Hebreus 4

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tò ya kɨ́ kunmindɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kandɨ lo taakoo-tɨ liə tò lo tò-é-tɨ ɓəy kinlé, adi jꞌɓəli, kdɔ kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ ra rɔ-é kɨ njènà̰y gogɨ al.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Kdɔtalə, jə̰i kàrè dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dꞌadɨ-ji titɨ kɨ́ ndɔkɨ dꞌilə-né dꞌadɨ-dé kin bè ya tɔ. Ngà ta kɨ́ ndɔkɨ dꞌoo lé ɓá ra kullə rɔ-dé-tɨ al, kdɔ njékoo-é-je lé ꞌtaa kɨ̀ kadmḛḛ al.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Ə jə̰i kɨ́ jꞌadi mḛḛ-ji lé, jꞌisi jꞌandi lo taakoo-tɨ titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ꞌpanè: «Wɔngɨ ra-m adɨ mꞌubɨ rɔ-m mꞌpanè: “Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.”» Ə kullə-je lə Lubə rəmə, ində ngangɨ-é lo kində gin dɔnangɨ-tɨ nṵ.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Kdɔtalə ḛ pa ta lo madɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰ sɔbɨ-né dɔ ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ siri panè: «Ə ndɔ kɨ́ njèkungɨ-tɨ siri lé, Lubə taakoo ta kullə-je-tɨ liə lay.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Rəmə təl pa lo-é-tɨ ya ɓəy panè: «Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.»
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Beɓa tò kadɨ dow-je madɨ dꞌandɨ lo taakoo-tɨ, ya rəmə dḛ kɨ́ ndɔkɨ dꞌoo mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kin dɔsa̰y lé, dꞌandɨ lo taakoo-tɨ lé al, kdɔ mḛḛnga̰ lə-dé.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Beɓa Lubə təl ɔr ndɔ kɨ́ rangɨ kɨ́ ɓa-é: «Ɓone» ə pa ta go-tɨ low nṵ kɨ̀ takul Dabidɨ titɨ kɨ́ ta-é tò-né taá nṵ panè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə, adi mḛḛ-si ndəə al.
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Kdɔtalə, kinə ndɔkɨ Jojuwe adɨ ka-ji-je dꞌandɨ lo taakoo-tɨ lé ngá rəmə, lé Lubə à pa ta lə ndɔ kɨ́ rangɨ go-tɨ al ngá.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Adɨ ndɔ madɨ kɨ́ à to ndɔ taakoo lə dow-je lə Lubə ya tò nɔ̰ɔ̰.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Kdɔ dow kɨ́ andɨ lo taakoo-tɨ lə Lubə lé, taa koo ta kullə-je-tɨ liə lay titɨ kɨ́ Lubə taa-né koo ta kullə-je-tɨ liə kin bè tɔ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Ə́n ə́ adɨ jꞌuwəi rɔ-ji nga̰ jꞌandi lo taakoo-tɨ kinlé, ɓɨ kadɨ dow madɨ ndajɨ ga̰ kaldɔta kin usɨ-né al ngá.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Kdɔ, ta lə Lubə lé, to ta kɨ́ tò kəm rəm, tɔ́gɨ-é tò rəm, atɨ itə kiyərɔ kɨ́ ta katɨ-é ra joo ə andɨ rɔ dow-tɨ sar tḛḛ dɔ ndil-é-tɨ kɨ̀ dɔ tagɨr-tɨ liə rəm, ɔw tḛḛ dɔ gul-je-tɨ kɨ̀ dɔ ubɨ-je-tɨ kɨ́ mḛḛ singə-je-tɨ rəm, ɓá ḛ gangta dɔ né-je-tɨ kɨ̀ dɔ tagɨr-je-tɨ kɨ́ mḛḛ dow-tɨ rəm tɔ.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ə nékində kɨ́ à dum-é koo ya goto: Né-je lay tò ndaa-tɨ rəsɨ ə to kɨ́ nàjɨ nangɨ ta kəm-é ḛ Lubə-tɨ kɨ́ jꞌa kɔri go né-je nɔ̰̀-é-tɨ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Jə̰i lé, Jeju kɨ́ Ngon lə Lubə kɨ́ ɔw dɔra̰-tɨ kin ɓá to burə dɔ njégugné-je lə-ji, ə́n ə́ adɨ jꞌuwəi kadmḛḛ lə-ji njarara.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Kdɔ jꞌɔwi kɨ̀ burə dɔ njégugné-je kɨ́ ta ɔ̰̀ mḛḛ-é kdɔ tɔ́gɨ kasɨ al-je lə-ji; né na̰-é mḛḛ né-je-tɨ lay tana̰ sə-ji bè ya tɔ, ngà majal ɓá ḛ ra al.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ə́n ə́ adɨ jꞌɔti kɨ̀ mḛḛnda ka̰y kɨ kàdɨ̀ kalikɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə kɨ́ njèramajɨ, kadɨ jꞌingəi koo kəmtondoo kɨ̀ ramajɨ kdɔ kadɨ ndɔ kɨ́ tò kadɨ ra sə-ji əjè ra sə-ji.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.