Lucas 18
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Jeju pa sə-dé ta kɨ̀ gosta tɔjɨ-dé-né kadɨ ꞌpa ta kɨ̀ Lubə taá-taá ɓɨ dꞌadɨ kɔ ra-dé go-tɨ al ya sar.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ḛ panè: Njègangta káre bè isɨ mḛḛ ɓebo-tɨ madɨ nɔ̰ɔ̰, to dow kɨ́ ɓəl Lubə al rəm, ɓá ilə kujɨ dɔ dow-tɨ al rəm tɔ.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Mḛḛ ɓebo-é-tɨ kinlé, dené kɨ́ njèngɔwkoy káre isɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰ tɔ; ə ḛ ree rɔ-é-tɨ nja natɨ-natɨ kadɨ gangta liə adɨ-é adɨ idə-é panè: I ꞌgangɨ ta kɨ́ tò dan-ji-tɨ kɨ̀ njèta lə-m kin ꞌadɨ-m.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Njègangta lé ndigɨ al bè-bè asɨ dɔkaglo n̰a̰. Ngà go-tɨ, ḛ təl pa mḛḛ-é-tɨ panè: Ma̰ lé, mꞌɓəl Lubə al rəm, ɓá mꞌilə kujɨ dɔ dow-tɨ al rəm ya
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ngà njèngɔwkoy kin ndɔjɨ-m n̰a̰ adɨ mꞌa gangta liə kadɨ-é, kdɔ kadɨ ree ndɔjɨ-m kɨ̀ ndɔ-é ndɔ-é al.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 ꞌƁaɓe ilə dɔ-tɨ panè: Ta kɨ́ njègangta kɨ́ njururu al pa kinlé, ooi majɨ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ə Lubə rəmə dow-je kɨ́ ḛ mbətɨ-dé kɨ́ dꞌisɨ ꞌnɔ̰ ta-é-tɨ ndɔɔ-je kɨ̀ kada-je kinlé, ḛ à gangta lə-dé lɔw kadɨ-dé al wa?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Adɨ mꞌidə-si, à gangta kalangɨ ya kadɨ-dé. Ngà lokɨ Ngon lə dow à ree lé, sé à kingə kadmḛḛ dɔnangɨ-tɨ nè ɓan wa?
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jeju pa ta kɨ̀ gosta idə-né ta dow-je kɨ́ na̰-je kɨ́ dḛ ya dꞌoo rɔ-dé kɨ̀ njéra né njururu nɔ̰̀ Lubə-tɨ, adɨ ꞌnədɨ ndəgɨ dow-je.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ḛ panè: Dingəm-je joo dꞌɔw mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə kdɔ pa ta kɨ̀ Lubə: Kɨ̀ káre to Parisi ə ḛ kɨ́ káre to njètaalambo tɔ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parisi lé, a̰ taá ɓá pa ta kɨ̀ Lubə mḛḛ-é-tɨ panè: I Lubə, mꞌra-i oiyo kdɔ ma̰ lé, mꞌtitɨ-na̰ kɨ̀ ndəgɨ dow-je kɨ́ to njéɓogɨ-je, njéra né kɨ́ njururu al-je, kɨ̀ njérakaya-je kin al, əse mꞌtitɨ-na̰ kɨ̀ njètaalambo kɨ́ a̰ kan al rəm.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Mḛḛ Dimasɨ káre lé, mꞌɔgɨ rɔ-m nékuso kɨ̀ man ka̰y nja joo-joo, ɓá mḛḛ nékingə-m-je-tɨ lay ya mꞌadɨ-i káre dan dɔgɨ-tɨ dɔgɨ-tɨ rəm tɔ.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Ngà njètaalambo lé, ḛ ɔr rɔ-é a̰ ngərəngɨ, ə ndigɨ kitə kəm-é kɨ taá koo lo kɨ dɔra̰-tɨ al; ngá ḛ tində kàdɨ̀-é ə panè: Əy! Lubə lə-m, ꞌoo kəmtondoo lə-m, ma̰ lé mꞌto njèramajal.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jeju təl panè: ooi majɨ; dingəm kinlé Lubə ɔr ta dɔ-é-tɨ ɓá ḛ təl kɨ mḛḛ kəy-tɨ liə, ngà Parisi lé ɓá ta nà̰y dɔ-é-tɨ. Kdɔ dow kɨ́ ɔjɨ rɔ-é lé, dꞌa kulə dɔ-é nangɨ ə ḛ kɨ́ sɔl dɔ-é ɓá dꞌa kitə dɔ-é taá tɔ.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ngan-je kɨ́ bər ya kàrè dow-je ꞌree sə-dé rɔ Jeju-tɨ kadɨ ində ji-é dɔ-dé-tɨ. Ngà lokɨ njéndó né-je liə dꞌoo né kin bè lé, ꞌkɔl sə-dé.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Rəmə Jeju adɨ ꞌree kɨ̀ ngan-je lé rɔ-é-tɨ ə panè: «In̰əi ngan-je adɨ ꞌree rɔ-m-tɨ, ɓɨ ɔgi-dé al, kdɔtalə kɔ̰ɓe lə Lubə tò kdɔ dow-je kɨ́ ꞌtana̰ sə-dé bè.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ. Dow kɨ́ ndigɨ kɔ̰ɓe lə Lubə titɨ-na̰ kɨ́ ngon kɨ́ sḛ ndigɨ-né kin al lé à kɔw-tɨ nda̰ bè al.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 ꞌBoy lə jipɨ-je káre dəjɨ Jeju panè: «Dow kɨ́ majɨ kɨ́ njèndó dow-je né, ri ɓá mꞌa ra ɓá mꞌa kisɨ-né kəm sartagangɨ wa?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: «Kdɔ ri ɓá i ɓa-m dow kɨ́ majɨ wa? Dow kɨ́ majɨ goto, Lubə ya kɨ̀ kár-é ə́ majɨ.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 ꞌGə ndukun-je lə Lubə gɔw: “ꞌA ra kaya al, ꞌa tɔl dow al, ꞌa ɓogɨ al, ꞌa tətɨ ta kɨ́ ndángɨ al, ꞌa tətɨ kagɨ bɔbɨ-i kɨ̀ kɔ̰-i.”»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Dingəm lé ilə-é-tɨ panè: «Basa-m-tɨ nṵ ya mꞌtəl rɔ-m go né-je-tɨ kinlé lay.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Lokɨ Jeju oo ta-je liə bè lé, idə-é panè: «Né káre nal-i ɓəy: “ꞌNdogɨ nékingə-i lay ə ꞌləbɨ là-é njéndoo-je, rəmə ndɔ-é ꞌa kingə n̰a̰ dɔra̰-tɨ; ə ꞌree un go-m.”»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Ngà lokɨ ḛ oo ta-je kin bè lé rɔ-é atɨ-é kana̰na̰, kdɔ ḛ to njènékingə kɨ́ n̰a̰.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Lokɨ Jeju oo kɨ́ rɔ-é atɨ-é lé, ḛ idə dow-je panè: «Kadɨ njénékingə-je dꞌɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé, to né kɨ́ nga̰ n̰a̰.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kadɨ jambal dəə ɓe libri-tɨ lé to né kɨ́ nga̰ n̰a̰ ya, ngà kadɨ njènékingə ɔw kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə lé to né kɨ́ nga̰ itə-é ɓəy.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ngà lokɨ dow-je dꞌoo ta kɨ́ ḛ pa kinlé bè rəmə ꞌpanè: «Tò bè ngà ná̰ ɓá à kajɨ wa?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Né kɨ́ dum dɔ dow-je kinlé, à dum Lubə al.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Rəmə Piyər un ta dəjɨ-é panè: «Yən, jḛ kinlé, jꞌtusɨ né-je lə-ji jꞌin̰ə ɓá jꞌun go-i tin.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Beɓa Jeju idə-é panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ. Ná̰-ná̰ kɨ́ in̰ə kəy liə, əse ne-é əse ngankɔ̰-é-je, əse njékojɨ-é-je əse ngan-é-je kdɔtalə kɔ̰ɓe lə Lubə lé,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 à kingə né-é dɔ-tɨ n̰a̰ dɔkaglo-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin rəm, ɓá à kiskəm sartagangɨ dɔkaglo-tɨ kɨ́ à ree lé rəm tɔ.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jeju ɓa njéndó né-je liə kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo rɔ-é-tɨ ɓá idə-dé panè: «Yən, jꞌisɨ jꞌɔwi kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ə ta-je lay kɨ́ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌndàngɨ sɔbɨ dɔ Ngon lə dow lé, né-é à ra né.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Kdɔtalə dꞌa kilə-é ji dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al, kadɨ dꞌa sɔkɨ-é, dꞌa tajɨ-é, dꞌa tubə yoro kəm-é-tɨ,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 dꞌa tində-é kɨ̀ ndəy marɔw ɓəy ɓá dꞌa tɔl-é. Ə ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə rəmə, à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ngà né káre ya kàrè njéndó né-je ꞌgə mḛḛ ta-tɨ kinlé al; mḛḛ ta-je kinlé tokɨ ɓɔyɔ sə-dé dɔ-é bè ya, adɨ ꞌgə né kɨ́ Jeju pa ta dɔ-tɨ lé al.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Lokɨ Jeju ində dɔ ɓebo Jeriko ngɔsi lé, njèkəmtɔ káre isɨ ngangɨ rəbɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰, isɨ kɔy-né.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Rəmə lokɨ ḛ oo ndi kosɨ dow-je kɨ́ dꞌisɨ dəə taá lé, ḛ dəjɨ-dé né kɨ́ ra né.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ngà ɓá dḛ dꞌidə-é ꞌpanè to Jeju kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ ɓá dəə.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Beɓa ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ nɔ̰ panè: «Jeju kɨ́ ngonka Dabidɨ, ꞌoo kəmtondoo lə-m.»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Dḛ kɨ́ dꞌɔw ꞌnjiyə nɔ̰̀ Jeju-tɨ kete lé, ꞌndángɨ-é ə dꞌidə-é kadɨ utɨ ta-é, ngà ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ nɔ̰ kɨ̀ tɔ́gɨ-é itə kɨ́ kete lé ya ɓəy panè: «Ngonka Dabidɨ, ꞌoo kəmtondoo lə-m ɓoo.»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Rəmə Jeju təl a̰ nangɨ ə un ndu kadɨ ꞌree siə rɔ-nꞌḛ̀-tɨ, ə lokɨ njèkəmtɔ ree rəmə, Jeju dəjɨ-é panè:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 Ri ɓá i ꞌndigɨ kadɨ mꞌra mꞌadɨ-i wa? Ḛ ilə-é-tɨ panè: «ꞌƁaɓe, kəm ya ꞌadɨ təl oo lo.»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Beɓa Jeju idə-é panè: «ꞌOo lo, kadmḛḛ lə-i ajɨ-i.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Tajinatɨ nè ya ḛ oo lo adɨ ḛ un go Jeju ə ɔsɨ gajɨ Lubə taá-taá. Kosɨ dow-je lay kɨ́ dꞌoo né kinlé, ꞌtɔ́y Lubə tɔ.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.