João 8
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Jeju ɔw dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ.
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Ngà kɨ̀ ndɔge ratɨ ya ḛ təl ree takəy-tɨ lə Lubə gogɨ ə dow-je lay ꞌree rɔ-é-tɨ. Beɓa ḛ isɨ nangɨ isɨ ndó-dé né.
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 Rəmə njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ Parisi-je dꞌuwə dené káre dɔ kaya-tɨ ꞌree siə rɔ Jeju-tɨ dꞌadɨ-é a̰ dan dow-je-tɨ dana̰.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 Ngá ɓá dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Njèndó dow-je né, dené kanlé jꞌuwə-é dɔ kaya-tɨ.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 Ə mḛḛ ndukun-tɨ lé, Moiyijɨ un ndu adɨ-ji, kdɔ kadɨ ko dené-je kɨ́ bè kinlé jꞌtilə-dé kɨ̀ ər jꞌtɔl-dé kɔgɨ. Ngà i ə ꞌa pa ta dɔ-tɨ panè ri wa?»
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 Dḛ ꞌdəjɨ-é ta kinlé bè kdɔ kingə-né ta madɨ ta-é-tɨ, kdɔ kadɨ dꞌilə-né ta dɔ-é-tɨ. Ngà Jeju ulə dɔ-é nangɨ ə isɨ tijə né nangɨ kɨ̀ ngon ji-é.
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Lokɨ ꞌdəjɨ-é ta kəm-dé kete-kete lé, ḛ ɔr dɔ-é taá idə-dé panè: «Dow kɨ́ dan-si-tɨ kɨ́ ra majal nja káre al ɓəy ya ə un ər ilə-né dené lé dɔsa̰y.»
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Ə Jeju təl ulə dɔ-é nangɨ gogɨ ə isɨ tijə né nangɨ ya ɓəy.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 Lokɨ dꞌoo ta-je kin bè lé [mḛḛ-dé uwə-dé kɨ̀ ta] adɨ dꞌḭ káre-káre, ḭ dɔ dḛ-tɨ kɨ́ ꞌtɔgɨ n̰a̰-tɨ ya [sar dɔ sɔ̰y-dé-je-tɨ.] Beɓa Jeju kɨ̀ dené lé ya par ꞌnà̰y dana̰ dan kosɨ-je-tɨ.
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 Rəmə Jeju ɔr dɔ-é taá ə dəjɨ dené lé panè: Dené, njékilə ta dɔ-i-tɨ-je lé dꞌɔw rá wa? Dow káre ya kàrè gangta dɔ-i-tɨ al wa?
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Ə dené lé ilə-é-tɨ panè: ꞌƁaɓe, dow gangta dɔ-m-tɨ al. Beɓa Jeju idə-é panè: «Ma̰ kàrè mꞌgangɨ ta dɔ-i-tɨ al ya tɔ ə́ ɔw, ngà majal ɓá gogɨ rangɨ ꞌra al ngá.»]
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Jeju pa ta kɨ́ rangɨ ya ɓəy adɨ dow-je panè: Ma̰ lé, mꞌto londógɨ lə dɔnangɨ. Dow kɨ́ un go-m lé à njiyə lo kɨ́ ndul-tɨ al, ngà à kingə lo kɨ́ ndógɨ kɨ́ to kiskəm.
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Rəmə Parisi-je pa siə ꞌpanè: Ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-i ɓá i ya ꞌa̰ ꞌpa adɨ dow-je kin ya rəmə tɔjɨ kɨ́ to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Beɓa Jeju ilə-dé-tɨ panè: Lé ma̰ ya mꞌpa ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-m mꞌadɨ dow-je kàrè, ta kɨ́ mꞌpa lé to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ya. Kdɔ ma̰ mꞌgə lo kɨ́ mꞌḭ-tɨ rəm, mꞌgə lo kɨ́ mꞌisɨ mꞌɔw-tɨ rəm tɔ. Ngà sə̰i rəmə, ꞌgəi lo kɨ́ mꞌḭ-tɨ al rəm, ɓá ꞌgəi lo kɨ́ mꞌa kɔw-tɨ al rəm tɔ.
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 Sə̰i ꞌgangi ta kɨ́ go lo koo-tɨ lə dow. Ngà ma̰, mꞌgangɨ ta dɔ dow-tɨ al.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 Ə kinə ma̰ mꞌgangɨ ta kàrè, ta kɨ́ gangɨ lə-m ɔw natɨ kɨ̀ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ. Kdɔ ma̰ mꞌa̰ kɨ̀ kár-m al. Bɔbɨ-m kɨ́ njèkulə-m lé a̰ sə-m natɨ.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Mḛḛ ndukun-tɨ lə-si lé, ꞌndàngɨ ꞌpanè né kɨ́ dow-je joo ꞌpa ta dɔ-tɨ kinlé, né-é to tó-é.
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ma̰ mꞌpa ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-m ma̰ ya mꞌadɨ dow-je rəm, ɓá Bɔbɨ-m kɨ́ ulə-m lé kàrè pa ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-m adɨ dow-je rəm tɔ.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 Rəmə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Bɔbɨ-i lé a̰ rá wa? Ə Jeju ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i ꞌgəi-mi al rəm, ɓá ꞌgəi Bɔbɨ-m al rəm. Kinə ꞌgəi-mi rəmə a gəi Bɔbɨ-m tɔ.
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 Jeju a̰ takəy-tɨ lə Lubə ngɔsi kɨ̀ lo kilə kadkare kadɨ Lubə a̰ ndó né dow-je ɓá pa-né ta-je kinlé. Dow ya kàrè uwə-é al, kdɔtalə dɔkàdɨ̀ liə asɨ al ɓəy.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Jeju təl idə-dé ɓəy panè: Mꞌa kɔw, sə̰i a sangi-mi ə sə̰i a koyi dan majal-je-tɨ lə-si. Lo kɨ́ mꞌa kɔw-tɨ lé, sə̰i a kasi kɔwi-tɨ al.
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Jipɨ-je ꞌpanè ḛ ɔw kɨ̀ tɔl rɔ-é ɔbɨ. Kdɔ ḛ panè: Lo kɨ́ mꞌa kɔw-tɨ lé sə̰i a kasɨ kɔwi-tɨ al.
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i ꞌtoi kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè, ngà ma̰ mꞌto kɨ́ taá dɔra̰-tɨ. Sə̰i ꞌtoi kɨ́ ꞌlə dɔnangɨ, ngà ma̰ mꞌto kɨ́ ꞌlə dɔnangɨ al.
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Gin-é kin ɓá mꞌidə-si-né mꞌpanè a koyi dan majal-je-tɨ lə-si. Kdɔ kinə adi mḛḛ-si kɨ́ ma̰ mꞌto njèkisɨ lé al rəmə, a koyi dan majal-je-tɨ lə-si ya.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Ə dḛ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: I ꞌto ná̰? Rəmə Jeju ilə-dé-tɨ panè: Ta kinlé lo kulə gin-é-tɨ nṵ ya mꞌidə-si!
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Mꞌɔw kɨ̀ ta-je n̰a̰ kɨ́ sɔbɨ dɔ-si kadɨ mꞌpa rəm, kadɨ mꞌgangta dɔ-tɨ rəm. Ngà njèkulə-m lé to njèpata kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ə ta kɨ́ mꞌoo ta-é-tɨ ɓá mꞌpa mꞌadɨ dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè.
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Ta kɨ́ Jeju idə-dé lé dḛ ꞌgə kɨ́ to ta kɨ́ sɔbɨ dɔ Bɔbɨ-é Lubə al.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Beɓa Jeju idə-dé panè: «Lokɨ a kuni Ngon lə dow kɨ́ taá ɓá a gəi kɨ́ ma̰ lé mꞌto njèkisɨ rəm, mꞌra né kɨ̀ dɔ rɔ-m al rəm. Ngà né kɨ́ Bɔbɨ-m ndó-m ɓá mꞌidə dow-je.
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 Njèkulə-m lé a̰ sə-m natɨ. Ḛ in̰ə-m kɨ̀ kár-m al. Kdɔtalə ma̰ mꞌra né-je kɨ́ nəl-é kɨ̀ ndɔ-je lay.»
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Lokɨ Jeju pa ta-je kin bè lé, dow-je n̰a̰ dꞌadɨ-é mḛḛ-dé.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Beɓa ḛ idə jipɨ-je kɨ́ dꞌadɨ-é mḛḛ-dé lé panè: «Kinə a̰i dɔ ta-tɨ lə-m njángɨ rəmə, sə̰i ꞌtoi njéndó né-je lə-m kɨ́ tɔgrɔ-tɨ.
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 Sə̰i a gəi ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ə ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ à taa-si kilə-si taá.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Dḛ dꞌilə-é-tɨ panè: «Jḛ jꞌto nganka Abrakam ə jḛ jꞌto ɓə-je lə dow nja káre al, ngà ban ɓá i ꞌpanè ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ à taa-ji kilə-ji taá ɓəy wa?»
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; dow kɨ́ rá-rá kɨ́ ra majal lé to ɓə lə majal.
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Ə ɓə lé ḛ à kisɨ mḛḛ kəy-tɨ lə ꞌɓa-é sar al, ngà ngon lə njékəy ɓá à kisɨ-tɨ sartagangɨ.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Beɓa kinə ma̰ Ngon lə Lubə ya mꞌtaa-si mꞌilə-si taá rəmə, a toi ɓə-je al ya tɔgrɔ-tɨ.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Mꞌgə kɨ́ sə̰i ꞌtoi nganka Abrakam ya ngà sə̰i ꞌsangi kdɔ tɔli-mi, kdɔtalə ꞌmbati ta lə-m.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Ma̰ mꞌpa ta dɔ né-tɨ kɨ́ mꞌoo rɔ Bɔbɨ-m-tɨ ə sə̰i kàrè ta kɨ́ ooi ta bɔbɨ-si-tɨ ɓá ꞌrai-né né tɔ.»
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Jḛ jꞌto kɨ́ gin ka-tɨ lə Abrakam.» Ə Jeju idə-dé panè: Kinə ꞌtoi kɨ́ gin ka-tɨ lə Abrakam rəmə, ꞌrai kullə ra Abrakam tɔ ɓane.
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ngà kɨ́ ngɔsnè kinlé sə̰i ꞌndigi ꞌtɔli-mi, ma̰ kɨ́ mꞌidə-si ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ mꞌoo ta Lubə-tɨ. Né-é kin to né kɨ́ Abrakam ra al.
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 Ngà sə̰i lé ꞌrai kullə ra bɔbɨ-si. Dḛ dꞌidə-é panè: «Jḛ ꞌto ngan-je kɨ́ bɔbɨ-ji goto al. Bɔbɨ-ji ra káre-rè ə to Lubə.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Jeju idə-dé panè: «Kinə Lubə ya to Bɔbɨ-si rəmə lé a ndigi-mi, kdɔ mꞌḭ rɔ Lubə-tɨ ɓá mꞌree; mꞌree kɨ̀ dɔ rɔ-m al, ngà to ḛ ɓá ulə-m.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Kdɔ ri ɓá sə̰i ꞌgəi mḛḛ ta lə-m al wa? Kdɔ sə̰i asi ndigi dɔ ta-tɨ lə-m al.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Sə̰i lé, bɔbɨ-si to Sú, adɨ sə̰i ꞌndigi rai né-je kɨ́ mḛḛ bɔbɨ-si ndigɨ. Ḛ to njétɔl dow-je lo kulə gin-é-tɨ nṵ ə ḛ a̰ dɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al, kdɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ goto ta-é-tɨ. Lokɨ ḛ ədɨ ta lé, to ta-je liə kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ya ɓá ḛ tḛḛ-né tin; kdɔ ḛ to njèkədta rəm, ɓá to bɔbɨ njékədta-je rəm tɔ.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 Ngà ma̰ lé, sə̰i adi-mi mḛḛ-si al kdɔ mꞌpa ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Ná̰ dan-si-tɨ asɨ tɔjɨ kɨ́ mꞌra majal wa? Kinə mꞌpa ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé, kdɔ ri ɓá sə̰i adi-mi mḛḛ-si al wa?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Dow kɨ́ to kɨ́ lə Lubə lé oo ta lə Lubə. Sə̰i ooi ta lə Lubə al, kdɔ sə̰i ꞌtoi kɨ́ liə al.»
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Jipɨ-je dꞌilə Jeju-tɨ ꞌpanè: «Pa kɨ́ jꞌpanè i ꞌto dow kɨ́ dɔnangɨ Samari-tɨ rəm, ꞌɔw kɨ̀ ndil kɨ́ majɨ al mḛḛ-i-tɨ rəm kinlé to tó-é ya al wa?»
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Beɓa Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Mꞌɔw kɨ̀ ndil kɨ́ majɨ al mḛḛ-m-tɨ al. Ngà ma̰ mꞌto dow kɨ́ mꞌun ta Bɔbɨ-m, ngà sə̰i ɓá uni ta-m al.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ma̰ mꞌsangɨ riɓa lə-m al; dow káre kɨ́ njèsangɨ riɓa lə-m kɨ̀ njèkadɨ najɨ ya isɨ nɔ̰ɔ̰.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; kinə dow təl rɔ-é go ta-tɨ lə-m lé, à koy nda̰ al.»
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Beɓa jipɨ-je dꞌidə-é ꞌpanè: «Kɨ́ nè kinlé, jꞌgə kɨ́ ɔw kɨ̀ ndil kɨ́ majɨ al mḛḛ-i-tɨ nɔ̰ɔ̰. Abrakam oy, njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kàrè dꞌoy tɔ ə i panè: “Kinə dow təl rɔ-é go ta-tɨ lə-m lé, à koy nda̰ al.”
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 Sé i ꞌboy itə ka-ji Abrakam kɨ́ oy lé wa? Njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kàrè dꞌoy rəm, ngà i oo rɔ-i kɨ ná̰ ya wa?»
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Kinə ma̰ ya mꞌɔsɨ gajɨ rɔ-m rəmə, kɔsɨ gajɨ rɔ lə-m to né kɨ́ kɔgɨ kare. To Bɔbɨ-m ɓá ɔsɨ gajɨ-m ə ḛ ɓá sə̰i ꞌpainè to Lubə lə-si!
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Ə sə̰i ꞌgəi-é al; ngà ma̰ mꞌgə-é. Kinə mꞌpanè mꞌgə-é al rəmə, mꞌa to njèkədta madɨ-si tɔ. Ngà mꞌgə-é rəm, ɓá mꞌtəl rɔ-m go ta-tɨ liə rəm.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Ka-si Abrakam ra rɔnəl n̰a̰, lokɨ ḛ gɨr kɨ́ nꞌa koo ndɔ ree lə-m. Ḛ oo ndɔ ree lə-m ə ra-né rɔnəl.»
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Rəmə jipɨ-je ꞌpa siə ꞌpanè: «I kan, ꞌra ɓal kɔrmḭ al ɓəy ya rəmə i ꞌɓa rɔ-i njèkoo Abrakam al ɓan wa!»
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Jeju idə-dé panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; kete ɓá kadɨ Abrakam isɨ lé, ma̰ mꞌisɨ nɔ̰ɔ̰ ngá.»
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Rəmə dḛ ꞌkote ər-je kdɔ tilə-é-né, ngà Jeju ɔtɨ ɓɔyɔ rɔ-é ə ɔtɨ rangɨ takəy-tɨ lə Lubə.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.