Hebreus 4
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVI
1 Tò ya kɨ́ kunmindɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kandɨ lo taakoo-tɨ liə tò lo tò-é-tɨ ɓəy kinlé, adi jꞌɓəli, kdɔ kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ ra rɔ-é kɨ njènà̰y gogɨ al.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Kdɔtalə, jə̰i kàrè dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dꞌadɨ-ji titɨ kɨ́ ndɔkɨ dꞌilə-né dꞌadɨ-dé kin bè ya tɔ. Ngà ta kɨ́ ndɔkɨ dꞌoo lé ɓá ra kullə rɔ-dé-tɨ al, kdɔ njékoo-é-je lé ꞌtaa kɨ̀ kadmḛḛ al.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Ə jə̰i kɨ́ jꞌadi mḛḛ-ji lé, jꞌisi jꞌandi lo taakoo-tɨ titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ꞌpanè: «Wɔngɨ ra-m adɨ mꞌubɨ rɔ-m mꞌpanè: “Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.”» Ə kullə-je lə Lubə rəmə, ində ngangɨ-é lo kində gin dɔnangɨ-tɨ nṵ.
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Kdɔtalə ḛ pa ta lo madɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰ sɔbɨ-né dɔ ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ siri panè: «Ə ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ siri lé, Lubə taakoo ta kullə-je-tɨ liə lay.»
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Rəmə təl pa lo-é-tɨ ya ɓəy panè: «Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.»
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Beɓa tò kadɨ dow-je madɨ dꞌandɨ lo taakoo-tɨ, ya rəmə dḛ kɨ́ ndɔkɨ dꞌoo mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kin dɔsa̰y lé, dꞌandɨ lo taakoo-tɨ lé al, kdɔ mḛḛnga̰ lə-dé.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Beɓa Lubə təl ɔr ndɔ kɨ́ rangɨ kɨ́ ɓa-é: «Ɓone» ə pa ta go-tɨ low nṵ kɨ̀ takul Dabidɨ titɨ kɨ́ ta-é tò-né taá nṵ panè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə, adi mḛḛ-si ndəə al.
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Kdɔtalə, kinə ndɔkɨ Jojuwe adɨ ka-ji-je dꞌandɨ lo taakoo-tɨ lé ngá rəmə, lé Lubə à pa ta lə ndɔ kɨ́ rangɨ go-tɨ al ngá.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Adɨ ndɔ madɨ kɨ́ à to ndɔ taakoo lə dow-je lə Lubə ya tò nɔ̰ɔ̰.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Kdɔ dow kɨ́ andɨ lo taakoo-tɨ lə Lubə lé, taa koo ta kullə-je-tɨ liə lay titɨ kɨ́ Lubə taa-né koo ta kullə-je-tɨ liə kin bè tɔ.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ə́n ə́ adɨ jꞌuwəi rɔ-ji nga̰ jꞌandi lo taakoo-tɨ kinlé, ɓɨ kadɨ dow madɨ ndajɨ ga̰ kaldɔta kin usɨ-né al ngá.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Kdɔ, ta lə Lubə lé, to ta kɨ́ tò kəm rəm, tɔ́gɨ-é tò rəm, atɨ itə kiyərɔ kɨ́ ta katɨ-é ra joo ə andɨ rɔ dow-tɨ sar tḛḛ dɔ ndil-é-tɨ kɨ̀ dɔ tagɨr-tɨ liə rəm, ɔw tḛḛ dɔ gul-je-tɨ kɨ̀ dɔ ubɨ-je-tɨ kɨ́ mḛḛ singə-je-tɨ rəm, ɓá ḛ gangta dɔ né-je-tɨ kɨ̀ dɔ tagɨr-je-tɨ kɨ́ mḛḛ dow-tɨ rəm tɔ.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Ə nékində kɨ́ à dum-é koo ya goto: Né-je lay tò ndaa-tɨ rəsɨ ə to kɨ́ nàjɨ nangɨ ta kəm-é ḛ Lubə-tɨ kɨ́ jꞌa kɔri go né-je nɔ̰̀-é-tɨ.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Jə̰i lé, Jeju kɨ́ Ngon lə Lubə kɨ́ ɔw dɔra̰-tɨ kin ɓá to burə dɔ njégugné-je lə-ji, ə́n ə́ adɨ jꞌuwəi kadmḛḛ lə-ji njarara.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Kdɔ jꞌɔwi kɨ̀ burə dɔ njégugné-je kɨ́ ta ɔ̰̀ mḛḛ-é kdɔ tɔ́gɨ kasɨ al-je lə-ji; né na̰-é mḛḛ né-je-tɨ lay tana̰ sə-ji bè ya tɔ, ngà majal ɓá ḛ ra al.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Ə́n ə́ adɨ jꞌɔti kɨ̀ mḛḛnda ka̰y kɨ kàdɨ̀ kalikɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə kɨ́ njèramajɨ, kadɨ jꞌingəi koo kəmtondoo kɨ̀ ramajɨ kdɔ kadɨ ndɔ kɨ́ tò kadɨ ra sə-ji əjè ra sə-ji.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.