tɨ go-é-tɨ gogɨ. Ḛ nɔ̰ adɨ man kəm-é ndogɨ nja Jeju sukɨ-sukɨ ə uwə bəl dɔ-é bɔr-né ə tɔ̰n nja-é lé rəm, ɓá ur ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ lé titɨ rəm tɔ.Dené kɨ́ njèramajal ra ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ nja Jeju-tɨ|alt="La femme pécheresse qui verse de l’huile sur Jésus" src="WA03839b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="7:38"
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Lokɨ Parisi kɨ́ njèɓa Jeju lé, oo né kin bè rəmə pa mḛḛ-é-tɨ panè: Kinə dingəm kin to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ ya lé, ḛ à gə dené kɨ́ isɨ ɔdɨ rɔ-é kinlé rəm, ɓá à gə kɨ́ dené kinlé to njèramajal rəm tɔ.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Beɓa Jeju un ta panè: Simɔ̰, mꞌɔw kɨ̀ ta nè kadɨ mꞌidə-i. Simɔ̰ ilə-é-tɨ panè: Njèndó dow-je né, ꞌpa.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Beɓa Jeju panè: Dingəm káre bè kɨ́ to njèkində là tunə̰-tɨ, ɔw kɨ̀ kurə liə dɔ dow-je-tɨ joo. Ḛ kɨ́ káre, kurə tò dɔ-é-tɨ asɨ kəm là kullə kɨ́ dow ra ndɔ ɓumḭ ə ḛ kɨ́ káre, kurə tò dɔ-é-tɨ asɨ kəm là kullə kɨ́ dow ra ndɔ kɔrmḭ tɔ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Lokɨ dḛ dꞌɔw kɨ̀ né kɨ́ kadɨ dꞌugə-né al lé, ḛ ra sə-dé majɨ adɨ ɔr kurə lé kɔgɨ dɔ-dé-tɨ joo lay. Ná̰ dan-dé-tɨ ɓá à ndigɨ njèkində là tunə̰-tɨ lé tɔy madɨ-é wa?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simɔ̰ ilə-é-tɨ panè: Ḛ kɨ́ njèkində là tunə̰-tɨ ɔr kurə kɨ́ n̰a̰ dɔ-é-tɨ kɔgɨ kinlé, mꞌgɨr kɨ́ à to ḛ ɓá à ndigɨ njèkində là tunə̰-tɨ lé n̰a̰. Beɓa Jeju panè: Ḛ ya ə́ ꞌpa majɨ tin!
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Go-tɨ, Jeju təl kəm-é kɨ rɔ dené-tɨ lé ngá ɓá idə Simɔ̰ lé panè: ꞌOo dené kinlé majɨ! Mꞌree kəy lə-i ya ə́ adɨ-m man mꞌtogɨ-né nja-m al. Ngà dené kinlé, man kəm-é ndogɨ nja-m sukɨ-sukɨ ɓá təl bɔr kɨ̀ bəl dɔ-é.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 I uwə-m kɨ kàdɨ̀-i-tɨ al, ngà dené kinlé, kɨ́ low nṵ kɨ́ mꞌree kəy kin ya, ḛ isɨ ká tɔ̰n nja-m-tɨ ya par-par ə́n.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 I ur ubɨ dɔ-m-tɨ ꞌun-né ta-m al, ngà dené kinlé, ḛ ur ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ ya nja-m-tɨ un-né ta-m.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Gin-é kin ɓá mꞌidə-i, majal-je liə kɨ́ n̰a̰ kɨ́ tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ kadɨ-é kin ɓá, ḛ ndigɨ-m-né n̰a̰ tin. Ngà dow kɨ́ majal-je liə tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ n̰a̰ al lé, ḛ ndigɨ-m n̰a̰ al ya tɔ.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Go-tɨ, Jeju idə dené lé panè: Majal-je lə-i tokɨ kin̰ə go-é kɔgɨ!
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Rəmə dḛ kɨ́ dꞌisɨ ta nékuso-tɨ natɨ kɨ̀ Jeju lé ꞌpa ta mḛḛ-dé-tɨ ꞌpanè: Ḛ kanlé to dow kɨ́ ban ya ɓá ɔw mbing ya oo rɔ-é kɨ njèkin̰ə go majal-je lə dow-je kɔgɨ ɓəy tin wa?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ngà Jeju idə dené lé panè: Kadmḛḛ lə-i ajɨ-i, ꞌɔw kɨ̀ lapiya!
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.