João 1
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Lo kulə gin né-je-tɨ ya, Ta isɨ nɔ̰ɔ̰ ngá. Ta isɨ natɨ kɨ̀ Lubə ə Ta lé to Lubə.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.
2 Ta isɨ natɨ kɨ̀ Lubə lo kulə gin né-je-tɨ nṵ.
2 Ele estava no princípio junto de Deus.
3 Lubə ra né-je lay kɨ̀ takul Ta ə né kɨ́ ḛ ra kɨ̀ takul Ta al ya goto.
3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.
4 Ə mḛḛ Ta-tɨ kinlé ɓá kiskəm tò-tɨ ə kiskəm to londógɨ lə dow-je.
4 Nele havia a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Lo kɨ́ ndógɨ ndógɨ londul-tɨ, ngà londul ɓá uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ al.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Lubə ulə dow káre kɨ́ ri-é lə Ja̰.
6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.
7 Ja̰ lé to njékoo né ə kidə dow-je ta kɨ́ dɔ-tɨ; adɨ ḛ ree kadɨ nꞌpa ta kɨ́ dɔ lo kɨ́ ndógɨ-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je lay ya dꞌadɨ mḛḛ-dé kɨ̀ takul nꞌḛ̀.
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8 Ḛ ɓá to lo kɨ́ ndógɨ lé al, ngà ḛ ree kdɔ pa ta kɨ́ dɔ-tɨ kadɨ dow-je.
8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Londógɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé ree dɔnangɨ-tɨ ə ndógɨ adɨ dow-je lay dꞌoo-né lo.
9 {O Verbo} era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.
10 Lubə ra dɔnangɨ kɨ̀ takul Ta ə Ta lé ree dɔnangɨ-tɨ nè; rəmə dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ꞌgə-é al.
10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.
11 Ḛ ree rɔ dow-je-tɨ liə ya rəmə, ꞌmbatɨ kuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ;
11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.
12 ngà dḛ lay kɨ́ dꞌuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ ə dꞌadɨ-é mḛḛ-dé lé, ḛ adɨ-dé tarəbɨ kadɨ ꞌtəl ngan lə Lubə.
12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,
13 Dḛ lé ꞌto ngan lə Lubə kɨ́ Lubə ya ojɨ-dé, ɓɨ kojɨ kinlé to kojɨ kɨ́ dow ɓá ojɨ-dé al, ɓá to ndigɨ lə dow al rəm tɔ.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.
14 Ta lé, təl rɔ-é dow-tɨ ə ra ɓe dan-ji-tɨ rəm, to njèra majɨ n̰a̰ rəm, to njèta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ rəm tɔ. Jꞌoo né riɓa liə, kɨ́ to riɓa kɨ́ ḛ ingə kdɔ to kɨ́ to Ngon kàl kɨ́ ḭ rɔ Bɔbɨ-é-tɨ ya.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.
15 Ja̰ pa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ adɨ dow-je ə pa kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: «To ḛ kinlé ɓá mꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ mꞌpanè: Ḛ kɨ́ njèree go-m-tɨ lé to dow kɨ́ ꞌboy itə-m, kdɔ ḛ to dow kɨ́ kete nɔ̰̀-m-tɨ.»
15 João dá testemunho dele, e exclama: Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim.
16 Ə jə̰i lay ya ramajɨ liə kɨ́ al dɔ lo kinlé nduy dɔ-ji pitɨm, ɓá jꞌubəi majɨ-é kɨ kete-kete rəm tɔ.
16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.
17 Kdɔtalə Lubə adɨ ndukun kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ Moiyijɨ-tɨ ə ramajɨ, kɨ̀ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ɓá ree kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ Jeju Kristɨ-tɨ tɔ.
17 Pois a lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Lubə lé, dow oo-é nja káre al; ngà Ngon kàl kɨ́ to Lubə, njèkisɨ mbɔ́ Bɔbɨ-é-tɨ lé ya ɓá adɨ kəm dow-je ijə dɔ Bɔbɨ-é-tɨ.
18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou.
19 Ndɔ káre bè, jipɨ-je dꞌulə njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ dow-je kɨ́ gin kojɨ-tɨ lə Lebi kɨ́ ꞌto njéra sə-dé dɔ kullə-tɨ, adɨ dꞌḭ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ꞌree ꞌdəjɨ ta Ja̰ ꞌpanè: I lé, ꞌto ná̰ wa? Beɓa Ja̰ pa ta kɨ́ dɔ né-tɨ kɨ́ ḛ oo.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: Quem és tu?
20 Lokɨ ꞌdəjɨ-é ta kin bè lé, ḛ najɨ al ya idə-dé rəsɨ panè: Ma̰ mꞌto Kristɨ al.
20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: Eu não sou o Cristo.
21 Dḛ ꞌtəl ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Ngà i ꞌto ná̰ wa? Sé i ꞌto Eli wa? Ḛ ilə-dé-tɨ panè: Mꞌto Eli al. Dow kɨ́ jꞌisɨ jꞌngəbɨ-é kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé, sé to i wa? Ḛ ilə-dé-tɨ panè: Ma̰ mꞌto dowbé kinlé al.
21 Pois, então, quem és?, perguntaram-lhe eles. És tu Elias? Disse ele: Não o sou. És tu o profeta? Ele respondeu: Não.
22 Rəmə ꞌtəl ꞌdəjɨ-é ya ɓəy ꞌpanè: Ngà i lé ꞌto ná̰ ya wa? I ya ꞌidə-ji ta kɨ́ dɔ-i-tɨ kadɨ jꞌɔw jꞌidə njékulə-ji-je lé ɓane.
22 Perguntaram-lhe de novo: Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?
23 Ḛ panè:
23 Ele respondeu: Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías {40,3}.
24 Dow-je kɨ́ dꞌulə-dé rɔ Ja̰-tɨ lé ꞌto Parisi-je.
24 Alguns dos emissários eram fariseus.
25 Ja̰ a̰ ra dow-je batḛm ɓá dḛ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Kinə i ꞌto Kristɨ lé al rəm, ꞌto Eli al rəm, ɓá ꞌto njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé al rəm, ngà kdɔ ri ɓá ꞌra dow-je batḛm wa?
25 Continuaram a perguntar-lhe: Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Ja̰ ilə-dé-tɨ panè: Ma̰ mꞌra dow-je batḛm mani; ngà dow káre isɨ dan-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ya ə́ sə̰i ꞌgəi-é al.
26 João respondeu: Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.
27 Dowbé lé à ree go-m-tɨ nɔ̰ɔ̰. Ə ma̰ kinlé kulə saba liə ya kàrè mꞌtuwə kadɨ mꞌtutɨ al.
27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado.
28 Ta-je kinlé dḛ ꞌpa kɨ̀ na̰ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani, ta ba Jurdḛ-tɨ kəl-é-tɨ kɨ́ lokubə kàdɨ̀-tɨ kɨ́ Ja̰ ra dow-je batḛm-tɨ lé.
28 Este diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Lo aa go-tɨ, Ja̰ oo Jeju ɔw ree rɔ-é-tɨ ə panè: Ooi, Ngonbatɨ lə Lubə kɨ́ njèkɔr majal dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ lé ə́ ɔw ree ɔngɨ.
29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 To ḛ kɨ́ ɔw ree kɔngɨ lé ɓá mꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ mꞌpanè: Ḛ kɨ́ njèree go-m-tɨ lé to dow kɨ́ ꞌboy itə-m, kdɔ ḛ to dow kɨ́ kete nɔ̰̀-m-tɨ.
30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.
31 Ə ma̰ kàrè kete mꞌgə-é al, ngà mꞌree mꞌra dow-je batḛm mani bè kdɔ kadɨ Israyel-je ꞌgə-é-né tɔ.
31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel.
32 Ja̰ oo né ə pa ta dɔ-tɨ rəsɨ panè: Mꞌoo Ndil kɨ́ aa njay ḭ dɔra̰-tɨ ree titɨ-na̰ kɨ̀ dəngɔdnda bè ree isɨ dɔ Jeju-tɨ;
32 {João havia declarado: Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele.}
33 ə ma̰ mꞌgə-é al, ngà njèkulə-m kadɨ mꞌra dow-je batḛm mani lé ɓá idə-m panè: Ḛ kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay à kḭ dɔra̰-tɨ ree kisɨ dɔ-é-tɨ kadɨ ꞌoo-é kinlé, ḛ ɓá à ra dow-je batḛm kɨ̀ Ndil kɨ́ aa njay.
33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar em água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.
34 Ma̰ mꞌoo né-é kɨ̀ kəm-m, ɓá mꞌpanè: Ḛ kɨ́ ɔw kɔngɨ lé ɓá to Ngon lə Lubə.
34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Lo aa go-tɨ kàrè, Ja̰ kɨ̀ dow-je joo dan njéndó né-je-tɨ liə dꞌisɨ lo-é-tɨ kinlé ya ɓəy.
35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.
36 Beɓa lokɨ oo Jeju ɔw dəə lé ḛ panè: Ooi, Ngonbatɨ lə Lubə lé ə́ ɔw ɔngɨ.
36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: Eis o Cordeiro de Deus.
37 Lokɨ njéndó né-je kɨ́ joo kin dꞌoo ta-je kinlé bè rəmə, dḛ dꞌḭ dꞌun go Jeju.
37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.
38 Jeju təl kəm-é ə oo-dé go-é-tɨ rəmə dəjɨ-dé panè: Ri ɓá ꞌsangi wa? Dḛ ꞌɓa-é: Rabi adɨ kɔr mḛḛ-é to njèndó dow-je né ə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: I ꞌisɨ rá wa?
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que procurais? Disseram-lhe: Rabi {que quer dizer Mestre}, onde moras?
39 Jeju ilə-dé-tɨ panè: ꞌReei ə a kooi. À to kàdɨ̀ kɨ́ sɔ kɨ́ losɔlɔ je bè. Beɓa dḛ dꞌɔw dꞌoo lo kisɨ-é ə dꞌisɨ rɔ-é-tɨ ndɔ-é-tɨ kinlé.
39 Vinde e vede, respondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.
40 Dingəm-je kɨ́ joo kɨ́ dꞌoo ta-je lə Ja̰ ə dꞌun go Jeju lé, ḛ káre to Andre kɨ́ ngonkɔ̰ Simɔ̰ Piyər.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.
41 Ḛ ɔw ingə ngonkɔ̰-é Simɔ̰ lé ya kete idə-é panè: Jꞌingə «Mesi» – kɔr mḛḛ-é to Kristɨ (dow kɨ́ Lubə mbətɨ-é).
41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: Achamos o Messias {que quer dizer o Cristo}.
42 Go-tɨ, ɔw kɨ̀ Simɔ̰ lé rɔ Jeju-tɨ. Beɓa Jeju oo-é ya rəmə panè: I ꞌto Simɔ̰ kɨ́ ngon lə Jonasɨ. Dꞌa ɓa-i Sepasɨ (kɔr mḛḛ-é to ər).
42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas {que quer dizer pedra}.
43 Lo aa go-tɨ, lokɨ Jeju ɔjɨ kadɨ nꞌɔw dɔnangɨ Galile-tɨ lé ḛ ingə dow káre kɨ́ ri-é lə Pilipɨ ə idə-é panè: ꞌUn go-m.
43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galiléia. Encontra Filipe e diz-lhe: Segue-me.
44 Pilipɨ dḛ kɨ̀ Andre, kɨ̀ Piyər lé ꞌto dow-je kɨ́ ɓebo Betsayda-tɨ.
44 {Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.}
45 Go-tɨ, Pilipɨ ingə dow káre kɨ́ ri-é lə Nataniyel ə idə-é panè: Dow kɨ́ ndukun lə Moiyijɨ, kɨ̀ mbete-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌpa ta liə lé jꞌingə-é; to Jeju kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ, ngon lə Jojepɨ.
45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Nataniyel idə Pilipɨ lé panè: Né kɨ́ majɨ à kḭ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Najarɛtɨ tɔ ɓan wa?
46 Respondeu-lhe Natanael: Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré? Filipe retrucou: Vem e vê.
47 Rəmə Pilipɨ təl idə-é panè: ꞌRee ꞌoo. Lokɨ Jeju oo kɨ́ Nataniyel isɨ ree rɔ-é-tɨ lé, ḛ pa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ panè: Ooi, Israyel kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ kədkəm dow-je goto rɔ-é-tɨ ə́ ɔw ree ɔngɨ.
47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade.
48 Ə Nataniyel dəjɨ-é panè: I ꞌgə-m rá wa? Jeju ilə-é-tɨ panè: Lokɨ ꞌa̰-né gin kote-tɨ kin ya mꞌoo-i pá ɓá Pilipɨ ɓa-i ɓəy.
48 Natanael pergunta-lhe: Donde me conheces? Respondeu Jesus: Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira.
49 Nataniyel təl ilə-é-tɨ panè: Njèndó dow-je né, i lé ꞌto Ngon lə Lubə rəm, ɓá ꞌto ngar lə Israyel-je rəm tɔ.
49 Falou-lhe Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel.
50 Beɓa Jeju idə-é panè: Kidə kɨ́ mꞌidə-i mꞌpanè mꞌoo-i gin kote-tɨ kin ɓá i adɨ-m-né mḛḛ-i tin! Né-je kɨ́ tò ɓəl itə né-je kin ya ꞌa koo ɓəy.
50 Jesus replicou-lhe: Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta.
51 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; a kooi ta dɔra̰ kɨ́ tḛḛ ə a kooi malayka-je lə Lubə kɨ́ dꞌa kḭ dɔ Ngon lə dow-tɨ kdɔ kɔw dɔra̰-tɨ rəm, ɓá dꞌa kḭ dɔra̰-tɨ təl ree dɔ-é-tɨ rəm tɔ.
51 E ajuntou: Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.