João 21
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Ndɔ-je kɨ́ rangɨ go-tɨ, Jeju təl tɔjɨ rɔ-é njéndó né-je liə ta babo Tiberiadɨ-tɨ. Ooi, kəm rəbɨ kɨ́ tɔjɨ-né rɔ-é ə́n:
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 Simɔ̰ Piyər-je kɨ̀ Tomasɨ kɨ́ ꞌɓa-é ndungə rəm, Nataniyel kɨ́ to dow kɨ́ Kana̰ kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ rəm, ngan lə Jebede rəm, ɓá njéndó né-je lə Jeju kɨ́ rangɨ joo ɓəy rəm, dꞌa̰ kəm-na̰-tɨ lay.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Simɔ̰ Piyər idə-dé panè: Mꞌa kɔw mbɔw-tɨ. Rəmə dḛ ꞌpanè: Jḛ kàrè jꞌa kɔw sə-i tɔ. Ə dḛ ꞌtḛḛ dꞌɔw dꞌal mḛḛ tò-tɨ, ngà ndɔɔ nɔ̰ɔ̰ lé dꞌuwə kanjɨ al.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Lokɨ lo aa yərərə rəmə, Jeju ree a̰ ngangɨ ba-tɨ; ngà njéndó né-je ꞌgə kɨ́ to Jeju al.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Beɓa ḛ dəjɨ-dé panè: Ngan-je, uwəi kanjɨ nɔ̰ɔ̰ wa? Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Kanjɨ káre ya kàrè jꞌuwə al.
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Rəmə idə-dé ꞌpanè: Iləi burə kɨ̀ dɔ jikɔl tò-tɨ bè ə a kuwəi kanjɨ. Lokɨ dꞌilə burə lé rəmə, burə saa kanjɨ mbing ya adɨ dꞌasɨ kɔr tḛḛ-né ndaa-tɨ al.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Beɓa njèndó né lə Jeju kɨ́ Jeju ndigɨ-é idə Piyər panè: Dow lé to ꞌƁaɓe! Lokɨ Piyər oo kɨ́ to ꞌƁaɓe rəmə, ḛ un kubɨ liə ulə; kdɔ kete a̰ kɨ̀ rɔ-é kare ə ur mani.
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 Ngà ndəgɨ njéndó né-je ꞌndɔr burə kɨ́ kanjɨ rusɨ lé, ꞌnəl-né tò kdɔ ree-né ngangɨ ba-tɨ; kdɔ lo kɨ́ ngangɨ ba-tɨ tò ngɔsi sə-dé, à kasɨ mɛtər ɓu je bè.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Lokɨ dꞌur nangɨ ngangɨ ba-tɨ rəmə, dꞌoo yalpər kɨ́ kanjɨ tò dɔ-tɨ ɓá dꞌoo mbə̀ tɔ.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Beɓa Jeju idə-dé panè: Kanjɨ kɨ́ uwəi lé, ɔyi kɨ́ dan-tɨ-je ꞌreei-né.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Beɓa Simɔ̰ Piyər təl al mḛḛ tò-tɨ ɔr burə lé nangɨ ə kanjɨ-je kɨ́ boy-boy ya ꞌrusɨ burə lé ə dḛ ɓu kɨ̀ kɔrmḭ gidɨ-é mutə; bè ya kàrè burə gangɨ al.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jeju idə-dé panè: ꞌReei usoi né; ya rəmə dow káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ kadɨ dəjɨ-é panè i ꞌto ná̰ wa ya goto, kdɔtalə dḛ ꞌgə kɨ́ to ꞌƁaɓe.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Beɓa Jeju ree rɔ-dé-tɨ, un mbə̀ lé adɨ-dé ɓá adɨ-dé kanjɨ lé dɔ-tɨ tɔ.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 To nja mutə ngá kɨ́ Jeju tɔjɨ-né rɔ-é njéndó né-je liə lokɨ tɔsɨ-né ndəl ində lo tḛḛ dan dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Go né kuso-tɨ, Jeju dəjɨ Simɔ̰ Piyər panè: Simɔ̰, ngon lə Jonasɨ ꞌndigɨ-m itə ndəgɨ-é-je kin wa? Simɔ̰ panè: Oiyo, ꞌƁaɓe ꞌgə kɨ́ mꞌndigɨ-i. Jeju panè: ꞌUl ngan batɨ-je lə-m!
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jeju təl dəjɨ-é dəjɨ kɨ́ nja joo panè: Simɔ̰, ngon lə Jonasɨ ꞌndigɨ-m wa? Piyər idə-é panè: Oiyo ꞌƁaɓe, ꞌgə kɨ́ mꞌndigɨ-i. Jeju idə-é panè: ꞌUl batɨ-je lə-m.
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Jeju təl dəjɨ-é dəjɨ kɨ́ nja mutə panè: Simɔ̰, ngon lə Jonasɨ, ꞌndigɨ-m wa? Rəmə rɔ Piyər atɨ-é kana̰na̰ kdɔ dəjɨ kɨ́ Jeju dəjɨ-é nja mutə panè: ꞌNdigɨ-m wa? Ɓá ilə-é-tɨ panè: ꞌƁaɓe i ꞌgə né-je lay, ꞌgə kɨ́ mꞌndigɨ-i ya. Jeju idə-é panè: ꞌUl batɨ-je lə-m.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 ꞌOo majɨ, mꞌa kidə-i rəsɨ; lokɨ i ꞌto basa ɓəy lé, i ya ꞌdɔɔ ndaá dɔɔ ɓədɨ lə-i, ə lo kɨ́ mḛḛ-i ndigɨ ya ə i ꞌɔw-tɨ, ngà lokɨ i ꞌa ɓugə lé, i ꞌa kɔy ji-i kɨ taá kadɨ dow kɨ́ rangɨ ɓá à dɔɔ ndaá dɔɔ ɓədɨ lə-i, ə lo kɨ́ mḛḛ-i ndigɨ al ya ḛ à kɔw sə-i-tɨ.
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jeju pa ta kin bè kdɔ tɔjɨ-né kəm rəbɨ koy kɨ́ Piyər à koy kdɔ kɔsɨ-né gajɨ Lubə; go ta-tɨ kinlé, Jeju idə-é panè: ꞌUn go-m.
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Lokɨ Piyər təl kəm-é kɨ gogɨ rəmə, oo njèndó né kɨ́ Jeju ndigɨ-é ɔw ree go-dé-tɨ; njèndó né kinlé ɓá ndɔkɨ tò kàdɨ̀ Jeju-tɨ ta nékuso-tɨ ɓá dəjɨ-é panè: «ꞌƁaɓe, ná̰ ɓá à kun dɔ-i wa?» lé.
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 Lokɨ Piyər oo-é lé, dəjɨ Jeju panè: «ꞌƁaɓe, ngà ḛ kan ri ɓá à tḛḛ dɔ-é-tɨ wa?»
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Jeju idə-é panè: «Kinə mꞌndigɨ kadɨ-é isɨ bè-bè ya sar kadɨ mꞌtəl mꞌree-né lé, ꞌusɨ-i ri-tɨ wa? I, ꞌun go-m.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Beɓa njékadmḛḛ-je ꞌtilə ta kinlé mbi-na̰-tɨ kɨ kete-kete ꞌpanè: «Njèndó né kinlé à koy al.» Ngà kɨ́ tɔgrɔ-tɨ bè lé, Jeju idə-é panè: «À koy al al» ngà ḛ panè: «Kinə mꞌndigɨ kadɨ-é isɨ bè-bè ya sar kadɨ mꞌtəl mꞌree-né lé, ꞌusɨ-i ri-tɨ wa?»
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Njèndó né kinlé ya ɓá pa ta kɨ́ dɔ né-je-tɨ kin adɨ dow-je rəm, ḛ ya ndàngɨ ta-je kin rəm. Ə jꞌgə kɨ́ ta liə to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Jeju ra né-je kɨ́ rangɨ n̰a̰ ya ɓəy; ngà kinə kadɨ ꞌndàngɨ bɛtɨ-bɛtɨ lay lé, mꞌoo kɨ́ tatɨ dɔnangɨ kin lay ya kàrè, mbete-je kɨ́ dꞌa ndàngɨ lé à kubə.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.