Lucas 19
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARC
1 Lokɨ Jeju ɔw mḛḛ ɓebo Jeriko-tɨ ə isɨ ində dan ɓe gangɨ,
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 rəmə, oo dingəm kɨ́ njènékingə kɨ́ ri-é lə Jase, to njèkun dɔ njétaalambo-je.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Ḛ sangɨ kadɨ nꞌoo se ná̰ ɓá to Jeju lé wa? Ngà kosɨ dow-je ra adɨ ḛ asɨ kadɨ oo-é al, kdɔtalə ḛ to dow kɨ́ gɔjɨ.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Beɓa ḛ a̰y ngɔdɨ kete ɔw al dɔ kote-tɨ kdɔ kadɨ nꞌoo Jeju, kdɔtalə ḛ à dəə lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Lokɨ Jeju ɔw tḛḛ lo-é-tɨ kinlé, un kəm-é kɨ taá idə-é panè: Jase, ꞌrisɨ nangɨ kalangɨ, kdɔtalə tò kadɨ mꞌto ɓe lə-i ɓone.
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Beɓa Jase ur nangɨ lɔw-lɔw ree uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ kɨ̀ rɔnəl.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Lokɨ dow-je dꞌoo né kin bè lé, dḛ lay ya ꞌtún ta ꞌpanè: Ooi, Jeju lé, ɔw tò ɓe lə dow kɨ́ njèramajal.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ngà Jase ḭ a̰ taá nɔ̰̀ ꞌƁaɓe-tɨ idə-é panè: ꞌƁaɓe, ꞌoo bè, nékingə-m lé, mꞌa kay dana̰ lo joo ə mꞌa kadɨ kɨ́ gin káre njéndoo-je, ə kinə mꞌtaa né ji dow-tɨ kɨ̀ ndángɨ kare rəmə, mꞌa təl kadɨ-é né-é kinlé sɔ ngá.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Beɓa Jeju idə-é panè: Kajɨ ree mḛḛ kəy-tɨ kin ɓone, kdɔtalə dow kinlé, to ngon kà Abrakam tɔ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Kdɔtalə Ngon lə dow lé ree kadɨ nꞌsangɨ nja dow-je kɨ́ ꞌna̰y kdɔ kadɨ nꞌajɨ-dé.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Lokɨ dow-je dꞌa̰ dꞌoo ta-je kin bè lé, Jeju ilə gosta káre dɔ-tɨ. Kdɔtalə ḛ a̰ ngɔsi kɨ̀ ɓebo Jorijalḛm, adɨ dow-je ꞌgɨr ꞌpanè kɔ̰ɓe lə Lubə lé, à ree tajinatɨ nè ya ngá.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Adɨ Jeju panè: Dow káre bè, to dow kɨ́ gin ngar-tɨ, isɨ ɔw kɨ́ mba-tɨ dɔnangɨ-tɨ kɨ́ sa̰y nṵ, kdɔ kadɨ dꞌɔw dꞌulə jɔgɨ ngar dɔ-é-tɨ, ɓá à təl ɓəy.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ḛ ɓa ngannjékullə-je liə dɔgɨ dan madɨ-dé-je-tɨ ə adɨ ná̰-ná̰ dan-dé-tɨ mbal là káre-káre ɓá idə-dé panè: Ɔwi, ꞌtəli-né ji-si sar kadɨ mꞌtəl mꞌree-né.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ngà dow-je kɨ́ mḛḛ ɓe-tɨ liə dꞌɔsɨ-é kɨ̀ ta adɨ dꞌulə dow-je kɨ́ ꞌto takəm-dé kadɨ dꞌɔw dꞌidə-dé ꞌpanè: Jḛ jꞌndigɨ kadɨ dow kin ɔ̰̀-ji al.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Bè ya kàrè dꞌulə jɔgɨ ngar dɔ-é-tɨ. Lokɨ ḛ təl ree lé, ḛ adɨ ꞌɓa ngannjékullə-je kɨ́ adɨ-dé là lé kadɨ ꞌree rɔ-é-tɨ, kdɔ kadɨ nꞌoo se dow káre ingə man-é dɔ-tɨ kandangɨ-kandangɨ wa?
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Beɓa ngonnjèkullə kɨ́ dɔsa̰y ree panè: ꞌƁa-m, mbal là lə-i kɨ́ adɨ-m lé, mꞌtəl-né ji-m adɨ mꞌingə mbal là dɔgɨ.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 ꞌƁa-é panè: Oiyo! ꞌTo ngonnjèkullə kɨ́ majɨ! Mꞌadɨ-i ɓebo-je dɔgɨ kadɨ ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ-tɨ, kdɔ ꞌto njèra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ né-tɨ kɨ́ ndḛ bè.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Ngonnjèkullə kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo ree panè: «ꞌƁa-m, mbal là lə-i kɨ́ ꞌadɨ-m lé, mꞌtəl-né ji-m adɨ mꞌingə mbal là mḭ.»
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Beɓa ꞌɓa-é idə-é panè: «I kàrè, mꞌadɨ-i ɓebo-je mḭ kadɨ ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ-tɨ tɔ.»
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ngonnjèkullə kɨ́ rangɨ ree panè: «ꞌƁa-m, mbal là lə-i lé ya ə́ mꞌdɔɔ takubɨ-tɨ tin.»
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Ma̰ mꞌɓəl-i, kdɔ i lé ꞌto dow kɨ́ ꞌnga̰ n̰a̰; adɨ né kɨ́ to i ɓá ungɨ al kàrè, i ɔy rəm, ko kɨ́ to i ɓá ꞌdubɨ al kàrè i ijə rəm.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Beɓa ꞌɓa-é idə-é panè: «I ngonnjèkullə kɨ́ majɨ al kan! Ta kɨ́ ta-i-tɨ ya mꞌngangɨ-né ta dɔ-i-tɨ. I ꞌgə kɨ́ mꞌto dow kɨ́ mꞌnga̰ n̰a̰, adɨ né kɨ́ to ma̰ ɓá mꞌungɨ al kàrè, mꞌɔy rəm, ko kɨ́ to ma̰ ɓá mꞌdubɨ al kàrè, mꞌijə rəm,
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 ngà kdɔ ri ɓá ꞌɔw ꞌilə mbal là lə-m kəy ngəm là-tɨ kdɔ kadɨ mꞌtəl mꞌree ə mꞌɔr kɨ̀ man-é dɔ-tɨ al wa?»
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Go-tɨ, idə dow-je kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰ panè: «Ɔti ꞌtaai mbal là kɨ́ ji-é-tɨ kin adi ḛ kɨ́ ɔw kɨ̀ mbal là dɔgɨ kinlé dɔ-tɨ.»
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «ꞌƁaɓe, ḛ ɔw kɨ̀ mbal là dɔgɨ ngá.»
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Rəmə ḛ təl panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; dow kɨ́ né tò ji-é-tɨ ɓá dꞌa kadɨ-é kɨ́ rangɨ dɔ-tɨ, ngà dow kɨ́ né goto ji-é-tɨ lé, ḛ kɨ́ ji-é-tɨ lé ya kàrè dꞌa taa.»
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Go-tɨ, ḛ panè: «Njéba-je lə-m kɨ́ ꞌndigɨ kadɨ mꞌɔ̰-dé al lé ꞌreei sə-dé ə ꞌtijəi mindɨ-dé takəm-m-tɨ nè ya.»
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Lokɨ Jeju pa ta-je kin bè lé, ɔtɨ usɨ kete nɔ̰̀ njéndó né-je-tɨ liə ə dꞌɔw kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Lokɨ dꞌɔw ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓe kɨ́ Betpaje, kɨ̀ ɓe kɨ́ Betani kɨ́ tò kàdɨ̀ mbal-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é mbal ka̰ kagɨ olibiye-je lé, Jeju ulə njéndó né-je liə joo
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 panè: «Ɔwi mḛḛ ngonɓe-tɨ kɨ́ nɔ̰̀-si-tɨ kin. Lokɨ ɔwi ꞌtḛḛi-tɨ lé, a kingəi ngon koro kɨ́ dow al-é al ɓəy kɨ́ ꞌtɔ́-é nangɨ, ə ꞌtuti-é ꞌreei siə adi-mi.»
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Kinə dow dəjɨ-si panè se ꞌtuti-é kdɔ ri wa rəmə, idəi-é ꞌpai-nè: «ꞌƁaɓe ɓá ge ngon koro lé.»
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Dḛ kɨ́ Jeju ulə-dé lé, dꞌɔtɨ dꞌɔw rəmə, dꞌoo né-je titɨ kɨ́ Jeju idə-dé-né lé ya tɔ.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Lokɨ ꞌtutɨ ngon koro lé rəmə, ꞌɓa-é-je ꞌdəjɨ-dé ꞌpanè: «ꞌTuti ngon koro lé kdɔ ri wa?»
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Dḛ dꞌilə-dé-tɨ ꞌpanè: «ꞌƁaɓe ɓá ɔw ndoo ngon koro lé.»
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Beɓa dḛ ꞌree siə dꞌadɨ Jeju, ə ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé gidɨ-é-tɨ ɓá dꞌadɨ Jeju al isɨ dɔ-tɨ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Lokɨ Jeju ɔtɨ isɨ ɔw lé, dow-je ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé dɔ rəbɨ-tɨ nɔ̰̀-é-tɨ taá-taá.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Lokɨ ḛ ree tḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓebo Jorijalḛm, rəbɨ-tɨ kɨ́ ḭ dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ ɔw kɨ mḛḛ ɓebo-tɨ kinlé, kosɨ njéndó né-je lay ya rɔ-dé nəl-dé adɨ dꞌɔsɨ gajɨ Lubə kɨ̀ ndi-dé kɨ́ boy-boy kdɔtalə nékɔjɨ-je lay kɨ́ dꞌoo lé.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Dḛ ꞌpanè:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Rəmə, Parisi-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ dꞌa̰ dan kosɨ dow-je-tɨ nɔ̰ɔ̰ lé dꞌidə Jeju ꞌpanè: Njèndó dow-je né, i ꞌndángɨ njéndó né-je lə-i lé ɓane.
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ngà Jeju ilə-dé-tɨ panè: Adɨ mꞌidə-si rəsɨ. Lé dḛ dꞌutɨ ta-dé kàrè, ər-je ya dꞌa tur kəə!
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Lokɨ Jeju ɔw tḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓebo Jorijalḛm lé, un kəm-é oo-né ɓebo lé rəmə, nɔ̰ kdɔ ta liə panè:
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Əy! Ɓebo Jorijalḛm, tokɨ lé dow-je lə-i ꞌgə né kɨ́ dꞌa ra kadɨ lapiya tò rəmə lé! Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, to kɨ́ ɓɔyɔ sə-dé dɔ-é.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Ndɔ-je madɨ ɔw ree nɔ̰ɔ̰ lé, njéba-je lə-si dꞌa kɔr gali dɔ-si-tɨ, dꞌa kilə-na̰ gəə dɔ-si sipɨ kdɔ kutɨ-si lo-tɨ ndukɨ-ndukɨ,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 dꞌa tujɨ-si puktu-puktu, kɨ̀ ɓebo lə-si burə, ər káre ya kàrè dꞌa kin̰ə kadɨ tò dɔ madɨ-é-tɨ mḛḛ ɓebo-tɨ lə-si al, kdɔtalə dɔkaglo kɨ́ Lubə ree-né rɔ-si-tɨ kdɔ ra-né sə-si lé, sə̰i ꞌgəi al.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Go-tɨ, Jeju ɔw takəy-tɨ lə Lubə ə tubə njéragatɨ-je.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Ḛ idə-dé panè: ꞌNdàngɨ ꞌpanè: «Kəy lə-m lé, à to kəy pa ta kɨ̀ Lubə. Ngà sə̰i adi təl to kəy kisɨ njéɓogɨ-je.»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Ndɔ-je lay ya Jeju ndó né dow-je takəy-tɨ lə Lubə. Rəmə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ ꞌboy-je lə jipɨ-je ꞌsangɨ kəm rəbɨ kadɨ ꞌtɔl-é.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Ngà dḛ ꞌgə kəm rəbɨ kɨ́ dꞌa tɔl-é-né lé al, kdɔtalə dow-je lay ya dꞌoo ta-je liə kɨ̀ rɔnəl n̰a̰.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.