João 1
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH
1 Lo kulə gin né-je-tɨ ya, Ta isɨ nɔ̰ɔ̰ ngá. Ta isɨ natɨ kɨ̀ Lubə ə Ta lé to Lubə.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Ta isɨ natɨ kɨ̀ Lubə lo kulə gin né-je-tɨ nṵ.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Lubə ra né-je lay kɨ̀ takul Ta ə né kɨ́ ḛ ra kɨ̀ takul Ta al ya goto.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Ə mḛḛ Ta-tɨ kinlé ɓá kiskəm tò-tɨ ə kiskəm to londógɨ lə dow-je.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Lo kɨ́ ndógɨ ndógɨ londul-tɨ, ngà londul ɓá uwə-é kɨ rɔ-é-tɨ al.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Lubə ulə dow káre kɨ́ ri-é lə Ja̰.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Ja̰ lé to njékoo né ə kidə dow-je ta kɨ́ dɔ-tɨ; adɨ ḛ ree kadɨ nꞌpa ta kɨ́ dɔ lo kɨ́ ndógɨ-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je lay ya dꞌadɨ mḛḛ-dé kɨ̀ takul nꞌḛ̀.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Ḛ ɓá to lo kɨ́ ndógɨ lé al, ngà ḛ ree kdɔ pa ta kɨ́ dɔ-tɨ kadɨ dow-je.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Londógɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé ree dɔnangɨ-tɨ ə ndógɨ adɨ dow-je lay dꞌoo-né lo.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Lubə ra dɔnangɨ kɨ̀ takul Ta ə Ta lé ree dɔnangɨ-tɨ nè; rəmə dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ꞌgə-é al.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Ḛ ree rɔ dow-je-tɨ liə ya rəmə, ꞌmbatɨ kuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ;
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 ngà dḛ lay kɨ́ dꞌuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ ə dꞌadɨ-é mḛḛ-dé lé, ḛ adɨ-dé tarəbɨ kadɨ ꞌtəl ngan lə Lubə.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Dḛ lé ꞌto ngan lə Lubə kɨ́ Lubə ya ojɨ-dé, ɓɨ kojɨ kinlé to kojɨ kɨ́ dow ɓá ojɨ-dé al, ɓá to ndigɨ lə dow al rəm tɔ.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Ta lé, təl rɔ-é dow-tɨ ə ra ɓe dan-ji-tɨ rəm, to njèra majɨ n̰a̰ rəm, to njèta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ rəm tɔ. Jꞌoo né riɓa liə, kɨ́ to riɓa kɨ́ ḛ ingə kdɔ to kɨ́ to Ngon kàl kɨ́ ḭ rɔ Bɔbɨ-é-tɨ ya.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Ja̰ pa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ adɨ dow-je ə pa kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: «To ḛ kinlé ɓá mꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ mꞌpanè: Ḛ kɨ́ njèree go-m-tɨ lé to dow kɨ́ ꞌboy itə-m, kdɔ ḛ to dow kɨ́ kete nɔ̰̀-m-tɨ.»
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Ə jə̰i lay ya ramajɨ liə kɨ́ al dɔ lo kinlé nduy dɔ-ji pitɨm, ɓá jꞌubəi majɨ-é kɨ kete-kete rəm tɔ.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Kdɔtalə Lubə adɨ ndukun kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ Moiyijɨ-tɨ ə ramajɨ, kɨ̀ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ɓá ree kɨ̀ kəm rəbɨ kɨ́ rɔ Jeju Kristɨ-tɨ tɔ.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Lubə lé, dow oo-é nja káre al; ngà Ngon kàl kɨ́ to Lubə, njèkisɨ mbɔ́ Bɔbɨ-é-tɨ lé ya ɓá adɨ kəm dow-je ijə dɔ Bɔbɨ-é-tɨ.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Ndɔ káre bè, jipɨ-je dꞌulə njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ dow-je kɨ́ gin kojɨ-tɨ lə Lebi kɨ́ ꞌto njéra sə-dé dɔ kullə-tɨ, adɨ dꞌḭ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ꞌree ꞌdəjɨ ta Ja̰ ꞌpanè: I lé, ꞌto ná̰ wa? Beɓa Ja̰ pa ta kɨ́ dɔ né-tɨ kɨ́ ḛ oo.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Lokɨ ꞌdəjɨ-é ta kin bè lé, ḛ najɨ al ya idə-dé rəsɨ panè: Ma̰ mꞌto Kristɨ al.
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Dḛ ꞌtəl ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Ngà i ꞌto ná̰ wa? Sé i ꞌto Eli wa? Ḛ ilə-dé-tɨ panè: Mꞌto Eli al. Dow kɨ́ jꞌisɨ jꞌngəbɨ-é kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé, sé to i wa? Ḛ ilə-dé-tɨ panè: Ma̰ mꞌto dowbé kinlé al.
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Rəmə ꞌtəl ꞌdəjɨ-é ya ɓəy ꞌpanè: Ngà i lé ꞌto ná̰ ya wa? I ya ꞌidə-ji ta kɨ́ dɔ-i-tɨ kadɨ jꞌɔw jꞌidə njékulə-ji-je lé ɓane.
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Ḛ panè:
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Dow-je kɨ́ dꞌulə-dé rɔ Ja̰-tɨ lé ꞌto Parisi-je.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Ja̰ a̰ ra dow-je batḛm ɓá dḛ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Kinə i ꞌto Kristɨ lé al rəm, ꞌto Eli al rəm, ɓá ꞌto njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé al rəm, ngà kdɔ ri ɓá ꞌra dow-je batḛm wa?
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Ja̰ ilə-dé-tɨ panè: Ma̰ mꞌra dow-je batḛm mani; ngà dow káre isɨ dan-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ya ə́ sə̰i ꞌgəi-é al.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Dowbé lé à ree go-m-tɨ nɔ̰ɔ̰. Ə ma̰ kinlé kulə saba liə ya kàrè mꞌtuwə kadɨ mꞌtutɨ al.
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Ta-je kinlé dḛ ꞌpa kɨ̀ na̰ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani, ta ba Jurdḛ-tɨ kəl-é-tɨ kɨ́ lokubə kàdɨ̀-tɨ kɨ́ Ja̰ ra dow-je batḛm-tɨ lé.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Lo aa go-tɨ, Ja̰ oo Jeju ɔw ree rɔ-é-tɨ ə panè: Ooi, Ngonbatɨ lə Lubə kɨ́ njèkɔr majal dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ lé ə́ ɔw ree ɔngɨ.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 To ḛ kɨ́ ɔw ree kɔngɨ lé ɓá mꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ mꞌpanè: Ḛ kɨ́ njèree go-m-tɨ lé to dow kɨ́ ꞌboy itə-m, kdɔ ḛ to dow kɨ́ kete nɔ̰̀-m-tɨ.
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Ə ma̰ kàrè kete mꞌgə-é al, ngà mꞌree mꞌra dow-je batḛm mani bè kdɔ kadɨ Israyel-je ꞌgə-é-né tɔ.
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Ja̰ oo né ə pa ta dɔ-tɨ rəsɨ panè: Mꞌoo Ndil kɨ́ aa njay ḭ dɔra̰-tɨ ree titɨ-na̰ kɨ̀ dəngɔdnda bè ree isɨ dɔ Jeju-tɨ;
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 ə ma̰ mꞌgə-é al, ngà njèkulə-m kadɨ mꞌra dow-je batḛm mani lé ɓá idə-m panè: Ḛ kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay à kḭ dɔra̰-tɨ ree kisɨ dɔ-é-tɨ kadɨ ꞌoo-é kinlé, ḛ ɓá à ra dow-je batḛm kɨ̀ Ndil kɨ́ aa njay.
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Ma̰ mꞌoo né-é kɨ̀ kəm-m, ɓá mꞌpanè: Ḛ kɨ́ ɔw kɔngɨ lé ɓá to Ngon lə Lubə.
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Lo aa go-tɨ kàrè, Ja̰ kɨ̀ dow-je joo dan njéndó né-je-tɨ liə dꞌisɨ lo-é-tɨ kinlé ya ɓəy.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Beɓa lokɨ oo Jeju ɔw dəə lé ḛ panè: Ooi, Ngonbatɨ lə Lubə lé ə́ ɔw ɔngɨ.
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Lokɨ njéndó né-je kɨ́ joo kin dꞌoo ta-je kinlé bè rəmə, dḛ dꞌḭ dꞌun go Jeju.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Jeju təl kəm-é ə oo-dé go-é-tɨ rəmə dəjɨ-dé panè: Ri ɓá ꞌsangi wa? Dḛ ꞌɓa-é: Rabi adɨ kɔr mḛḛ-é to njèndó dow-je né ə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: I ꞌisɨ rá wa?
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Jeju ilə-dé-tɨ panè: ꞌReei ə a kooi. À to kàdɨ̀ kɨ́ sɔ kɨ́ losɔlɔ je bè. Beɓa dḛ dꞌɔw dꞌoo lo kisɨ-é ə dꞌisɨ rɔ-é-tɨ ndɔ-é-tɨ kinlé.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Dingəm-je kɨ́ joo kɨ́ dꞌoo ta-je lə Ja̰ ə dꞌun go Jeju lé, ḛ káre to Andre kɨ́ ngonkɔ̰ Simɔ̰ Piyər.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Ḛ ɔw ingə ngonkɔ̰-é Simɔ̰ lé ya kete idə-é panè: Jꞌingə «Mesi» – kɔr mḛḛ-é to Kristɨ (dow kɨ́ Lubə mbətɨ-é).
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Go-tɨ, ɔw kɨ̀ Simɔ̰ lé rɔ Jeju-tɨ. Beɓa Jeju oo-é ya rəmə panè: I ꞌto Simɔ̰ kɨ́ ngon lə Jonasɨ. Dꞌa ɓa-i Sepasɨ (kɔr mḛḛ-é to ər).
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Lo aa go-tɨ, lokɨ Jeju ɔjɨ kadɨ nꞌɔw dɔnangɨ Galile-tɨ lé ḛ ingə dow káre kɨ́ ri-é lə Pilipɨ ə idə-é panè: ꞌUn go-m.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Pilipɨ dḛ kɨ̀ Andre, kɨ̀ Piyər lé ꞌto dow-je kɨ́ ɓebo Betsayda-tɨ.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Go-tɨ, Pilipɨ ingə dow káre kɨ́ ri-é lə Nataniyel ə idə-é panè: Dow kɨ́ ndukun lə Moiyijɨ, kɨ̀ mbete-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌpa ta liə lé jꞌingə-é; to Jeju kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ, ngon lə Jojepɨ.
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Nataniyel idə Pilipɨ lé panè: Né kɨ́ majɨ à kḭ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Najarɛtɨ tɔ ɓan wa?
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Rəmə Pilipɨ təl idə-é panè: ꞌRee ꞌoo. Lokɨ Jeju oo kɨ́ Nataniyel isɨ ree rɔ-é-tɨ lé, ḛ pa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ panè: Ooi, Israyel kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ kədkəm dow-je goto rɔ-é-tɨ ə́ ɔw ree ɔngɨ.
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Ə Nataniyel dəjɨ-é panè: I ꞌgə-m rá wa? Jeju ilə-é-tɨ panè: Lokɨ ꞌa̰-né gin kote-tɨ kin ya mꞌoo-i pá ɓá Pilipɨ ɓa-i ɓəy.
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Nataniyel təl ilə-é-tɨ panè: Njèndó dow-je né, i lé ꞌto Ngon lə Lubə rəm, ɓá ꞌto ngar lə Israyel-je rəm tɔ.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Beɓa Jeju idə-é panè: Kidə kɨ́ mꞌidə-i mꞌpanè mꞌoo-i gin kote-tɨ kin ɓá i adɨ-m-né mḛḛ-i tin! Né-je kɨ́ tò ɓəl itə né-je kin ya ꞌa koo ɓəy.
50 Jesus respondeu:
51 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; a kooi ta dɔra̰ kɨ́ tḛḛ ə a kooi malayka-je lə Lubə kɨ́ dꞌa kḭ dɔ Ngon lə dow-tɨ kdɔ kɔw dɔra̰-tɨ rəm, ɓá dꞌa kḭ dɔra̰-tɨ təl ree dɔ-é-tɨ rəm tɔ.
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.