Lucas 20

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndɔ káre bè, lokɨ Jeju isɨ ndó né dow-je takəy-tɨ lə Lubə rəm, ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ adɨ-dé rəm lé, njékun dɔ njégugné-je, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ꞌree ꞌtḛḛ kɔy rɔ-é-tɨ,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 ə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «I ya ꞌidə-ji adɨ jꞌoo. To ná̰ ɓá adɨ-i tarəbɨ ɓá ꞌra-né né-je kinlé wa? Ná̰ ɓá adɨ-i tɔ́gɨ ɓá ꞌra-né wa?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Beɓa Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ma̰ kàrè mꞌa dəjɨ-si ta káre tɔ?
3 Jesus respondeu:
4 Idəi-mi, to ná̰ ɓá ulə Ja̰ adɨ ra dow-je batḛm wa? To Lubə ɓá ulə-é əse to dow-je wa?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ngà dḛ ꞌtəl ꞌpa-na̰ ta dan-dé-tɨ n̰ɔ̰m-n̰ɔ̰m ꞌpanè: Kinə jꞌpainè to Lubə ɓá ulə-é lé, ḛ à təl dəjɨ-ji panè: «Ngà kdɔ ri ɓá adi-é mḛḛ-si al wa?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ə kinə, jꞌidəi-é jꞌpainè to dow-je ɓá dꞌulə-é kàrè, kosɨ dow-je lay ya dꞌa tilə-ji kɨ̀ ər tɔl-ji, kdɔ dḛ dꞌoo Ja̰ kɨ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Beɓa dḛ ꞌtəl dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Jḛ jꞌgə njèkulə Ja̰ kadɨ ra dow-je batḛm lé al.»
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Jeju təl idə-dé panè: «Majɨ, ma̰ ya kàrè nda̰ bè ɓá mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé al ya tɔ.»
8 Jesus disse:
9 Go-tɨ, Jeju idə ta kosɨ dow-je kɨ̀ gosta panè: «Dow káre bè uwə nduu, ə adɨ njérakullə-é-je dꞌuwə siə dɔ-é, ɓá ɔtɨ ɔw mba kɨ́ tó-é uu.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Lokɨ na̰y kijə kandɨ nduu asɨ rəmə, ḛ ulə ngonnjèkullə liə káre rɔ njérakullə ndɔr nduu-je-tɨ lé kadɨ dꞌadɨ-é kɨ́ liə ree-né adɨ-é. Ngà dḛ ꞌtində ngonnjèkullə lé mbukɨ-mbukɨ ə ꞌtubə-é dꞌadɨ təl kɨ̀ ji-é kare.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Njèndɔr nduu lé ulə ngonnjèkullə kɨ́ rangɨ ɓəy rəmə, njérakullə ndɔr nduu-je lé, ꞌtində-é mbukɨ-mbukɨ, ɓá ꞌtajɨ-é ə ꞌtubə-é dꞌadɨ təl kɨ̀ ji-é kare ya ɓəy.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ḛ ulə ngonnjèkullə kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə ɓəy; ḛ rəmə dꞌadɨ-é dò, ɓá ꞌtubə-é dɔ-tɨ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Beɓa ꞌɓa njèndɔr nduu lé panè: “Ri ɓá mꞌa ra wa? Mꞌa kulə ngon-m kɨ́ mꞌində-é dan kəm-m-tɨ kin ya, dɔmajɨ ə dꞌa ɓəl-é ngá.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ngà lokɨ njérakullə ndɔr nduu-je dꞌoo ngon-é lé isɨ ree rəmə, dꞌidə-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: “Ooi, ngon-é kɨ́ ndɔ-é à to njènéndubə lé ya ə́ ɔw ree ɔngɨ; adɨ jꞌtɔli-é kadɨ néndubə liə təl to kɨ́ lə-ji.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Beɓa dḛ dꞌuwə-é ꞌtḛḛ siə rangɨ mḛḛ ndɔr-tɨ lé, ə tɔl-é. Beɓa Jeju panè: Ri ɓá ꞌɓa njèndɔr nduu-lé à ra sə-dé wa?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ḛ à ree ə à kadɨ ꞌtɔl njérakullə ndɔr nduu-je kinlé ə à təl kɨ̀ ndɔr nduu lé kadɨ dow-je kɨ́ rangɨ.»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ngà Jeju oo-dé gə́rə́rə́ ɓá panè: Ta kɨ́ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Ər kɨ́ njékində kəy-je dꞌilə pɨrɨngɨ kɔgɨ, ɓá təl to ər kɨ́ majɨ kɨ́ sul kəy-tɨ kinlé kɔr mḛḛ-é to ri wa?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ tḛḛ usɨ dɔ ər-é-tɨ kinlé, rɔ-é à tə́tɨ ɗɛkɨ-ɗɛkɨ rəm, ɓá dow kɨ́ ər kinlé usɨ dɔ-é-tɨ kàrè à lər-é lər-lər rəm tɔ.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌsangɨ kadɨ dꞌuwə Jeju dɔkàdɨ̀-é-tɨ kinlé ya, kdɔ dḛ ꞌgə kɨ́ ḛ pa gosta kinlé sɔbɨ-né dɔ-dé. Ngà dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Beɓa dḛ dꞌində kəm-dé go Jeju-tɨ ə dꞌulə njétən lo-je kɨ́ ꞌra rɔ-dé kɨ dow-je kɨ́ ta lə-dé goto bè, kadɨ dꞌingə ta madɨ ta Jeju-tɨ kadɨ dꞌɔw-né siə nɔ̰̀ njègangta-tɨ, njèkɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ ɓe-tɨ, adɨ to gubərnər.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Dḛ ꞌdəjɨ-é ta kin ꞌpanè: «Njèndó dow-je né, jꞌgə kɨ́ i lé ꞌto njèpata kɨ́ tɔgrɔ-tɨ rəm, ꞌisɨ ꞌndó dow-je né kɨ́ njururu rəm, ɓá i ꞌɔr kəm dow al rəm; ngà i ꞌisɨ ꞌɔjɨ dow-je rəbɨ lə Lubə kɔjɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ə́n ə́ idə-ji ta kin adɨ jꞌoo: “Koo-é-tɨ lə-i i ya bè lé, to tó-é kadɨ jꞌugə lambo lə ngar Sejar əse to tó-é al wa?”»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ngà Jeju gə tagɨr kɨ́ majɨ al kɨ́ mḛḛ-dé-tɨ adɨ idə-dé panè:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Ɔji-mi ka̰a̰ là káre adi-mi mꞌoo: “To dɔ ná̰ kɨ̀ ri ná̰ ɓá tò-tɨ wa?”» Rəmə dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «To dɔ Sejar kɨ̀ ri-é.»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ngá ɓá ḛ təl idə-dé panè: «Né lə Sejar rəmə adi Sejar, ngà né lə Lubə rəmə adi Lubə tɔ.»
25 Então Jesus disse:
26 Ta-je kɨ́ ḛ pa adɨ dow-je lé, dḛ dꞌasɨ kingə ta madɨ dan-tɨ kdɔ kilə-né ta dɔ-é-tɨ al. Ta kɨ́ Jeju ilə-dé-tɨ lé, ɔr ndil-dé adɨ dꞌoo ta kɨ́ dꞌa pa al.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Sadusi-je kɨ́ ꞌto dow-je kɨ́ ꞌnajɨ panè dow-je kɨ́ dꞌoy dꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ al lé, dḛ kɨ́ madɨ ꞌree rɔ Jeju-tɨ ꞌdəjɨ-é ta ꞌpanè:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Njéndó dow-je né, ta kɨ́ Moiyijɨ idə-ji ə́n: Kinə dow ta dené ɓá ojɨ siə ngon al ɓəy ya ə oy rəmə, kadɨ ngonkɔ̰-é ta dené ndubə lé, ində-né ko njègoto-je lé.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ngà kinə ngankɔ̰-na̰-je siri je bè, ɓá ḛ kɨ́ dɔsa̰y taa dené ə́ ojɨ siə ngon al ɓəy ya ə oy.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ḛ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo kɨ́ taa dené ndubə lé kàrè bè ya rəm, ɓá njèkungɨ-tɨ mutə kàrè bè ya rəm,
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 ə to bè-bè sar ngankɔ̰-na̰-je kɨ́ siri lé dꞌoy-né nal kojɨ ngon kɨ́ dené ndubə lé.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Bè ya dené-é kàrè oy-né go-dé-tɨ tɔ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ndɔ kɨ́ dow-je dꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ lé, dené kinlé, à to ne ná̰ dan-dé-tɨ kɨ́ siri kinlé wa? Kdɔtalə dḛ ꞌtaa-é ya siri lay.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Beɓa Jeju ilə-dé-tɨ panè: Dɔkaglo-tɨ kɨ́ ɓone kin ɓá dingəm-je kɨ̀ dené lé ꞌtaa-na̰.
34 Jesus respondeu:
35 Ngà dḛ kɨ́ Lubə oo-dé adɨ dꞌasɨ tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ, kdɔ kisɨ dɔkaglo-tɨ kɨ́ à ree kinlé, dꞌa taa-na̰ al.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Dḛ dꞌa koy al ya sartagangɨ, kdɔtalə dꞌa tana̰ kɨ̀ malayka-je bè, dḛ dꞌa to ngan lə Lubə, kdɔ tɔsɨ kɨ́ dꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Kɨ́ sɔbɨ dɔ dow-je kɨ́ dꞌoy kɨ́ dꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ lé, lokɨ Lubə pa ta kɨ̀ Moiyijɨ dan pər-tɨ kɨ́ ɔ̰̀ dan kam-tɨ lé Moiyijɨ ɓa ꞌƁaɓe, Lubə lə Abrakam, Lubə lə Isakɨ kɨ̀ Lubə lə Jakobɨ.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Adɨ Lubə lé, to Lubə lə dow-je kɨ́ dꞌoy al, ngà to Lubə lə dow-je kɨ́ dꞌisɨ kəm. Kdɔtalə Moiyijɨ lé, gə kɨ́ dḛ lay ya dꞌisɨ kəm.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Beɓa dow-je kɨ́ ná̰-je dan njéndó dow-je ndukun-je-tɨ dꞌun ta ꞌpanè: «Njèndó dow-je né, i ꞌpa ta majɨ n̰a̰.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Rəmə gangɨ-é-tɨ kinlé ɓo kadɨ ꞌdəjɨ-é ta-je kɨ́ rangɨ ya kàrè ra-dé al ngà.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Beɓa Jeju idə-dé panè: Kdɔ ri ɓá ꞌpanè Kristɨ to ngonka Dabidɨ wa?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kdɔ Dabidɨ ya kɨ̀ dɔ-é pa mḛḛ Pa-je-tɨ panè:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 Sar kadɨ mꞌadɨ njéba-je ꞌtəl-né lo kungɨ nja-i.
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Kinə Dabidɨ ɓa Kristɨ ꞌƁaɓe lé, Kristɨ à to ngonka Dabidɨ ban ɓəy wa?
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Lokɨ dow-je yəl mbi-dé dꞌa̰ dꞌoo-né ta-je liə lé, ḛ idə njéndó né-je liə panè:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 Ooi go rɔ-si majɨ kɨ rɔ njéndó dow-je ndukun-je-tɨ. Kdɔ dḛ lé nəl-dé kɔr gama̰ kɨ̀ kubɨ-je kɨ́ ngal puu-puu rəm, ꞌndigɨ kadɨ dow-je ꞌra-dé lapiya kunta-na̰ lokosɨ-je-tɨ rəm, ꞌndigɨ lokisɨ-je kɨ́ kete mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je rəm, ɓá ꞌsangɨ lokisɨ-je kɨ́ nɔ̰̀ dow-je-tɨ lo nékuso ra na̰y-je-tɨ rəm tɔ.
46 — Cuidado com os
47 Dḛ ꞌkəə né-je kɨ́ mḛḛ kəy-je-tɨ lə njéngɔwkoy-je kər-kər ə ꞌpa ta kɨ̀ Lubə dꞌadɨ ngal n̰a̰-n̰a̰ kadɨ dow-je dꞌoo-dé-né. Ta kɨ́ gangɨ kɨ́ nga̰ n̰a̰ ya à ree dɔ-dé-tɨ.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.