João 19
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Beɓa Pilatɨ adɨ dꞌuwə Jeju dꞌində-é kɨ̀ ndəy marɔw.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Asgar-je dꞌojɨ kɔn dꞌadɨ to jɔgɨ ngar dꞌulə dɔ-é-tɨ, ɓá dꞌulə kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰ rɔ-é-tɨ;
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 ə dꞌɔtɨ kɨ rɔ-é-tɨ ꞌpanè: Lapiya ɓoo, ngar lə jipɨ-je! Lapiya ɓoo, ngar lə jipɨ-je! Ə ꞌtində mbɔ́-é tɔ.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Go-tɨ, Pilatɨ təl tḛḛ ndaa-tɨ idə jipɨ-je panè: Ooi, mꞌa təl ree siə ndaa-tɨ gogɨ kadɨ-si, kdɔ kadɨ ꞌgəi kɨ́ né kɨ́ mꞌa gangɨ-né ta dɔ-é-tɨ ya mꞌoo al.
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Beɓa Jeju tḛḛ ndaa-tɨ kɨ̀ jɔgɨ kun lé dɔ-é-tɨ rəm, ɓá kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰ lé rɔ-é-tɨ rəm tɔ. Ə Pilatɨ idə-dé panè: Ooi dingəm lé ə́ a̰ tin!
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Lokɨ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéngəm takəy lə Lubə dꞌoo Jeju rəmə, ꞌtur kɔɔl boy-boy ꞌpanè: ꞌƁə-é kagdəsɨ-tɨ! ꞌƁə-é kagdəsɨ-tɨ! Beɓa Pilatɨ idə-dé panè: Sə̰i ya ꞌtaai-é ꞌɓəi-é kagdəsɨ-tɨ; kdɔtalə né kɨ́ mꞌa gangɨ-né ta dɔ-é-tɨ ya mꞌoo al.
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Rəmə jipɨ-je dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Jḛ jꞌɔw kɨ̀ ndukun lə-ji káre nɔ̰ɔ̰ ə kɨ́ go ndukun-tɨ lə-ji kinlé, tò kadɨ Jeju oy, kdɔtalə ḛ ɓa rɔ-é Ngon lə Lubə.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Lokɨ Pilatɨ oo ta kin bè lé, ɓəl n̰a̰ ya ɓəy.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Beɓa ḛ təl ɔw mḛḛ ndògɨ-tɨ gogɨ ə dəjɨ Jeju panè: I lé ꞌto dow kɨ́ rá wa? Ngà Jeju ilə-é-tɨ al. Beɓa Pilatɨ idə-é panè:
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ma̰ ɓá ilə-m ta-tɨ al wa? I ꞌgə kɨ́ mꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kadɨ mꞌilə-i taá rəm, mꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kadɨ mꞌɓə-i kagdəsɨ-tɨ rəm al wa?
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jeju ilə-é-tɨ panè: Kinə Lubə adɨ-i tɔ́gɨ al rəmə, tɔ́gɨ káre ya kàrè ꞌa kɔw-né dɔ-m-tɨ al. Gin-é kin ɓá, dow kɨ́ njèkilə-m ji-i-tɨ kinlé, ra majal kɨ́ al dɔ lo.
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Gangɨ-é-tɨ kinlé, Pilatɨ sangɨ rəbɨ kadɨ nꞌilə Jeju taá. Ngà jipɨ-je ꞌtur kɔɔl boy-boy ꞌpanè: Kinə ꞌilə-é taá rəmə, i ꞌto nam Sejar al. Kdɔtalə dow kɨ́ rá-rá kɨ́ ɓa rɔ-é ngar lé, to njèta lə Sejar.
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Lokɨ Pilatɨ oo ta-je kin bè lé, adɨ dꞌɔw kɨ̀ Jeju ndaa-tɨ ə isɨ dɔ kali gangta-tɨ, lo-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é gajɨ ər-je kɨ́ dꞌɔsɨ nangɨ kɨ́ ɓa-é kɨ̀ ta əbrə Gabata.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Ə to ndɔ ra go né-je kdɔ ra na̰y Pakɨ. To ta kɨ́ kàdɨ̀ à ka̰ jam dɔ ɓe-tɨ je bè ngá. Pilatɨ idə jipɨ-je panè: Ooi ngar lə-si!
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Ngà dḛ ꞌtur kɔɔl boy-boy ꞌpanè: ꞌTɔl-é! ꞌTɔl-é! ꞌƁə-é kagdəsɨ-tɨ! Pilatɨ idə-dé panè: Kadɨ mꞌɓə ngar lə-si kagdəsɨ-tɨ wa? Rəmə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: «Jḛ lé, Sejar ya kár-é to ngar lə-ji.»
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Beɓa Pilatɨ in̰ə-é ji-dé-tɨ, kdɔ kadɨ ꞌɓə-é kagdəsɨ-tɨ. Beɓa dꞌuwə Jeju [dꞌɔw siə.]
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Jeju utɨ kagdəsɨ liə tḛḛ-né gidɨ ɓe-tɨ ɔw-né lo-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é: Ka dɔ dow ə ꞌɓa-é Golgota kɨ̀ ta Əbrə.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Ə ꞌɓə Jeju kagdəsɨ-tɨ lo-é-tɨ kinlé; ə ꞌɓə dow-je joo kagdəsɨ-tɨ natɨ siə tɔ; dow káre kagdəsɨ-tɨ kɨ́ dɔ jikɔl-é-tɨ ə dow káre dɔ jigəl-é-tɨ, adɨ Jeju a̰ dan-dé-tɨ dana̰.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatɨ adɨ ꞌndàngɨ ta bəgrə-tɨ ꞌɓə dɔ kagdəsɨ-tɨ lé ꞌpanè: Jeju kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ, ngar lə jipɨ-je.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Jipɨ-je n̰a̰ ya ꞌndó ta kɨ́ ꞌndàngɨ bəgrə-tɨ lé, kdɔ lo kɨ́ ꞌɓə Jeju titɨ lé, tò ngɔsi kɨ̀ ɓebo ə ta kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ bəgrə-tɨ lé, tò kɨ̀ ta əbrə rəm, kɨ̀ ta latḛ rəm, ɓá kɨ̀ ta grɛkɨ rəm tɔ.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Beɓa njékun dɔ njégugné-je lə Lubə ꞌpa kɨ̀ Pilatɨ ꞌpanè: I ꞌNdàngɨ Ngar lə jipɨ-je al; ngà kadɨ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Ḛ panè nꞌto ngar lə jipɨ-je.
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Ngà Pilatɨ ilə-dé-tɨ panè: Né kɨ́ mꞌndàngɨ ə mꞌndàngɨ ya ngá.
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Lokɨ asgar-je ꞌɓə Jeju kagdəsɨ-tɨ lé, dḛ ꞌkay kubɨ-je liə lo sɔ ə ꞌləbɨ-na̰ káre-káre; ɓá dꞌun kubɨ kul liə kɨ́ to takubɨ kɨ́ káre-rè ya dꞌojɨ dꞌadɨ ḭ taá ree njal nangɨ kin tɔ; ɓá dꞌidə-na̰ ꞌpanè:
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Kubɨ kul kinlé, adi jꞌuwəi jꞌgangi al, ngà adi jꞌɔsi-na̰ mbare dɔ-tɨ jꞌooi se ná̰ ɓá à to kɨ́ liə wa? Né kinlé tò bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ tò mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay lé, né-é ra-né né. ꞌNdàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè: «ꞌLəbɨ-na̰ kubɨ-je lə-m ə dꞌɔsɨ-na̰ mbare dɔ kubɨ kul-tɨ lə-m.» Né-é ɓá asgar-je ꞌra tin.
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Kɔ̰ Jeju dḛ kɨ̀ ngonkɔ̰ kɔ̰-é rəm, Mari kɨ́ ne Klopasɨ rəm, ɓá Mari kɨ́ Magdala rəm, dꞌa̰ taá ngɔsi kɨ̀ kagdəsɨ lé.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Lokɨ Jeju oo kɔ̰-é a̰ mbɔ́ njèndó né-tɨ kɨ́ ḛ ndigɨ-é n̰a̰ lé rəmə, idə kɔ̰-é panè: «Dené, ꞌoo ngon-i ə a̰ tin.»
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Go-tɨ, idə njèndó né lé panè: «ꞌOo, kɔ̰-i ə a̰ tin.» Rəmə dɔkàdɨ̀-é-tɨ kin ya njèndó né lé ɔw kɨ̀ Mari ɓee rɔ-é-tɨ.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Go né-je-tɨ kinlé, Jeju gə kɨ́ né-je lay asɨ ngá adɨ panè: «Kundə ra-m», bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay lé, né-é ra-né né.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Lo-é-tɨ kinlé man nduu kɨ́ masɨ tò mḛḛ ba̰y-tɨ rusɨ nɔ̰ɔ̰. Beɓa asgar-je dꞌun kagɨ kɨ́ ꞌɓa-é ijopɨ ə ꞌdɔɔ ndɔkrɔ ta-tɨ ɓá dꞌulə kəm man nduu-tɨ kɨ́ masɨ lé dꞌulə ta Jeju-tɨ.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Lokɨ Jeju njibɨ man nduu kɨ́ masɨ lé rəmə panè: «Né-je lay asɨ ngá.» Go-tɨ, Jeju ulə dɔ-é nangɨ rəmə in̰ə ndil-é adɨ tḛḛ.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ndɔ-é-tɨ kinlé, to ndɔ ra go né-je kdɔ ndɔ taakoo lə jipɨ-je. Adɨ jipɨ-je ꞌɓəl kadɨ nin dow-je tò kagdəsɨ-tɨ ndɔ taakoo-tɨ lə-dé, kdɔtalə to ndɔ kɨ́ boy n̰a̰; gin-é kin ɓá dḛ ꞌdəjɨ Pilatɨ kadɨ adɨ ꞌtətɨ nja-dé ə dꞌɔr-dé nangɨ.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Beɓa dow-je kɨ́ ꞌɓə-dé kagdəsɨ-tɨ kɨ̀ Jeju lé, asgar-je ꞌtə́tɨ nja ḛ kɨ́ dɔsa̰y rəm, ꞌtə́tɨ nja ḛ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo rəm tɔ.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Lokɨ ꞌree ꞌtḛḛ dɔ Jeju-tɨ rəmə, dꞌoo kɨ́ Jeju oy ngá, adɨ ꞌtə́tɨ nja-é al;
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 ngà dow káre dan asgar-je-tɨ ɓá ɔsɨ kàdɨ̀-é kɨ̀ ningə mbutɨ adɨ tajinatɨ nè ya məsɨ-je kɨ̀ man a̰y-tɨ.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Né-je kinlé, dow kɨ́ oo kɨ̀ kəm-é ɓá pa ta kɨ́ dɔ-tɨ tin; ə ta liə to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ; ḛ gə kɨ́ nꞌpa ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, kdɔ kadɨ sə̰i kàrè adi-né mḛḛ-si tɔ.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Né kinlé ra né bè kdɔ kadɨ ta kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè: «Singə-é káre ya kàrè dow à tətɨ al» kinlé né-é ra né.
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Mbete kɨ́ aa njay pa lo kɨ́ rangɨ-tɨ ɓəy panè: Dꞌa koo ḛ kɨ́ dꞌɔsɨ kàdɨ̀-é kɨ̀ ningə ꞌmbutɨ lé kɨ̀ kəm-dé.
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Go né-je-tɨ kinlé, Jojepɨ kɨ́ ɓe liə to Arimate, kɨ́ to njèndó né lə Jeju ya, ngà tɔjɨ ɓá tɔjɨ rɔ-é ndaa-tɨ al kdɔ ɓəl kɨ́ ḛ ɓəl ꞌboy-je lə jipɨ-je lé, ɔw dəjɨ Pilatɨ kadɨ nꞌɔr nin Jeju lé. Beɓa Pilatɨ in̰ə tarəbɨ adɨ-é, ngá ɓá ḛ ɔr nin Jeju lé ɔw-né.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Nikodḛm kɨ́ ndɔkɨ ɔw rɔ Jeju-tɨ ndɔɔ lé, ree kɨ̀ ubɨ kɨ́ ꞌɓa-é mir kɨ́ ꞌpote natɨ kɨ̀ ubɨ kɨ́ ꞌɓa-é aloé kɨ́ à kasɨ litɨr ɓu je bè.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Ə dḛ joo lay dꞌun nin Jeju lé, ꞌndəm-é ubɨ kɨ́ ꞌra kɨ̀ putɨ kagɨ kɨ́ ətɨ majɨ ɓá ꞌɓɨr-é kɨ̀ kubɨ, titɨ kɨ́ jipɨ-je ꞌra-né low-low.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Rəmə, lokɨ ꞌɓə Jeju kagdəsɨ-tɨ titɨ lé, lo ndɔr tò-tɨ nɔ̰ɔ̰; ə ɓe nin kɨ́ ꞌra sigɨ, kɨ́ ꞌdubɨ dow-tɨ al ɓəy ya tò lo ndɔr-tɨ lé nɔ̰ɔ̰ tɔ.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Ɓe-é kinlé ɓá tò ngɔsi adɨ dꞌilə nin Jeju-tɨ, kdɔtalə to ndɔ kɨ́ jipɨ-je dꞌisɨ ꞌra-né go né-je kdɔ ndɔ taakoo.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.